ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ


Η βασική νότα αυτού του βιβλίου είναι η ελευθερία, η αποκάλυψη και η αποδέσμευση του άγνωστου μυστηρίου στον άνθρωπο, η ελευθερία της αστραπής!

Όσοι αισθάνονται μεγάλη ένταση μέσα τους, όσοι ποθούν την ελευθερία και δε μπορούν να τη βρουν στις «ελευθερίες» που έχουν, καλούνται να διαβάσουν αυτό το βιβλίο και να το ζήσουν.

Είναι γραμμένο για κείνους που έχουν δυνατό πνεύμα και πύρινη καρδιά. Έχει γραφεί με μεγάλο πόνο, ένταση, αγάπη, έκσταση και πειθαρχία. Είναι ένα δώρο στη νεολαία του κόσμου, ένα δώρο για να την εμπνεύσει να ελευθερωθεί από τις χειροποίητες αλυσίδες και τις φυλακές.

Είναι μια φωτιά που θα πυρακτώσει τις καρδιές εκείνων που με νοημοσύνη ψάχνουν τα βαθύτερα, αληθινά στρώματα της ελευθερίας.

Ένας νεαρός σε μια στιγμή τρέλας ξεσχίζει τα ρούχα του. Γυμνός στέκεται πάνω σε ένα βράχο και φωνάζει με δυνατή φωνή,

«Ελευθερία, ελευθερία, ελευθερία!» και ύστερα ρίχνεται στον ωκεανό.

Αυτή την εποχή αναρίθμητοι γνωστικοί τρελοί, παράτολμοι, θα ξεσκίσουν τις μάσκες τους, τα φθαρμένα συναισθηματικά και νοητικά τους ενδύματα και αφού σταθούν αγνοί και καθαροί πάνω στο βράχο της δικής τους ύπαρξης, θα ριχτούν στον ωκεανό της ουσιαστικής ελευθερίας τους. Το βιβλίο αυτό είναι γραμμένο για τέτοιους «τρελούς». Αυτοί θα ξέρουν πώς να προσεγγίσουν το Λωτό και να ελευθερώσουν το Πετράδι.

Αυτή είναι η εποχή της απελευθέρωσης και η αναπτυσσόμενη ενέργεια της ελευθερίας στην ανθρώπινη ψυχή δε θα ανεχτεί πια κανενός είδους σκλαβιά. Σαν μια μεγάλη πλημμύρα, η ενέργεια της ελευθερίας θα σαρώσει όλα τα εμπόδια που στέκονται στο δρόμο της νέας εποχής της απελευθέρωσης.

Είναι η φωτεινή πλημμύρα της Εποχής του Υδροχόου, η ενέργεια της ελευθερίας, που κυλάει από τα βουνά στις κοιλάδες. Και η νεολαία όλων των εθνών θα χρησιμοποιήσει αυτή την ενέργεια για να δημιουργήσει τη νέα κουλτούρα και το νέο πολιτισμό.

Αν είστε έτοιμοι να εγκαταλείψετε τον παλιό, φθαρμένο εαυτό σας.

Αν είστε έτοιμοι να προχωρήσετε μόνοι με πύρινες σταγόνες να κυλούν στα μάγουλα σας και με νέους ορίζοντες στην καρδιά σας.

Αν είστε έτοιμοι να περπατήσετε πάνω στην καυτή άμμο της ανθρώπινης θυμαπάτης και πλάνης και να αναπνεύσετε τον καθαρό αέρα των ψηλών βουνών μέσα σας.

Αν είστε έτοιμοι να απαρνηθείτε τους λαθεμένους δεσμούς και τα παλάτια των ονειροπολήσεων σας.

Αν είστε έτοιμοι να καταστρέψετε τα σιδερένια κάγκελα της φυλακής σας.

Τότε είστε έτοιμοι να αρχίσετε αυτό το βιβλίο και να εργαστείτε με τον εαυτό σας.

Είναι γραμμένο για σας.

Είναι ένα ξεχείλισμα μιας πύρινης αγάπης για σας.

Η μεγαλύτερη στιγμή στη Ζωή σας θα είναι εκείνη η στιγμή που θα σταθείτε πρόσωπο με πρόσωπο με τον ΕΑΥΤΟ σας.

Η στιγμή αυτή θα ξεπεράσει όλες τις χαρές του κόσμου, θα είναι η γέννησή σας, η στιγμή της μεγαλύτερής σας αφύπνισης, της μεγαλύτερης ελευθερίας σας.

Η ενέργεια της ελευθερίας γίνεται μια ατραπός πάνω στην οποία ο προσκυνητής του πυρός ταξιδεύει προς την Πηγή του πυρός.

Πρέπει να κάνει μεγαλύτερα βήματα προς την ολοκληρωτική ελευθερία του.

Με κάθε βήμα ο χώρος στον οποίο Ζει και αναπνέει γίνεται μεγαλύτερος, πλατύτερος, μέχρις ότου στο τέλος βρίσκεται στον απεριόριστο Χώρο.

Τα εφτά βήματα της ελευθερίας είναι οι εφτά τεχνικές της επιστήμης της Αυτοπραγμάτωσης.

Με αυτά τα εφτά βήματα της ελευθερίας ο Σπινθήρας επιστρέφει Σπίτι.

Η ελευθερία κερδίζεται βήμα με βήμα είναι μια, διαδικασία διεύρυνσης της συνείδησής σας μέσα στα ανώτερα επίπεδα της ύπαρξής σας για να φτάσετε «το Πετράδι στο Λωτό».

Όταν αποκτήσετε αυτή την ελευθερία, θα νιώσετε αληθινή αγάπη.

Θα χαρείτε την αληθινή ομορφιά και την καλοσύνη.

Η Ζωή σας θα είναι μια ακτινοβόλα υπηρεσία για την ανθρωπότητα, θα γίνετε ένα φωτεινό αστέρι στον ωκεανό του γαλάζιου Διαστήματος, του Κοσμικού Σπιτιού σας.

Ομ Μάνι Πάντμε Χουμ

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Το Διάστημα είναι η πηγή από την οποία πρόβαλε το καθετί.

Το Διάστημα είναι ένας ζωντανός, συνειδητός, πανταχού παρών, αιώνιος ωκεανός ηλεκτρισμού. Είναι η Π αρ ο υ σ ί α.

Το Διάστημα οραματίζεται, θέλει και διαλογίζεται.

Η ιδέα συμπυκνώνεται, γίνεται αντικειμενική και έτσι έχουμε τα εκδηλωμένα σύμπαντα.

Το Διάστημα εισπνέει και οι μορφές βαθμιαία διαλύονται όπως ένα κομμάτι πάγου στον ωκεανό. Δεν απομένει κάτι άλλο παρά μόνο Διάστημα.

Το Διάστημα είναι ενότητα.

Το Σύμπαν και κάθε ύπαρξη δεν είναι παρά φυσαλίδες μέσα στο Διάστημα.

Το παραμικρό εκδηλωμένο άτομο περιέχει μέσα του Διάστημα.

Αυτό το τμήμα του Διαστήματος είναι ο Πραγματικός Εαυτός σε κάθε εκδήλωση.

Αυτό το τμήμα του Διαστήματος είναι πηγή νόμου, αγάπης και φωτός. Είναι ο εσωτερικός πυρήνας κάθε ατόμου, ανθρώπου, ηλιακού συστήματος ή σύμπαντος.

Το Διάστημα είναι ένα. Δεν έχει ανάγκη να επικοινωνήσει. Είναι η ίδια η επικοινωνία.

Τα σώματα έχουν ανάγκη να επικοινωνούν το ένα με το άλλο, αλλά όχι το Διάστημα.

Όχι το Διάστημα μέσα στον καθένα μας, γιατί μέσα στο εσωτερικό μας Διάστημα είμαστε όλοι ένα με ολόκληρο το Διάστημα.

Αυτή είναι η διαστημική εποχή και ο άνθρωπος πετάει προς το διάστημα, προς τη μητέρα του.

Στην πραγματικότητα δεν κινείται μέσα στο χώρο.

Βρίσκεται σε μια πορεία αναγνώρισης της απειροσύνης του και της ενότητάς του με το Διάστημα. Κάθε βαθμός προόδου στο διάστημα είναι ένα βήμα προς την εσωτερική Ουσία του ανθρώπου. Κάθε βήμα στην κατάκτηση του διαστήματος είναι μια πρόοδος της επέκτασης του δικού μας εσωτερικού Διαστήματος ή της απομάκρυνσης των τοίχων της πλάνης που μας χωρίζουν από το Διάστημα.

Το να κατακτήσουμε το διάστημα δε σημαίνει να πάμε από το ένα μέρος σε κάποιο άλλο, σημαίνει να εξαφανίσουμε τα τείχη της άγνοιας μέσα μας.

Ο άνθρωπος είναι μια σταγόνα του Διαστήματος, κρυσταλλοποιημένη, παραπλανημένη και φανερά αποκομμένη από την Πηγή της. Είναι μια εγκλωβισμένη ενέργεια – χώρος μέσα στο άτομο.

Πρέπει να ελευθερωθεί. Απελευθερώσαμε το άτομο.

Τώρα πρόκειται να απελευθερώσουμε τον ά νθρωπο από τη φυλακή του.

Ο δικός μας χώρος είναι το όριο της συνείδησης μας. Ο δικός μας χώρος εκτείνεται τόσο μακριά, όσο μπορεί να φτάσει η επίγνωση μας.

Να κατακτήσουμε το διάστημα σημαίνει να έχουμε περισσότερο χώρο επίγνωσης, να είμαστε πιο απλοί και πιο αγνοί.

Να κατακτήσουμε το διάστημα σημαίνει να εκτείνουμε την παρουσία μας βαθύτερα, ψηλότερα και να αντικρύσουμε τον αληθινό Εαυτό μας.

Η διαστημική εποχή στην οποία μπαίνουμε τώρα με τα διαστημόπλοια και τους πυραύλους μας, είναι η εξωτερική εικόνα των όσων συμβαίνουν στο εσωτερικό Διάστημα, μέσα στον άνθρωπο και στην ανθρωπότητα σαν σύνολο.

Στέλνουμε γραμμές επικοινωνίας στη σελήνη, την Αφροδίτη, τον Ήλιο.

Στο εσωτερικό Διάστημα ο άνθρωπος, επίσης, γεφυρώνει χάσματα και όχθες που για πάρα πολλούς αιώνες είχαν μείνει αγεφύρωτα.

Ο άνθρωπος είναι τώρα ικανός να επικοινωνήσει πιο εύκολα με το Κεντρικό Πυρ του, με την Πηγή της Ζωής του, της αγάπης και του φωτός στο εσωτερικό του Διάστημα.

Έτσι είναι ικανός να πετάξει προς το πιο μακρινό διάστημα.

Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι το Διάστημα είναι ακίνητο, πανταχού παρόν.

Αλλά η υλοποιημένη όψη του Διαστήματος είναι ενεργός, σε κίνηση και παροδική.

Το ίδιο γίνεται και μέσα μας.

Το εσωτερικό Διάστημα είναι χωρίς δραστηριότητα, χωρίς συναίσθημα, χωρίς σκέψη.

Το εσωτερικό Διάστημα βρίσκεται πάνω από τις πλάνες, τις θυμαπάτες και τη μάγια.

Αλλά το σώμα μας, τα συναισθήματά μας και ο νους μας, είναι ενεργά.

Πραγματική γαλήνη, πραγματική ευδαιμονία και χαρά είναι τα χαρακτηριστικά του εσωτερικού Διαστήματος.

Έτσι βλέπουμε ότι εκείνοι που προσεγγίζουν τη δική τους Ουσία είναι γαλήνιοι και απλοί.

Είναι γεμάτοι χαρά και ευδαιμονία.

Το Διάστημα είναι «Εκείνος μέσα στον Οποίο Ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε», όπως είπε και ο αρχαίος σοφός Ευφυμιάδης.

Υπάρχει μόνο μια ενέργεια που μπορεί να κατακτήσει το Διάστημα και η ενέργεια αυτή είναι η Αγάπη.

Η Αγάπη είναι Διάστημα μεταβλημένο σε καθαρό ηλεκτρισμό. Είναι το μόνο μέσο με το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να ξεφύγει από τους περιορισμούς του και να εισέλθει στην απεριόριστη Διαστημική κληρονομιά του, στην Απειροσύνη του.

Το μίσος είναι εξάλειψη του Διαστήματος, εξάλειψη της αγάπης, εξάλειψη της Ζωής. Οπουδήποτε το Διάστημα εξαφανίζεται, είτε συμβαίνει στην καρδιά μας, στο νου μας, στο σύμπαν ή στον Κόσμο, υπάρχει πόνος, περιορισμός, θάνατος.

Το Διάστημα είναι φως.

Το Διάστημα είναι αγάπη.

Το Διάστημα είναι δύναμη.

Το Διάστημα είναι Ζωή.

Ολόκληρη η εξέλιξη είναι μια πορεία ξεπεράσματος και πραγμάτωσης του Διαστήματος.

Ο Πραγματικός Εαυτός του Ανθρώπου είναι Διάστημ α.

«Όπως από μια δυνατή φωτιά πετάγονται χιλιάδες σπίθες παρόμοιας φύσης και χαρακτήρα έτσι, ω ευγενικέ, από το Αμετάβλητο προβάλλουν μυριάδες υπάρξεις και συγχωνεύονται πάλι σε ΑΥΤΟ».

Μουντάκα Ουπανισάντ ΙI

Κεφάλαιο I, Στίχος I



Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι – ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


«Η
μακρόχρονη ταύτιση με την όψη μορφή της ζωής δε ξεπερνιέται εύκολα και το έργο που βρίσκεται μπροστά στο μαθητή είναι μακρύ και επίμοχθο, αλλά είναι ένα έργο που υπόσχεται τελική επιτυχία, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει καθαρή σκέψη, ειλικρινής πρόθεση και σχεδιασμένη επιστημονική εργασία».1

Η πορεία της εξέλιξης παρουσιάζεται όμορφα στην ιστορία του Άσωτου Υιού που, αφού πήρε το μερίδιο του από την κληρονομιά του Πατέρα του, ύστερα ταξίδεψε σε μακρινές χώρες όπου σπατάλησε τα πλούτη του σε αχαλίνωτη ζωή. Ενώ φύλαγε γουρούνια και υπέφερε από φοβερή φτώχια, σιγά – σιγά η ανάμνηση του σπιτιού του Πατέρα του πρόβαλε στη συνείδησή του και πρόφερε την πιο οδυνηρή δήλωση που καταγράφηκε ποτέ:

«Αναστάς πορεύσομαι προς τον πατέρα μου».

Καθώς πλησίαζε, ο Πατέρας έτρεξε να τον προϋπαντήσει και τον αγκάλιασε.

Η πρόοδος της ανθρωπότητας, ή ενός ατόμου, αρχίζει όταν ο άνθρωπος σηκώνεται και προχωράει προς τον Πραγματικό Εαυτό του. Ο Πατέρας μας είναι ο Εαυτός μας. Ο μακρύς δρόμος που μας χωρίζει από τον Πατέρα μας μας φαίνεται πολύ μακρινός, σαν το πιο μακρινό αστέρι, αλλά στην πραγματικότητα είναι πιο κοντά και από τα μάτια μας.

Ο λόγος γι’ αυτή την πλάνη είναι ότι μέσα στους αιώνες εμείς, ο Πραγματικός Πατέρας μέσα μας, ταυτιστήκαμε με την όψη μορφή της ζωής και χαθήκαμε μέσα στα τρεχούμενα νερά των παροδικών μορφών. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί, αν πάρουμε σαν παράδειγμα τη διαδικασία του ύπνου. Παρατηρήστε πώς η ενεργός σας συνείδηση βαθμιαία γίνεται όλο και πιο μακρινή, βυθιζόμενη όλο και βαθύτερα μέσα σε μια φαινομενική ανυπαρξία. Σε αυτό το στάδιο του ύπνου είναι σαν να μην υπάρχουμε καν.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Σπινθήρα, τον Πατέρα, ο Οποίος βαθμιαία χάνεται, καθώς ταυτίζεται με χονδροειδέστερη και πυκνότερη ύλη, μέχρις ότου κάποια μέρα στέκεται στον πόλο που είναι ακριβώς αντίθετος από την Πραγματική Του Υπαρξη.

Το κατώτατο σημείο της ταύτισης φτάνεται όταν ο άνθρωπος δε μπορεί πια να ξεχωρίσει ανάμεσα στον εαυτό του και στη μορφή του. Υπάρχει σαν μια ζωντανή μορφή. Ύστερα βαθμιαία αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στη δική του μορφή και σε άλλες μορφές.

Μετά από αυτή την αναγνώριση της φυσικής μορφής, αναπτύσσει τη συναισθηματική φύση και αργότερα τη νοητική.

Καθώς η νοητική του φύση αναπτύσσεται, αντιλαμβάνεται ότι είναι μια ξεχωριστή ύπαρξη.

Ύστερα από πολλούς αιώνες εμπειρίας, αυτή η αίσθηση χωρισμού αυξάνει και σχηματίζει μια μόνιμη κατάσταση στη συνείδηση του. Αυτή η μόνιμη κατάσταση χωριστικότητας γίνεται ένας κυρίαρχος παράγοντας, ένας κατευθυντήριος παράγοντας, ένα «Εγώ».

Για μια παρά πολύ μεγάλη περίοδο αυτό το «Εγώ» λατρεύεται και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γίνεται ο κεντρικός άξονας της ζωής του ανθρώπου.

Θυσιάζει τα πάντα για να σώσει και να διατηρήσει αυτό το «εγώ». Είναι το είδωλο πίσω από το οποίο υπάρχει ο αληθινός Θεός, αλλά η ταύτιση με αυτό είναι τόσο πραγματική, ώστε ο άνθρωπος ποτέ δε σκέπτεται πέρα από αυτό.

Το θεωρεί σαν το συντηρητή της ζωής στον ωκεανό της ύπαρξης και νομίζει ότι θα χαθεί για πάντα αν χάσει το είδωλο, το μικρό εαυτό, το «εγώ».

Έρχεται, όμως, μια εποχή όπου ο Εσωτερικός Κύριος αρχίζει να κινείται και βαθμιαία μειώνει τη δύναμη του ειδώλου.

Οι μικρές ζωές της ανθρώπινης φύσης, του φυσικού, συναισθηματικού και νοητικού φορέα ανταποκρίνονται σε έναν καινούργιο κραδασμό. Αιώνες περνούν.

Ο άνθρωπος καλλιεργεί τη ζωή του φυσικού πεδίου του και την κάνει έναν όμορφο κήπο.

Καθαρίζει τα θολά και ταραγμένα νερά του συναισθηματικού του κόσμου, εξαγνίζει τα κίνητρα του, τις σκέψεις του, τα λόγια του και ύστερα στρέφει το πρόσωπό του προς το σπίτι του Πατέρα του. Είναι τώρα πρόθυμος να βαδίσει την Ατραπό συνειδητά. Θα πρέπει να προχωρήσει αιώνες και αιώνες, μέχρι να αντικρύσει τον Πατέρα και να πετύχει την ταύτιση.

Για να βαδίσει αυτό τον πύρινο δρόμο, μαθαίνει και χρησιμοποιεί την επιστήμη της αυτοπραγμάτωσης.

Μέσα σε αυτή την επιστήμη εμπεριέχονται τρία κύρια βήματα:

Το πρώτο βήμα είναι το βήμα της αγαθοεργίας, μέσω της οποίας οι εσωτερικές επιρροές αυξάνουν και επέρχεται νέα ολοκλήρωση και συγχώνευση ανάμεσα στους τρείς φορείς. Ο άνθρωπος προσπαθεί να είναι ένας παράγοντας καλής θέλησης και σε όλες τις πράξεις, τα αισθήματα και τις σκέψεις του προσπαθεί να εκφράζει την καλοσύνη, την ομορφιά και την αλήθεια στο βαθμό που μπορεί.

Αυτή είναι η δημιουργική ζωή —ο δρόμος της υπηρεσίας.

Το δεύτερο βήμα είναι το βήμα της αντιμετώπισης των γεγονότων σχετικά με τον εαυτό του.

Επιθεωρεί κάθε του έκφραση και προσπαθεί να βρει το γιατί όλων των αντιδράσεων και των ανταποκρίσεών του στα τρία επίπεδα της ύπαρξης του.

Αναλύει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις του και προσπαθεί να βρεί τις παρορμήσεις και τα κίνητρα που βρίσκονται πίσω τους.

Αυτό δεν το κάνει όπως μερικοί ενδοσκοπικοί, οι οποίοι ταυτίζονται με τις εσωτερικές και εξωτερικές καταστάσεις τους.

Καθώς αναλύει, θεωρεί τον εαυτό του απρόσωπα και έτσι καλλιεργεί μέσα του τη στάση του αποσπασμένου παρατηρητή.

Όταν καταφέρει να παρατηρεί τον εαυτό του απρόσωπα, προσπαθεί να βλέπει τους άλλους και όλα τα γεγονότα με την ίδια απροσωπία.

Μέσω αυτής της διαδικασίας ανακαλύπτει τους ψευτοκυβερνήτες στον υποκειμενικό και τον αντικειμενικό του κόσμο και βαθμιαία μειώνει τον αριθμό τους, μέχρις ότου τελικά ο ίδιος ο παρατηρητής γίνεται ο μόνος κυβερνήτης της ύπαρξής του.

Αυτό σημαίνει απλώς ότι ο άνθρωπος δεν είναι πια θύμα των σωματικών παρορμήσεων, των συναισθηματικών μεταβολών, ή των διαφόρων σκέψεων και των στιγμιαίων του τάσεων. Προσπαθεί να αντιμετωπίζει τον εαυτό του κάθε στιγμή και επιχειρεί να ξεσκεπάσει κάθε δραστηριότητα και κάθε κατάσταση ύπαρξης που προσποιείται ότι μιλάει ή δρα στο όνομα του αληθινού Εαυτού.

Εδώ ο άνθρωπος γίνεται μια δυαδικότητα.

Υπάρχει ο αντικειμενικός κόσμος και αυτός που τον κυβερνάει, αλλά ο τελευταίος δεν είναι ακόμα μια ξεκαθαρισμένη μορφή.

Περνούν αιώνες και ο παρατηρητής βαθμιαία αρχίζει να διακρίνει ανάμεσα στον εαυτό του και στο φυσικό του σώμα.

Τώρα, σκέφτεται και υποθέτει ότι είναι ο συναισθηματικός άνθρωπος.

Με το επόμενο βήμα αφήνει πίσω του το φυσικό σώμα και τις συναισθηματικές καταστάσεις σαν μη εαυτούς και ταυτίζεται με το νοητικό κόσμο.

Εδώ ζει για μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο, ταυτιζόμενος με πολλές διαφορετικές καταστάσεις ύπαρξης μέχρις ότου μια μέρα ξεπερνάει και το νοητικό του κόσμο και γίνεται μια βαθύτερη ύπαρξη, ένας βαθύτερος παρατηρητής σε ένα ανώτερο πεδίο.

Αυτό ονομάζεται η ατραπός της Απόσπασης και η ατραπός της αντιμετώπισης του εαυτού σε κάθε στιγμή της ζωής.

Το τρίτο βήμα είναι η ε π ι σ τ ή μ η του χτισίματος της γέφυρας.

Το χτίσιμο της γέφυρας γίνεται μια συνειδητή διαδικασία όταν ο άνθρωπος ζει στο νοητικό πεδίο. Έχει τρία διαδοχικά στάδιο:

  1. Συγκέντρωση, διαλογισμός και θεωρία

  2. Η επιστήμη της εντύπωσης

  3. Η τεχνική της αδιαφορίας.

Το πρώτο στάδιο είναι πολύ σημαντικό και αποτελεί το θεμέλιο για ολόκληρη την εργασία του χτισίματος της γέφυρας.

Δε μπορούμε να χτίσουμε κάτι στον εσωτερικό ή στον εξωτερικό μας κόσμο χωρίς επιστημονική συγκέντρωση, διαλογισμό και θεωρία.

Η Επιστήμη της Αυτοπραγμάτωσης είναι μια μεγάλη επιστήμη και ο ανώτερος σκοπός της ανθρωπότητας.

Όταν ένας άνθρωπος αρχίζει το χτίσιμο της γέφυρας, είναι φανερό ότι βλέπει μια ψηλή κορυφή που προκαλεί όλα όσα έχει και όσα είναι.

Αντιλαμβάνεται ότι δε μπορεί να πηδήξει εκεί με ένα βήμα, αλλά ότι πρέπει να χτίσει αναρίθμητες γέφυρες και μονοπάτια, ακόμα και διαστημόπλοια για να φτάσει την κορυφή που μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι ένα αστέρι.

Μέσω της επιστημονικής συγκέντρωσης, του διαλογισμού και της θεωρίας, ο άνθρωπος χτίζει πολλές γέφυρες και διάφορες γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο και το νοητικό πεδίο.

Παύει να είναι σκλάβος της τριπλής του προσωπικότητας, της φυσικής, συναισθηματικής και νοητικής φύσης, και ελευθερώνεται για να ζήσει στον απεριόριστο κόσμο της πνευματικής ανάπτυξης.

Μέσω έντονης πειθαρχίας ελέγχει το νου του. Τον καθαρίζει και βάζει σε δραστηριότητα την κλίμακα του νοητικού πεδίου. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης και της εστίασης.

Ύστερα προσπαθεί να επεκτείνει τη γέφυρα ανάμεσα στο νοητικό και τον πνευματικό κόσμο μέσω επιστημονικού διαλογισμού.

Στην πραγματικότητα ο επιστημονικός διαλογισμός είναι μια τεχνική για τη συγχώνευση του πνευματικού και του νοητικού κόσμου.

Βαθμιαία μεταβάλλεται και γίνεται θεωρία, «που είναι η πηγή της έμπνευσης και της φώτισης». Στο στάδιο αυτό ο άνθρωπος «γίνεται ένα σταθερό σημείο συγκεντρωμένης θεωρίας» και εισέρχεται στη «σιωπή εκείνη που τον κάνει ικανό να εισχωρήσει στο θείο Νου, να αποσπάσει τη σκέψη του Θεού από τη θεία Συνείδηση και να Γνωρίσε ι».

Το αστέρι λάμπει ακόμα στο βαθύ γαλάζιο ουρανό πέρα από τα βουνά και ο άνθρωπος καταλαβαίνει ότι για να το φτάσει πρέπει να χρησιμοποιήσει όχι μόνο τη νοητική ουσία, την ουσία της αγάπης και της ενόρασης αλλά και ένα άλλο είδος ουσίας που ονομάζεται η Ενέργεια της Θέλησης.

Η ενέργεια αυτή είναι η ανταπόκριση του Πατέρα στην επίκληση που προέρχεται από τον Υιό.

Το χτίσιμο μιας καινούργιας και ανώτερης γέφυρας αρχίζει με τη χρησιμοποίηση της ενέργειας της Θέλησης.

Εκφράζεται σαν ο Θείος Σκοπός, σαν το Θείο Σχέδιο και σαν δημιουργικές, αγνές ιδέες.

Πάνω στην ατραπό αυτού του ανώτερου ταξιδιού του ο άνθρωπος είναι ευαίσθητος σε εντυπώσεις που έρχονται από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή, από το κέντρο που ονομάζουμε Καρδιά του Θεού και από το κέντρο που ονομάζουμε Ανθρωπότητα.

Μέσω αυτής της τριπλής γέφυρας επικοινωνεί με την ανώτερη πνευματική Πηγή και γίνεται ευαίσθητος στο Θείο Σχέδιο και την ανάγκη της ανθρωπότητας.

«Και έτσι από στάδιο σε στάδιο περνάει ο μαθητής, πηγαίνοντας από φώς σε φώς, από κατανόηση σε κατανόηση, από δύναμη σε ενέργεια, από εστίαση της προσωπικότητας σε ψυχική ολοκλήρωση και έπειτα από την ψυχή στο πνεύμα, από τη μορφή στη ζωή.

Έχει εξερευνήσει όλες τις λεωφόρους της γνώσης.

Έχει κατέβει στα βάθη, στην κόλαση και στις κοιλάδες.

Έχει σκαρφαλώσει στην κορυφή του όρους της μύησης και από κει έχει κινηθεί προς τα έξω, πέρα από το διάστημα και το χρόνο.

Έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον για τον εαυτό του και είναι ένα εστιασμένο σημείο σκέψης στο νού του Θεού».

Στέκει σαν μια στήλη φωτός μέσα στην ανθρωπότητα.

Είναι μέσα στον κόσμο αλλά δεν είναι του κόσμου.

Μπορεί τώρα να απορρίψει, να αρνηθεί να «ταυτιστεί με οτιδήποτε άλλο εκτός από την πνευματική πραγματικότητα».

Τώρα είναι το Πετράδι στο Λωτό, ένας απελευθερωμένος άνθρωπος.

Αυτή η εξυψωμένη κατάσταση περιγράφεται όμορφα σε ένα αρχαίο κείμενο:

«Ο πενταπλός βρήκε την ειρήνη, βαδίζει όμως στη σφαίρα μας.

Ό,τι είναι πυκνό και σκοτεινό τώρα λάμπει με ένα καθαρό, διαυγές φως και η ακτινοβολία διαχέεται από τους εφτά ιερούς λωτούς.

Φωτίζει τον κόσμο και ακτινοβολεί τον κατώτατο τόπο με Θείο Πυρ.

Ό,τι ως τώρα ήταν ανήσυχο, άγριο σαν τον ωκεανό, φουσκωμένο σαν τη φουρτουνιασμένη θάλασσα, μένει ήσυχο και ήρεμο.

Καθαρά τα νερά της κατώτερης ζωής και κατάλληλα για να προσφερθούν στους διψασμένους που ψάχνοντας φωνάζουν από τη δίψα.

Ό,τι σκότωσε και κάλυψε το Πραγματικό για πολλούς μακρούς αιώνες σκοτώθηκε το ίδιο και με το θάνατό του η χωριστή ζωή τελείωσε.

Φαίνεται ο Ένας.

Ακούγεται η Φωνή.

Το Πραγματικό γίνεται γνωστό, το Όραμα διακρίνεται.

Το πυρ του Θεού αναπηδά προς τα πάνω σε μια φλόγα.

Ο πιό σκοτεινός τόπος δέχεται το Φως.

Η αυγή φαίνεται πάνω στη Γή.

Η χαραυγή ρίχνει από τα ύψη τις λαμπρές της ακτίνες σε αυτή την ίδια την κόλαση και όλα είναι φως και ζωή».

Στις μυστικές αδελφότητες της Ανατολής, η επιστήμη της αυτοπραγμάτωσης δόθηκε μέσω των μυστηρίων της μύησης.

Ο Πλάτωνας που ήταν μυημένος στα μυστήρια έγραψε:

«Ο σκοπός των μυστηρίων είναι να μας οδηγήσουν πίσω στην τελειότητα από την οποία, σαν αρχή, κάναμε την κάθοδό μας».

Υπήρχαν ναοί μύησης «όπου τα μυστήρια φρουρούνταν και φυλάγονταν μυστικά».

Τέτοιοι ναοί υπήρχαν στην Ινδία, την Ελλάδα, τη Νότια Αμερική και σε πολλά άλλα μέρη της Γης. Ο σκοπός ήταν πάντα ο ίδιος: να οδηγήσουν τον Άσωτο Υιό στο Σπίτι του, στον Πατέρα του.

Ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, μας έδειξε φανερά τη διαδικασία της μύησης στη ζωή Του, από τη Γέννηση μέχρι την Ανάσταση, μέσα από εφτά μεγάλα δραματικά γεγονότα.

Η Γέννηση στη Βηθλεέμ

Η Βάπτιση στον Ιορδάνη

Η Μεταμόρφωση

Η Απάρνηση

Η Αποκάλυψη

Η Απόφαση

Η Ανάσταση.

Με αυτές τις εφτά μυήσεις ο Χριστός μας έδειξε τα μέσα με τα οποία ένας άνθρωπος μπορεί βαθμιαία να προσεγγίσει την Ουσία του και να γίνει ένα με τον Πατέρα του, που είναι ο ουσιαστικός Εαυτός του.

Αυτά τα εφτά γεγονότα δίνονται εδώ με θρησκευτική ορολογία, αλλά στην πραγματικότητα είναι επιστημονικά και το πιο σημαντικό, είναι η ψυχολογική πορεία της πνευματικής ανάπτυξης, εξέλιξης, επέκτασης και απόσπασης.

Η όλη διαδικασία των μυστηρίων της μύησης είναι η πορεία για τη συνάντηση του εαυτού και την πραγμάτωση του εαυτού.

Στο επίπεδο αυτό μόνο ένας Μυημένος μπορεί πραγματικά να πει, «Εγώ και ο Πατέρας μου είμαστε ένα».

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ – ΚΑΛΟΣΥΝΗ

 

 

«Η προσφορά είναι μια Θεία Ιδιότητα.

Το ανεξάντλητο της προσφοράς βρίσκεται σε διάφορους βαθμούς στη φύση. Αλλά το πυρ είναι το στοιχείο στο οποίο η προσφορά είναι περισσότερο φανερή. Η ίδια η αρχή του πυρός είναι μεταμόρφωση και μια συνεχής προσφορά.

Το πυρ δε μπορεί να υπάρξει χωρίς τη θυσία της προσφοράς.

Παρόμοια ο πύρινος σπόρος τον πνεύματος υπάρχει μέσω προσφοράς.

Αλλά η θυσία είναι αληθινή μόνο όταν έχει γίνει η ίδια η φύση του ανθρώπου».

Η λέξη «BENEVOLENCE» αποτελείται από δυο λέξεις: BENE και VOLENCE.

BENE, σημαίνει ωραίο ή καλό».

VO-LENCE, σημαίνει θέλειν ή πράτειν.

Είναι μια πράξη ευεργεσίας ή μια πράξη καλής θέλησης.

Καλοσύνη, καλοκαγαθία ή καλή θέληση είναι μια πράξη ή δραστηριότητα με την οποία εκφράζετε την εσωτερική σας καλοσύνη μέσω των σκέψεων, των συναισθημάτων, των λέξεων ή των πράξεων σας.

Ο άνθρωπος στην ουσία του είναι μια σταγόνα καλοσύνης.

Δεν έχει σημασία πού βρίσκεται ή τι είναι.

Η ουσιαστική του ύπαρξη είναι πάντα μια σταγόνα καλοσύνης.

Μπορεί να δρα λαθεμένα από την άποψη των άλλων.

Μπορεί να έχει λαθεμένα αισθήματα και διαταραγμένη σκέψη, αλλά πίσω από αυτές τις παραμορφώσεις και παρεκτροπές στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής υπάρχει η ουσιαστική καλοσύνη.

Μερικές φορές ο άνθρωπος είναι σαν ένας αιχμάλωτος βασιλιάς. Οι εχθροί του έχουν αλυσοδέσει τα χέρια και τα πόδια του και δεν είναι σε θέση να δράσει σαν βασιλιάς, να χρησιμοποιήσει την εξουσία του, τη βασιλική του θέληση. Είναι αλυσοδεμένος σαν μαριονέτα στα χέρια των εχθρών του.

Ψυχολογικά πολλοί άνθρωποι βρίσκονται στην ίδια θέση. Είναι σκλάβοι των συνηθειών τους, των παθών και των υποσυνείδητων παρορμήσεων τους.

Σκλάβοι του σώματος, των συναισθημάτων ακόμα και του νού τους.

Σκλάβοι των θρησκευτικών ή πολιτικών απόψεων και δογμάτων τους.

Είναι πραγματικά σκλάβοι.

Αν, όμως, οι αλυσίδες σπάσουν και ελευθερωθούν από αυτά τα δεσμά, θα δείτε ότι υπάρχει μια εκπληκτική ομορφιά μέσα τους, μια ακτινοβόλα καλοσύνη.

Ο Χριστός είπε να αγαπάμε τους εχθρούς μας γιατί πίσω από τη μάσκα τους υπάρχει καλοσύνη. Υπάρχει ο Σπινθήρας του Θεού μέσα τους.

Αγαπάμε τους ανθρώπους για την καλοσύνη τους και γιατί πολύ συχνά, «Ουκ οίδασι τι ποιούσι». Αν ένας άνθρωπος κάνει κάτι ενάντια στο καλό, έστω και εσκεμμένα, ακόμα και τότε δε σημαίνει ότι είναι κακός στην εσώτερη ουσία του.

Σημαίνει ότι είναι αλυσοδεμένος, παραμορφωμένος και αυτή η παραμόρφωση υπάρχει κάπου μέσα στο μηχανισμό του.

Ο ήλιος εξακολουθεί να λάμπει ακόμα και πίσω από τα σύννεφα, τον καπνό και τις αμμοθύελλες. Βρίσκεται πάντα εκεί με τη λάμψη και την ομορφιά του, αλλά αν αναζητηθεί μέσα από αυτά τα εμπόδια, φαίνεται σαν να έχει χαθεί, σαν να μην υπάρχει.

Απομακρύνετε τη σκόνη, απομακρύνετε τον καπνό, τα σύννεφα και θα βρείτε τον ήλιο αμετάβλητο, όμορφο και λαμπερό.

Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο.

Μπορούμε να πούμε ότι οι κακοί άνθρωποι είναι άρρωστοι.

Μερικές φορές η ασθένειά τους είναι μολυσματική και αθεράπευτη για μεγάλη χρονική περίοδο.

Στον κόσμο μας ξέρουμε ότι η κακή θέληση είναι εξαπλωμένη.

Τα έργα του κακού βρίσκονται παντού. Η κακολογία, το μίσος, η ζήλεια και το έγκλημα είναι συνηθισμένα.

Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν λύσεις γι’ αυτά τα ατομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Η ψυχοσωματική ιατρική, η ψυχιατρική και άλλες ψυχολογικές και ιατρικές μέθοδοι, καθώς και οι θρησκείες, χρησιμοποιούνται στην έρευνα για τα μέσα της θεραπείας των ατόμων, των ομάδων, ακόμα και των μαζών.

Αλλά οι περισσότεροι από τους ερευνητές ψάχνουν για το κλειδί εκεί που δεν υπάρχει.

Το κλειδί βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο.

Η πανάκεια είναι ο εσωτερικός άνθρωπος, η πραγματική ουσία του ανθρώπου, ο Πραγματικός Εαυτός.

Προσπαθήστε να ελευθερώσετε αυτή την ουσία και βαθμιαία θα λύσετε όλα τα προβλήματα.

Αυτή η εσωτερική ουσία είναι η ίδια η καλοσύνη.

Είναι πυρ, είναι φως, είναι αγάπη, είναι δύναμη, είναι ομορφιά και ευδαιμονία, είναι η ίδια η ζωή! Είναι η πηγή όλων των ανώτερων εμπνεύσεών μας.

Γνωρίζουμε την τρομακτική ενέργεια του ατόμου.

Ελευθερώσαμε το άτομο.

Τώρα είναι καιρός να ελευθερώσουμε το πυρ στον άνθρωπο.

Φαντασθείτε πόσο θα διευρυνθεί η ανθρωπότητα όταν ελευθερωθεί αυτό το πύρ! Θα είναι η νέα εποχή του πνεύματος, η «Πνευματική Εποχή» την οποία ονειρεύτηκαν και για την οποία μίλησαν όλοι οι αληθινοί οραματιστές των εποχών.

«Το Πύρ της Αγαθοεργίας δημιουργεί τις πιο όμορφες μεταμορφώσεις».

«Αν καθένας που είναι γεμάτος με καλοσύνη την εμφάνιζε με κάθε άγγιγμα, πόσες μυριάδες αγαθοεργοί σπινθήρες θα στέλνονταν στο διάστημα —πρέπει κάποιος να δείχνει την καλοσύνη με κάθε ματιά και κάθε άγγιγμα».

Πως μπορεί να ελευθερώσει κάποιος αυτό το Πύρ;

Πώς να ελευθερώσει κάποιος το καλό μέσα στον άνθρωπο, την καλοσύνη που είναι η αληθινή του ουσία;

Η απάντηση είναι:

Διδάξτε στα παιδιά και στον άνθρωπο παντού την επιστήμη της α γ α θ ο ε ρ γ ί α ς. Διδάξτε τους πως να σκέφτονται το καλό, πως να νιώθουν το καλό, πως να μιλούν για το καλό, πως να ζουν και να εκφράζουν το καλό.

Όταν θα αρχίσουν να ελευθερώνουν το εσωτερικό πυρ, η ζωή και το περιβάλλον τους βαθμιαία θα αλλάζουν.

Αυτό το ρεύμα της πύρινης ενέργειας θα θεραπεύσει κάθε ψυχολογικό σχίσμα στον άνθρωπο, στην οικογένεια και στα έθνη. Ο νους του ανθρώπου βαθμιαία θα δέχεται αυξημένο φώς.

Η καρδιά του ανθρώπου σιγά – σιγά θα αλλάζει και θα γίνει μιά γεννήτρια αγάπης και ακτινοβολίας.

Το σώμα του ανθρώπου θα είναι υγιές, λαμπερό και δυνατό. Αυτή η πύρινη ενέργεια θα απομακρύνει όλες τις σκεπτομορφές, τις πλάνες και τις θαμαπάτες που είναι δηλητηριώδεις και οι οποίες προκαλούν διαταραχές στο νευρικό σύστημα, το αδενικό σύστημα και σε όλη τη ζωή του ανθρώπου.

Μια μικρή πράξη καλοσύνης, μια μικρή πράξη καλής θέλησης, ελευθερώνει μια ακτίνα φωτός από τον εσωτερικό πυρήνα, από την πύρινη καλοσύνη μέσα στον άνθρωπο. Το φως αυτό κάνει θαύματα μέσα στον άνθρωπο και στις κοινωνικές σχέσεις του.

Αρχίζει μια εσωτερική διαδικασία κάθαρσης και παράγει μια θεραπευτική ενέργεια η οποία απομακρύνει όλες τις αιτίες θλίψεις, πόνου και δυστυχίας.

«Ο αγώνας προς το καλό επωφελείται από όλα τα ανώτερα μονοπάτια…

Έτσι τα ρεύματα του φωτός κατακτούν απεριόριστη κοσμική δράση».

Υπάρχουν δυό πολύ σημαντικές εντολές που δόθηκαν από δυο σοφούς ανθρώπους.

Η πρώτη λέει:

«Άνθρωπε γνώρισε τον εαυτό σου».

Η δεύτερη λέει:

«Άνθρωπε γίνε ο εαυτός σου».

Μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας με το να γ ίν ο υ μ ε ο εαυτός μας.

Ο πιο σύντομος και ο πιο συνετός δρόμος για να γίνουμε ο εαυτός μας είναι να εκφράσουμε τον εαυτό, να ακτινοβολήσουμε τον Πραγματικό Εαυτό, την Εσωτερική Ουσία.

Αυτή η αληθινή έκφραση ουσίας είναι γνωστή με πολλά ονόματα, αλλά ουσιαστκά όλα αυτά τα ονόματα είναι τα ίδια.

Είναι καλή θέληση, καλοσύνη, θυσία ή υπηρεσία.

Μια σοφή διάνοια έχει πει:

«…Υπηρεσία είναι ο κατ’ εξοχήν επιστημονικός τρόπος πρόκλησης της πνευματικής ολοκλήρωσης και εφέλκυσης των εφοδίων ενός Θείου Υιού του Θεού».

Κάθε καλή σκέψη, κάθε πράξη καλής θέλησης, κάθε λέξη που λέγεται από την καρδιά, συντομεύει την απόσταση ανάμεσα στους δυο εαυτούς μας:

Το μικρό εαυτό το χαμένο στις πλάνες και στις θυμαπάτες του κόσμου.

Τον άλλο Εαυτό, που βρίσκεται στο γαλάζιο ουρανό της χαράς και ευδαιμονίας.

Το πεπρωμένο μας είναι να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας και να γίνουμε ο εαυτός μας.

Μόνο με αυτή την ατραπό δημιουργείται όλη η ομορφιά, η χαρά, η πρόοδος και η υγεία της ανθρωπότητας.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ – Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΑΣ

 

Υπάρχει μια τριάδα για την οποία οι αρχαίοι μιλούσαν με σεβασμό και σύμφωνα με την οποία προσπαθούσαν να ζήσουν τη Ζωή τους.

Η τριάδα αυτή είναι Καλοσύνη, Ομορφιά και Αλήθεια.

 

Σε κάθε πράξη καλοσύνης πρέπει να έχουμε ομορφιά και αλήθεια.

Σε κάθε πράξη ομορφιάς πρέπει να έχουμε καλοσύνη και αλήθεια και

σε κάθε πράξη αλήθειας πρέπει να έχουμε καλοσύνη και ομορφιά.

Αυτά τα τρία δε μπορούν να χωριστούν.

Βασικά ο άνθρωπος ο ίδιος είναι μια τριάδα.

Ουσιαστικά είναι μια σταγόνα του Κοσμικού Πυρός. Αυτό το Πυρ ή Σπινθήρας, εκφράζεται σαν καλοσύνη, ομορφιά και αλήθεια, ή με άλλα λόγια, σαν Θέληση, Αγάπη, και Φως.

Το εσωτερικό, Κεντρικό Πυρ χρειαζόταν ένα μηχανισμό μέσω του οποίου να εκφραστεί και έτσι το Πυρ προσέλκυσε, μαγνητικά, στον Εαυτό Του εκατομμύρια λεπτές ζωές και από αυτές έφτιαξε τρεις φορείς, το φυσικό, το συναισθηματικό και το νοητικό φορέα.

Το Κεντρικό Πυρ τους κρατάει σε μια ενότητα σε όλη τη διάρκεια του κύκλου της έκφρασής Του. Τα διατηρεί σαν ένα μηχανισμό επικοινωνίας ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό κόσμο ή ανάμεσα στον αντικειμενικό και υποκειμενικό κόσμο.

Το Κεντρικό Πυρ, ο πυρήνας του ανθρώπου, είναι μια γεννήτρια φωτός, αγάπης και δύναμης. Είναι η πηγή της ζωής για τους φορείς ακόμα και για τον περιβάλλοντα κόσμο, αλλά συχνά εξαιτίας της έλλειψης ολοκλήρωσης και ευθυγράμμισης, υπάρχει πολύ αδύναμη επικοινωνία ανάμεσα στο Κεντρικό Πυρ και τους τρεις φορείς, το φυσικό, το συναισθηματικό και το νοητικό σώμα.

Η έλλειψη ευθυγράμμισης και ολοκλήρωσης είναι η πραγματική αιτία όλων των ψυχοσωματικών ασθενειών, των ψυχολογικών διαταραχών και φυσικά όλων των προσωπικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Η βασική μέθοδος για τη θεραπεία αυτών των σχισμάτων, των διαταραχών και των προβλημάτων είναι να ελευθερώσουμε την ενέργεια του Θείου Σπινθήρα μέσα μας, να αυξήσουμε τη ζωτικότητα του φυσικού μας σώματος, να ενισχύσουμε την ενέργεια της αγάπης στη συναισθηματική μας φύση και να δυναμώσουμε το φως στο νοητικό μας κόσμο.

Για να το πετύχουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια πολύ απλή τεχνική.

Έχουμε μέσα μας μια πηγή φωτός, αγάπης και δύναμης.

Κάπου κοντά σε αυτή την πηγή βρίσκεται ο μικρός κήπος της ζωής μας, με δέντρα και λουλούδια και πολλά ζωντανά πράγματα. Για να διατηρήσουμε τον κήπο μας ζωντανό και υγιή τον ποτίζουμε με νερό φωτός, αγάπης και δύναμης από την εσωτερική μας πηγή.

Ο κήπος είναι η ζωή μας, το περιβάλλον μας.

Το πρώτο βήμα είναι να αρχίσουμε από το φυσικό μας περιβάλλον.

Καθόμαστε κάπου μόνοι, ήρεμα και σκεφτόμαστε, «Ξέρω κάποιον άνδρα, γυναίκα ή παιδί που να έχει ανάγκη;»

Ίσως; ύστερα από λίγα λεπτά να θυμηθούμε ότι ένας από τους φίλους ή τους γείτονές μας χρειάζεται ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα βιβλίο, ένα κοστούμι, ένα αυτοκίνητο ή ένα ραδιόφωνο.

Λέμε στον εαυτό μας,

«Το άτομο αυτό το χρειάζεται πραγματικά; Ναι.

Έχω αρκετά χρήματα για να αγοράσω αυτό που χρειάζεται; Ναι, έχω! Θα το αγοράσω και θα το δώσω σε αυτόν που το χρειάζεται».

Το δεύτερο βήμα είναι να αγοράσουμε το αντικείμενο που αποφασίσαμε.

Το τρίτο είναι να το δώσουμε στο άτομο με τον πιο όμορφο και τον πιο προσεκτικό τρόπο.

Όταν εκτελούμε μια τέτοια πράξη νιώθουμε ότι καινούργια ενέργεια αρχίζει να κυλάει και να κυκλοφορεί στο μηχανισμό μας.

Δοκιμάζουμε βαθύτερη χαρά, καινούργια δύναμη και καινούργια γαλήνη.

Τι ακριβώς συνέβη;

Μπορούμε να πούμε ότι μέσω αυτής της πράξης καλής θέλησης ένα λεπτό ρεύμα ζωτικής ενέργειας κύλησε στο μηχανισμό μας από το Κεντρικό Πυρ και στο δρόμο του απομάκρυνε μερικά εμπόδια και εγκαθίδρυσε μια λεπτή επικοινωνία ανάμεσα στο Κεντρικό Πυρ, τους φορείς έκφρασης και το περιβάλλον μας.

Κάθε φορά που νιώθετε θλιμμένοι, μόνοι και ξεχασμένοι κάντε μια πράξη καλής θέλησης χωρίς να περιμένετε ανταπόδοση.

Αυτή είναι μια πραγματική επιστήμη και δε μπορείτε να τη μάθετε παρά μόνο αν την ασκήσετε. Από μια τέτοια έκφραση καλής θέλησης θα μάθετε πώς να δράτε με ανιδιοτέλεια, με μια απρόσωπη στάση.

Θα μάθετε πώς να προσεγγίζετε τους ανθρώπους, πώς να τους γνωρίζετε, να τους νιώθετε και θα γίνετε έτσι ικανοί να αντιμετωπίζετε καλύτερα την πραγματική ανάγκη. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την τεχνική για μια μεγάλη χρονική περίοδο, το κανάλι της επικοινωνίας ανάμεσα στον Πραγματικό Εαυτό σας και την προσωπικότητα σας θα γίνει πλατύτερο και βαθύτερο και θα είστε έτοιμοι για να κάνετε το επόμενο βήμα.

Μερικές φορές δε μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους οικονομικά. συχνά δεν το χρειάζονται. ‘ Ισως χρειάζονται μόνο το χαμόγελο σας, τα ευχάριστα λόγια σας, γλυκά τρα­γούδια, μουσική. Μερικές φορές χρειάζονται μόνο την παρουσία σας, τη σιωπηλή παρουσία σας.

Αρχίστε να χαρίζετε το χαμόγελο και τα λόγια σας σε κείνους που πραγματικά τα χρειάζονται. Δίνοντας τους χαρά, νιώθετε ότι η δική σας εσωτερική χαρά αυξάνει.

Λέγοντας λόγια γαλήνης και παρηγοριάς, η εσωτερική σας γαλήνη βαθαίνει.

Ερχόσαστε πιο κοντά στο δικό σας Εσωτερικό Πυρ και πιο κοντά στο Εσωτερικό Πυρ εκείνων τους οποίους βοηθάτε.

Σιγά – σιγά παρατηρείτε ότι τα συναισθηματικά και φυσικά σας προβλήματα μειώνονται και συχνά εξαφανίζονται γιατί η ενέργεια της ζωτικότητας και της αγάπης διαλύει την ομίχλη, την καταχνιά, τα σύννεφα του συναισθηματικού σας κόσμου.

Το Κεντρικό Πυρ σκορπίζει τις θεραπευτικές του ακτίνες στο μηχανισμό σας, ευθυγραμμίζοντας και ολοκληρώνοντας τον.

Δεν μπορείτε, όμως, να σταματήσετε εδώ. Πρέπει να προσθέσετε άλλο ένα βήμα, το έργο της καλής θέλησης στο νοητικό πεδίο.

Το έργο αυτό περιλαμβάνει το δόσιμο του φωτός σας στους άλλους, βοηθώντας τους ανθρώπους να λύσουν τα προβλήματα τους μέσω μιας διαδικασίας εκπαίδευσης και φώτισης.

Υπάρχουν φορές που οι άνθρωποι δε χρειάζεται να ξέρουν τι τους δίνετε.

Συχνά δεχόμαστε ενέργειες αγάπης και φωτός χωρίς να γνωρίζουμε την πηγή τους.

Κάποιοι φίλοι μας σκέφτονται και μας στέλνουν την πιο βαθιά αγάπη και συμπόνια τους.

Ετσι βοηθιόμαστε. Σιγά – σιγά ξεπερνάμε τη θλίψη, τον πόνο και το πρόβλημά μας χάρη σε καλές σκέψεις και σε κύματα αγάπης που έχουν σταλεί σε μας από τους φίλους, το σύζυγο ή τη σύζυγο, ή από τους γονείς μας.

Ξαφνικά μια ακτίνα φωτός λάμπει στην πιο σκοτεινή μας ώρα. Το φως μας δίνει κουράγιο και μας οδηγεί στην πόρτα.

Ένας αληθινός φίλος μας σκέφτεται. Μας στέλνει το κουράγιο του, την αγάπη του.

Θρέφει το Εσωτερικό μας Πυρ για να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια οποιαδήποτε και αν είναι. Αυτό είναι επίσης ένα είδος προσφοράς με το οποίο ανοίγουμε τις εσωτερικές πόρτες ώστε η αγάπη και η αγνή σκέψη μας να μπορέσουν να ξεχυθούν μέσα από αυτές και να αυξήσουν έτσι την εσωτερική επικοινωνία με την Ουσία μας.

Για να φτάσουμε σε αυτό το ύψος πρέπει να εργαστούμε βαθμιαία.

Ο πιο απλός τρόπος για να αρχίσουμε, είναι να διδάξουμε σε κάποιον κάτι που να το χρειάζεται. Μπορείτε να διδάξετε προφορικά, με επιστολές, με συγγράμματα, με δημιουργικά άρθρα, με βιβλία, ακόμα και με τις σκέψεις σας. Εδώ αρχίζει η πραγματική επιστήμη της αγαθοεργίας, αλλά πριν μπορέσουμε να βοηθήσουμε πραγματικά τους άλλους πρέπει να μάθουμε:

…Να μην εντυπώνουμε τις ιδέες, τις απόψεις και τις σκέψεις μας σε κάποιον, αλλά να σεβόμαστε την ελευθερία των άλλων.

…Πώς να ντύνουμε τις ιδέες μας ώστε να αποκαλύπτουν τη μεγαλύτερη ομορφιά τους.

…Πώς να ανακαλύπτουμε το επίπεδο των φίλων μας έτσι ώστε να μην τους βλάπτουμε δίνοντας τους περισσότερα απ’ όσα μπορούν να αφομοιώσουν.

…Να λέμε ή να γράφουμε μόνο την αλήθεια. Δεν πρέπει ποτέ να μολύνουμε τη διδασκαλία μας με ψέματα, μεγάλα ή μικρά.

…Να πλησιάζουμε τους ανθρώπους με βαθιά και ειλικρινή αγάπη, μια αγάπη που διεισδύει στην καρδιά του αδελφού μας και αποκαλύπτει τα βάσανά του.

 

Καθώς συνεχίζετε το καλό έργο στο νοητικό πεδίο, ρίχνοντας φως, φέρνοντας ξεκαθάρισμα και φώτιση, θα παρατηρήσετε ότι το φως στο δικό σας νου αυξάνει δεκαπλάσια και καινούργια ενέργεια αγάπης, φωτός και χαράς κυκλοφορεί μέσα στον εγκέφαλο σας, στην καρδιά σας και μέσα στο νευρικό σας σύστημα.

Έτσι, χρόνο με το χρόνο η επικοινωνία και η σχέση ανάμεσα στο Κεντρικό Πυρ και τους φορείς της έκφρασής σας θα μεγαλώνει. Αντίστοιχα οι φορείς θα ευθυγραμμίζονται, θα ολοκληρώνονται και θα συγχωνεύονται με το Εσωτερικό Φως.

Η συγχώνευση αυτή θα εκφραστεί με πράξεις καλής θέλησης, θυσίας και αγάπης, με δημιουργική ζωή και ακτινοβόλα υγεία.

Μέσω τέτοιας έκφρασης, μέσω των προσπαθειών μας να φέρουμε φώτιση στους άλλους, θεραπεύουμε τον εαυτό μας φυσικά, συναισθηματικά και νοητικά.

Αυτός είναι ο απλούστερος τρόπος για να έρθουμε σε επαφή με το ζωοδότη Σπινθήρα. Γι’ αυτό το λόγο ο Χριστός είπε στους μαθητές Του, «Είναι πιο ευλογημένο να δίνετε παρά να δέχεστε».

Αυτό είναι θείο μοίρασμα.

Αν μεταβιβάζετε ένα σπινθήρα σε ένα φίλο ή ακόμα και σε έναν άγνωστο, το πυρ σας αυξάνει πολλαπλάσια.

Στη διαδικασία του ξεκαθαρίσματος των φυσικών εμποδίων, της εξαφάνισης της θυμαπάτης και των βαθιά ριζωμένων συναισθηματικών προβλημάτων και της απομάκρυνσης της πλάνης από το νου των ανθρώπων, η πράξη της καλής θέλησης πρέπει να λαμβάνει χώρα και στα τρία επίπεδα ταυτόχρονα.

Προσπαθήστε να απομακρύνετε ένα εμπόδιο σε κάποιο άτομο σε οποιοδήποτε επίπεδο και θα ανακαλύψετε ότι απομακρύνετε ένα αντίστοιχο εμπόδιο στον εαυτό σας.

Δε μπορούμε να κάνουμε κάτι σε κάποιον άλλο, χωρίς να το κάνουμε πρώτα υποκειμενικά στον εαυτό μας. Παρόμοια, οποτεδήποτε δρούμε φυσικά, συναισθηματικά και νοητικά ενάντια στο καλό, την αλήθεια και την ομορφιά χτίζουμε ένα τείχος ανάμεσα στον εαυτό μας και την εσωτερική μας Ουσία.

Κάνοντάς το προκαλούμε ψυχοσωματικές ασθένειες, φυσικές περιπλοκές και γενικά κακή υγεία στα τρία επίπεδα.

Για να ζήσουμε μια ακτινοβόλα ζωή πρέπει να επιστρέψουμε στην Πηγή μας και να γίνουμε ένα με τον Πραγματικό Εαυτό μας ο οποίος είναι το Κεντρικό Πυρ μέσα μας. Η αγαθοεργία πάνω στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης προσπάθειας είναι η ατραπός που μας οδηγεί πίσω στο Σπίτι του Πατέρα μας.

Άσκηση Πρώτη

Διαθέστε λίγα λεπτά το πρωί πριν αρχίσετε την καθημερινή σας εργασία. Καθίστε ήρεμοι, χαλαρώστε και πείτε:

«Οι γιοι των ανθρώπων είναι ένα και εγώ είμαι ένα μαζί τους.

Ζητώ να αγαπώ όχι να μισώ,

ζητώ να υπηρετώ όχι να περιμένω οφειλόμενη υπηρεσία,

ζητώ να θεραπεύω όχι να βλάπτω».

Ύστερα σκεφτείτε κάποιον τον οποίον μπορείτε να βοηθήσετε σήμερα.

Πρώτα σκεφτείτε τη βοήθεια στο φυσικό πεδίο, ίσως να βοηθήσετε κάποιον οικονομικά. Προσπαθήστε να καλύψετε μια πραγματική ανάγκη στο φυσικό πεδίο.

Αυτό θα πρέπει να γίνει χωρίς κάποια προσδοκία ανταπόδοσης. Θυμηθείτε αυτό που είπε ο Χριστός:

«Προσέχετε την ελεημοσύνην υμών μη ποιείν έμπροσθεν των ανθρώπων προς το θεαθήναι αυτοίς… σου δε ποιούντος ελεημοσύνην μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου, όπως ή σου η ελεημοσύνη εν τω κρυπτώ».

Δεν είναι απαραίτητο να δώσετε χρήματα.

Μπορείτε ίσως να κάνετε κάποια δουλειά.

Μπορείτε να περιποιηθείτε τον κήπο ενός ηλικιωμένου γείτονα.

Μπορείτε να κρατήσετε τα παιδιά ενός φίλου που χρειάζεται τη βοήθεια σας.

Προσπαθήστε να υπηρετείτε κάποιον κάθε μέρα για έναν ολόκληρο μήνα.

Αν το κάνετε θα ανακαλύψετε ότι θαυματουργές ενέργειες αρχίζουν να ελευθερώνονται από την εσωτερική σας πηγή.

Μια νέα ζωή θα ανοιχτεί για σας και μια θεραπευτική ενέργεια θα δυναμώσει το σώμα, την καρδιά και το νου σας.

Όταν επιστρέφετε από την εργασία σας το απόγευμα, ή την ώρα που αποσύρεστε, κάντε μια σύντομη νοητική ανασκόπιση της μέρας, δείτε τη στάση και το αίσθημα της χαράς που ένιωσε το άτομο τη στιγμή της βοήθειά σας.

Πριν κοιμηθείτε πείτε την ακόλουθη προσευχή:

«Κύριε, οδήγησε τα βήματά μου εκεί όπου με χρειάζονται».

Την επόμενη μέρα επαναλάβατε τα ίδια πράγματα.

Σκορπίστε καλές πράξεις γύρω σας, στο γραφείο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο σπίτι.

Μερικές φορές ίσως να μη νιώθετε εσωτερική χαρά, μην την αναζητάτε.

Αποφασίστε να βοηθήσετε κάποιον και κάντε το. Αυτή είναι μια τέχνη.

Κατά τη χρησιμοποίηση της τεχνικής της επιστήμης της. αγαθοεργίας, χρειάζεται μια διπλή απόσπαση. Είναι σημαντικό να:

  1. Είστε αποσπασμένοι από κείνον τον οποίο βοηθάτε. Μην περιμένετε ευχαριστίες, χαμόγελα ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ανταπόδοσης.

    Κάντε απλώς την πράξη για χάρη της «καλοσύνης» και ύστερα προσπαθήστε να βρείτε κάποιον άλλον για να βοηθήσετε.

  2. Είστε αποσπασμένοι από εσωτερικές αισθήσεις, κρίσεις, ευτυχία ή οτιδήποτε άλλα αισθήματα που μπορεί να έχετε.

    Αφήστε την αγνή αγάπη να κυλήσει από την καρδιά σας και να εκφραστεί σαν βοήθεια στο υλικό πεδίο.

Πολλοί άνθρωποι βοηθούν τους φίλους τους περιμένοντας ανταπόδοση για την υπηρεσία τους. Αργότερα, αν δεν υπάρξει κάποιου είδους ανταπόδοση, νιώθουν πειραγμένοι, δυστυχισμένοι και συχνά δημιουργούν κάποια εχθρότητα απέναντι σε κείνον που βοήθησαν.

Ακούμε ανθρώπους να λένε, «Τον βοήθησα τόσες πολλές φορές με αυτό ή τον άλλο τρόπο, αλλά δεν έδειξε την παραμικρή ευγνωμοσύνη, αντίθετα έγινε εχθρός μου».

Στην πραγματικότητα ένας τέτοιος άνθρωπος δε βοήθησε, γιατί πίσω από την πράξη του δεν υπήρχε ένα απρόσωπο κίνητρο. Υπήρχε η αναμονή για κάποιο είδος αναγνώρισης.

Η βοήθεια που δίνεται μ’ ένα τέτοιο ανάμεικτο κίνητρο θα δημιουργήσει αυτόματα μια μυστική απόρριψη από την καρδιά εκείνου που τη δέχεται.

Η προσφορά δώρων στους φίλους μας σε διάφορες περιπτώσεις θα πρέπει να περιέχει το ίδιο απρόσωπο κίνητρο. Αρχικά ήταν μια πράξη καλής θέλησης. Καλύπτατε την ανάγκη του φίλου σας, αλλά βαθμιαία αυτή η ανώτερη ιδέα της κάλυψης μιας ανάγκης μεταβλήθηκε σε τυπικότητα και τελικά έγινε μια καταναγκαστική πράξη. Θα δείτε ότι τώρα του κάνετε ένα δώρο γιατί νιώθετε αναγκασμένοι να το κάνετε. Αν και ξέρετε ότι στην πραγματικότητα δεν το χρειάζεται, ξέρετε επίσης ότι θα νιώσει άσχημα αν δεν του χαρίσετε κάτι.

Το ίδιο ισχύει και για την αποστολή εκατοντάδων χριστουγεννιάτικων ή άλλων ευχητηρίων καρτών.

Είναι καλό αν καλύπτετε μια πραγματική ανάγκη στο φυσικό, συναισθηματικό ή νοητικό πεδίο αλλά δεν έχει νόημα, αν αναγκάζεστε να το κάνετε ή αν ενδιαφέρεστε μόνο για το τι θα κάνει ή τι θα σκεφτεί ο φίλος σας αν δε λάβει την κάρτα ή το δώρο.

Σε όλα τα δώρα και τις κάρτες μας πρέπει να βάζουμε την ειλικρινή αγάπη μας, την απρόσωπη αγάπη μας.

Πρέπει να τα στέλνουμε χωρίς κάποια προσδοκία και όχι μηχανιστικά, αλλά με πραγματική αγάπη και με ειλικρινή πρόθεση να καλύψουμε κάποια ανάγκη.

 

Μερικές φορές οι άνθρωποι δωροδοκούν ακόμα και τον εαυτό τους ακριβώς όπως προσπαθούν να δωροδοκήσουν το Θεό με προσευχές.

Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν χρήματα μόνο και μόνο για να «νιώσουν καλά» και για πολλές μέρες αισθάνονται ευτυχισμένοι γιατί έδωσαν λίγα χρήματα σε κάποιον, ακόμα και σε έναν «παίχτη».

Πρέπει να χρησιμοποιούμε τη διάκριση.

Πρέπει να γνωρίζουμε την πραγματική ανάγκη και το βάρος της βοήθειάς μας.

Πάνω στην ατραπό της αγαθοεργίας θα μάθουμε επίσης ποιον να βοηθάμε και πώς να παραμένουμε αποσπασμένοι. Μόνο με μια τέτοια απρόσωπη στάση θα λάμψει το Εσωτερικό Φως και θα πλημμυρίσει όλη μας την ύπαρξη με χαρά και ευδαιμονία.

Ενδιαφερόμαστε για την ανάπτυξη του Εσωτερικού Φωτός, αλλά ακόμα και αυτό δε θα πρέπει να είναι το κύριο κίνητρό μας τη στιγμή που βοηθάμε.

Οι σπουδαιότεροι παράγοντες που παρακινούν την καρδιά μας είναι:

πρώτο, η αίσθηση της ενότητας και

δεύτερο, η κατανόηση της πραγματικής ανάγκης του ατόμου.

Πρέπει να νιώσουμε ότι οι ανάγκες των άλλων είναι δικές μας ανάγκες, αλλά η βοήθεια μας δεν πρέπει να τους παραλύει. Αντίθετα πρέπει να τους οδηγεί στη δράση.

Πρέπει να θυμόμαστε να βασίζουμε τις πράξεις μας στην επίκληση που λέμε κάθε πρωί:

«Οι γιοί των ανθρώπων είναι ένα και εγώ είμαι ένα μαζί τους…». Είναι αδέλφια μας και, κατά μια έννοια, είναι ο εαυτός μας.

Μόνο πάνω σε τέτοιες ιδέες μπορεί να βασιστεί ένας καινούργιος πολιτισμός και να ανατείλει μια καινούργια εποχή μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.

Είναι δυνατό μερικές φορές να επαναφέρουμε τους ανήλικους εγκληματίες στο σωστό δρόμο διδάσκοντάς τους την επιστήμη της αγαθοεργίας με ένα ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Όταν θα αρχίσουν να μαθαίνουν την επιστήμη μέσα από τις δικές τους εμπειρίες, βαθμιαία θα αλλάξουν και μπορούν να γίνουν οι πιο εξέχοντες ευεργέτες της φυλής τους ή της ανθρωπότητας.

Δε μπορούμε να ελευθερώσουμε το αίσθημα ευθύνης στους άλλους, αν δεν τους οδηγήσουμε πρώτα να ανακαλύψουν μια πραγματική ανάγκη και ύστερα τη μέθοδο για να καλύψουν αυτή την ανάγκη.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι πρώτα βλέπουμε τα ελαττώματα των άλλων και είμαστε εύκολοι στην κριτική μας.

Αν μπορούμε να βοηθάμε τους άλλους αντί να τους κριτικάρουμε, θα αρχίσουμε να βλέπουμε τις δικές μας ανάγκες και να χρησιμοποιούμε το νου μας για να τις καλύψουμε.

Έτσι όταν οι συγχυσμένοι νεαροί μάθουν να χρησιμοποιούν αυτή την τεχνική, βαθμιαία θα απομακρύνουν τα εμπόδια που ευθύνονται για την εγκληματικότητά τους, αδιάφορο από το σε ποια περιοχή του μηχανισμού τους βρίσκονται αυτά τα εμπόδια. Θα είναι σε θέση να ελευθερώσουν το εσωτερικό και δημιουργικό πυρ τους.

Επομένως, μάθετε στα παιδιά σας να κάνουν το καλό στο σπίτι, στο σχολείο και στον κόσμο, οποτεδήποτε μπορούν και δε θα γίνουν ποτέ εγκληματίες.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την ίδια μέθοδο και σε κείνους που είναι εχθρικοί απέναντι σας. Βρείτε τρόπους να τους επιτρέψετε να σας βοηθήσουν και η εχθρότητά τους θα μειωθεί ή θα εξαφανιστεί τελείως.

Το ακόλουθο ποίημα της Λένα Στερνς Μπόλτον συνοψίζει με όμορφο τρόπο αυτό το κεφάλαιο:

«Θέλω να κάνω μια ευγενική πράξη κάθε μέρα;

να βοηθήσω κάποιον να βρει έναν καλύτερο δρόμο.

Θέλω να προσφέρω ένα χέρι βοήθειας σε αυτόν που το χρειάζεται ή να βρω και να ταίσω κάποιο μοναχικό αδέσποτο ζωάκι.

Θέλω να τραγουδήσω για κάποιον ένα αγαπημένο τραγούδι να του δώσω κουράγιο όταν ο δρόμος είναι μακρύς. Αν έστω και ένα χαμόγελο μου μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο τότε θα νιώσω ότι δεν έζησα μάταια».

 

 

 

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV – Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ

 

Άσκηοη Δεύτερη

 

 

Για το δεύτερο μήνα διαλέξτε πάλι ένα ήσυχο μέρος στο σπίτι ή στον κήπο σας και αφού χαλαρώσετε το σώμα σας και ηρεμήσετε τη συναισθηματική και νοητική σας φύση, διαβάστε τις παρακάτω γραμμές πολύ αργά και με βαθιά συγκέντρωση:

«Ω, υπάρχει μια Αγάπη που δε φοβάται κάτι, που είναι μεγαλύτερη από τη ζωή, μεγαλύτερη και από το θάνατο.

Είμαι αυτή η Αγάπη.

Υπάρχει μια Αγάπη που δε γνωρίζει όρια, που βρίσκεται παντού, που υπάρχει στην παρουσία του θανάτου και που είναι γεμάτη Τρυφερότητα ακόμα και στον τρόμο.

Είμαι αυτή η Αγάπη.

Υπάρχει μια Αγάπη που είναι Απερίγραπτα Γλυκιά, που καλωσορίζει κάθε πόνο, που καλωσορίζει κάθε φόβο, που διώχνει κάθε λύπη, που βρίσκεται όπου και αν την αναζητήσεις.

Είμαι αυτή η Αγάπη.

Ω, είμαι η ίδια η Ουσία αυτής της Αγάπης. Και, ο δικός Μου Εαυτός, Εγώ, αυτή η Αγάπη, είμαι ο δικός Σου Εαυτός, η φύση Μου είναι Αγάπη!

Ε ί μ α ι η ίδια η Αγάπη!»

(Αλεξάντερ Φ. Τ., »Στις Ώρες τ ου Δ ιαλογιομού» σελ. 26.)

Αφού σκεφτείτε ή διαλογιστείτε πάνω σε αυτά τα θαυμάσια λόγια για λίγα λεπτά, κλείστε τα μάτια σας και προσπαθήστε να σκεφτείτε κάποιον στον οποίο να μπορείτε να προσφέρεται α γ ά π η.

Μπορείτε να εκφράσετε την αγάπη σας μέσα από πράξεις καλής θέλησης, όπως εξηγήθηκε στην πρώτη άσκηση ή μπορείτε να την εκφράσετε με λόγια και σκέψεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται ενθάρρυνση, λίγα λόγια κατανόησης, ένα απλό, ειλικρινές χαμόγελο ή το σφίξιμο ενός χεριού.

Η αγάπη είναι η ανώτερη θεραπευτική ενέργεια.

Η αγάπη αυξάνει μέσα σας όταν τη χαρίζετε σε κείνους που τη χρειάζονται.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που διψούν για αγάπη.

Ηλικιωμένα άτομα, άτομα που νιώθουν εγκαταλειμμένα, εκείνοι που είναι άρρωστοι και εκείνοι που έχουν χάσει συγγενείς ή φίλους. Όλοι χρειιάζονται αγάπη.

Διαλέγετε ένα άτομο κάθε μέρα και ακτινοβολείτε του αγάπη, περνώντας λίγη ώρα μαζί του, κάνοντας του μια επίσκεψη ή γράφοντας του ένα γράμμα.

Αναπτυσσόμαστε πνευματικά, αγαπώντας τους άλλους.

Η κατανόηση μας βαθαίνει, το αίσθημα υπευθυνότητας γίνεται εντονότερο και ολόκληρη η ύπαρξη μας γίνεται πιο δυνατή και πιο υγιής όταν η ενέργεια της αγάπης μας ελευθερώνεται από την εσωτερική μας πηγή της ζωής. Τα προσωπικά και κοινωνικά προβλήματα είναι γνωστά με πολλά ονόματα αλλά αν σκεφτούμε βαθιά πάνω σε αυτά ανακαλύπτουμε ότι τα περισσότερα από αυτά είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης αγάπης.

Η ενέργεια της αγάπης καθαρίζει τη σκέψη σας, ηρεμεί τα συναισθήματά σας, μειώνει τις εντάσεις, ξαλαφρώνει το σώμα σας, γεμίζει την καρδιά σας με χαρά, σας χαρίζει τη δύναμη της αντοχής και εξαφανίζει εκείνες τις συναισθηματικές καταστάσεις που είναι η αιτία πολλών προβλημάτων υγείας.

Νιώθετε αυτό το υγιές ρεύμα αγάπης όταν αφήνετε την αγάπη να κυλήσει από την καρδιά και την ψυχή σας στους άλλους. Αυτή η τεχνική είναι πραγματικά η επιστήμη της αγάπης.

Μέσω αυτής μαθαίνουμε πώς να αγαπάμε χωρίς να ταυτιζόμαστε με τα προβλήματα και την προσωπ ι κ ό τ η τ α των ά λ λ ω ν.

Η αγάπη σας θα είναι ένα φως το οποίο βοηθάει έναν άνθρωπο να βρει το δρόμο του.

Η αγάπη σας θα είναι μια γλυκιά μουσική που καλεί τα ανώτερα στοιχεία μέσα στον άνθρωπο.

Τα μάτια σας, η φωνή σας, τα λόγια σας, η συμπεριφορά σας θα ξυπνούν μια δύναμη, μια ενέργεια, ένα καινούργιο θάρρος, μια καινούργια ελπίδα.

Θα ήταν άστοχο από μέρους σας να λύσετε ή να επιχειρήσετε να λύσετε τα προβλήματα οποιουδήποτε ανθρώπου αλλά με την αγάπη σας μπορείτε να τον βοηθήσετε να γίνει πιο δυνατός, πιο καθαρός στο νου, με περισσότερο θάρρος και πιο ικανός να λύσει τα δικά του προβλήματα με τα δικά του χέρια και να β α δ ί σ ει το δρόμο του με τα δικά του πόδι α.

Θα νιώσει ότι δεν περιμένετε κάποια ανταμοιβή για την αγάπη που προσφέρετε.

Η αγάπη σας θα κατευθύνεται μόνο στην εσωτερική του ύπαρξη, όχι στο περιβάλλον, στις υποθέσεις, στα προβλήματα και στις συνθήκες του.

Υπάρχουν φορές που ένας άνθρωπος είναι ανίκανος να δεχτεί βοήθεια ή έμπνευση από τα μέσα αν δεν του δώσει κάποιος λίγη αγάπη.

Η αγάπη ανοίγει τις πόρτες της έμπνευσης και της ενέργειας.

Η αγάπη σας του λέει ότι πιστεύετε σ’ αυτόν. Ότι έχετε μεγάλα όνειρα γι’ αυτόν. Ότι είστε σίγουροι πως θα μπορέσει να λύσει τα προβλήματά του.

 

Είναι σημαντικό να ξέρετε όχι μόνο πώς να αγαπάτε, αλλά και να αντιλαμβάνεστε την ευαίσθητη κατάσταση των ατόμων εκείνων που είναι βυθισμένα στο πένθος, τη μελαγχολία, τον πόνο και τη θλίψη. Πολύ συχνά βρίσκονται σε μια υπνωτιστική κατάσταση και κάθε παρότρυνση δική σας πηγαίνει στον εσωτερικό τους νου και γίνεται μια μετα-υιπνωτική υποβολή. Γι’ αυτό το λόγο είναι πιο συνετό να μιλάτε λίγο και να μην κάνετε ποτέ άμεσες υποδείξεις.

Μερικές φορές είναι καλύτερα να μη μιλάτε αλλά απλώς να τα αγκαλιάζετε και να μένετε μαζί τους σιωπηλοί, αφήνοντάς τα να μιλούν, αν θέλουν, ενώ εσείς θα ακούτε.

Συχνά η μελαγχολία ή η θλίψη τους θα μειωθεί ή θα εξαφανιστεί τελείως σαν αποτέλεσμα της σιωπηλής παρουσίας σας. Μην ταυτίζεστε με τις θλίψεις τους, να είστε πνευματικά αδιάφοροι, αλλά να ακτινοβολείτε την αγάπη σας.

Και τα παιδιά επίσης χρειάζονται να τους προσφέρετε την αγάπη σας μέσα από το παιχνίδι, από ήρεμες δραστηριότητες ή με άλλους τρόπους κατάλληλους για το επίπεδότους.

Η πράξη της καλής θέλησης πρέπει να εκτείνεται στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης ζωής: φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δείξετε την αγάπη.

Ένας από τους πιο όμορφους και πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να εκφράσουμε την αγάπη είναι να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για κείνους που μας βοήθησαν σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Μερικοί άνθρωποι δεν εκφράζουν ποτέ την ευγνωμοσύνη, αλλά θεωρούν τη βοήθειά μας σα δεδομένη.

Η στάση τους δεν πρέπει να αλλάξει την αγάπη μας γι’ αυτούς. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι άνθρωποι που δεν είναι ικανοί να νιώσουν ευγνωμοσύνη, είναι σαν εκείνους που τρώνε πολύ αλλά δε μπορούν να το αφομοιώσουν.

Η θεραπευτική ενέργεια της αγάπης αυξάνει καθώς περνάει σε έναν άλλον και σε έναν άλλον και αυτό συνεχώς. Το ρεύμα της δεν πρέπει να μπλοκαριστεί με κάποιο τρόπο.

Ο σεβασμός για τους άλλους είναι ένας διαφορετικός τρόπος έκφρασης της αγάπης. Όχι μόνο ελευθερώνει την αγάπη σας, αλλά ελευθερώνει επίσης και την αγάπη εκείνου με τον οποίο έρχεστε σε επαφή.

Δεν πρέπει να περιμένουμε ευγνωμοσύνη ή σεβασμό από τους άλλους, αλλά εμείς οι ίδιοι πρέπει να τα δείχνουμε, να τα εκφράζουμε.

Πολλές φορές, σε ορισμένες περιστάσεις, μπορούμε να εκφράσουμε την αγάπη μας ακόμα και όταν το άτομο δεν είναι παρόν:

Ας υποθέσουμε ότι κάθεστε με μερικούς φίλους. Κάποιος από αυτούς εκφράζει μια άσχημη ή επιβλαβή σκέψη για έναν φίλο σας που δεν είναι μπροστά. Το πρώτο σας καθήκον σαν μαθητή και εκφραστή της αγάπης είναι να υπερασπίσετε τον απόντα φίλο σας, χωρίς να πληγώσετε εκείνον που εκφράζει τις κακές σκέψεις.

Η επιβλαβής και άσχημη έκφραση σε μια ομάδα δημιουργεί σημεία δυσαρέσκειας σε κάθε άτομο που είναι παρόν.

Αυτό υποσκάπτει την υγεία του σώματος, της καρδιάς και του νου.

Πρέπει να εκδιωχθεί αμέσως με λεπτή και σοφή δράση.

Κάθε άσχημη λέξη ή κατηγόρια είναι σαν δηλητηριασμένο νερό που το πίνει πρώτος αυτός που καικολογεί και ύστερα το δίνει σε σας και στους φίλους σας για να πιουν κι αυτοί.

Δείχνουμε την αγάπη μας και όταν υπερασπίζουμε κάποιον που δέχεται μια επίθεση και του οποίου τα δικαιώματα βρίσκονται κατά κάποιο τρόπο σε κίνδυνο.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, γεννιούνται οι ήρωες!

Αν η προστασία αφορά σε ένα έθνος, δημιουργούνται εθνικοί ήρωες. Ήρωες οι οποίοι πρόθυμα αφιερώνουν και θυσιάζουν τη ζωή τους για να οδηγήσουν το έθνος τους από το σκοτάδι στο φως και για να ανοίξουν την πόρτα σε μια καινούργια ελευθερία, έναν καινούργιο τρόπο ζωής.

Η επίτευξη αυτή είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας της αγάπης που συσσωρεύονταν χρόνο με το χρόνο και ελευθερώθηκε τη στιγμή της μεγάλης ανάγκης.

Εκτελέστε αυτή την άσκηση για ένα μήνα και κρατείστε καθημερινό αρχείο των πράξεων αγάπης και των εμπειριών σας με αυτές.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V – ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΑ

Άσκηση Τρίτη

Κατά τον τρίτο και τέταρτο μήνα οι ασκήσεις σας γίνονται πιο βαθιές, πιο όμορφες και πιο αποτελεσματικές.

Η τρίτη άσκηση περιλαμβάνει τις δυο πρώτες, αλλά προχωράει και πέρα από αυτές.

Βήμα Πρώτο

Διαλέξτε πάλι ένα μέρος στο σπίτι ή στον κήπο σας και εκεί χαλαρώστε το σώμα σας, γαληνέψτε τα συναισθήματα και ηρεμείοτε το νου σας.

Απολαύστε αυτή την κατάσταση χαλάρωσης για λίγο και υστέρα διαβάστε τα παρακάτω:

«Μη ζητάς, ω δισευλογημένε, να φτάσεις την πνευματική ουσία προτού ο νους απορροφήσει. Δεν αναζητάται έτσι η σοφία.

Μόνο σε κείνον που έχει βάλει στο νου χαλινάρι και που βλέπει τον κόσμο σαν μέσα σε καθρέφτη, μπορεί να εμπιστευτεί κάποιος με σιγουριά τις εσωτερικές αισθήσεις.

Μόνο εκείνος που ξέρει πως οι πέντε αισθήσεις είναι πλάνη και δε μένει κάτι παρά τα δυο που βρίσκονται στο μέλλον, μπορεί να γίνει δεκτός στο μυστικό του μετατοπισμένου Σταυροειδούς.

Η ατραπός που βαδίζει ο Εξυπηρετητής είναι η ατραπός του πυρός που περνάει μέσα από την καρδιά του και που οδηγεί στο κεφάλι.

Ούτε στην ατραπό της τέρψης ούτε στην ατραπό του πόνου μπορεί να επιτευχθεί η απελευθέρωση και να έρθει η σοφία.

Με το ξεπέρασμα των δυο, με τη συγχώνευση του πόνου με τη χαρά, φτάνουμε στο τέρμα, το τέρμα εκείνο που βρίσκεται στο μέλλον σαν ένα σημείο φωτός που διακρίνεται στο σκοτάδι μιας χειμωνιάτικης νύχτας. Το σημείο αυτό του φωτός μπορεί να μας θυμήσει το μικροσκοπικό κερί μέσα στη μονοτονία κάποιας σοφίτας, όμως — καθώς βαδίζουμε στην ατραπό που οδηγεί σε αυτό το φως, μέσω της συγχώνευσης των ζευγών των αντιθέτων— το μικροσκοπικό αυτό σημείο, ψυχρό και τρεμοσβήνον, μεγαλώνει με σταθερή ακτινοβολία, ωσότου το θερμό φως κάποιας φωτοβόλου λυχνίας έρθει στο μυαλό του περιπλανώμενου στο δρόμο.

Συνέχισε το δρόμο σου, ω Προσκυνητή, με σταθερή εγκαρτέρηση.

Δεν υπάρχει κάποιο κερί ούτε κάποια γήινη λυχνία που καίει με λάδι.

Η ακτινοβολία ολοένα μεγαλώνει ωσότου η ατραπός τελειώνει σε μια αστραποβολή δόξας και αυτός που περιπλανιέται μέσα στη νύχτα γίνεται παιδί του ήλιου και εισέρχεται μέσα από τις πύλες της ακτινοβόλας εκείνης σφαίρας».

(Αλίκη Μπέιλη »Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας».)

Αφού διαβάσατε αυτές τις γραμμές κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι στέκεστε ψηλά πάνω σε ένα βουνό. Κοιτάξτε γύρω σας, μέσα στη φαντασία σας, και προσπαθήστε να δείτε τα δέντρα, τα λουλούδια, τα πουλιά, τα ποταμάκια και τα άλλα θαύματα της Δημιουργίας.

Μη βιάζεστε, με την άνεση σας.

Ύστερα, σηκώνοντας τα χέρια σας, μέσα στη φαντασία σας, ευλογήστε τον κόσμο, ευλογήστε την ανθρωπότητα, ευλογήστε όλα τα ζωντανά πλάσματα, τα δέντρα και τα λουλούδια, λέγοντας πολύ αργά:

«Είθε η Θεία Αγάπη, το Φως και η Ομορφιά να είναι η καθημερινή πνοή και σκέψη μας και είθε το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη να αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη γη».

Αφού πείτε αυτήν την προσευχή, φανταστείτε για λίγα λεπτά ένα χρυσαφένιο Φως να κυλάει από την καρδιά κάι το κεφάλι σας και να πλημμυρίζει τον κόσμο.

Βήμα Δεύτερο

Φανταστείτε ένα μικρό, γαλάζιο αστέρι στο μέσο του εγκεφάλου σας. Βαθμιαία κάντε το όλο και μεγαλύτερο ωσότου φτάσετε να κάθεστε στο κέντρο ενός μεγάλου τροχού γαλάζιου χρώματος. Αφήστε τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τα όργανα και το σώμα σας να πλημμυρίσουν από αυτό το γαλάζιο Φως.

Ύστερα φανταστείτε ότι το γαλάζιο Φως γίνεται όλο και μικρότερο, μέχρις ότου γίνει πάλι ένας λεπτός γαλάζιος σπινθήρας μέσα στο κεφάλι σας.

Αυτά τα δυο βήματα θα σας βοηθήσουν να καθαρίσετε το νοητικό και συναισθηματικό σας κόσμο από τις διάφορες αρνητικές και περιοριστικές μορφές κραδασμού, ετοιμάζοντάς σας για το κύλισμα της εσωτερικής, πύρινης ενέργειας. Πρέπει να προσέξετε να μην υπερβείτε το όριο των 2- 3 λεπτών.

Παρακαλώ να θυμάστε ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος μέχρι να μπορέσετε να εκτελείτε αυτές τις ασκήσεις τόσο αποτελεσματικά όσο χρειάζεται, αλλά μην απογοητεύεστε. Προχωρήστε πόντο με πόντο, βήμα με βήμα, προσπαθώντας κάθε μέρα να ελέγχετε μεγαλύτερο μέρος της φύσης σας.

Ο σκοπός σας είναι να επεκτείνετε τη δύναμη του Εσωτερικού Κυρίου σας πάνω στους φορείς σας και αυτό παίρνει χρόνο. Στην αρχή το φυσικό και το συναισθηματικό σας σώμα θα δείξουν σημάδια αντίδρασης, αλλά συνεχίστε την προσπάθεια και μια μέρα θα γίνουν υπάκουοι υπηρέτες σας.

Το πυρ που εξαγνίζει και δομεί τους φορείς, καίει αργά.

Βήμα Τρίτο

Τώρα αναλύστε την προσευχή σας, λέξη προς λέξη, για να ανακαλύψετε ολόκληρο το νόημα και τη σημασία των δυο προτάσεων:

«Είθε η Θεία Αγάπη, το Φως και η Ομορφιά να είναι η καθημερινή πνοή και σκέψη μας και είθε το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη να αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη γη».

Αφήστε στον εαυτό σας δέκα λεπτά για να ψάξει το βαθύτερο νόημα αυτών των λέξεων.

Ύστερα θα είστε έτοιμοι για το τέταρτο βήμα.

Βήμα Τέταρτο

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε στο ίδιο βουνό. Οραματιστείτε τρεις ακτίνες φωτός να έρχονται από το γαλάζιο ουρανό στο κεφάλι σας, πλημμυρίζοντας το νου σας με την ενέργεια της αγάπης, της καλοσύνης και της ομορφιάς.

Κρατήστε το σώμα, τα συναισθήματα και το νου σας κάτω από τη ροή αυτών των ενεργειών και φανταστείτε ότι όλη σας η ύπαρξη μετατρέπεται σε ένα διαφανές φως που ακτινοβολεί αγάπη, καλοσύνη και ομορφιά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ύστερα προβάλετε αυτές τις τρεις φωτεινές ακτίνες στο σπίτι σας, στην εκκλησία σας, στην ομάδα μας ή σε οποιοδήποτε οργανισμό στον οποίο εργάζεστε, πλημμυρίζοντάς τα με τις ενέργειες της Αγάπης, της Καλοσύνης και της Ομορφιάς.

Έπειτα από αυτό θυμηθείτε αργά το μέρος στο οποίο κάθεστε και σιγά – σιγά ανοίξτε τα μάτια σας. Παραμείνετε σιωπηλοί για δέκα μέχρι δεκαπέντε λεπτά.

Η άσκηση έχει τελειώσει.

Τα βήματα αυτά που εξηγήθηκαν πιο πάνω σας βοηθάνε να καθαρίσετε τη νοητική σας ατμόσφαιρα από κρυσταλλοποιήσεις. τραύματα και αρνητικές σκέψεις.

Το αποτέλεσμα θα αντανακλαστεί και πάνω στο φυσικό σας σώμα κάνοντάς το πιο ενεργητικό. Χρειάζεται χρόνος και επιμονή, αλλά βαθμιαία αποτελέσματα θα εμφανιστούν καθώς συνεχίζετε τις ασκήσεις σας.

Σε σύντομο διάστημα θα παρατηρήσετε ότι ο νους σας είναι περισσότερο ικανός να διαπερνάει οποιαδήποτε μορφή, σύμβολο, βιβλίο, διάλεξη, τελετουργία ή έκφραση και να έρχεται σε επαφή με το βαθύτερο νόημα.

Βαθμιαία η σκέψη σας θα αποβάλει όλες τις προκαταλήψεις, όλες τις περιοριστικές κρυσταλλοποιήσεις και θα φτάσει στην ελευθερία. Αυτό δε σημαίνει ότι θα χάσετε όλες τις αγαπημένες σας ιδέες, τους τρόπους σκέψης, την πίστη ή το δόγμα σας.

Σημαίνει ότι θα δείτε σε αυτά τα μέρη που είναι πιο κοντά στην αλήθεια, την ομορφιά και την καλοσύνη, ότι θα δείτε τις ίδιες ιδιότητες σε κείνες τις πίστεις, τα δόγματα ή τις θρησκείες τις οποίες προηγουμένως θεωρούσατε ότι ήταν λάθος.

Έτσι ο κόσμος της σημασίας και του νοήματος θα σταθεί ορθάνοιχτος μπροστά σας. 

Μόνο μια τέτοια συνείδηση μπορεί να προσεγγίσει τις ανώτερες δημιουργικές ενέργειες και να τις φέρει στον κόσμο των ανθρώπων.

Όταν οι άνθρωποι προσεγγίζουν το δημιουργικό, πύρινο κόσμο χωρίς κατάλληλη προετοιμασία, μπορεί να πάθουν κακό. Προκαλούν ψυχολογικά προβλήματα και άλλες αναστατώσεις στον εαυτό τους, όσο και στους άλλους. Όταν προσεγγίζει κάποιος τις λεπτοφυέστερες ενέργειες του εσωτερικού Σπινθήρα, ελευθερώνονται από το Σπινθήρα λανθάνουσες ενέργειες.

Αυτές οι ενέργειες καθώς περνούν μέσα από τη νοητική ατμόσφαιρα, εκφυλίζονται όταν αναμιχθούν με αρρωστημένες σκεπτομορφές, κρυσταλλοποιημένες νοητικές στάσεις και αρνητικά κύματα.

Ταυτόχρονα διεγείρουν αυτές τις αρρωστημένες σκεπτομορφές και δημιουργούν έντονες, δυνατές παρορμήσεις στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου. Το άτομο ανακαλύπτει, με έκπληξη, ότι αντί να προσεγγίζει τις ανώτερες αντιλήψεις, ιδέες και τον πνευματικό κόσμο, η σκέψη και η συμπεριφορά του έχει εκφυλιστεί και είναι το θύμα δυνάμεων που έρχονται από τον κόσμο των επιθυμιών του. Χωριστικές δυνάμεις με τη μορφή εγωισμού, απληστείας, μίσους, ζήλειας κτλ.

Προσπαθεί απελπισμένα να τις απωθήσει και να τις ελέγξει με τις ανώτερες εμπνεύσεις του.

Εδώ βρίσκεται η εσωτερική διαμάχη, το αίσθημα ενοχής και η αιτία της ψυχολογικής και νευρικής κατάπτωσης.

«Κάθε βασίλειο που διαιρείται ενάντια στον εαυτό του θα καταστραφεί».

Είναι απαραίτητο το έργο της προετοιμασίας να εκτελεστεί και στους τρεις κόσμους της προσωπικότητας: φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό.

Όταν αυτοί οι τρεις καθαριστούν, συντονιστούν, ολοκληρωθούν και συγχωνευθούν με τον ανώτερο κόσμο του φωτός, της αγάπης και της δύναμης, δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος από το άγγιγμα του δημιουργικού πυρός μέσα σας.

Έτσι καταλαβαίνουμε την αναγκαιότητά του να καθαρίσουμε τη νοητική και συναισθηματική ατμόσφαιρα από τους κραδασμούς εκείνους που είναι εγωιστικοί, ιδιοτελείς, χωριστικοί και καταστροφικοί.

Αυτή η διαδικασία καθαρισμού πρέπει να γίνει στην καθημερινή σας ζωή ώστε να φυλάξει και να προστατεύσει τις σκέψεις, τη φαντασία και την ομιλία σας.

Αν σε κάποια στιγμή παρατηρήσετε μια αρνητική δράση μέσα σας, ελέγξτε την αμέσως και προσπαθήστε να τη μετατρέψετε σε θετική ενέργεια.

Ας υποθέσουμε ότι εξαιτίας κάποιας παλιάς συνήθειας αρχίζετε να μιλάτε άσχημα για έναν άνθρωπο. Αμέσως προσπαθήστε να θυμηθείτε το γεγονός ότι είστε ένας προσκυνητής πάνω στην Ατραπό, και σιγά – σιγά αλλάξτε την κατεύθυνση της συζήτησής σας, αρχίζοντας να μιλάτε για τις καλύτερες ιδιότητες του ίδιου ανθρώπου.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την ίδια τεχνική όταν σκέφτεστε αρνητικά, όταν κρίνετε, κατηγορείτε ή μισείτε.

Συγκεντρώστε τις σκέψεις σας πάνω σε ευγενικά πράγματα, έτσι ώστε οι σκέψεις σας να αναπτυχθούν και να γίνουν ανώτερες.

Αν τονίζετε το κακό στους άλλους μέσα από τα λόγια ή τις σκέψεις σας, δε θα μεγαλώσετε το κακό μόνο μέσα τους αλλά και στον εαυτό σας.

Αν επιτρέπετε στις σκέψεις σας να διαμένουν πάνω στο κακό και δράτε ενάντια σε αυτό νοητικά, συναισθηματικά ή προφορικά, θα αναπτύξετε και θα καλλιεργήσετε το ίδιο κακό μέσα σας.

Ο Χριστός είπε:

«Μη μάχεστε ενάντια στο κακό. Eυλογείτε ακόμα και τους εχθρούς σας».

Υπάρχει μια μεγάλη σοφία σε αυτά τα λόγια.

Ένας άλλος μεγάλος Δάσκαλος μας λέει:

«Το καλύτερο είναι να καταστρέψουμε τα μικρόβια της χαμηλής σκέψης που είναι πιο δηλητηριώδη και μολυσματικά από όλες τις ασθένειες».

«Παλαιότερα ήταν υπεύθυνος κάποιος για τη δράση.

Αργότερα κατανοήθηκε η σημασία του λόγου και τώρα είναι καιρός να γνωρίσουμε την πυρκαϊά της σκέψης.

Είναι καλύτερο να μάθουμε τη σιωπή και να εξαγνίζουμε τη σκέψη».

( AGNI YOGA SOCIETY, Φύλλα από τον Κήπο του Μ ο ρ ύ α, Βιβλίο Δεύτερο, τόμος α’.)

Σε παλιότερες εποχές οι δάσκαλοι συνήθιζαν να δίνουν έμφαση στη σημασία της σιωπής, γιατί όταν κάποιος μένει σιωπηλός στις καθημερινές του σχέσεις και λέει μόνο ό,τι είναι απαραίτητο, όχι μόνο αναπτύσσει μια βαθύτερη αίσθηση διάκρισης, αλλά εξαγνίζει επίσης το συναισθηματικό και το νοητικό του κόσμο.

( Βλέπε κεφάλαιο για τη «Σιωπή».)

Αυτοί που προσπαθούν να καθαρίσουν το νου τους πρέπει να ασκήσουν την «αβλάβεια» σε όλες τις δραστηριότητες και τις αντιδράσεις τους.

Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι σαν ένα τεράστιο εργοστάσιο.

Εκατοντάδες μηχανήματα δουλεύουν. Εκατοντάδες άνθρωποι εργάζονται σε διαφορετικά καθήκοντα.

Υπάρχουν διάφορες σχέσεις με άλλα εργοστάσια και γραφεία. Υπάρχει ο διευθυντής, υπάρχει και ο ιδιοκτήτης.

Στην περίπτωσή μας, ιδιοκτήτης είναι ο Σπινθήρας, ο πυρήνας του Φωτός, της Αγάπης και της Ομορφιάς. Αυτός έχει το Σχέδιο.

Ο σκοπός ολόκληρου του εργοστάσιου είναι να εκτελέσει το σχέδιο σαν μια εναρμονισμένη μονάδα και κάνοντάς το να είναι ένας μηχανισμός για την έκφραση της καλοσύνης, της ομορφιάς και της αλήθειας.


Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI – ΑΒΛΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΗ

 

Άσκηση Τέταρτη

 

Σε αυτό το κεφάλαιο πρόκειται να μάθουμε την άσκηση της αβλάβειας και θα προσπαθήσουμε να την κάνουμε ένα σταθερό καθοδηγητικό φως στη ζωή μας.

«Μελετήστε την καθημερινή σας συμπεριφορά, τα λόγια και τις σκέψεις σας, για να τις κάνετε ολότελα αβλαβείς.

Βάλτε τον εαυτό σας να κάνει τέτοιες σκέψεις για σας και για τους άλλους, που θα είναι εποικοδομητικές και θετικές και συνεπώς αβλαβείς στα αποτελέσματά τους.

Μελετήστε τη συγκινησιακή σας επίδραση πάνω στους άλλους, έτσι ώστε με κάποια αρνητική διάθεση, με κάποια κατάπτωση και κάποια συγκινησιακή αντίδραση να μη μπορείτε να βλάψετε έναν συνάνθρωπό σας…

Να θυμάστε, σε σχέση με το ίδιο θέμα, ότι η βίαιη πνευματική έφεση και ο ενθουσιασμός, κακά τοποθετημένα και μη ορθά κατευθυνόμενα, μπορούν εύκολα να βλάψουν ένα συνάνθρωπό μας. Έτσι μην ενδιεφέρεστε μόνο για τις λαθεμένες τάσεις σας, αλλά και για τη χρήση των αρετών σας».

(Αλίκη Μπέιλη »Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας».)

Η άσκηση της αβλάβειας πρέπει να εκτελείται σε όλη τη διάρκεια της μέρας, κρατώντας τη συνείδησή σας άγρυπνη σε κάθε έκφραση και εσωτερική δραστηριότητα.

Κάθε βράδυ πριν αποσυρθείτε, καθίστε για δέκα λεπτά στο μέρος της γαλήνης και της σιωπής και κάντε μια ανασκόπηση της ζωής σας κατά την ημέρα, για να δείτε αν υπήρξατε ή όχι αβλαβείς στους άλλους.

Στις σκέψεις σας

Στην ομιλία σας

Στις συγκινησιακές σας αντιδράσεις

Στις δραστηριότητες σας.

Καθώς σκέφτεστε την ημέρα σας, είναι σημαντικό να πάρετε τη θέση ενός αποσπασμένου παρατηρητή. Οραματιστείτε τον εαυτό σας σαν να είναι κάποιος άλλος και παρατηρήστε όλες τις εκφράσεις αυτού του άλλου ατόμου για να δείτε πού θα μπορούσε να είναι περισσότερο αβλαβές. Μην το κριτικάρετε και μην το καταδικάζετε.

Απλώς μελετήστε τη συμπεριφορά του προς τους άλλους με θεία αδιαφορία.

Η διαδικασία αυτή είναι μια τέχνη και θα πρέπει να εκτελείται με καλλιτεχνικό τρόπο.

Κάνοντάς το θα ανακαλύψετε βαθμιαία ότι η εσωτερική πραγματική σας ύπαρξη είναι ουσιαστικά καλή και ότι αυτή η εσωτερική ύπαρξη είναι κάτι ξεχωριστό από την προσωπικότητα που σκέφτεται, αισθάνεται και δρα.

Όταν φτάσετε σε αυτή την κατάσταση απόσπασης, μπορείτε να μετουσιώσετε όλους τους ανεπιθύμητους κραδασμούς και να τους χρησιμοποιήσετε για καλύτερους σκοπούς.

Η αβλάβεια είναι ο «καταστροφέας όλων των περιορισμών που βρίσκονται στο νοητικό φορέα, το συναισθηματικό φορέα και στη ζωή και τις σχέσεις σας στο φυσικό πεδίο.

Καθαρίζει όλους τους φορείς της έκφρασης και αφήνει το καθαρό φως της Θείας Συνείδησης.

Να είμαστε αβλαβείς σημαίνει να ζούμε μια ζωή πλημμυρισμένη από την εσωτερική καλοσύνη.

Η καλοσύνη εξαγνίζει, ολοκληρώνει, μετουσιώνει και οδηγεί στο όρος της μεταμόρφωσης.

Κατά την εκτέλεση της βραδυνής ανασκόπησης πάνω στην αβλάβεια είναι σημαντικό να ξέρουμε πώς να αντιμετωπίζουμε αυτά που ανακαλύπτουμε κατά την παρατήρησή μας.

Καθώς περνάει ο καιρός θα ανακαλύψετε ότι εκφράζετε πολλά επιβλαβή λόγια, συναισθήματα, σκέψεις και στάσεις και η πρώτη σας παρόρμηση θα είναι να τα αλλάξετε.

Αυτό είναι λάθος.

Μην προσπαθήσετε να αλλάξετε τη συμπεριφορά σας με τη βία.

Συνεχίστε απλώς να την παρατηρείτε και να τη βλέπετε όπως είναι.

Δεν πρέπει να υπάρξει βίαιη αλλαγή.

Η αλλαγή πρέπει να αρχίσει στα εσωτερικά επίπεδα του νου και να συμβεί βαθμιαία χωρίς πίεση ή εξαναγκασμό.

Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη, αλλά πρέπει α έρθει σαν αποτέλεσμα της εσωτερικής σας επίτευξης και πόσπασης.

Όταν ήμασταν παιδιά είχαμε τα παιχνίδια μας. Τα περισσότερα από τα ελαττώματα και τα πάθη μας είναι σαν παιχνίδια στα οποία είμαστε προσκολλημένοι.

Πρέπει να συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε μέχρις ότου έρθει η μέρα που τα «παιχνίδια» μας δε θα μας έλκουν πια.

Αυτό θα το πετύχουμε με τη φυσική και βαθμιαία ανάπτυξη. Πρέπει πάντα να υπολογίζουμε την αναγκαιότητα μιας περιόδου προσαρμογής στα καινούργια είδη ενέργειας και εσωτερικών καταστάσεων.

Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο λέμε απλώς παρατηρήστε. Παρατηρήστε προσεκτικά και μάθετε για τον εαυτό σας, αλλά μην αναστατώνεστε.

Μείνετε ήρεμοι και αδιάφοροι σαν να παρατηρούσατε κάποιον άλλον.

Αυτό θα επιφέρει καθαρότητα του νου και της όρασης και με την καθαρότητα του νου και της όρασης το εσωτερικό σας φως βαθμιαία θα διώξει τα σύννεφα και την ομίχλη από γύρω και από μέσα σας.

Άσκηση Πέμπτη

Αυτή η άσκηση, η άσκηση της απόσπασης ασχολείται με τα βασικά βήματα που οδηγούν στην εσωτερική κληρονομιά μας. Διαιρείται σε τρία μέρη.

Μέρος I

Το πρώτο μέρος πρέπει να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα, αλλάζοντας το αντικείμενο της άσκησης κάθε μέρα, προχωρώντας βαθμιαία από εκείνα που σας ενδιαφέρουν ελάχιστα σε κείνα με τα οποία είστε ταυτισμένοι.

Ακολουθήστε την παρακάτω διαδικασία:

Καθίστε στο ιδιαίτερο δωμάτιό σας και χαλαρώστε ολόκληρο το σώμα, τα συναισθήματα και το νου σας. Κοιτάξτε για λίγα λεπτά τα έπιπλά σας και ύστερα πείτε:

«Αυτά είναι τα έπιπλά μου. Αυτά είναι τα βιβλία μου. Αυτό είναι το δωμάτιο μου. Όλα τα πράγματα σε αυτό το δωμάτιο είναι δικά μου γιατί εγώ τα χρησιμοποιώ.

Κάποια μέρα θα παλιώσουν και θα τα πετάξω ή εγώ θα γεράσω και θα πεθάνω και θα εγκαταλείψω καθετί που μου ανήκει.

Όταν οι φυσικές σχέσεις μου με αυτά σπάσουν, τότε δεν είναι πια δικά μου.

Επομένως αυτό πρέπει να σημαίνει ότι δεν είναι δικά μου, αλλά ότι ανήκουν σε κείνο το μέρος της ύπαρξης μου που είναι κάτι άλλο από την πραγματική μου Ουσία.

Ποιό είναι αυτό το μέρος της ύπαρξης μου που ανήκει στον κόσμο, στο σπίτι μου, στα έπιπλα μου; Κυρίως είναι το φυσικό μου σώμα».

Ύστερα σηκώστε το χέρι σας μπροστά στο πρόσωπο σας και κοιτάξτε τα δάχτυλά σας.

Ανοίξτε τα και κλείστε τα.

Κοιτάξτε τα νύχια σας, τις φλέβες, τις λεπτές τρίχες στο πίσω μέρος του χεριού σας και ύστερα πείτε:

«Αυτό είναι το χέρι μου, αλλά εγώ δεν είμαι το χέρι μου. Το χέρι μου ανήκει. Το χρησιμοποιώ. Είναι σαν ένα κομμάτι έπιπλο, ένα κομμάτι ζωντανό έπιπλο. Είναι μέρος του σώματός μου.

Το σώμα μου είναι ένα κομμάτι ζωντανού εξαρτήματος. Δεν είναι «εγώ».

Μπορώ και το χρησιμοποιώ. Είναι το αμάξι μου, ο φορέας μου. Είναι μια λεπτή, περίπλοκη γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο και σε μένα».

Στο σημείο αυτό σταθείτε μπροστά σε ένα μεγάλο καθρέφτη, μόνο για ένα λεπτό (όχι περισσότερο) και κοιτάξτε τα πόδια, το σώμα, τα χέρια, το κεφάλι, το πρόσωπο και τα μάτια σας. Ύστερα κοιτάξτε το σώμα σας σαν σύνολο και πείτε:

«Αυτό είναι το σώμα μου το οποίο χρησιμοποιώ. Το πραγματικό «εγώ» δε μπορεί να φανεί».

Ύστερα καθίστε σε μια καρέκλα, κλείστε τα μάτια σας και κοιτάξτε μέσα στο σώμα σας. Χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας οραματιστείτε τα όργανα, τους αδένες, την καρδιά, το στομάχι, τα έντερα, τους πνεύμονες και τον εγκέφαλό σας.

Ύστερα από λίγα λεπτά οραματισμού πείτε σιωπηλά:

«Όλα αυτά τα όργανα είναι μέρη του σώματος. Μαζί με το σώμα θα διαλυθούν και θα γίνουν στοιχεία. Ανήκουν στο φυσικό κόσμο. Εγώ απλώς τα χρησιμοποιώ σαν ένα μηχανισμό επαφής και έκφρασης.

Μπορώ να τα αναγκάσω να εργάζονται καλύτερα και να με εξυπηρετήσουν περισσότερο».

Η άσκηση αυτή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στο να σκέφτεστε ζωντανά πράγματα σαν εξαρτήματα ή έπιπλα.

Ο σκύλος, η γάτα, τα πουλιά σας είναι ζωντανά πλάσματα που βρίσκονται κοντά σας και μπορείτε να τα θεωρήσετε σαν ιδιοκτησία σας, αποκτήματα σας. Φίλοι, συγγενείς και μέλη της οικογένειας μπορούν επίσης να θεωρηθούν σαν «εξαρτήματα», όταν χρησιμοποιείτε την άσκηση της απόσπασης.

Πρέπει να έχετε επίγνωση του γεγονότος ότι μπορούν να εξαφανιστούν οποιαδήποτε στιγμή.

Δε σας ανήκουν.

Δεν έχετε τη δύναμη να τους χρησιμοποιήσετε και να τους κρατήσετε για τον εαυτό σας.

Κάθε φορά που ταυτίζεστε με άλλους, είναι αδύνατο για σας να μείνετε αποσπασμένοι στη σχέση σας μαζί τους. Δεν έχετε την απαραίτητη ηρεμία και δε μπορείτε να μείνετε σταθεροί μέσα στην ύπαρξη σας και γίνεστε ένα παιχνίδι αλλαγής.

Μερικές φορές μπορεί να νιώθετε ένα με τους άλλους και να μοιράζεστε τα προβλήματα, τις συγκινήσεις και τις σκέψεις τους, αλλά αυτή η αίσθηση της ενότητας στο φυσικό, συναισθηματικό και νοητικό πεδίο είναι μια πλάνη.

Είστε ένα μαζί τους στην ανώτερη ύπαρξή σας, στην ουσία σας.

Η αναγνώριση αυτού του γεγονότος σας οδηγεί σε μια αβλαβή ζωή και σας παρακινεί να εκπληρώνετε τα καθήκοντα και τις ευθύνες σας απέναντί τους, αλλά χωρίς ταύτιση και πάντα μέσα από το οχυρό της ύπαρξής σας.

Έτσι θα οδηγηθείτε σε περισσότερη ελευθερία και σε βαθύτερη χαρά, γιατί όσο περισσότερο γίνεστε ικανοί να αποσπάστε από την όψη μορφή της ζωής, τόσο περισσότερο μπορείτε να προχωρήσετε βαθύτερα στην εσωτερική σας ύπαρξη, που είναι στην ουσία της χαρά και ευδαιμονία.

Η παραπάνω άσκηση πρέπει να εκτελεστεί με προσοχή και με ακρίβεια για έναν ολόκληρο μήνα.

Μέρος II

Το μέρος αυτό της άσκησης της απόσπασης θα πρέπει να εκτελεστεί κατά τη διάρκεια του δεύτερου μήνα. Οι οδηγίες είναι οι ακόλουθες:

Κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε κάποιο αντικείμενο που σας είναι πολύ αγαπητό.

Όπως μια μηχανή προβολής, ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο, ένα ρολόι, ένα βιβλίο ή χειρόγραφο κτλ. Ύστερα, μέσα στη φαντασία σας, σταθείτε μακριά από αυτό και καταστρέψτε το με οποιοδήποτε τρόπο θέλετε.

Αφού, μέσα στη φαντασία σας, το έχετε δει να καταστρέφεται τραγουδήστε ένα τραγούδι χαράς και ευτυχίας και ύστερα πείτε:

«Δεν είναι «εγώ». Ξέρω ότι ο Πραγματικός Εαυτός μου δε μπορεί να επηρεαστεί ακόμα και αν το αντικείμενο καταστραφεί πραγματικά ή μου αφαιρεθεί».

Διαλέγετε διαφορετικά αντικείμενα καθώς εκτελείτε αυτή την άσκηση στη διάρκεια του μήνα.

Μέρος III

Τον τρίτο μήνα θα χρησιμοποιήσετε το Μέρος III, μια πιο προχωρημένη άσκηση πάνω στην απόσπαση. Παρακαλώ ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες:

Κάθε μέρα και για τις πρώτες δεκαπέντε μέρες θα κάθεστε ήρεμοι στο δωμάτιο σας για δέκα ή δεκαπέντε λεπτά, θα κλείνετε τα μάτια σας και θα φαντάζεστε μια κηδεία. Δείτε τον εαυτό σας ξαπλωμένο στο φέρετρο ενώ οι αγαπημένοι σας και εκατοντάδες άλλοι περνούν από δίπλα σας.

Φανταστείτε ότι πηγαίνουν το σώμα σας στο κρεματόριο και το καίνε. Ότι σκορπίζουν τη στάχτη σας στον άνεμο.

Δείτε καθαρά πώς κλαίνε και πώς νιώθουν. Παρατηρήστε τους και ακούστε τους καθώς μιλούν. Χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας για να κάνετε το καθετί όσο πιο αληθινό γίνεται.

Στην αρχή, καθώς αρχίζετε αυτή την άσκηση, θα ανακαλύψετε κάποια εσωτερική αντίσταση, αλλά σιγά – σιγά θα την εκτελείτε εύκολα.

Κατά τις επόμενες δεκαπέντε μέρες διαλέξτε έναν αγαπημένο φίλο, ύστερα ένα συγγενή, ένα μέλος της οικογένειας, ίσως το σύζυγο ή τη σύζυγο, ή το παιδί σας και προχωρήστε με τον ακόλουθο τρόπο:

Σκεφτείτε πόσες πολλές φορές το άτομο έχει πεθάνει και με τι είδη θανάτου.

Φανταστείτε ένα θάνατό του και απεικονίστε τον με κάθε λεπτομέρεια.

Σκεφτείτε επίσης το σώμα του ατόμου και φανταστείτε τι θα του συμβεί κατά τα επόμενα εκατό ή διακόσα χρόνια.

Αυτή η τελευταία άσκηση περιλαμβάνει τόσο συγκινησιακή όσο και νοητική απόσπαση για την οποία θα μιλήσουμε στα μαθήματα που ακολουθούν.

Είναι βασικό το γεγονός ότι κάθε φορά που αποσπάστε από κάποιο επίπεδο, αυξάνετε τον έλεγχό σας σε αυτό, αυξάνετε το φως, την αγάπη και τη δύναμή σας σε αυτό το επίπεδο.

Αυτές οι ασκήσεις είναι ασκήσεις για όλη τη ζωή. Στην αρχή τις χρησιμοποιούμε για τρεις μήνες, ώστε να δημιουργήσουμε μια συνειδητή απόσπαση από το φυσικό μας σώμα, από το σπίτι μας και από τον κόσμο.

Αυτή η απόσπαση βαθμιαία βαθαίνει και έρχεται μια μέρα που δεν ταυτιζόμαστε πια με το σώμα ή με τα διάφορα αντικείμενα. Αυτό μας χαρίζει μια βαθύτερη αίσθηση ελευθερίας, αλλά ταυτόχρονα και έναν καινούργιο και βαθύτερο τρόπο απόλαυσης των αντικειμένων μας. Γινόμαστε πιο ελεύθεροι στις κοινωνικές μας σχέσεις. Ο ύπνος και η χαλάρωση μας γίνονται βαθύτερα και υγιέστερα και το νευρικό μας σύστημα δέχεται περισσότερη ενίσχυση απ’ ό,τι πριν.

Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό σημείο σχετικά με αυτή την άσκηση για το οποίο πρέπει να δοθούν μερικές υποδείξεις:

Η μακρόχρονη ταύτιση με το σώμα και με τα αντικείμενα και ο βίαιος αποχωρισμός από αυτά έχουν αφήσει ισχυρές μνήμες μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο.

Την ώρα που εκτελούμε την άσκηση μερικές από αυτές τις μνήμες μπορεί να εμφανιστούν ή να διεργεθούν και να προκαλέσουν εσωτερική αναστάτωση, ενόχληση, φόβο, μελαγχολία ή θλίψη.

Αν παρουσιαστούν τέτοια αισθήματα αυτό σημαίνει ότι οι ασκήσεις πετυχαίνουν το καθαριστικό τους έργο.

Δε μπορούμε να κάνουμε κάποια πραγματική πρόοδο, αν δεν κάψουμε τις εντυπώσεις που έρχονται από τις προηγούμενες ζωές μας και αν δε μάθουμε, μέσω της απόσπασης, να είμαστε κύριοι του φυσικού σώματος, των συναισθημάτων και των σκέψεων μας.

Οι εντυπώσεις με τις οποίες ασχολούμαστε είναι πολύ πραγματικές. Καταγράφηκαν πάνω μας με διάφορους τρόπους τη στιγμή που αφήσαμε το φυσικό μας σώμα σε αρκετές διαφορετικές ζωές. Κάθε φορά που εγκαταλείπαμε το φυσικό μας σώμα, κάθε φορά που ένα αγαπημένο πρόσωπο ή απόκτημα, πολύτιμο για μας, χανόταν, δεχόμαστε μια ισχυρή εντύπωση. Μερικές από αυτές τις εντυπώσεις είναι πολύ σκοτεινές. Συχνά ευθύνονται για τις πολλές ψυχολογικές ή νοητικές διαταραχές μας και μπορούν να προκαλέσουν νευρικές ή αδενικές δυσκολίες. Μπορεί επίσης να είναι η αιτία κοινωνικών αναστατώσεων.

Οι σκοτεινές εντυπώσεις μπορούν να διεγερθούν και να επηρεάσουν τη συνείδησή μας με πολλούς τρόπους, αλλά δε μπορούμε να περάσουμε σε ανώτερες διαστάσεις αν δεν απαλλαγούμε από αυτές.

Εκτελώντας αυτές τις ασκήσεις ελευθερώνουμε αυτές τις εντυπώσεις και μειώνουμε τη δύναμη και την επιρροή τους, ή τις εξαφανίζουμε τελείως.

Κάνοντας αυτές τις ασκήσεις εξαφανίζουμε επίσης την πίεση των νοητικών κυμάτων μας, τα οποία μερικές φορές συγκεντρώνονται σε μια ιδιαίτερη περιοχή του σώματος.

Τα νοητικά μας κύματα είναι πολύ ισχυρές ενέργειες οι οποίες διεγείρουν ή και παραλύουν ακόμα εκείνο το μέρος του μηχανισμού πάνω στο οποίο συγκεντρώνονται συνεχώς.

Οι ασκήσεις εξαφανίζουν την πίεση, επιφέρουν ισορροπία και δίνουν στο σώμα την ευκαιρία να αναπνεύσει ελεύθερα.

Αβλάβεια είναι η διαδικασία της ακτινοβολίας της Εσωτερικής Δόξας.

Η ακτινοβολία αυξάνει βαθμιαία καθώς τα εσωτερικά εμπόδια απομακρύνονται μέσω της άσκησης της απόσπασης.

Δε μπορούμε να αποκτήσουμε κάποια πραγματική γνώση σχετικά με τον εαυτό μας και σχετικά με την τεχνική της αυτοπραγμάτωσης, αν δεν εργαστούμε με επιμέλεια στο εσωτερικό μας εργαστήριο μέσω της ειλικρινούς παρατήρησης.

Ο κύριος αντικειμενικός σκοπός μας είναι να γίνουμε ένας πραγματικός, αποσπασμένος παρατηρητής.

Όταν φτάσουμε αυτόν τον αντικειμενικό σκοπό, τα υπόλοιπα θα έρθουν με φυσικό τρόπο.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII – ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΠΑΣΗ

Ίσως νομίζουμε ότι το να αποσπαστούμε σημαίνει μισούμε, να αγνοούμε, να διαιρούμε, να χωρίζουμε, να στέκουμε παράμερα ή να είμαστε ψυχροί και ωμοί προς ένα δοσμένο αντικείμενο. Αυτά δεν είναι σημάδια της πραγματικής απόσπασης.

Η αληθινή απόσπαση είναι μια στάση Ψυχής, μια λειτουργία που εκτελείται στο πεδίο της Ψυχής μάλλον παρά στο φυσικό, συναισθηματικό ή κατώτερο νοητικό πεδίο.

Στην πραγματικότητα, δεν αποσπάτε τον αληθινό Εαυτό σας από κάποιον και από κάτι.

Αποσπάτε τον αληθινό Εαυτό σας από την αδράνεια του σώματος, από τις θαυμαπάτες του συναισθηματικού σας κόσμου και από τις πλάνες της νοητικής περιοχής σας.

Αποσπάτε επίσης τον αληθινό Εαυτό σας από τα αντικείμενα με τα οποία είχατε ταυτιστεί μόνο μέσω αδράνειας, θυμαπάτης και πλάνης.

Με την απόσπαση αποταυτίζεστε, αλλά δε χωρίζεστε.

Ελευθερώνεστε από τον έλεγχο της ταύτισης.

Όταν πετύχετε την απόσπαση δεν εξαρτάστε πια ούτε ελέγχεστε από την αδράνεια, τη θυμαπάτη και την πλάνη των αντικειμένων. Είστε ελεύθεροι.

Απόσπαση σημαίνει ελευθερία.

Σημαίνει μια πραγματική αυτο – εξουσιαστική στάση.

Με την πραγματική απόσπαση η πνευματική σας ταύτιση βαθαίνει και απλώνει πάνω στην πνευματική όψη ενός αντικειμένου. Ταυτόχρονα ταυτίζεστε όλο και λιγότερο με τα φαινόμενα μέχρις ότου τελικά μπορείτε να βλέπετε το αντικείμενο όπως είναι, απαλλαγμένο από τις δικές σας προσωπικές, μηχανικές αντιδράσεις και απαλλαγμένο από τη δική σας επιβλητική, εξαναγκαστική θέληση του κατώτερου εαυτού, που εκφράζεται με πολλούς τρόπους.

Ανάλογα με το βαθμό επιτυχίας στην απόσπαση από ένα αντικείμενο, η ψυχική σας αγάπη αυξάνει, το φως σας γίνεται πιο λαμπερό, η θέλησή σας πιο δυνατή και η χαρά σας βαθύτερη.

Η προσκόλληση σας κάνει μικρότερους, η απόσπαση σας κάνει μεγαλύτερους.

Όταν είστε πραγματικά αποσπασμένοι ο προσωπικός παράγοντας του αντικειμένου δε σας ταράζει ούτε σας ελέγχει.

Η εσωτερική πραγματικότητα, ο πυρήνας της ύπαρξής του, γίνεται για σας ο σημαντικός παράγοντας και βοηθάτε να ελευθερωθεί αυτή η ομορφιά αποσπώμενοι από προσωπικές αντιδράσεις, αδράνεια, θυμαπάτες και πλάνες.

Κατά την απόσπαση δεν αγνοείτε τον Αληθινό Άνθρωπο, δεν αγνοείτε την πλάνη, την εμφάνιση και μπορείτε να δείτε πιο καθαρά απ’ ό,τι πριν γιατί δεν είστε πια πιασμένοι στο δίχτυ των προσωπικών αντιδράσεων.

Η απόσπαση αλλάζει τη φύση των σχέσεών σας με το αντικείμενο. Επειδή η σχέση σας δε βασίζεται πια πάνω στις προσωπικές σας αντιδράσεις ή στις προσωπικές αντιδράσεις του άλλου, δεν είστε μηχανιστικοί στη συμπεριφορά σας απέναντι του. Είστε αφυπνισμένοι και συνειδητοί και η προσέγγισή σας είναι μια προσέγγιση ψυχής!

Η απόσπαση εξαφανίζει τις προσωπικές διαμάχες και την τριβή μεταξύ αντικειμένων. Αναγνωρίζετε και μπορείτε να αποδεχτείτε την ελευθερία, την ύπαρξη ενός αντικειμένου.

Με την απόσπαση παύετε να χρησιμοποιείτε τους άλλους για τα δικά σας εγωιστικά ενδιαφέροντα.

Αναγνωρίζετε ότι κάθε ύπαρξη είναι σημαντική για το μεγάλο Σχέδιο.

Με τη διαδικασία της απόσπασης αντιλαμβάνεστε το Νόμο του Κάρμα και βλέπετε καθαρά τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Νόμος.

Επιδιώκετε το ανώτερο καλό για το αντικείμενο.

Μαθαίνετε να μην παρεμβαίνετε στο κάρμα των άλλων.

Κάνοντάς το τους βοηθάτε να αυξήσουν το εσωτερικό τους φως και τους δίνετε το θάρρος να ζήσουν την καλύτερη ζωή που είναι δυνατή γι’ αυτούς.

Η απόσπαση σας οδηγεί σε ψυχική συγχώνευση.

Τελικά βρίσκετε την ατραπό που οδηγεί στον αληθινό Εαυτό σας και γίνεστε ένα με αυτό τον Εαυτό. Πράγματι η διαδικασία της απόσπασης είναι η διαδικασία της αυτοπραγμάτωσης. Βαθμιαία αποσπάστε από όλα εκείνα που δεν είναι ο Εαυτός.

Όταν φτάσετε στο σημείο να γίνετε ο αληθινός Εαυτός σας, τότε είστε ένα με την ίδια τη δημιουργία, αλλά χωρίς τους περιορισμούς της αδράνειας, της θυμαπάτης και της πλάνης.

Έτσι, η απόσπαση είναι η διαδικασία της ταύτισης.

Με την απόσπαση ο άνθρωπος οδηγεί τον εαυτό του από το παροδικό στο αμετάβλητο, από το απατηλό στο Πραγματικό.

Όταν μάθετε τη διαδικασία της απόσπασης, γίνεστε μαγνητικοί.

Πραγματικά μαγνητικά άτομα, είναι τα άτομα εκείνα που είναι αληθινά αποσπασμένα.

Δεν είναι προσωπικά μαγνητικά, αλλά ψυχικά μ α γ ν η τ ι κ ά.

Ένα πραγματικά αποσπασμένο άτομο έχει αποκτήσει την ικανότητα να κάνει το σωστό πράγμα τη σωστή στιγμή και στη σωστή αναλογία.

Η ύπαρξη μέσα στην οποία ζείτε είναι ένα μέρος σας. Όλα είναι ένα.

Η διαδικασία της απόσπασης είναι η πορεία της αναγνώρισης αυτής της ενότητας. Μόνο σε ένα τέτοιο ανώτερο επίπεδο επίγνωσης μπορείτε να ελευθερωθείτε από:

  1. Τη χωριστικότητα

  2. Την ιδέα της ιδιοκτησίας

  3. Την πλάνη του «δικό μου» και «δικό σου»

  4. Τις αγωνίες και τις ανησυχίες.

Έτσι το αίσθημα της ευθύνης σας γίνεται βαθύτερο και ανώτερο.

Η απόσπαση σας βοηθάει να κατανοήσετε το σκοπό της Μεγάλης Ύπαρξης «μέσα στην Οποία ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε».

Απροσωπία είναι ένας άλλος όρος για την απόσπαση.

Ένας αποσπασμένος άνθρωπος είναι ένας απρόσωπος άνθρωπος.

Η απροσωπία είναι μια κατάσταση συνείδησης η οποία είναι πάνω από το φυσικό, το συγκινησιακό και το κατώτερο νοητικό πεδίο και η οποία λειτουργεί πάνω στα ψυχικά επίπεδα.

Ένας αποσπασμένος άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος που βρίσκεται στη διαδικασία της αυτοπραγμάτωσης.

Η απόσπαση δεν είναι επίπεδο, αλλά μια συνεχής άρνηση της φυλάκισης και μια παρόρμηση προς την πνευματοποίηση ή απελευθέρωση.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII – Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΩΝ


 

Ο αισθαντικός φορέας μας είναι σαν μια χαοτική ομίχλη γύρω από το φυσικό μας σώμα.

«Δεν είναι φως, ούτε γεμάτο με άστρα, ούτε διαφανές. Είναι φαινομενικά μια αδιαπέραστη αταξία, γιατί είναι το πεδίο συνάντησης των δυνάμεων».

(Αλίκη Μπέιλη, Πραγματεία επ ί της Λ ε υ κ ή ς. Μαγείας.)

Το αισθαντικό μας σώμα είναι ένα μέρος του αισθαντικού σώματος της ανθρωπότητας και του πλανήτη.

Φανταστείτε πώς αυτά τα τρία δρουν και αντιδρούν το ένα πάνω στο άλλο.

Ο αστρικός φορέας είναι ένα πεδίο μέσα από το οποίο περνούν ηλεκτρο-μαγνητικές δυνάμεις και ρεύματα τέτοια όπως έλξης και απώθησης.

Μοιάζει επίσης με μια λίμνη που αντανακλά τις πολλές και διάφορες αστρικές καταστάσεις του περιβάλλοντος κόσμου.

Τα κέντρα εντύπωσης βρίσκονται στο αισθαντικό σώμα, το οποίο δρα προς τρεις κατευθύνσεις:

  1. Δέχεται κραδασμούς από το φυσικό κόσμο μέσω των φυσικών αισθήσεων. Σε αυτό το σώμα η κρούση μετατρέπεται σε εντύπωση και έτσι ο άνθρωπος αποκτάει συνείδηση του κόσμου γύρω του.

  2. Είναι ευαίσθητο στα αισθαντικά κύματα, τις διαθέσεις, τα αισθήματα και τις επιθυμίες που προέρχονται από τον ίδιο τον άνθρωπο.

  3. Είναι ένας άμεσος δεσμός με τον κόσμο της ενόρασης και μπορεί να είναι ένα καθαρό κανάλι για την ενέργεια της αγάπης από το ενορατικό πεδίο.

Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας εξαιτίας του σταδίου εξέλιξής της είναι πολωμένο στο συναισθηματικό κόσμο.

Ο συναισθηματικός κόσμος είναι σαν μια δεξαμενή με νερό και ο εαυτός του ανθρώπου είναι συχνά σαν μια αντανακλώμενη σελήνη που ταυτίζεται με το κάθε κύμα συναισθήματος.

Ο εαυτός επιπλέει πάνω στο νερό και το κάθε κύμα του δίνει ένα διαφορετικό σχήμα, μια διαφορετική μορφή.

Επειδή ο άνθρωπος ταυτίζεται με κάθε συναίσθημα που δοκιμάζει, του είναι πολύ δύσκολο να αποσπαστεί από τις συγκινήσεις του ή το συναισθηματικό κόσμο και να παρατηρεί τα μεταβαλλόμενα κύματα χωρίς ταύτιση, με απόσπαση.

Αυτό δε σημαίνει ότι είναι αδύνατο να δημιουρηθεί ένα σπάσιμο ανάμεσα στον παρατηρητή και το συναίσθημα.

Μπορούμε να το πετύχουμε ανυψώνοντας τη συνείδησή μας σε ένα ανώτερο πεδίο, ελέγχοντας από κει το συγκινησιακό τμήμα και κρατώντας το στην κατάλληλη λειτουργία του.

Το αισθαντικό σώμα μας συνδέει με το φυσικό κόσμο, την ανθρωπότητα και τις εσωτερικές πηγές του ανθρώπου.

Το ερώτημα είναι πώς να οργανώσουμε αυτό το σώμα, πώς να ανυψώσουμε την ύλη του και πώς να το κάνουμε ένα καθαρό κανάλι για τις ενέργειες της ενορατικής αγάπης.

Αν το αισθαντικό σώμα δε βρίσκεται σε υγιή κατάσταση, έχουμε τα ακόλουθα:

1. Όλες οι εντυπώσεις που έρχονται από τον εξωτερικό κόσμο μέσω των πέντε αισθήσεων ερμηνεύονται λαθεμένα και προκαλούν λαθεμένες αντιδράσεις.

2. Όλες οι ενέργειες που έρχονται από ανώτερα πεδία εκφυλίζονται και χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση αρνητικών συναισθημάτων.

3. Όλα τα περιβάλλοντα συγκινησιακά κύματα εισέρχονται στο σώμα και δημιουργούν εκεί καινούργια αναστάτωση.

Τα αποτελέσματα των παραπάνω καταστάσεων είναι τα εξής:

α. Αρνητικά συναισθήματα σχηματίζονται στον αισθαντικό φορέα.

β. Το φυσικό σώμα καίγεται στη φωτιά των αρνητικών συναισθημάτων, προκαλώντας νευρικά και αδενικά προβλήματα.

γ. Ο νους δε μπορεί να σκεφτεί καθαρά και βαθμιαία γίνεται ο σκλάβος των αρνητικών συναισθημάτων.

Εμφανίζονται ψυχοσωματικές ασθένειες φέρνοντας μαζί τους σκοτεινά επακόλουθα.

Την παλιά εποχή στους διδασκάλους δεν επιτρεπόταν να μεταβιβάζουν τη Διδασκαλία σε κείνους που δεν είχαν περάσει μέσα από τη συγκινησιακή εξάγνιση.

Το σύμβολο των συγκινήσεων ήταν η καρδιά και η Διδασκαλία έλεγε ότι η καρδιά έπρεπε να είναι αγνή πριν μπορέσει να προσεγγίσει το θείο φως και την ομορφιά που κατέρχεται από το ενορατικό πεδίο.

Κάθε φορά που θέλουμε να μιλήσουμε για τις ανώτερες αλήθειες, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με τη συγκινησιακή κατάσταση του ακροατή μας, γιατί κάθε αλήθεια μπορεί να εκφυλιστεί σε μια λασπερή λίμνη συγκινήσεων.

Εξαιτίας της μεταβιβαζόμενης αλήθειας η δύναμη των αρνητικών συναισθημάτων που βρίσκονται στον ακροατή μας, μπορεί να αυξηθεί στο δεκαπλάσιο και να κάνει το άτομο ακόμα πιο επικίνδυνο από πριν.

Ο Χριστός προειδοποίησε γι’ αυτόν τον κίνδυνο όταν είπε:

«Μη δώτε το άγιον τοις κυσί μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς εν τοις ποσίν αυτών και στραφέντες ρήξωσιν υμάς».

(Κατά Ματθαίον, 7:6)

Αν ενώ βρίσκεται σε μια υπερβολικά αρνητική κατάσταση το αισθαντικό σώμα διεγείρεται και ενεργοποιείται από ανώτερες ενέργειες, τότε τα αρνητικά συναισθήματα που βρίσκονται στο σώμα γίνονται μαγνητικά και προσελκύουν παρόμοια συγκινησιακά κύματα από άλλα άτομα στο περιβάλλον. Προκαλούν μεγάλη ένταση πάνω στο φυσικό σώμα, επηρεάζοντας ιδιαίτερα το νευρικό και το αδενικό σύστημα ή υπάρχει η πιθανότητα ακόμα και να καταστρέψουν αμέσως το φυσικό σώμα.

Το αισθαντικό σώμα ανταποκρίνεται επίσης στην ώθηση των σκέψεων που προέρχονται από το ίδιο το άτομο ή από το νου άλλων. Είναι σαν ένα ευαίσθητο μουσικό όργανο πάνω στο οποίο κάθε νους παίζει μια διαφορετική μελωδία και δημιουργεί διαφορετικούς κραδασμούς και ανταποκρίσεις.

Το αισθαντικό σώμα είναι το πεδίο μάχης του ανθρώπου και της φυλής. Εδώ δίνεται η πρώτη μεγάλη μάχη. Σε αυτό το πεδίο μάχης υπάρχουν αρνητικές και θετικές δυνάμεις.

Οι αρνητικές δυνάμεις προέρχονται από την κατώτερη φύση και από τις συσσωρευμένες παρελθοντικές εμπειρίες.

Οι θετικές δυνάμεις προέρχονται από ανώτερες πηγές της Ψυχής ή από το ενορατικό πεδίο.

Η σύγκρουση γίνεται μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων στο αστρικό πεδίο και ο σπουδαστής της Αιώνιας Σοφίας δε μπορεί να προχωρήσει αν δεν τελειώσει τη μάχη και δε σταθεί αποσπασμένος από τις συγκινησιακές περιπλοκές, αντί να χάνει το πηδάλιο του πλοίου του και να παλεύει πάνω στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Από αυτές τις δύο δυνάμεις η αρνητική αντιπροσωπεύει τη θέληση εκείνου που είναι εγωιστικό, χωριστικό, ενελικτικό και που οδηγεί στο σκοτάδι, την αδράνεια και την ύλη.

Η θετική αντιπροσωπεύει τη Θεία Θέληση που οδηγεί στο καλό, στο αληθινό και στο όμορφο.

Μέσω της Πρώτης Δύναμης ή Θέλησης μπορούν να δράσουν και να πολεμήσουν όλες οι αρνητικές δυνάμεις στον ξεχωριστό άνθρωπο, στην ανθρωπότητα και στον κόσμο.

Μέσω της Δεύτερης Δύναμης όλες οι θετικές ενέργειες προσπαθούν να εκφραστούν, να μετουσιώσουν και να μεταμορφώσουν, να εξελίξουν και να αναπτύξουν καθετί που αγγίζουν.

Ο νους μπορεί να είναι ένας παράγοντας τόσο των θετικών όσο και των αρνητικών δυνάμεων.

Το αστρικό σώμα είναι σαν τη θάλασσα ενώ το νοητικό σώμα είναι σαν τον άνεμο.

Αυτά τα δύο είναι τόσο στενά συνδεδεμένα ώστε κάθε κίνηση, κάθε αλλαγή στο ένα επηρεάζει το άλλο.

Είναι αδύνατο να κερδίσουμε τη μάχη στο συγκινησιακό πεδίο αν δε στεκόμαστε μακριά από αυτό σε ένα ανώτερο πεδίο, στο πεδίο του νου.

Μπορούμε να πολεμήσουμε ενάντια στη στρατιά του κακού μόνο αν έχουμε τη διοίκηση του Εσωτερικού Κυρίου.

Ο Εσωτερικός Κύριος μπορεί να πολεμήσει πάνω στο συγκινησιακό πεδίο μάχης, μόνο μέσω των δυνάμεων και των ενεργειών του νου.

Παραδείγματα αρνητικών δυνάμεων στο αισθαντικό πεδίο:

μίσος δυσαρέσκειες

κατάθλιψη ανταγωνισμός

μεμψιμοιρία φιλαργυρία

ζήλεια αυτοέπαινος

φόβος ερεθιστικότητα

απογοήτευση πικρία

θυμός αισθήματα αδικίας

φθόνος λαγνεία

και όλοι οι συγγενείς, οι φίλοι και τα εγγόνια τους.

Ποια σημαντικά βήματα μπορούμε να κάνουμε ώστε να εξαλείψουμε τους εχθρούς της προόδου μας;

Το πρώτο βήμα είναι π α ρ α τ ή ρ η σ η.

Το δεύτερο είναι α μ ε ρ ο λ η ψ ί α και μ η – ταύτιση.

Το τρίτο είναι μεταμόρφωση και μετουσίωση·

Με αυτά τα τρία βήματα το συγκινησιακό αισθαντικό σώμα μπορεί να εξαγνιστεί και να γίνει ένας καθαρός καθρέφτης, που αντανακλά τον εξωτερικό, τον εσωτερικό και τον ανώτερο κόσμο.

Μπορεί να μετατραπεί σε ένα κανάλι αγάπης, φωτός και ομορφιάς και να γίνει μια πηγή από την οποία θα κυλούν τα ζωοφόρα νερά της Υδροχοϊκής Εποχής.

Ας αρχίσουμε από το πρώτο βήμα, την παρατήρηση.

Τι πρόκειται να παρατηρήσουμε;

Πρόκειται να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας, αρχίζοντας από τις συγκινησιακές αντιδράσεις.

Θα προσπαθήσουμε να δούμε τον εαυτό μας όπως είναι.

Πώς αντιδρούμε και νιώθουμε κάτω από διαφορετικές συνθήκες όταν ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους και γεγονότα. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι στην πράξη της παρατήρησης δεν υπάρχει επίκριση αλλά μόνο αδιάφορη παρατήρηση.

Στην αρχή είναι δύσκολο να πετύχουμε μια αδιάφορη και ουδέτερη στάση αλλά αυτός είναι ο αντικειμενικός σκοπός τον οποίο επιδιώκουμε.

Μέχρι να γίνουμε αδιάφοροι δε θα είμαστε σε θέση να βλέπουμε τα πράγματα μέσα μας όπως είναι. Να παρατηρούμε σημαίνει να βγάζουμε μια φωτογραφία των γεγονότων που συμβαίνουν μέσα μας, μέσα στο συγκινησιακό μας κόσμο.

Έτσι, το πρώτο βήμα για τη γνώση του εαυτού μας είναι απλώς να παρατηρούμε.

Όταν κάποιος προσπαθεί να σας πληγώσει με λόγια, παρατηρήστε τον εαυτό σας και ανακαλύψετε τι γίνεται μέσα σας.

Μην ψάχνετε για αιτίες και αποτελέσματα, απλώς παρατηρήστε. Παρατηρήστε σταθερά και δείτε τις συγκινησιακές αντιδράσεις σας. Υπάρχουν πολλά ονόματα γι’ αυτές τις αντιδράσεις και τις ανταποκρίσεις. Ψάξτε γι’ αυτές σε διαφορετικές στιγμές και κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Έχετε φοβίες; Τι είδους είναι; Πώς αρχίζουν και πώς εξαφανίζονται; Παρατηρήστε τες όταν υπάρχουν. Μην τις δημιουργείτε, αλλά παρατηρήστε τες καθώς η αναστάτωσή σας υποχωρεί και βγαίνετε από τη συγκινησιακή σας διάθεση. Συνεχίστε να παρατηρείτε και θα δείτε ότι εκατοντάδες ρεύματα διασχίζουν το συγκινησιακό σας κόσμο μέσα σε μια μέρα.

Μην προσπαθείτε να τα σταματήσετε.

Παρατηρήστε τα και αναγνωρίστε τις αντιδράσεις ή ανταποκρίσεις.

Αυτό είναι ζήλεια. Εκείνο είναι μεμψιμοιρία. Αυτή η ανταπόκριση είναι μίσος. Αυτό είναι φιλαργυρία. Αυτή η καινούργια αντίδραση είναι ερεθιστικότητα κτλ.

Με τον καιρό η παρατηρητική ματιά σας θα αρχίζει να διακρίνει πιο λεπτά ρεύματα, πιο λεπτές συσχετίσεις, αιτίες και αποτελέσματα.

Όταν έρθει ο καιρός που θα αρχίσετε να βλέπετε τον εαυτό σας όπως είναι, θα παρατηρήσετε ότι σιγά – σιγά χωριστήκατε σε δύο πόλους.

Ο ένας πόλος δρα, η δράση σας σε κάθε περίσταση και ο άλλος πόλος παρατηρεί.

Δεν είναι εύκολο να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας.

Χρειάζεται άσκηση και κόπο αλλά όταν παρόλα αυτά, μάθετε την τέχνη της παρατήρησης και την ασκείτε κανονικά θα νιώσετε μεγάλη ανακούφιση και μεγάλη χαρά.

Το δεύτερο βήμα για την απομάκρυνση των εμποδίων που παρακωλύουν την πρόοδο σας, περιλαμβάνει αμεροληψία και μη-ταύτιση.

Μέσω της παρατήρησης ο εσωτερικός άνθρωπος έχει αρχίσει να αποσπάται από τις συγκινησιακές καταστάσεις και τα εξωτερικά γεγονότα.

Παύει να ταυτίζεται μαζί τους και παρατηρεί ότι όλες οι συγκινησιακές αναστατώσεις δεν είναι παρά επιφανειακά κύματα, που προκαλούνται από διάφορους περαστικούς ανέμους και από εσωτερικά και εξωτερικά ρεύματα.

Αναγνωρίζει και κατανοεί βαθιά τις επιδράσεις των αρνητικών συναισθημάτων, πώς αρχίζουν, πώς αναπτύσσονται και πώς μπορούν να αποβληθούν.

Αντιλαμβάνεται επίσης πως όταν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα παρατηρούνται, χάνουν τη δύναμή τους.

Όταν ο εσωτερικός άνθρωπος αρνείται να ταυτιστεί μαζί τους, διαλύονται όπως τα σύννεφα στο γαλάζιο ουρανό.

Τη στιγμή που ένας άνθρωπος ταυτίζεται με τα αρνητικά του συναισθήματα, γίνεται ένα όργανο καταστροφής και ρήξης στα χέρια αυτών των συναισθημάτων.

Για να ελέγξουμε τα αρνητικά συναισθήματά μας δεν πρέπει να τα καταπιέζουμε ούτε να προσπαθούμε να τα καταστρέψουμε.

Πρέπει να αρνούμαστε να ταυτιστούμε μαζί τους. Μόνο έτσι μπορούμε να τα εξαφανίσουμε.

Η παρατήρηση και η μη-ταύτιση είναι δυο σημαντικά βήματα που μας οδηγούν στην κατάκτηση της συγκινησιακής θάλασσας. Αυτή η κατάκτηση δε θα έχει σημασία, αν η θάλασσα δε μετουσιωθεί σε μια ύλη ανώτερου πεδίου, μια ύλη που έχει την ικανότητα να συντονίζεται με την ανώτερη αντιστοιχία της, την ενορατική ύλη.

Η μετουσίωση είναι το τρίτο βήμα στον καθαρισμό της ατραπού της προόδου.

Είναι το αποτέλεσμα της παρατήρησης και της απόσπασης.

Όταν ο εσωτερικός άνθρωπος καταφέρει να αποσπαστεί από τη φυσική και συγκινησιακή ταύτιση μέσω της παρατήρησης, τότε γίνεται ραδιενεργός, μαγνητικός και πύρινος.

Το πυρ κατακαίει αργά τις κατώτερες ενέργειες, σύροντάς τες προς τα πάνω.

Έτσι αρχίζει η διαδικασία της μετουσίωσης.

Πρώτα διαλύονται οι θυμαπάτες του συγκινησιακού κόσμου και το συγκινησιακό σώμα εξαγνίζεται. Τα εξωτερικά, αρνητικά ρεύματα δεν προκαλούν κάποια ανταπόκριση σε αυτό γιατί τώρα είναι συντονισμένο με την ομορφιά της φύσης, με την εσωτερική αρμονία του σύμαντος και συνεχώς ακτινοβολεί ευσπλαχνία, αγάπη και έλξη.

Δε μπορούμε να φτάσουμε σε αυτό το ανώτερο σημείο επίτευξης μέσα σε λίγα χρόνια.

Απαιτείται συνεχής παρατήρηση, απόσπαση και μετουσίωση για μια μεγάλη χρονική περίοδο.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι συγκινήσεις μας δεν είναι πίνακες ή ονόματα. Είναι ενέργειες.

Είναι υλικές. Η ζήλεια είναι ένα είδος δύναμης, μια τοξική δύναμη. Ο φόβος, η κατάθλιψη ή το μίσος, όλα είναι τοξικές δυνάμεις. Είναι ειδικές δυνάμεις που παίρνουν ιδιαίτερες μορφές μέσα στην ατμόσφαιρά μας και προσβάλλουν ειδικά όργανα.

Προβάλλουμε αυτές τις δηλητηριώδεις δυνάμεις μέσα από τις ματιές, τη φωνή, τα λόγια, τις παρορμήσεις και πολλούς άλλους τρόπους έκφρασης. Τις αναγκάζουμε να κυλήσουν προς τα έξω και να κάνουν το καταστροφικό τους έργο.

Όλοι μας έχουμε ένα λεπτό περίβλημα ενέργειας γύρω μας, που ονομάζεται α ύ ρ α .

(Βλέπε Χ. Σαραϊνταριάν, Ο Κόσμος μέσα στον Ά ν θ ρ ω π ο, σελ. 63 – 70.)

Είναι μια υπερβολικά ευαίσθητη προστατευτική μεμβράνη που περιβάλλει το φυσικό μας σώμα σαν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο το οποίο μας προστατεύει, δέχεται εντυπώσεις και στέλνει προς τα έξω ρεύματα ενέργειας.

Περιλαμβάνει την αύρα της υγείας, το αιθερικό σώμα, το αστρικό ή συγκινησιακό σώμα και το νοητικό σώμα.

Η αύρα μπορεί να δηλητηριαστεί, να κρυσταλλοποιηθεί ή να διαταραχθεί. Δεν επηρεάζεται μόνο από τα εξωτερικά ρεύματα, αλλά μπορεί επίσης να επηρεαστεί έντονα από τα εσωτερικά ρεύματα δύναμης που κυλούν από το νου, την καρδιά μας ή σαν λόγια από το στόμα μας.

Υπάρχουν δυο είδη ενεργειακών ρευμάτων.

Το ένα είναι καταστροφικό και το άλλο είναι εποικοδομητικό ή δημιουργικό.

Όταν ένα ρεύμα κακής θέλησης, ζήλειας ή μίσους κατευθύνεται προς την αύρα μας, η αύρα επηρεάζεται, αν και συχνά δεν το αντιλαμβανόμαστε εξαιτίας της μη ευαισθησίας του νευρικού μας συστήματος.

Αργότερα, όμως, νιώθουμε αδύναμοι, θλιμμένοι ή μελαγχολικοί εξαιτίας του καταστροφικού ρεύματος που δηλητηρίασε την αύρα μας, αδυνατίζοντάς την μέσω της κρυσταλλοποίησης ή της παράλυσης ενός μέρους της.

Για να προστατευτούμε από τέτοια αρνητικά ρεύματα που είναι τόσο άφθονα σήμερα, πρέπει να οχυρωθούμε με ενέργεια αγάπης, ενέργεια αλήθειας, ειλικρίνειας, πίστης και θάρρους.

Όταν φτιάξουμε μια ασπίδα από τέτοιες θετικές, εποικοδομητικές ενέργειες, κάποιο άσχημο ρεύμα δε μπορεί να εισχωρήσει στην αύρα μας και να μας δημιουργήσει προβλήματα ούτε μπορεί να μας προκαλέσει αδυναμία, κακή θέληση, κατώτερες επιθυμίες και αρνητικές στάσεις.

Οι αμφιβολίες, η ανειλικρίνεια, τα ψέματα και οι φόβοι, πληγώνουν και σχίζουν την αύρα μας δημιουργώντας ανοιχτές πόρτες και παράθυρα για την είσοδο αρνητικών ρευμάτων.

Όταν η αύρα προστατεύεται από πύρινη ενέργεια αγάπης, γίνεται ένα ευαίσθητο όργανο για τα ρεύματα της αγάπης, της ομορφιάς, του ρυθμού, της γαλήνης και της αρμονίας.

Ο Χριστός είπε:

«Ούτος εστίν ο άρτος ο εκ του ουρανού καταβάς, ο τρώγων τούτον τον άρτον ζήσεται εις τον αιώνα».

Μια άλλη φορά, όταν βρισκόταν στο όρος των πειρασμών, ο σατανάς Του είπε:

«ειπέ ίνα οι λίθοι ούτοι άρτοι γένωνται».

Ο Κύριος απάντησε,

«Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού».

Σεαυτά τα δυο παραδείγματα βλέπουμε καθαρά ότι υπάρχουν δυο είδη άρτου ή τροφής.

Ένα για να θρέφει το φυσικό σώμα και ένα άλλο για να θρέφει τα λεπτότερα σώματα.

Για παράδειγμα, κάθε καλλιτεχνική έκφραση είναι τροφή για το συγκινησιακό και το ενορατικό σώμα.

Η γνώση και η αλήθεια είναι τροφή για το νου μας.

Οι ανώτερες πνευματικές ιδέες, η Θεία Θέληση και οι νόμοι προσφέρουν ένα άλλο είδος τροφής για τα ανώτερα σώματα μας.

Οι τροφές αυτές υπάρχουν με τη μορφή κραδασμών, εντυπώσεων, ρευμάτων, ενεργειών που έρχονται και μπαίνουν στην αύρα μας όπου αφομοιώνονται σύμφωνα με την επίτευξη, την αγνότητα και την υπηρεσία μας.

Προέρχονται από διάφορες πηγές, από τους προχωρημένους φίλους, καθηγητές, Διδασκάλους, ομάδες ακόμα και από εξωπλανητικές πηγές.

Έτσι είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι η αγάπη είναι μια ουράνια τροφή.

Η ευσπλαχνία, το θάρρος και η αλήθεια είναι θείες τροφές οι οποίες αν δοθούν σε έναν άνθρωπο την κατάλληλη στιγμή, θα θρέψουν την αύρα του, θα την εμπλουτίσουν, θα την εναρμονίσουν και θα ελευθερώσουν μερικά πυρά που είναι κρυμμένα εκεί.

Την παλιά εποχή όταν οι άνθρωποι μιλούσαν για αρετές και ελαττώματα, μιλούσαν για δυο είδη ενέργειας. Μιλούσαν για ενέργειες που είναι καταστροφικές, επιβλαβείς ή δηλητηριώδεις και για ενέργειες που είναι δημιουργικές, εποικοδομητικές και ευεργετικές.

Το σημείο που πρέπει να τονιστεί εδώ είναι ότι αυτά τα δηλητηριώδη ρεύματα ή δυνάμεις προκαλούν πρώτα την αποσύνθεση και την καταστροφή της αύρας ενός ανθρώπου και έπειτα, όταν αυτά τα ενεργειακά ρεύματα ή δυνάμεις εκφράζονται από αυτόν, το καταστροφικό έργο μεταδίδεται σε άλλους ανθρώπους, ομάδες και έθνη. Μπορεί να νομίζουμε ότι μόνο οι μικροβιακές ασθένειες είναι μεταδοτικές, αλλά αυτό είναι μια εσφαλμένη αντίληψη.

Τα αρνητικά συναισθήματα, οι κακές σκέψεις, τα δηλητηριώδη ρεύματα είναι και αυτά μεταδοτικά, εξαπλώνονται γρηγορότερα και κρύβονται βαθύτερα. Η εξάπλωση των ιών μιας ασθένειας μπορεί να εμποδιστεί με ιατρικά μέσα, αλλά είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να εμποδίσουμε να εξαπλωθούν τα σπέρματα του μίσους, της ζήλειας, της κακίας, του φθόνου, της απληστίας και πολλών άλλων ισχυρών αρνητικών δυνάμεων.

Όταν εισχωρούν στην αύρα σας, αυτή δε μπορεί να απολυμανθεί παρά μόνο όταν τα κάψετε με το εσωτερικό πυρ της αγάπης και της αλήθειας.

Η αύρα μας είναι ένα χημικό εργαστήριο στο οποίο η περισσότερη εργασία γίνεται αυτόματα.

Κάθε εντύπωση που πέφτει πάνω της μεταβάλλεται, αφομοιώνεται ή απορρίπτεται. Εδώ και πάλι το κλειδί μας δίνεται στα λόγια του Χριστού.

«μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας υμών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αυτούς εν τοις ποσίν αυτών και στραφέντες ρήξωσιν υμάς».

Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν κατευθύνετε ενέργεια ανώτερου πεδίου σε ανθρώπους που είναι σαν χοίροι.

Άνθρωποι γεμάτοι με μίσος, με ζήλεια και φόβο. Άνθρωποι με αρνητικά συναισθήματα.

Το καθαρό ρεύμα σας εισχωρεί στην αύρα τους, χάνει την ιδιότητα της αγάπης και γίνεται μια ενεργοποιός δύναμη η οποία διεγείρει τις πληγές και τις πολλές αδυναμίες τους.

Οι άνθρωποι γίνονται χειρότεροι από πριν.

Έτσι είναι φανερό ότι κάθε ενέργεια που εισέρχεται μέσα στην ατμόσφαιρα ενός ανθρώπου θα ρυθμιστεί από την κατάσταση ή τη χημεία αυτής της ατμόσφαιρας.

Η ενέργεια της αγάπης θα δημιουργήσει μεγαλύτερο μίσος, αν η χημεία του αντικειμένου έχει μολυνθεί από αρνητικά στοιχεία. Το ίδιο ισχύει και για το αντίθετο.

Μεγάλο μίσος και μιζέρια μετατρέπονται σε ξεχειλίζουσα αγάπη και ευσπλαχνία, αν το αντικείμενο ανυψώνεται σε ανώτερα πεδία.

Το ίδιο ισχύει και σχετικά με την ανθρωπότητα και τον πλανήτη, όταν πλανητικές ή εξωπλανητικές ή εξωσυστημικές ενέργειες έρχονται σε επαφή με τον πλανήτη μας και την ανθρωπότητα.

Είναι σημαντικό να δημιουργηθούν ομάδες ανθρώπων οι οποίοι να είναι προχωρημένοι αρκετά ώστε να αφομοιώνουν αυτές τις υψηλής συχνότητας ενέργειες και να τις κατεβάζουν στο επίπεδο του κοινού ανθρώπου, όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν ευεργετικές, θεραπευτικές, διαφωτιστικές ενέργειες.

Επομένως είναι σημαντικό να προσέχουμε τις επαφές μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους, να προσέχουμε τα λόγια μας, τις συζητήσεις μας ακόμα και τις εκφράσεις του προσώπου μας.

Σε όλη τη διάρκεια του μήνα πρέπει να διαβάζουμε και να ξαναδιαβάζουμε αυτό το κεφάλαιο, προσπαθώντας να βάλουμε σε πράξη τα τρία Φώτα που δίνονται εδώ:

παρατήρηση, μη-ταύτιση και μετουσίωση.

Δεν υπάρχει ειδική άσκηση, αλλά πρέπει να προσπαθούμε να κρατάμε τον παρατηρούντα νου μας πάντα άγρυπνο και προσεχτικό για όλα όσα συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας.

Αυτή είναι μια υπόδειξη για όλη τη ζωή. Μια υπόδειξη που θα σας ανοίξει το δρόμο της αυτογνωσίας, της αυτο-μετουσίωσης και της ανάστασης προς τον Πραγματικό Εαυτό σας.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ – Η ΦΟΥΡΤΟΥΝΙΑΣΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

«Πώς μπορεί να πετύχει κάποιος την ανώτατη κατάσταση, να πετύχει εκλέπτυνση της συνείδησης, χωρίς πνευματικό μόχθο;»

(AGNI YOGA SOCIETY, ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Τόμος ΙΙΙ, παρ. 37.)

Καθώς ο άνθρωπος προχωρεί προς τον εαυτό του περνάει μέσα από τρεις μεγάλες περιοχές πειθαρχίας και άσκησης.

Συχνά περιπλανιέται μέσα σε αυτές τις περιοχές χωρίς να βλέπει κάπου ένα καθοδηγητικό φως, αλλά ο πόνος και η ευχαρίστηση βαθμιαία τον οδηγούν από το ένα πεδίο στο άλλο.

Περιπλανιέται για μακρόχρονες εποχές στις ερήμους του φυσικού πεδίου, βυθισμένος στην άγνοια, το αίμα και τον πόνο.

Ύστερα, βαθμιαία, περνάει στη θάλασσα των συγκινήσεων και το μεγάλο και δύσκολο ταξίδι του αρχίζει μέσα στα κύματα αυτής της τεράστιας και φουρτουνιασμένης θάλασσας.

Όπως έχουμε πει, είναι ένας ωκεανός από οφθαλμαπάτες και πλάνες, μια θάλασσα βαθιάς θλίψης και ευχαρίστησης. Είναι μια άγρια και φουρτουνιασμένη θάλασσα που μπορεί να σας καταπιεί οποιαδήποτε στιγμή. Μια θάλασσα πάνω στην οποία δε μπορεί να βρείτε ούτε ένα σημάδι σταθερής καθοδήγησης, και που πάνω της θα χάσετε τον εαυτό σας εκατοντάδες φορές.

Υπάρχουν στιγμές που εγκαταλείπετε το ταξίδι σας και ρίχνεστε απλώς στα άγρια κύματα των συναισθημάτων, της θυμαπάτης και της πλάνης.

Κάπου – κάπου, μέσα από την καταχνιά, βλέπετε μερικά φωτεινά άστρα να λάμπουν, αλλά την επόμενη στιγμή χάνονται από τα μάτια σας.

Ακούτε φωνές από τον ανώτερο κόσμο αλλά οι φωνές μετατρέπονται στο βρυχηθμό των κυμάτων καθώς χτυπούν πάνω στην ακτή και ο προσκυνητής είναι σαν ένα κομμάτι ξύλο που επιπλέει πάνω στα νερά.

Ο προσκυνητής χρειάζεται πολλούς αιώνες για να διασχίσει αυτό τον ωκεανό.

Σιγά – σιγά αναπτύσσει δυνατότερους μύες, φτιάχνει καλύτερες βάρκες και πλοία και κάποια μέρα πατάει πάνω στην πύρινη γη του νοητικού πεδίου.

Και το νοητικό πεδίο έχει τα προβλήματά του, τα εμπόδια και τις δυσκολίες του. Στα επόμενα μαθήματα θα δούμε με ποιο τρόπο μπορούμε να διασχίσουμε αυτό το πεδίο αλλά τώρα η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι να διασχίσουμε αυτή τη συγκινησιακή θάλασσα και να επιστρέψουμε στον Εσωτερικό μας Χριστό να περπατήσει πάνω στα νερά της χωρίς να βυθιστεί.

Το κύριο καθήκον μας είναι να οργανώσουμε το αισθαντικό μας σώμα, τη βάρκα.

Δε μπορούμε να απαλλαγούμε από ένα φορέα ούτε μπορούμε να τον ελέγξουμε, αν δεν τον οργανώσουμε και δεν τον μετουσιώσουμε στον ανώτατο βαθμό.

Δε μπορούμε να ελέγξουμε το φυσικό μας σώμα αν δεν είναι υγιές, αγνό και γεμάτο ζωτικότητα.

Το ίδιο ισχύει και για το συγκινησιακό σώμα. Μπορούμε να το ελέγξουμε και να αποσπαστούμε από αυτό, αν είναι αγνό, ήρεμο και αναπτυγμένο.

Είναι αδύνατο να φέρουμε το νοητικό φορέα κάτω από τον πλήρη έλεγχο της Ψυχής ή του Εσωτερικού Κυρίου αν το σώμα αυτό δεν είναι ολοκληρωμένο, αρκετά αναπτυγμένο και πειθαρχημένο.

Μπορούμε να αποσπαστούμε και να παρατηρήσουμε τις νοητικές τροποποιήσεις ή δραστηριότητες αν στεκόμαστε ψηλότερα από αυτές.

Κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει, παρά μόνο όταν ο νους έχει αναπτυχθεί μέχρι την πλήρη του δυνατότητα.

Τις παλιές εποχές οι προχωρημένοι άνθρωποι γνώριζαν ότι ο μόνος τρόπος για την εξάγνιση και την οργάνωση των φορέων ήταν να τους υποβάλουν σε αυστηρή πειθαρχία. Αυτή η πειθαρχία ήταν γνωστή με πολλά ονόματα. Ονομαζόταν μετάνοια, μεταμέλεια, νηστεία ή εξαγνισμός.

Αργότερα το αληθινό νόημα αυτών των λέξεων χάθηκε και πολλοί άνθρωποι προκάλεσαν μεγάλη ταλαιπωρία και πόνο στο σώμα τους, νομίζοντας ότι αυτό ήταν απαραίτητο για το καλό του σώματος και της ψυχής τους.

Η τακτική αυτή ήταν πολύ διαδεδομένη κατά την αρχαιότητα και ειδικά στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού μέχρι την εποχή του μεσαίωνα. Γενικά ονομαζόταν «εξαγνισμός».

Ο αρχικός σκοπός αυτής της πειθαρχίας ήταν να καθαρίσει το φυσικό, το αισθαντικό και το νοητικό σώμα από τις ακαθαρσίες εκείνες που εμπόδιζαν την ολοκλήρωση, τη συγχώνευση με την ψυχή και την πνευματική ακτινοβολία. Αλλά η πρακτική έγινε υπερβολική και έφτασε στο άκρα. Έγινε μια παρεμποδιστική δύναμη για πολλούς αιώνες και οδήγησε σε υπερβολική καταπίεση ή βίαιες αναστολές που εφαρμόζονταν πάνω στο σώμα προκαλώντας φοβερές επιπλοκές.

Ο σκοπός της πειθαρχίας δεν είναι να σκοτώσει τη ζωτικότητα οποιουδήποτε φορέα.

Αντίθετα, ο σκοπός της είναι να αναπτύξει αυτή τη ζωτικότητα και να την κατευθύνει σε σωστά κανάλια ή να τη μετουσιώσει και να την εξαγνίσει.

Αν έχετε υπερβολική ενέργεια σε κάποιο σώμα, πρέπει να γνωρίζετε τρία πράγματα:

1) Πώς και γιατί υπάρχει εκεί αυτή η υπερβολή ενέργεια.

2) Πώς μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε ή να την ξοδέψετε με εποικοδομητικούς και δημιουργικούς τρόπους.

3) Πώς μπορείτε να τη μετουσιώσετε και να την εξυψώσετε σε ένα ανώτερο επίπεδο.

Καταπιεσμένη ενέργεια σε οποιοδήποτε φορέα δημιουργεί εκεί μια πηγή προβλημάτων. Αν δεν εκφραστεί ή δεν εξυψωθεί απελευθερώνεται βαθμιαία μέσω νευρικών ή άλλων διαταραχών. Επομένως η κύρια πρόθεση της σωστής πειθαρχίας είναι:

α) Να οργανώσει τους φορείς.

β)Να ολοκληρώσει τους φορείς ή σώματα και έτσι να εγκαθιδρύσει σωστή επικοινωνία , σωστές σχέσεις μεταξύ τους.

γ) Να μετουσιώσει τις ενέργειες των φορέων σε ενέργειες των αντίστοιχων ανώτερων φορέων.

Άσκηση Έκτη

Σε αυτή την άσκηση θα μάθουμε πώς να οργανώνουμε τον αισθαντικό φορέα.

Οι οδηγίες δίνονται σε πέντε μέρη.

Μέρος I

Τα ακόλουθα βήματα θα φέρουν δραστικά αποτελέσματα αν ακολουθηθούν με το σωστό τρόπο. Μια συγκεκριμένη ώρα θα κάθεστε στο δωμάτιό σας και θα ακούτε κομμάτια κλασικής μουσικής μεγάλων συνθετών όπως Μπετόβεν, Γιόχαν Στράους, Μότζαρτ, Χέντελ, Τσαϊκόφσκυ, Γκόμιτας, (ειδικά η εκκλησιαστική μουσική του), Σιμπέλιους, Βάγκνερ κτλ.

Αρχίστε πρώτα οπό απαλές μελωδίες και προχωρήστε βαθμιαία σε μεγάλα μουσικά κομμάτια όπως είναι η Όγδοη συμφωνία του Μπετόβεν ή το Πάρσιφαλ του Βάγκνερ.

Καθώς ακούτε τη μουσική κλείστε τα μάτια σας και χαλαρώστε.

Πάρτε μερικές βαθιές εισπνοές και φανταστείτε ότι κάθεστε κοντά σε μια γαλάζια λίμνη, μια ήρεμη, καθαρή λίμνη σε μεγάλο υψόμετρο.

Κοιτάξτε γύρω σας. Δείτε τα όμορφα δέντρα και τα λουλούδια. Δείτε τα χρώματα και πέρα μακριά στο βάθος ένα ψηλό, γαλάζιο βουνό.

Ύστερα πάρτε άλλη μια βαθιά εισπνοή.

Έπειτα φανταστείτε ένα μικρό κορίτσι με ένα αναμμένο κερί στο χέρι που σας πλησιάζει από πίσω. Δείτε το να στέκεται ένα μέτρο πίσω σας και — κρατώντας το κερί στο επίπεδο του ηλιακού σας πλέγματος— να φυσάει τη φλόγα, χωρίς να τη σβήνει, προς τη σπονδυλική σας στήλη και προς τα πάνω προς το κεφάλι σας.

Οραματιστείτε ότι η φλόγα φτάνει στο κεφάλι σας και σχηματίζει μια χρυσαφένια άλω γύρω του. Ύστερα φανταστείτε ότι ολόκληρος ο οραματισμός σας εξαφανίζεται μαγικά.

Εκτελέστε αυτή την άσκηση πολύ αργά, υπολογίζοντας έτσι το χρόνο ώστε ο οραματισμός σας να εξαφανιστεί συγχρόνως με το τέλος του μουσικού κομματιού που ακούτε.

Έπειτα θυμηθείτε ποιος είστε και πού βρίσκεστε. Τρίψτε τα χέρια σας και τελειώστε την άσκηση. Αν δεν μείνετε ικανοποιημένοι από τη μουσική που διαλέξατε, αλλάξτε τη μέχρι που να βρείτε εκείνη που θα χαρίζει στο νου σας καθαρό οραματισμό και εγρήγορση.

Η άσκηση αυτή πρέπει να εκτελείται μια φορά τη μέρα και για δυο βδομάδες.

Στην αρχή ο οραματισμός σας θα είναι αδύναμος, αλλά συνεχίστε την προσπάθεια σας, μέχρις ότου ο οραματισμός σας γίνει καθαρός.

Μαθαίνουμε να κάνουμε κάνοντας.

Μέρος II

Το δεύτερο μέρος της έκτης άσκησης μοιάζει με το πρώτο μέρος μόνο στο σημείο του ότι ακούτε και πάλι μεγάλα μουσικά κομμάτια.

Με τη φαντασία της πηγαίνετε σε ένα αγαπημένο σας εξοχικό μέρος.

Καθίστε και χαλαρώστε για λίγα λεπτά και ύστερα σηκωθείτε αργά και κάντε έναν περίπατο. Καθώς προχωράτε οραματιστείτε ένα χαμηλό, πορτοκαλόχρωμο σύννεφο.

Εισχωρήστε στο σύννεφο και φανταστείτε ότι ολόκληρο το σώμα σας εξαφανίζεται αργά – αργά, διαλυόμενο και ότι εσείς, σαν μια φλόγα, περνάτε μέσα από το σύννεφο.

Όταν βγείτε από το σύννεφο, σταθείτε σαν μια φλόγα, αναπνεύστε βαθιά και φανταστείτε ότι καθώς εισπνέετε, ένα όμορφο σώμα φωτός σχηματίζεται γύρω σας και ένα πολύ όμορφο φυσικό σώμα υλοποιείται.

Μετά από αυτό τον οραματισμό, επιστρέψτε και ακούστε τη μουοική μέχρι να τελειώσει. Εκτελέστε αυτή την άσκηση τουλάχιστον για τέσσερις βδομάδες πριν αρχίσετε το τρίτο μέρος.

Μέρος III

Ακούτε ξανά απαλή μουσική και με τη φαντασία σας πηγαίνετε σε κάποιο μέρος που σας αρέσει και οραματιστείτε χορευτές να εκτελούν έναν όμορφο χορό στο ρυθμό της μουσικής.

Μην προσπαθήσετε να θυμηθείτε ομαδικούς ή λαϊκούς χορούς ή μπαλέτα που ήδη γνωρίζετε. Προσπαθήστε να δημιουργήσετε έναν καινούργιο νεραϊδένιο χορό στον οποίο πολλές χαριτωμένες φιγούρες κινούνται μαγικά, γλιστρώντας, κολυμπώντας ή ακόμα πετώντας.

Ψάξτε βαθιά μέσα στη φαντασία σας και φέρτε στην επιφάνεια όσο γίνεται πιο όμορφους συνδυασμούς χρώματος, φωτός και μορφής.

Μπορείτε να αρχίσετε από ένα χορό με απλά βήματα και σιγά – σιγά να τον εμπλουτίζετε κάνοντάς τον πιο σύνθετο και περίπλοκο χορό όπου πολλές διαφορετικές εκτελέσεις γίνονται ταυτόχρονα μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο.

Εκτελέστε αυτή την άσκηση το λιγότερο για τέσσερις εβδομάδες και τελειώστε την όπως τελειώσατε και τις άλλες.

Μέρος IV

Το τέταρτο μέρος είναι κάπως διαφορετικό. Βάλτε τη μουσική, πηγαίνετε στο αγαπημένο σας εξοχικό μέρος και αφού χαλαρώσετε όλη σας την ύπαρξη, φανταστείτε δυο πουλιά να μαλώνουν. Δείτε τα να μάχονται μανιασμένα, να τραβούν και να μαδούν τα φτερά τους, να τσιμπιούνται και να ξεσχίζονται, προκαλώντας άσχημες πληγές που τρέχουν αίμα. Παρατηρήστε αυτή τη σκηνή μέχρι να τελειώσει η μουσική, προσπαθώντας να μην εκφράσετε κάποιο συναίσθημα.

Να είστε ένας παρατηρητής, ένας αδιάφορος παρατηρητής.

Οραματιστείτε την κατάσταση μόνο μια φορά.

Την επόμενη μέρα, φανταστείτε μια παρόμοια σκηνή στην οποία μάχονται δυο ζώα.

Ακολουθήστε την ίδια διαδικασία της αδιαφορίας.

Την τρίτη μέρα φανταστείτε ότι μια γυναίκα αρχίζει ένα άσχημο κουτσομπολιό για κάποιον που αγαπάτε, για κάποιον που μισείτε, για κάποιον προς τον οποίο είστε αδιάφοροι.

Να ακούτε ήσυχα, ήρεμα, με αποσπασμένη στάση.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων δυο μηνών, να φαντάζεστε κάθε μέρα μια δραματοποίηση ενός αρνητικού συναισθήματος από τον κατάλογο που δίνεται στη σελίδα 78.

Όταν τελειώσετε τον κατάλογο αρχίστε πάλι από την αρχή αλλά τη φορά αυτή θα πάρετε μέρος στη δραματοποίηση εσείς οι ίδιοι.

Για παράδειγμα, με τη φαντασία σας, νιώστε θυμωμένος. Κάντε οτιδήποτε μπορεί να κάνει ένας θυμωμένος άνθρωπος και παρατηρήστε τον εαυτό σας σαν να παρατηρούσατε κάποιον άλλον, παρατηρήστε τον εαυτό σας σαν να είστε ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Ύστερα πάρτε μέρος σε ένα τέτοιο θέατρο σαν ένας ζηλότυπος άνθρωπος, σαν ένας που μισεί, ένας που φοβάται, ένας καταπιεσμένος, ένας προσβλημένος.

Χρησιμοποιήστε ολόκληρο τον κατάλογο και φτιάξτε εντυπωσιακές σκηνές, έντονα δράματα με κύριο πρωταγωνιστή τον εαυτό σας, αλλά να θυμάστε ότι πρέπει να τον παρατηρείτε χωρίς προσκόλληση, χωρίς αίσθημα ταύτισης.

Αν σε κάποια στιγμή νιώσετε ταύτιση, περάστε μέσα από αυτό ξανά και ξανά μέχρις ότου είστε σε θέση να παρατηρείτε με αδιαφορία, με απόσπαση.

Θα περάσουν πολλοί μήνες ή και χρόνια πριν μπορέσει ο συγκινησιακός φορέας σας να καθαριστεί από τα αρνητικά συναισθήματα.

Όταν, στην καθημερινή σας ζωή, παρατηρήσετε ένα ιδιαίτερο αρνητικό συναίσθημα, εργαστείτε πάνω σε αυτό κατά τη διάρκεια της επόμενης άσκησης αλλά κάντε το βαθμιαία προβάλλοντας το πρώτα πάνω σε πουλιά, ζώα, παιδιά και μεγάλους και ύστερα πάνω στον εαυτό σας.

 

Μέρος V

Το μέρος αυτό θα εκτελεστεί με τον ίδιο τρόπο, όπως και τα άλλα, με τη χρήση της μουσικής, της φαντασίας και ενός τόπου ηρεμίας και χαλάρωσης.

Ακολουθώντας τα προτεινόμενα βήματα, διαλέξτε κάτι, κάποιο αντικείμενο και προσπαθήστε να το θ α υμά σετ ε.

Βαθμιαία θα ανακαλύψετε ένα βαθύτερο νόημα στο θαυμασμό.

Στην αρχή, θαυμάστε τη μουσική, ύστερα θαυμάστε ένα λουλούδι, ένα δέντρο, ένα ζώο, ένα όμορφο τοπίο ή οτιδήποτε είναι πολύ ωραίο.

Ύστερα προσπαθήστε να λατρέψετε κάτι ή κάποιον και μετά προσπαθήστε να ανυψώσετε τον εαυτό σας στο πεδίο του αντικειμένου που λατρεύετε.

Δημιουργήστε μια τόσο μεγάλη ομορφιά στη φαντασία σας ώστε να το θαυμάζετε και να. το λατρεύετε πραγματικά. Σκεφτείτε ημίθεους, μεγάλους ηγέτες, μεγαλοφυίες και αφυπνίστε μέσα σας ένα αίσθημα βαθιάς εκτίμησης, θαυμασμού και λατρείας. Μπορείτε να το πετύχετε με ανώτερη δημιουργικότητα στη μουσική, τη φιλοσοφία, τη σύνθεση αλλά μπορεί να γίνει και με τον πιο απλό τρόπο.

Σε όλη την περίοδο των ασκήσεων, που μπορεί να διαρκέσει πέντε μήνες ή πέντε χρόνια, πρέπει να παρατηρείτε συνεχώς τον εαυτό σας στην καθημερινή σας ζωή. Οποτεδήποτε εμφανίζεστε αρνητικοί, κάθε φορά που εκφράζετε αρνητικά συναισθήματα, πηγαίνετε στο δωμάτιο ή στον ιδιαίτερο χώρο σας και ξαναζήστε αυτή την εμπειρία, αλλά αυτή τη φορά αντιστρέψτε την κατάσταση αντικαθιστώντας την αρνητική έκφραση με θετική.

Για παράδειγμα, βρισκόσαστε με μια ομάδα ανθρώπων και ακούτε κάποια δυσάρεστη κριτική για το άτομό σας, νιώθετε πληγωμένοι, δυσαρεστημένοι και εκφέρετε μερικά αρνητικά λόγια.Για να διώξετε την αρνητική αντίδραση επιδιώξτε να βρεθείτε κάπου μόνοι σας και φανταστείτε ότι ξαναζήτε το ίδιο γεγονός. Αλλά αυτή τη φορά αντί να νιώσετε πληγωμένοι και δυσαρεστημένοι νιώστε κεφάτοι, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και ευλογήστε αυτόν που εξέφρασε την αρνητική κριτική.

Η ίδια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί σχετικά με άλλα συμβάντα και με πολλές διαφορετικές αρνητικές εμπειρίες. Με αυτό τον τρόπο πολλά από τα καταπιεσμένα συναισθήματα σας θα έρθουν στην επιφάνεια και θα απομακρυνθούν.

Όλες αυτές οι ασκήσεις θα σας βοηθήσουν να οργανώσετε σε μεγάλο βαθμό το αισθαντικό σας σώμα και μετά από σύντομη χρονική περίοδο θα νιώθετε καινούργια ενέργεια να κυλάει μέσα στην ύπαρξή σας.

Θα γίνετε πιο μαγνητικοί, αισιόδοξοι, υπομονετικοί, χαρούμενοι και υγιείς, ακτινοβολώντας ένα πνεύμα κατανόησης, ανεκτικότητας και αγάπης.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου είναι σημαντικό να ασκήσετε μια αυστηρή πειθαρχία στην ομιλία. Τα εκφραζόμενα λόγια συνδέονται στενά με το αισθαντικό σώμα. Αυτός που μπορεί και ελέγχει την ομιλία του, μπορεί επίσης να ελέγχει και να οργανώνει το συγκινησιακό του σώμα και έτσι διευκολύνει τον έλεγχο του νοητικού του σώματος.

Η πειθάρχηση της ομιλίας μας είναι μια διαδικασία σκέψης.

«Είναι καλό να μιλάς λίγο. Ακόμα καλύτερο το να μη λες κάτι, παρά μόνο όταν είσαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό που θέλεις να πεις είναι αληθινό, ευγενικό και χρήσιμο. Πριν μιλήσεις, σκέψου προσεκτικά αν αυτό που επρόκειτο να πεις έχει αυτές τις ιδιότητες. Αν δεν τις έχει, τότε μην το πεις».

    (Κρισναμούρτι, Στα Πόδια του Διδασκάλου.)

Η κακή, αρνητική ομιλία, σχίζει το αισθαντικό σώμα και φέρνει μέσα του κατακαίουσες ενέργειες που καταλήγουν σε τοξικές καταστάσεις. Η αρνητική ομιλία πυρακτώνει την κατάσταση του συγκινησιακού σώματος, προκαλεί κακή υγεία στο φυσικό σώμα και συσκοτίζει τη νοητική όραση. Ελέγχοντας την ομιλία σας βαθμιαία αποκτάτε έλεγχο πάνω στο αισθαντικό σας σώμα, το νοητικό σας σώμα και με αυτό τον τρόπο πάνω στο φυσικό σας σώμα.

Σε κάθε λέξη που εκφέρετε εμπεριέχονται πολλές ενέργειες. Υπάρχουν οι κραδασμοί της φωνής, η συναισθηματική ενέργεια και η νοητική ενέργεια. Καθοριζόμαστε από αυτό που εκφράζουμε.

Ο Χριστός είπε:

«Ου το εισερχόμενον εις το στόμα κοινοί τον άνθρωπον, αλλά το εκπορευόμενον εκ του στόματος τούτο κοινοί τον άνθρωπο».

(Κατά Ματθαίον, 15: 11-19.)

Όταν εκφράζουμε νοητική, συγκινησιακή και φυσική ενέργεια μέσω της ομιλίας μας με ψέματα, κακολογίες, φόβο ή άλλα αρνητικά συναισθήματα μιαίνουμε τον εαυτό μας.

Οι εκφράσεις μας γίνονται ζωντανά παράσιτα μέσα στη νοητική και τη συγκινησιακή μας ατμόσφαιρα.

Καθορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία της συγκινησιακής, νοητικής και της ζωτικής ενέργειας. Δομούν επίσης και παρουσιάζουν μια εικόνα του εαυτού μας έτσι όπως είμαστε.

Στην εσωτερική πλευρά αναγνωριζόμαστε από αυτό που δομούμε μέσω της ομιλίας μας. Γινόμαστε αυτό που λέμε.

Αυτή είναι μια μορφή ταύτισης με τις συγκινήσεις και τις σκέψεις μας.

Στην Καινή Διαθήκη διαβάζουμε:

«Εκ γαρ των λόγων σου δικαιωθήση και εκ των λόγων σου καταδικασθήση».

(Κατά Ματθαίον, 12: 37.)

Ταυτιζόμενοι με οποιοδήποτε συναίσθημα, πέφτουμε κάτω από την κυριαρχία αυτού του συναισθήματος. Αποσπώμενοι από τα συναισθήματά μας, κυριαρχούμε πάνω τους.

Το μυστικό πίσω από αυτές τις ασκήσεις και τις πειθαρχίες, είναι απόσπαση, μη ταύτιση, μετουσίωση και εξύψωση

Το κυριότερο αποτέλεσμα της εργασίας μας πάνω στην οργάνωση και την εξάγνιση του αισθαντικού μας σώματος, είναι μια βαθμιαία και φυσική ανάλυση της έμφυτης δημιουργικότητάς μας.

«Πώς μπορεί να απομονωθεί κάποιος από ολόκληρη την κοσμική δημιουργικότητα, όταν ο άνθρωπος είναι ο δημιουργικός εκτελεστής της Κοσμικής Θέλησης;

Πρέπει, λοιπόν, να αναπτύξει κάποιος αρμονία με τις ανώτερες δυνάμεις μέσα του, γιατί χωρίς αυτή την επιδίωξη δεν υπάρχει δημιουργικότητα».

(AGNI YOGA SOCIETY, ΙΕΡΑΡΧΙΑ, παρ. 72.)

«Κάθε δημιουργικό βήμα είναι η επιβεβαίωση μεγάλων μαχών».

(AGNI YOGA SOCIETY, ΙΕΡΑΡΧΙΑ, παρ. 320.)

«Ορθά σημειώνεται ότι η αγάπη είναι μια καθοδηγητική και δημιουργική αρχή.

Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη πρέπει να είναι συνειδητή, αγωνιστική και αλτρουιστική.

Η δημιουργικότητα απαιτεί αυτές τις συνθήκες, γιατί η αγάπη είναι η καθοδηγητική δημιουργική αρχή».

(AGNI YOGA SOCIETY, ΙΕΡΑΡΧΙΑ, παρ. 280 – 281.)

Για να καλλιεργήσετε τα σπέρματα της δημιουργικότητας, διαλέξτε έναν από τους πολλούς κλάδους της τέχνης και δοκιμάστε τον.

Δεν έχει σημασία το αν δημιουργείτε ή όχι κάτι μεγάλο. Ο σημαντικός παράγοντας είναι ότι στην προσπάθειά σας προς αυτό το σκοπό, ένα μικρό ρεύμα ενέργειας θα αρχίσει να κυλάει από τα ανώτερα επίπεδα της συνείδησής σας και θα εκφράζεται στο αισθαντικό και το φυσικό πεδίο.

Όταν αρχίσει να κυλάει μέσα σας η δημιουργικότητα, θα ανακαλύψετε ότι βαθμιαία όλες οι κατώτερες δυνάμεις σας εξαγνίζονται και γίνονται δημιουργικές ενέργειες σε ανώτερα επίπεδα.

Θα ανακαλύψετε, επίσης, ότι η αγάπη και η ευσπλαχνία γεμίζουν την καρδιά σας.

Όταν το συγκινησιακό σας σώμα είναι οργανωμένο και εξαγνισμένο μετατρέπεται σε μια γέφυρα ανάμεσα στο ενορατικό πεδίο και στη ζωή σας.

Μέσα από έναν τέτοιο εξαγνισμένο συγκινησιακό φορέα μπορεί να κυλήσει η ενέργεια της ενόρασης, φέρνοντας μαζί της ένα αίσθημα μεγάλης αφοσίωσης, ένα αίσθημα κατεύθυνσης και ένα αίσθημα διάκρισης.

Η άσκηση στη δημιουργική έκφραση θα σας βοηθήσει να αναπτύξετε τη θεία ενέργεια της Θέλησης.

Η ενέργεια της Θέλησης είναι η ακτίνα Φωτός που κατέρχεται από την εσωτερική μας Θεότητα και βαθμιαία συνταιριάζει, εναρμονίζει, ολοκληρώνει και συγχωνεύει τους φορείς μας με το Σχέδιο και το σκοπό της εσωτερικής μας Θεότητας, μεταβάλλοντάς μας έτσι σε έκφραση της εσωτερικής Πραγματικότητας.

Μέσω των φορέων μας, η ενέργεια της Θέλησης φτιάχνει τη γέφυρα που μας οδηγεί σε αυτό που είμαστε ουσιαστικά.

Είναι η ενέργεια της απόσπασης και της μη ταύτισης, ενώ ταυτόχρονα είναι η βασική ενέργεια που μας οδηγεί στην ενότητα με το όλο.

Μερικές φορές συμβαίνει οι άνθρωποι να υπερφορτίζονται από ένα βίαιο συναίσθημα που παρασύρει το σώμα, το νου και τη «θέληση» σε λαθεμένη κατεύθυνση και τα χρησιμοποιεί για τυφλούς, καταστροφικούς σκοπούς. Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι άνθρωποι βλάπτονται, αλληλοσκοτώνονται, αρχίζουν πολέμους και όλα όσα θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται για το καλό χρησιμοποιούνται σαν καύσιμα για να θρέψουν τις φλόγες του πολέμου.

Όταν έχει συμβεί αυτό, είναι πολύ αργά για. να ελέγξουμε τη ροή των αρνητικών συναισθημάτων και να ηρεμήσουμε τις κραυγές μάχης των αντιθέτων δυνάμεων.

Έτσι βλέπουμε τη μεγάλη αναγκαιότητα για τον έλεγχο και του παραμικρού αρνητικού συναισθήματος, της μικρότερης φωτιάς, ενθουμούμενοι πάντα ότι έχετε τη δύναμη να τα ελέγξετε γιατί είστε ο Εσωτερικός Κύριος.

«Ο Ένοικος του σώματος δε γεννιέται ποτέ, ούτε πεθαίνει.

Δεν είναι αλήθεια ότι μη έχοντας ύπαρξη έρχεται σε ύπαρξη, ούτε ότι έχοντας ύπαρξη σταματάει να υπάρχει.

Είναι ο αγέννητος, ο αιώνιος, ο αμετάβλητος Εαυτός.

Δε μπορεί να καταστραφεί ακόμα και όταν το σώμα διαμελιστεί».

( ΜΠΑΓΚΑΒΑΤ ΓΚΙΤΑ, 2:20 σε μετάφραση Χ. Σαραϊνταριάν.)

«Ο Ένοικος στο σώμα μπορεί να πετύχει την αθανασία όταν είναι αδιάφορος απέναντι στον πόνο και την ευχαρίστηση και δεν επηρεάζεται από αυτά».

( ΜΠΑΓΚΑΒΑΤ ΓΚΙΤΑ, 2:15 σε μετάφραση Χ. Σαραϊνταριάν.)

Μέσα σε αυτούς τους δυο στίχους βρίσκεται η ιστορία της εξέλιξης.

Σας συμβουλεύουμε να τους απομνημονεύσετε και να τους φέρνετε στο νου σας κάθε φορά που ανακαλύπτετε και το παραμικρό σημάδι αρνητικού συναισθήματος μέσα σας.

Δίνοντας σας αυτές τις ασκήσεις η πρόθεσή μας δεν είναι να σας μάθουμε να μάχεστε ενάντια στα αρνητικά συναισθήματα, αλλά να σας βοηθήσουμε να μάθετε να δημιουργείτε συνθήκες μέσα στις οποίες θα είναι αδύνατη η γέννηση αρνητικών συναισθημάτων.

 

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Χ – ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Τα δυο προηγούμενα κεφάλαια ασχολήθηκαν με το συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου. Παρουσιάστηκαν αρκετές ασκήσεις που βοηθούν στον εξαγνισμό, τον έλεγχο και τη μετουσίωση του αισθαντικού φορέα.

Αν ο μαθητής ακολούθησε τις οδηγίες προσεκτικά, πιθανόν να ανακάλυψε ότι κατά την εκτέλεση των ασκήσεων που σχετίζονται με τα συναισθήματα χρησιμοποίησε επίσης και το νου του.

Το συγκινησιακό σώμα δε μπορεί να ελεγχθεί από το ίδιο το αισθαντικό σώμα. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια δύναμη ανώτερου πεδίου για να το ελέγξει και να εκτελέσει το εξαγνιστικό έργο.

Το νοητικό σώμα αντιπροσωπεύει τον αέρα, ή τον άνεμο.

Στην Μπαγκαβάντ Γκιτά διαβάζουμε:

«…αλλά ο νους είναι ανήσυχος, ταραγμένος, βίαιος και πεισματάρης. Το να τον ελέγξεις είναι τόσο δύσκολο όσο το να ελέγξεις τον άνεμο… αλλά με την άσκηση και την απόσπαση είναι δυνατόν να ελεγχθεί».

( ΜΠΑΓΚΑΒΑΤ ΓΚΙΤΑ, 6: 34 – 35 σε μετάφραση Χ. Σαραϊνταριάν.)

Ο αστρικός κόσμος είναι σαν τα νερά της φουρτουνιασμένης θάλασσας και ο νους είναι η ατμόσφαιρα πάνω από αυτή. Είναι τόσο στενά αλληλοσυνδεμένα, ώστε οποιαδήποτε κίνηση στο ένα επηρεάζει το άλλο.

Ταυτιζόμαστε κυρίως με τα συναισθήματά μας, το συναισθηματικό μας κόσμο.

Το κύριο έργο μας είναι να αποσπαστούμε από τα συναισθήματά μας, να τα παρατηρούμε με αδιαφορία και ύστερα να τα μετουσιώσουμε στα ανώτερα αντίστοιχά τους.

Η ίδια τεχνική χρησιμοποιείται και στο νοητικό κόσμο.

Δεν είμαστε ο νους.

Χ ρ η σ ι μ ο π ο ι ο ύ μ ε το νου.

Είναι σαν ένας υπηρέτης που υπακούει στις διαταγές του Εσωτερικού Ανθρώπου, του Εσωτερικού Κυρίου, της Πηγής κάθε καλού.

Το έργο μας είναι να καθαρίσουμε την ατμόσφαιρα —το νου μας— από τα σύννεφα, την ομίχλη, την καταχνιά και τους βίαιους ανέμους, έτσι ώστε ο ήλιος να μπορέσει να λάμψει σε όλη του τη δόξα, όλη του την ομορφιά και το φως.

Έτσι απελευθερώνεται το εσωτερικό καλό.

Για να ακτινοβολούμε συνειδητή καλοσύνη και ομορφιά μέσω του νοητικού κόσμου πρέπει να γνωρίζουμε τον εαυτό μας πάνω στο ίδιο το νοητικό πεδίο.

Στην πραγματικότητα πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σε κάθε πεδίο ύπαρξης.

Πρέπει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας σαν φυσική οντότητα.

Ύστερα να ξεπεράσουμε αυτό το στάδιο και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας σαν συναισθηματική οντότητα.

Έπειτα κινούμαστε πάλι σε ένα ανώτερο επίπεδο και γνωρίζουμε τον εαυτό μας σαν νοητική οντότητα.

Εδώ, στο νοητικό πεδίο δεν πρέπει να σταθούμε και πάρα πολύ, γιατί ο Πραγματικός Άνθρωπος δεν είναι ο νους. Βρίσκεται ψηλότερα από το νου.

Αργά ή γρήγορα αρχίζει η διαδικασία απόσπασης και α άνθρωπος χάνει ξανά το οικείο και άνετο επίπεδό του και ταξιδεύει σε μεγαλύτερο υψόμετρο.

Είναι προορισμένος να βρει τον εαυτό του και δε θα ικανοποιηθεί αν δε βρει τον αληθινό του Εαυτό, αν δε γίνει ο Εαυτός του.

Ο φυσικός εγκέφαλος είναι το ταμπλώ του νου και ο νους είναι απλώς μια δίνη ενεργειακών ρευμάτων.

Ο Σ τ ο χ αστής δεν είναι ο νους, όπως πιστεύουν μερικοί. Είναι ο Ένοικος μέσα στο σώμα.

Ο νους χρησιμεύει σαν μια γέφυρα ανάμεσα στο Στοχαστή και τον εγκέφαλο. Ο Στοχαστής ντύνει τις ιδέες Του με την ουσία του νου και δρα στο φυσικό πεδίο μέσω του φυσικού εγκέφαλου και του νευρικού συστήματος.

Ο νους είναι ένας υπερβολικά περίπλοκος οργανισμός από πολύ λεπτή ουσία, που συντίθεται από εφτά βαθμούς πυκνότητας. Το κατώτερο επίπεδο, το έβδομο, είναι το πυκνότερο πεδίο.

Το ανώτερο επίπεδο, το πρώτο, είναι το λιγότερο πυκνό, αποτελούμενο από πολύ λεπτή, πολύ αιθέρια ουσία.

Το κάθε πεδίο είναι ευαίσθητο σε αντίστοιχους κραδασμούς. Οι κραδασμοί αυτοί προέρχονται από κάθε πιθανή πηγή, από ανθρώπινες, πλανητικές, παγκόσμιες ή συμπαντικές πηγές.

Όλοι οι άνθρωποι δε διαθέτουν αναπτυγμένο, οργανωμένο νοητικό εξοπλισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν έναν οργανωμένο νου, έβδομου επιπέδου. Έχουν απλώς γύρω από το κεφάλι τους ένα σύννεφο νοητικής ουσίας. Βαθμιαία η ομίχλη αυτή οργανώνεται και σιγά – σιγά εμφανίζονται τα πρώτα χρώματα.

Ύστερα οργανώνεται το επόμενο επίπεδο και το επόμενο και το επόμενο, μέχρις ότου η ατμόσφαιρα γύρω από το κεφάλι του ανθρώπου γίνεται μια αύρα, σαν ουράνιο τόξο, μέσα από την οποία ακτινοβολούν εφτά ρεύματα ενέργειας.

Η νοητική ουσία είναι μια ιδιαίτερη ουσία στο χώρο, την οποία ο άνθρωπος βαθμιαία την ελκύει και την κάνει δική του.

Στην αρχή ελκύει τη χονδροειδέστερη ουσία, ύστερα, καθώς η ανάπτυξή του συνεχίζεται, προσθέτει σε αυτήν ουσία ανώτερου επιπέδου μέχρις ότου έχει ένα επταπλό ουράνιο τόξο πάνω από το κεφάλι του.

Η διαδικασία αυτή απαιτεί μια υπερβολικά μεγάλη χρονική περίοδο ειλικρινούς προσπάθειας και σταθερής εργασίας, αλλά σιγά -σιγά ο άνθρωπος υφαίνει το όμορφο ένδυμα του νοητικού του σώματος.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τους όρους συνείδηση, νους, διάνοια, ενόραση με το ίδιο νόημα, αλλά έχουν λάθος. Ο καθένας από αυτούς τους όρους έχει το δικό του διαφορετικό και ξεχωριστό νόημα.

Ο νους δεν είναι συνείδηση. Είναι ένα όργανο, μια αίσθηση, ένας οργανισμός που χρησιμοποιείται από τον εσωτερικό άνθρωπο για τη δόμηση σχέσεων.

Το ακόλουθο διάγραμμα δείχνει το βαθμό της συνείδησης ή επίγνωσης σε σχέση με τα εφτά πεδία ή επίπεδα του κοσμικού φυσικού πεδίου.


Βαθμός Συνείδησης ή Επίγνωσης

Επεξήγηση:

Α. Το εσωτερικό τρίγωνο που είναι αριθμημένο από το 1 μέχρι το 7 συμβολίζει τα εφτά υποπεδία του κοσμικού φυσικού πεδίου.

Β. Το νούμερο 1, το θείο υποπεδίο είναι το ανώτερο, το λεπτότερο.

Γ. Το νούμερο 7, το φυσικό υποπεδίο είναι το κατώτερο, το πυκνότερο.

Δ. Το νούμερο 5, το νοητικό πεδίο είναι χωρισμένο στα εφτά επίπεδα ή βαθμίδες της ουσίας του.

Ε. Το εξωτερικό τρίγωνο συμβολίζει το πεδίο της συνείδησης.

Οι αριθμοί στα δεξιά δείχνουν το βαθμό συνείδησης ή επίγνωσης, σε σχέση με τα εφτά υποπεδία.

ΣΤ. Το βέλος που τέμνει το τρίγωνο είναι το Βέλος του Φωτός το οποίο κατέρχεται από το Θείο και το Εναδικό πεδίο μέχρι το πυκνό φυσικό πεδίο.

Αυτό είναι το φως της συνείδησης και της επίγνωσης, ο «Γνώστης του Πεδίου».

Καθώς η ανθρώπινη ψυχή προχωράει από το ένα επίπεδο στο άλλο ή καθώς η συνείδησή της διαδοχικά διευρύνεται, αναγκάζει επίσης και τις λεπτές ζωές των φορέων της να προχωρήσουν.

Το καθένα από τα σώματα μας, φυσικό, αισθαντικό και νοητικό, αποτελείται από δισεκατομμύρια μικροσκοπικές ζωές. Αυτές οι μικρές ζωές ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις ή Ακτίνες. Έχουν διαφορετικό ρυθμό κραδασμού, ακτινοβολίας και ανάπτυξης.

Για παράδειγμα, ο κοινός άνθρωπος έχει ένα νοητικό σώμα που αποτελείται κυρίως από ουσία πέμπτης βαθμίδας, από ζωές που ανήκουν στην πέμπτη τάξη ανάπτυξης.

Καθώς η ανθρώπινη ψυχή προχωράει, επηρεάζει τις μικρές ζωές και γίνονται πιο ραδιενεργές, πιο ευαίσθητες. Παίρνουν μια δική τους «μύηση» και εισέρχονται στην τέταρτη τάξη ουσίας, ύστερα στην τρίτη, τη δεύτερη και τελικά στην πρώτη τάξη νοητικής ουσίας.

Οι πρώτες ή ανώτερες ζωές κάθε πεδίου ονομάζονται ατομικές ζωές.

Όταν φτάσουμε στο στάδιο στο οποίο τα σώματά μας αποτελούνται από ατομική ουσία πρώτης βαθμίδας, ολόκληρη η προσωπικότητά μας γίνεται μια οντότητα εμποτισμένη από την ψυχή, εξαιτίας της μετουσίωσης και της μύησης των κατώτερων ζωών της ύπαρξής μας σε ανώτερο επίπεδο συνείδησης.

Όπως προχωράει η ανθρώπινη ψυχή, έτσι και οι «ψυχές» των μικρών ζωών προχωρούν από το ένα επίπεδο στο άλλο.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πετυχαίνεται ο μετασχηματισμός και η μεταμόρφωση του φορέα της προσωπικότητας.

Το ίδιο συμβαίνει και σε κοσμικό επίπεδο.

Καθώς η πλανητική ζωή προχωράει και παίρνει μια μύηση, όλες οι μικρές ζωές προχωρούν και λαμβάνουν ατομικές, ανθρώπινες ή υπερανθρώπινες μυήσεις.

Καθώς μυούνται, η «συνείδησή» τους διευρύνεται και το φως τους μεγαλώνει.

1. Στο φυσικό πεδίο το φως είναι πολύ αδύναμο. Είναι η συνείδηση του ατόμου και του κυττάρου.

2. Στο αστρικό πεδίο είναι το φως της ευαισθησίας. Το φως της διαστρεβλώνεται μέσα στις θυμα-πάτες, τις αναστατώσεις και τα βάθη της θάλασσας.

3. Στο νοητικό πεδίο αρχίζει η αληθινή συνείδηση. Το έβδομο, έκτο και πέμπτο επίπεδο ονομάζονται κατώτερα επίπεδα συνείδησης. Το τρίτο, δεύτερο και πρώτο επίπεδο είναι γνωστά σαν ο ανώτερος ή αφηρημένος νους, ο υπερσυνειδητός νους, όπου το φως είναι πολύ πιο λαμπερό.

4. Στο τέταρτο πεδίο είναι ο συνειδητός νους, ο αναλυτικός νους. Εδώ ο άνθρωπος αρχίζει να ζει μια συνειδητή ζωή, καθώς ανεβάζει τα επίπεδά του γίνεται όλο και πιο συνειδητός.

Την εποχή της ατομικοποίησης ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε ήδη τα νοητικά επίπεδα μέχρι το τέταρτο, το συνειδητό νου.

Άρχισε να νιώθει την αυτο-συνείδηση όταν η ουσία του λωτού τοποθετήθηκε εκεί στο νοητικό σώμα. Το τέταρτο νοητικό επίπεδο ή ο συνειδητός νους λειτουργεί διαφορετικά σε τρία στάδια ανάπτυξης. Δρα:

1. Σαν ο σκλάβος ή το όχημα των τυφλών ορμών στα τρία κατώτερα πεδία, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται στα πρώτα στάδια ανάπτυξης.

2. Σαν μια ανεξάρτητη μονάδα, που χρησιμοποιεί ή ελέγχει τα κατώτερα επίπεδα του νου, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στην ατραπό της απελευθέρωσης.

3. Σαν δέκτης των εμπνεύσεων που έρχονται από τα ανώτερα επίπεδα, όταν ο άνθρωπος αρχίζει να χτίζει τη γέφυρα του ουράνιου τόξου ανάμεσα στον κατώτερο και τον ανώτερο νου.

Το έβδομο, έκτο και πέμπτο επίπεδο του νου είναι γνωστά με πολλά ονόματα. Και τα τρία μαζί αποτελούν μια μονάδα που ονομάζεται υποσυνείδητος νους, ο αντενεργός ή κατώτερος νους και συνδέεται στενά με τη «νοητική μονάδα».

Ο νους είναι αυτός που παίζει κάποιο ρόλο στην ύπνωση και στη δημιουργία νοητικών κόμπλεξ και εγγραμμάτων.

(Έγγραμμα: οποιαδήποτε στιγμή μεγαλύτερης ή μικρότερης «ασυνειδησίας» εκ μέρους του αναλυτικού νου που επιτρέπει στον αντενεργό νου να καταγράψει. Η ολική παρατήρηση αυτής της στιγμής από όλα τα αισθητήρια. Ρον Χάμπαρντ, Δ ι α ν ο η τ ι κ ά, σελ. 438.)

Αυτά τα τρία επίπεδα (7ο, 6ο και 5ο) αποτελούν το ταμπλώ του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ελέγχει τις λειτουργίες των σπλαχνικών οργάνων. Γιαυτό ακριβώς το λόγο ο υπνωτισμός ή τα παρεκκλίνοντα περιεχόμενα του κατώτερου νου μπορούν να ελέγξουν το σώμα και να δημιουργήσουν ψυχοσωματικές ασθένειες.

Ο κατώτερος νους είναι η περιοχή όπου βρίσκονται οι πλάνες.

Οι πλάνες είναι διαστρεβλωμένες εντυπώσεις.

Όταν μια μεγάλη ιδέα, μια αποκάλυψη, ή ένα όραμα διεισδύει μέσα στη σφαίρα ενός νου που είναι γεμάτος από σκεπτομορφές κατώτερου επιπέδου και ταραγμένος από αντιθετικές τάσεις, τότε εκφυλίζεται και σχηματίζει πλάνες. Οι πλάνες είναι διαστρεβλωμένες πραγματικότητες, διαστρεβλωμένα γεγονότα.

Στον κοινό άνθρωπο τα τρία κατώτερα επίπεδα του νου ελέγχουν κάθε του έκφραση. Είναι σε μεγάλο βαθμό θύμα των πλανών και των εγγραμμάτων του και μέχρι αυτά να καθαριστούν ή να εξαλειφθούν ο άνθρωπος δε μπορεί να εισέλθει στο φως της πραγματικότητας και να ζήσει μια πραγματική υγιή ζωή.

Όταν ένας νους δεν περιέχει πλάνες, εγγράμματα ή μεταϋπνωτικές υποβολές, τότε είναι ένας νους υγιής, με την προϋπόθεση ότι δεν έχει βλαφθεί ο μηχανισμός του εγκεφάλου.

Σε αυτήν ακριβώς την περιοχή εργάζονται οι περισσότεροι ψυχαναλυτές και εξομολογητές.

Οι πλάνες, τα εγγράμματα, τα κόμπλεξ, οι διαστρεβλωμένες εικόνες ή σκεπτομορφές ανακαλύπτονται και έρχονται στο φως του συνειδητού νου, όπου φαίνονται όπως είναι πραγματικά.

Η Ψυχή, το Εγώ ή σύμφωνα με την αποκρυφιστική ορολογία, ο Ηλιακός Άγγελος, διαμένει στα τρία ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου.

Είναι ο Στοχαστής.

Δεν είναι ο άνθρωπος.

Είναι η γέφυρα ανάμεσα στην αντανάκλαση και στον Πραγματικό Εαυτό.

Η αντανάκλαση έρχεται σε ύπαρξη όταν το συνδυασμένο φως της Ενάδας και του Ηλιακού Αγγέλου χτυπάει σε ένα κατώτερο υποπεδίο και δημιουργεί εκεί ένα «εγώ».

Η Ψυχή δεν είναι η αντανάκλαση.

Είναι ο Στοχαστής.

Παράγει φως και συνείδηση μέσω της νοητικής ουσίας.

Το φως σας εξαρτάται από το δικό σας βαθμό συνείδησης. Αν η «λάμπα» σας είναι 25 βατ, έχετε φως ίσο με 25 βατ. Αν είναι 1000 βατ, τότε το φως σας είναι ίσο με 1000 βατ κτλ.

Η συνείδηση ή επίγνωση είναι φως. Καθώς ο άνθρωπος προχωράει από το ένα επίπεδο στο άλλο βαθμιαία γίνεται όλο και πιο λαμπερή, μέχρις ότου τελικά φωτίζει ολόκληρο το πεδίο. Αυτή είναι η διαδικασία της αφύπνισης, η διαδικασία της διεύρυνσης της συνείδησης.

Η αντανάκλαση, στην πορεία της ανακάλυψης των βημάτων της προς την αληθινή Πηγή της, σιγά – σιγά συγχωνεύεται με το Στοχαστή και λαμβάνει χώρα ένας μυστικός γάμος. Ο άνθρωπος γίνεται ένα με τον Ηλιακό του Άγγελο και διακρίνει την ατραπό που οδηγεί στον αληθινό Οίκο του.

Στο στάδιο αυτό έχει γίνει μια ζωντανή Ψυχή που ακτινοβολεί αγάπη και ομορφιά, φως και θυσία. Δεν ανήκει πια στην οικογένειά του, στο έθνος ή στη φυλή του.

Ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Δε μπορεί, όμως, να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο γιατί μπροστά του ανοίγεται ένας καινούργιος ορίζοντας που θα τον οδηγήσει προς την ενορατική επίγνωση, την ατμική επίγνωση, την εναδική επίγνωση και τελικά την κοσμική επίγνωση.

Καθώς ανεβαίνει προς αυτά τα ανώτερα επίπεδα, η συνείδηση και η επίγνωση του αυξάνουν. Καθώς εισέρχεται στη συνείδηση της ψυχής και στην ενορατική επίγνωση, το Σχέδιο της Ιεραρχίας εμφανίζεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια του.

Όταν εισέρχεται στη μοναδική επίγνωση, ο σκοπός της μεγάλης Ζωής αποκαλύπτεται.

Έτσι ο άνθρωπος περνάει από δόξα σε δόξα, μέχρις ότου συγχωνεύεται με τον αληθινό Εαυτό του.

Είναι γεγονός ότι η αντανάκλαση, το ανθρώπινο εγώ, το ανθρώπινο «εγώ» δε μπορεί να σκεφτεί, δε σκέφτεται, απλώς αντανακλά.

Οι πραγματικές σκέψεις είναι ρεύματα ενέργειας που έρχονται από τον Εσωτερικό Κύριο, τον Ηλιακό Άγγελο. Καθώς κυλούν μέσα από το νοητικό πεδίο δημιουργούν καινούργιες ιδέες, παρορμήσεις, τάσεις και επιδιώξεις. Ο κατώτερος νους τις ντύνει με μορφές και τις τροποποιεί σύμφωνα με την καθαρότητα και την ανάπτυξή του.

Όπως ένας μουσικός παίζει πάνω στο βιολί του έτσι και ο Εσωτερικός Κύριος παίζει τις σκέψεις Του μέσω του νου. Όλες οι σκέψεις που δημιουργούνται από τον Εσωτερικό Κύριο είναι αγνές και σύμφωνα με το εξελικτικό Σχέδιο.

Πώς γίνεται σε έναν άνθρωπο να έρχονται κακές σκέψεις, αν οι σκέψεις του Εσωτερικού Κυρίου του είναι στη φύση τους καλές, αληθινές και όμορφες; Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα:

Η πραγματική σκέψη είναι μια προβολή του Εσωτερικού Κυρίου, της καλοσύνης, της αγάπης, της αλήθειας και της ομορφιάς. Είναι ένας ποταμός που κυλάει από μια υπόγεια λίμνη και χαρίζει ζωή στη φύση.

Καθώς η προβαλλόμενη ανώτερη σκέψη έρχεται σε επαφή με τη νοητική ουσία ενός ανθρώπου, δημιουργεί δυνάμεις που μπορούν να μετατραπούν σε τέχνη, θρησκεία, επιστήμη και ηγετική ικανότητα.

Ύστερα περνάει μέσα από τη συγκινησιακή ατμόσφαιρα όπου εκεί ντύνεται με ένα καινούργιο χρώμα και μορφή σύμφωνα με την επαφή και τον τύπο του συναισθηματικού και του φυσικού κόσμου στον οποίο ζει ο άνθρωπος.

Στην ψυχή κάθε ανθρώπου υπάρχει ένα ατομικό και ένα παγκόσμιο σχέδιο.

Οι σκέψεις χρησιμοποιούνται στη δομική διαδικασία της υλοποίησης αυτού τ ο υ σχεδίου. Υπάρχουν πολλές φαινομενικά κακές σκέψεις που στην ουσία είναι οι πιο αγνές σκέψεις. Φαίνονται κακές, εξαιτίας της καταστροφικής τους ιδιότητας ή εξαιτίας του υψηλού τους βολτάζ. Για παράδειγμα:

Η σκέψη του Γαλιλαίου σχετικά με την περιστροφή της γης ήταν μια κακή σκέψη για το Ρωμαϊκό κλήρο της εποχής.

Η διδασκαλία του Χριστού ήταν κακή για τους ιερείς στις συναγωγές.

Με λίγα λόγια για να χτίσετε ένα καινούργιο σπίτι σε αντικατάσταση ενός παλιού, πρέπει να χρησιμοποιήσετε τις σκέψεις σας πρώτα καταστροφικά και ύστερα εποικοδομητικά.

Οι κακές σκέψεις δημιουργούνται με πολλούς τρόπους:

1.Οι κακές σκέψεις δεν προέρχονται από τον Εσωτερικό Κύριο. Οι περισσότερες από αυτές είναι αποτελέσματα ερεθισμάτων που συγκεντρώθηκαν κατά τις ασυνείδητες στιγμές μας και τα οποία αργότερα δρουν σαν διαταγές. Μπλοκάρουν το φως της συνείδησής μας και στρέφουν το μηχανισμό μας ενάντια στην εσωτερική μας θέληση.Οι πράξεις των περισσότερων εγκληματιών ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

2.Οι κακές σκέψεις μπορεί να προκύψουν ένεκα κατοχής από έναν ενσαρκωμένο ή μη ενσαρκωμένο νου που είναι τελείως διεστραμμένος.

3.Μερικές φορές τα συναισθήματά μας επικρατούν και χρησιμοποιούν το νοητικό μας μηχανισμό για να δημιουργήσουν εγωιστικές, αρνητικές σκέψεις οι οποίες μπορεί να μας οδηγήσουν στο να αναλάβουμε κάποια δράση που διαφορετικά δε θα την κάναμε.

Αλλά ας επιστρέψουμε στην αρχική μας ιδέα.

Η πραγματική, αληθινή σκέψη είναι αγνή, είναι παγκόσμια, είναι συμπαντική. Είναι η ραδιενέργεια του Εσωτερικού Κυρίου.

Αν χρησιμοποιούμε τα ανώτερα επίπεδα του νου, οι σκέψεις μας θα είναι φορτισμένες με περισσότερο ηλεκτρισμό.

Θα είναι πιο δημιουργικές και αγνές, ανταποκρινόμενες στην αρχική ώθηση του εσωτερικού ανθρώπου.

Όταν χρησιμοποιούμε τα κατώτερα επίπεδα, η σκέψη γίνεται όλο και πιο ο χονδροειδής, μέχρις ότου πάνω στα κατώτατα επίπεδα εκφυλίζεται και χρησιμοποιείται σαν τροφή η ενέργεια για αρνητικά συναισθήματα και φυσικές παρορμήσεις.

Γιαυτό οι λεγόμενοι κακοί άνθρωποι μπορούν γενικά να παρομοιαστούν με υπνωτισμένα άτομα ή με μηχανές. Η Ζωή τους διέπεται από αυτόματες αντιδράσεις.

Τέτοια άτομα βρίσκονται παντού σε όλες τις περιοχές. Πολλοί από αυτούς κατέχουν υπεύθυνες θέσεις σε κυβερνήσεις, σε κολλέγια και σε πανεπιστήμια σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο,τιδήποτε κάνουν είναι αποτέλεσμα αντανακλαστικής δράσης. Είναι καλοί καθρέφτες.

Ο νους τους αντανακλά τις σκέψεις και τις προθέσεις άλλων και εργάζεται κάτω από την καθοδήγηση αυτών των σκέψεων και προθέσεων. Τα κύματα της καθημερινής ζωής μεταφέρουν τη βάρκα τους στα τυφλά από το ένα μέρος στο άλλο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν όχι σύμφωνα με τη δική τους θέληση αλλά σύμφωνα με διακόπτες που τοποθετήθηκαν στο δικό τους ψυχικό πεδίο, στο εσωτερικό πεδίο της ευαισθησίας τους. Αυτοί οι διακόπτες ή ας πούμε οι διαταγές που ενεργοποιεί ο διακόπτης, κατευθύνουν κάθε τους σκέψη, αίσθημα και πράξη, χωρίς να τους επιτρέπουν να μάθουν τι συμβαίνει στο εσωτερικό.

Ένας άνθρωπος μπορεί να νομίζει ότι είναι ελεύθερος αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ένα ελεύθερο άτομο. Είναι ο σκλάβος των εντολών που τοποθετήθηκαν στο δικό του ψυχικό πεδίο.

Δεν έχει άλλη εκλογή παρά μόνο να υπακούσει σε αυτές.

Οι άνθρωποι μιλούν για ελευθερία, ελεύθερα έθνη, ελεύθερες πράξεις και ελεύθερη ομιλία.

Πώς μπορεί να υπάρξει τέτοια ελευθερία όταν οι άνθρωποι είναι δεμένοι μέσα τους;

Είναι φυλακισμένοι από τις εντολές που καταγράφηκαν στον εσωτερικό τους κόσμο;

Στην πραγματικότητα μάχονται κυρίως για να προστατέψουν την ελευθερία της εσωτερικής τους τρέλας, της εσωτερικής τους σκλαβιάς.

Τι είναι αυτές οι εντολές ή υπνωτικές υποβολές;

Είναι καταγραφές που δρουν σαν ισχυρές παρορμήσεις, όταν διεγείρονται με οποιοδήποτε τρόπο. Έχουν καταγραφεί σαν τυφλές ορμές και διαταγές κάτω από περιστάσεις κατά τις οποίες δεν έχουμε συνείδηση εξαιτίας ενός φυσικού πόνου ή ατυχήματος.

Εξαιτίας συναισθηματικού στρες και οδύνης, εξαιτίας μιας κατάστασης υπερβολικής ευτυχίας ή αναστάτωσης ή γιατί είμαστε βυθισμένοι στη θλίψη, την κατάθλιψη ή υποφέρουμε από την απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου.

Για παράδειγμα, όταν μια γυναίκα χάνει το σύζυγό της εκείνη τη στιγμή βρίσκεται, λίγο – πολύ, σε μια «ασυνείδητη κατάσταση» και οι εντυπώσεις μπορεί να καταγραφούν σαν εσωτερικές εντολές. Καταγράφονται επίσης σαν πανίσχυρες παρορμήσεις ή εντολές κάθε φορά που κάνουμε μια κακή πράξη, μια πράξη ενάντια στην ηθική μας συνείδηση, ενάντια στο καλό οποιουδήποτε πλάσματος. Ένας άνθρωπος που σκοτώνει κάποιον, κλέβει κάτι ή λέει ψέματα, βρίσκεται εκείνη τη στιγμή σε μια κατάσταση σχετικής ασυνειδησίας και οι πύλες του είναι ανοιχτές σε εκατοντάδες δαίμονες με άλλα λόγια σε μεταϋπνωτικές υποβολές.

Γινόμαστε ασυνείδητοι ως ένα βαθμό, όταν μπαίνουμε στη σκοτεινή συγκινησιακή κατάσταση που λέγεται μίσος. Όταν νιώθουμε μίσος για ένα άτομο, για έναν τρόπο δραστηριότητας ή για κάποιες ιδέες, κλείνουμε το κέντρα της συνείδησης μέσα μας και αυτόματα καταγράφουμε όλα τα αρνητικά σημεία που αντιπαθούμε τόσο πολύ σε αυτό το άτομο, τον οργανισμό ή την κυβέρνηση.

Γιαυτό το λόγο, εκείνοι που μισούν βαθμιαία αλλάζουν και αρχίζουν να μιμούνται τις μεθόδους, το είδος των δραστηριοτήτων και τις ιδέες εκείνου ή εκείνων για τους οποίους νιώθουν μίσος. Βλέπουμε, όμως, ότι τώρα βάζουν διαφορετικές ετικέττες στις μεθόδους, τις ιδέες και τις δραστηριότητες και παρουσιάζουν διάφορες δικαιολογίες για την προσκόλλησή τους σε αυτές. Έτσι, δομούν μέσα τους μια δεύτερη, μηχανιστική φύση και περιπλέκουν περισσότερο τη ζωή τους, γιατί κάνουν τον εαυτό τους περισσότερο επιρεπή σε τυφλές παρορμήσεις και τάσεις.

Ο Χριστός μας συμβούλεψε νο μη μισούμε αλλά να αγαπάμε, να χρησιμοποιούμε τη λογική μας στην αναζήτηση της αλήθειας γιατί όταν μισούμε εμφυτεύουμε μέσα μας τις άσχημες ιδιότητες των εχθρών μας και κλείνουμε την καρδιά μας στο καλό που υπάρχει μέσα της.

Τι συμβαίνει όταν μισούμε μια ιδεολογία, ένα οργανισμό ή ένα άτομο ανώτερου επιπέδου;

Το μίσος εμποδίζει το άτομο να διακρίνει το καλό σε οποιονδήποτε ή σε ό,τιδήποτε.

Φέρνει στην επιφάνεια καθετί που είναι άσχημο, καταστροφικό και βλαβερό.

Αν αυτά τα αρνητικά πράγματα δεν υπάρχουν ήδη, τότε αυτός που μισεί τα δημιουργεί με τη φαντασία του και υπνωτίζεται από τα δικά του άσχημα δημιουργήματα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι μάχεται ενάντια στον εαυτό του.

Τα αποτελέσματα είναι εντελώς διαφορετικά όταν αγαπάμε γιατί στην αληθινή αγάπη ένας άνθρωπος είναι συνειδητός στον ανώτατο βαθμό. Αγαπάει τον εχθρό του αλλά δεν προσπαθεί να τον αντιγράψει. Αντίθετα προσπαθεί να βρει τον καλύτερο τρόπο για να τον μετατρέψει σε φίλο ή να τον ανυψώσει προς την ομορφιά και το φως.

Όταν το συγκινησιακό σας τμήμα βρίσκεται σε αναστάτωση, θετική ή αρνητική, τότε κάθε λέξη και πράξη περνάει στον κατώτερο νου σας σαν μια ισχυρή μεταϋπνωτική υποβολή. Γι’ αυτό το λόγο οι μεγάλοι Δάσκαλοι του Νου και οι προχωρημένοι διανοητές της φυλής τονίζουν πάντα την ανάγκη να είναι κάποιος άγρυπνος και γαλήνιος. Για να είστε αφυπνισμένοι και γαλήνιοι πρέπει να έχετε την ικανότητα να βλέπετε τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα και να έχετε συνείδηση των ανώτερων νοητικών επιπέδων.

Όταν η συγκινησιακή μας φύση είναι αναστατωμένη, εργάζεται το τμήμα του νου που καταγράφει τις εντολές και τις θέτει σε πράξη. Όταν είστε πλήρως αφυπνισμένοι και συνειδητοί αυτή η περιοχή του νου μένει αδρανής, έτσι οτιδήποτε βλέπετε, ακούτε, γεύεστε, αγγίζετε ή μυρίζετε γίνεται για σας αληθινή εμπειρία.

Η εμπειρία σας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δημιουργικούς σκοπούς ώστε να αυξήσει την επιβίωση σας σε διαφορετικά επίπεδα.

Όλες οι επαφές που γίνονται κατά τις ασυνείδητες στιγμές σας ή σε στιγμές ψυχολογικού ύπνου, εισχωρούν βαθιά μέσα και μεταβάλλονται σε τυφλές παρορμήσεις που ελέγχουν τη ζωή σας ενάντια στην αληθινή σας θέληση.

Νομίζουμε ότι σκεφτόμαστε, νομίζουμε ότι αισθανόμαστε, νομίζουμε ότι δρούμε όπως θα θέλαμε να δράσουμε, αλλά γεγονός είναι ότι στην πραγματικότητα σκεπτόμαστε, αισθανόμαστε και δρούμε όχι σύμφωνα με τις δικές μας επιθυμίες αλλά σύμφωνα με αυτό που έχει εισχωρήσει στον κατώτερο νου μας, τον αναδραστικό νου μας.

Καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο βρίσκονται ψυχολογικά σε ύπνο, μπορείτε να φανταστείτε το πλήθος των εντολών που συλλέγουν καθημερινά και σε ποιο βαθμό αυτά τα άτομα είναι μαριονέτες των τυφλών εσωτερικών τους εντολών.

Θεωρούμενοι από ένα ανώτερο επίπεδο οι άνθρωποι είναι υπνοβάτες.

Μάχονται, δημιουργούν, αγαπούν, μισούν, εργάζονται, έρχονται και φεύγουν.

Ό,τιδήποτε κάνουν, σκέψη ή συναίσθημα, το εκτελούν σαν σε ύπνο — σαν ασυνείδητα όντα, ή μαριονέτες που κρέμονται από σκοινιά και κατευθύνονται από εντολές, από υπνωτικές υποβολές. Δε σημαίνει κάτι το γεγονός ότι μερικοί από αυτούς είναι δημιουργικοί ή κατευθύνονται προς ανώτερους σκοπούς. Αυτές οι άξιες προσπάθειες μπορούν κάλλιστα να είναι τυφλές παρορμήσεις που εμφυτεύτηκαν σε ασυνείδητες στιγμές.

Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι επειδή ένας άνθρωπος σκέφτεται σε ανώτερο επίπεδο, εκτελεί μια συνειδητή πράξη αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα αληθινό. Ακόμα και η ανώτερη δημιουργικότητα ή οι μεγαλύτερες εμπνεύσεις του μπορεί να είναι εντυπώσεις που έχουν τοποθετηθεί στον κατώτερο, αντενεργό νου του όταν βρισκόταν σε μια «ασυνείδητη κατάσταση».

Όταν εκφράζονται τέτοια άτομα ακόμα και η παραμικρή πίεση ή εμπόδιο μπορεί να αλλάξει την κατεύθυνσή τους και να προκαλέσει ή να αφυπνίσει καινούργιες παρορμήσεις, κρυμμένες βαθιά μέσα στον εσωτερικό τους κόσμο. Παρορμήσεις που μπορούν να εργαστούν ενάντια στην υιοθετημένη δημιουργική κατεύθυνση ή την ανώτερη έμπνευσή τους.

Σαν αποτέλεσμα διχάζονται, συγχύζονται και απογοητεύονται.

Οι εσωτερικές αποτυχίες ή απογοητεύσεις προκαλούνται με αυτό τον τρόπο.

Συμβαίνουν όχι από την εξωτερική αλλά την εσωτερική σύγκρουση.

Η σύγκρουση προκαλείται από αντίθετες δυνάμεις που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι υπνωτικές υποβολές, υποβολές που εμφυτεύτηκαν μέσα μας και τώρα μάχοντα μεταξύ τους.

Βρίσκουμε αναφορές σε αυτά τα γεγονότα μέσα στην κλασική φιλολογία.

Για παράδειγμα, σε μια από τις επιστολές του ο Άγιος Παύλος λέει:

«Ου γαρ ο θέλω ποιώ αγαθόν, αλλ’ ο ου θέλω κακόν τούτο πράσσω.

Ει δε ο ου θέλω εγώ τούτο ποιώ, ουκέτι εγώ κατεργάζομαι αυτό, αλλ’ η οικούσα» εν εμοί αμαρτία…

Ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος!»

Προς Ρωμαίους 7:19, 20, 24.

Αυτός ο μεγάλος Απόστολος βρήκε το νόμο του νου και ανακάλυψε ακόμα ότι

«…ουκέτι εγώ κατεργάζομαι, αλλά η α μ α ρ τ ί α…».

Εδώ η λέξη αμαρτία αναφέρεται φυσικά σε μια τυφλή παρόρμηση ή εντολή η οποία τον ελέγχει ενάντια στη θέληση του.

Στη φιλολογία των μυστικιστών αναφέρονται οι πειρασμοί και το πώς μερικές φορές είναι ανίκανοι να αντισταθούν σε πονηρές σκέψεις και παρορμήσεις.

Αυτές οι σκοτεινές περίοδοι μέσα από τις οποίες περνούσαν οι μυστικιστές ήταν γνωστές σαν η «σκοτεινή νύχτα» της ψυχής. Ήταν μια περίοδος όπου βασίλευε το κακό μέσα τους. Είχαν επίγνωση του γεγονότος αλλά δε μπορούσαν να κάνουν κάτι.

Όταν καθαρίζονταν από αυτά τα αμαρτήματα, όταν οι εσωτερικές εντολές ή υπνωτικές υποβολές αποβάλονταν, εισέρχονταν στην καθαρή συνείδηση ή επίγνωση, η οποία ονομάζεται φώτιση.

Ο Ιησούς βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση τη στιγμή της μεταμόρφωσής Του και ο Βούδας τη δοκίμασε τη στιγμή της φώτισής Του κάτω από το ευλογημένο δέντρο.

Ίσως τώρα αναρωτηθούμε, «υπάρχει κάποιος τρόπος για να απαλλαγούμε από αυτές τις εσωτερικές εντολές;».

Ναι, υπάρχουν πολλές προχωρημένες μέθοδοι ή ακόμα και εσωτερικές μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να τις εξαλείψουν τελείως ή να τις αφυπνίσουν μέχρις ότου παραλύσουν και γίνουν ανενεργές. Αυτού του είδους οι μέθοδοι περιλαμβάνουν τ η ν παρατήρηση.

Πρέπει να μάθουμε να παρατηρούμε προσεκτικά οτιδήποτε κάνουμε. Αυτό είναι υπερβολικά σημαντικό και η ανταμοιβή είναι πολύ μεγάλη.

Σαν ένα πρώτο βήμα:

Παρατηρήστε τον εαυτό σας από τις 10.00 μέχρι τις 11.00 το πρωί και ανακαλύψτε ποιες είναι στην πραγματικότητα οι σκέψεις, τα λόγια, τα αισθήματα και οι πράξεις σας.

Σκεφτείτε και ανακαλύψτε τα κίνητρα πίσω από αυτές.

Είναι υπερβολικά σημαντικό ν α ανακαλύψετε τα κ ί ν η τ ρ α.

Βαθμιαία θα αρχίσετε να βλέπετε ότι στην πραγματικότητα δεν ξέρετε γιατί δράτε, νιώθετε ή μιλάτε με τον τρόπο που το κάνετε. Όταν ανακαλύψετε και αντιληφθείτε αυτό το πράγμα, θα σας είναι πιο εύκολο να μάθετε και να κατανοήσετε ότι είστε μηχανικοί, ότι είστε σαν μια μαριονέτα. Είναι συχνά διασκεδαστικό το να ανακαλύπτουμε πράγματα σχετικά με τον εαυτό μας.

Όταν γνωρίζετε σχετικά με τη μηχανιστική έκφραση, έχετε την ευκαιρία βαθμιαία να αφυπνίσετε τον εαυτό σας και να πάψετε να είστε μηχανιστικοί.

Αυτό σημαίνει αυτο-πα ρατήρηση.

Σαν δεύτερο βήμα:

Χρησιμοποιήστε την εξομολόγησα πράγμα που σημαίνει να παρατηρείτε τον εαυτό σας μέσα στον καθρέφτη της έκφρασής σας. Η εξομολόγηση είναι παρατήρηση, αλλά δεν παρατηρείτε τον εαυτό σας σαν τ ο ν εαυτό σας. Παρατηρείτε από τη σκοπιά της έκφρασής σας.

Βλέπετε τον εαυτό σας κάτω από το φως του τρόπου έκφρασης και του περιεχόμενου της έκφρασής σας καθώς και του νοήματος που μεταφέρει.

Στην αρχή πηγαίνετε σε ένα άτομο το οποίο εμπιστεύεοτε και μιλήστε του για τις σκέψεις, τα αισθήματα, τις πράξεις, τις δραστηριότητες και τη συμπεριφορά σας. Ακόμα και αν το άτομο δε μπορέσει να εκτιμήσει τις εκφράσεις σας, εσείς θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τον εαυτό σας πιο καθαρά από πριν και επειδή αυτό θα είναι, ως ένα βαθμό, μια συνειδητή πράξη, οι εσωτερικές εντολές βαθμιαία θα μειωθούν και κάποια μέρα θα δείτε τον εαυτό σας όπως πραγματικά είναι.

Κατά την εξομολόγησή σας σε άλλους δεν πρέπει να ζητάτε κάποια εκτίμηση, συμβουλές ή υποδείξεις. Κατά τις παλιότερες εποχές οι άνθρωποι συνήθιζαν να πηγαίνουν σε ποτάμια ή σε δάση και να κάνουν την εξομολόγησή τους με δυνατή φωνή στη φύση, που είναι μια ζωντανή οντότητα. Η μέθοδος αυτή είναι μερικές φορές καλύτερη από την εξομολόγηση σε ένα άτομο το οποίο εκτιμάει, αναλύει και συχνά λύνει τα προσωπικά σας προβλήματα.

Κάποιος πραγματικός ακροατής δεν κρίνει από αυτά που ακούει, γιατί ξέρει ότι τα περισσότερα από τα πράγματα που ειπώθηκαν ή έγιναν από το υποκείμενο ήταν εκφράσεις των εσωτερικών εντολών.

Έτσι καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο όλοι οι Σωτήρες της Ανθρωπότητας τονίζουν τη συγχώρεση. Πώς μπορείτε να κρίνετε τις πράξεις ενός ανθρώπου ή να τον τιμωρήσετε, αν δρα στον ύπνο του;

Ο Ιησούς πάνω στο σταυρό είπε:

«Πάτερ, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».

Ένας αφυπνισμένος άνθρωπος δεν κάνει ποτέ κακές πράξεις, ποτέ δε βλάπτει κάποιον γιατί ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά καλός.

Στην εξομολόγηση αντικρύζει κάποιος τον εαυτό του όπως είναι. Χωρίζει τον εαυτό του σε δυο: ένας που πράττει, δρα ή μιλάει και ένας που παρατηρεί.

Το σημαντικό δεν είναι η εξομολόγηση. Το σημαντικό είναι ο παρατηρητής μέσα στον εξομολογούμενο.

Το κύριο καθήκον του εξομολογητή δεν είναι να αναλύει το θέμα, τη σημασία των εξομολογουμένων πραγμάτων, αλλά ν α ακούει και να κάνει λίγες ερωτήσεις για να αναγκάζει το άτομο να συνεχίζει να εξομολογείται όσο γίνεται περισσότερο και με περισσότερες λεπτομέρειες.

Ρωτώντας, ο εξομολογητής μπορεί να κάνει το άτομο να αντικρύσει ή να παρατηρήσει τον εαυτό του καλύτερα και πιο βαθιά.

Ο εξομολογούμενος πρέπει να βοηθηθεί, ώστε να δει τον εαυτό του όπως πραγματικά είναι.

Αυτός είναι ο κύριος σκοπός.

Αν ο άνθρωπος είναι άσχημα σοκαρισμένος εξαιτίας αυτού που έκανε, ο παρατηρητής θα καταλάβει ότι πρόκειται για μια συγκινησιακή αναστάτωση και θα προσπαθήσει να τον ανεβάσει στο νοητικό επίπεδο, όπου το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί με ένα αίσθημα υπευθυνότητας και με ψυχρή λογική.

Στην εξομολόγηση το σημαντικότερο είναι αυτά που το άτομο έκανε στους άλλους και όχι αυτά που του έκαναν οι άλλοι.

Αυτό που έκαναν οι άλλοι είναι κυρίως μια αντανάκλαση εκείνου που έκανε το άτομο στους άλλους.

Κάντε τον να αντικρύσει τα κίνητρά του, τις παρορμήσεις του πίσω από όλες τις εκφράσεις του. Αποκαλύψτε τον στον εαυτό του και δείξτε του τις φάσεις της προσωπικότητάς του και τα διάφορα χρώματά της για τα οποία δεν έχει καμιά απολύτως επίγνωση.

Και εδώ πρέπει να παρατηρηθεί πάλι ένα πολύ σημαντικό σημείο.

Ο εξομολογητής πρέπει να γνωρίζει ότι η πραγματική ουσία του ατόμου είναι καλοσύνη, ομορφιά, αλήθεια και ότι όλες οι εκφράσεις του που δεν είναι εναρμονισμένες με την καλοσύνη, την ομορφιά και την αλήθεια αντιπροσωπεύουν βασικά τα σφάλματα της προσωπικότητάς του, του φυσικού, αισθαντικού και του νοητικού μηχανισμού του.

Μπορούμε να πούμε πως όταν ο ανθρώπινος νους εργάζεται με το βέλτιστο βαθμό καθαρότητας, είναι ένας ολοκληρωμένος, επτα-διάστατος μηχανισμός.

Κατά τη βαθμιαία του ανάπτυξη περνάει μέσα από τρία ξεχωριστά βήματα ή εφτά στάδια.

Πρώτο βήμα:

1.Στο πρώτο στάδιο αυτού του βήματος, ο νους εργάζεται μέσω ωθήσεων που έρχονται από το φυσικό κόσμο και από το φυσικό σώμα.

2.Στο δεύτερο στάδιο εργάζεται μέσω ωθήσεων που έρχονται από τα κατώτερα επίπεδα του αστρικού κόσμου.

Δεύτερο βήμα:

1. Στο πρώτο στάδιο αυτού του βήματος ο ανθρώπινος νους ανταποκρίνεται κυρίως σε εντολές που έχουν συλλεχθεί κατά τις ασυνείδητες στιγμές του, τις στιγμές μεγάλης αναστάτωσης.

2. Στο δεύτερο στάδιο ο νους περνάει από μια διαδικασία μάθησης. Καταγράφει καθετί που του προσφέρεται ή που του εντυπώνεται βίαια. Στα περισσότερα σχολεία και πανεπιστήμια οι σπουδαστές βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο.

3. Στο τρίτο στάδιο ο νους αρχίζει να καταγράφει λεπτές σκεπτομορφές ή κύματα σκέψης από το διάστημα. Σκέπτεται και δρα σύμφωνα με κύματα σκέψης που καταγράφει. Αυτή η διαδικασία μερικές φορές ονομάζεται «έμπνευση» μέσω της οποίας τα άτομα μιλούν ή δημιουργούν καλλιτεχνικά αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται ακόμα για μια μηχανιστική εκτέλεση και όχι αληθινή δημιουργικότητα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες βρίσκονται σε αυτό το επίπεδο με το πέπλο της άγνοιας να κρέμεται ακόμα μπροστά από την αληθινή τους φύση.

Τρίτο βήμα:

1. Στο πρώτο στάδιο αυτού του βήματος, ο νους αρχίζει να διακρίνει ανάμεσα στα εισερχόμενα ρεύματα νοητικής ενέργειας ή ρεύματα σκέψης και διαλέγει να εκφράσει στις δραστηριότητες του τα ανώτερα και τα παγκόσμια ρεύματα σκέψης.

2. Στο δεύτερο και τελευταίο στάδιο καταγράφει τις σκέψεις του Εσωτερικού Κυρίου. Στο σημείο αυτό ο άνθρωπος για πρώτη φορά σκέπτεται πραγματικά. Τώρα είναι ένας πραγματικός δημιουργός.

Κατά τη διάρκεια αυτών των τριών βημάτων ή εφτά σταδίων ο Εσωτερικός Στοχαστής ή Κύριος είναι παρών αλλά δεν είναι ελεύθερος να δράσει μέσω του σώματος παρά μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις ή αστραπές.

Καθώς ο άνθρωπος αναπτύσσεται και το νοητικό πεδίο οργανώνεται περισσότερο, αυτές οι αστραπές από τον Εσωτερικό Κύριο γίνονται πιο συχνές. Οι περισσότερες χάνονται και σβήνουν μέσα στην ομίχλη και το σκοτάδι της αναστάτωσης και της ταραχής στα κατώτερα επίπεδα, αλλά βαθμιαία η ομίχλη διαλύεται και οι αστραπές γίνονται πιο ισχυρές και πιο κυρίαρχες.

Όταν ο Στοχαστής κυριαρχεί στο νοητικό πεδίο, ο άνθρωπος είναι ένας αληθινός δημιουργός ή μια ιδιοφυία. Εργάζεται πάνω στο πρώτο, το ανώτατο υποπεδίο του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου χωρίς συσκοτίσεις πάνω στην ατραπό του.

Στα κατώτερα νοητικά επίπεδα τα εισερχόμενα ρεύματα σκέψης και γεγονότα όχι μόνο αντανακλώνται από το νου, αλλά επίσης, μέσω του νόμου του συσχετισμού, μεταβάλλονται σε κάτι τελείως διαφορετικό.

Μια αρχική εισερχόμενη σκέψη συσχετίζεται με πολλές διαφορετικές εισερχόμενες σκέψεις και το αποτέλεσμα είναι ένα μείγμα. Μερικές φορές μια ισχυρή, σημαντική σκέψη μπορεί να αφομοιώσει δέκα αδύναμες και να τις χρησιμοποιήσει σαν καύσιμα για την πορεία της.

Ένας άνθρωπος που ο νους του εργάζεται με αυτό τον τρόπο, δρα, γράφει, τραγουδάει και σκέφτεται σαν ένας καθρέφτης και ο εσωτερικός άνθρωπος βρίσκεται σε βαθύ ύπνο.

Ο εγκέφαλός μας είναι σαν μια φωτογραφική πλάκα. Ο φωτεινός φορέας είναι ο εφταπλός νους, οι ιδέες ή οι σκέψεις είναι αντικείμενα φυτεμένα στη νοητική σφαίρα.

Η πυκνότητα του φωτεινού νου και η αγνότητα της νοητικής ατμόσφαιρας καθορίζουν την καθαρότητα της εικόνας πάνω στον εγκέφαλο.

Έτσι, αν το φως δεν είναι ανώτερης ποιότητας, αν το ενδιάμεσο διάστημα δεν είναι απαλλαγμένο από παρεμβαλόμενες σκεπτομορφές ή εκφυλισμένους κραδασμούς και στατικό ηλεκτρισμό, η προβαλόμενη ιδέα ή κύμα σκέψης δε θα απεικονιστεί κάποτε καθαρά πάνω στον εγκέφαλο και το αληθινό μήνυμα θα χαθεί.

Μερικές φορές συμβαίνει να δεχόμαστε μια προειδοποίηση από το εσώτατο κέντρο μας, που μπορεί να εκδηλωθεί σαν συνείδηση ή ενόραση, αλλά αστράφτει μόνο για ένα δευτερόλεπτο και σβήνει κάτω από την επίθεση αρνητικών κυμάτων και κραδασμών.

Είναι σημαντικό να καθαρίζουμε και να εξαγνίζουμε το νου μας και να δομούμε τα εγκεφαλικά μας κύτταρα από ουσία του ανώτατου πεδίου. Τότε θα μπορεί ο Εσωτερικός Ένοικος να προβάλει μια σκέψη, μια ιδέα και αυτή να κατέρχεται εμπλουτισμένη σε μεγάλο βαθμό από το πλούσιο περιεχόμενο του κάθε επιπέδου μέσα από το οποίο περνάει.

Για να καθαρίσουμε αυτά τα κατώτερα επίπεδα του νου πρέπει να ασκήσουμε την παρατήρηση, την απόσπαση και τη μετουσίωοη στο νοητικό πεδίο.

Πρέπει να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε νοητική σιωπή για σύντομες χρονικές περιόδους.

Όταν κατανοήσουμε ότι οι σκέψεις μας είναι διαφορετικές από το νου μας, θα μάθουμε τελικά να αποσπόμαστε από τις σκέψεις μας και να δημιουργούμε καινούργιες και ανώτερου επιπέδου σκέψεις.

Οι σκεπτομορφές μας είναι αυτές που καθορίζουν την κατάσταση της ύπαρξής μας.

Οι εξωτερικές καταστάσεις της ζωής μας είναι το άμεσο αποτέλεσμα των σκέψεων μας.

Με τη συνηθισμένη σκέψη μας δημιουργούμε μια αλυσόμορφη διαδικασία, ένα βαθύ αυλάκι μέσα στο οποίο οι ρόδες μας στριφογυρίζουν και σπινάρουν.

Πρέπει να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε αυτή την πορεία, αν θέλουμε να ταξιδέψουμε πάνω σε ένα ανώτερο επίπεδο.

Η ανώτατη δημιουργικότητα επισυμβαίνει όταν ένας πειθαρχημένος και πολύ αναπτυγμένος νους συγκρατείται σε μια στιγμή βαθιάς σιωπής από τον Εσωτερικό Κύριο, ενώ μια καινούργια ιδέα προβάλλεται πάνω στη νοητική οθόνη. Εκεί συλλαμβάνεται, αφομοιώνεται πλήρως, φορτίζεται και ντύνεται με τον αναγκαίο ηλεκτρισμό, ύλη και μορφή.

Κάθε ιδέα υψηλού βολτάζ που έρχεται μέσα στην ατμόσφαιρα του νου μεταμορφώνεται σύμφωνα με το χρόνο, την ανάγκη και την επίτευξη του ανθρώπου. Διανοητικοποιείται, μορφοποιείται, αποκρυσταλλώνεται και χρησιμοποιείται στις καθημερινές του σχέσεις.

Πολλά από αυτά είναι αναπόφευκτα, αλλά ο άνθρωπος θα έπρεπε να χτίσει μια γέφυρα πάνω από την οποία να μπορεί να περνάει από την όψη μορφή της ιδέας στην όψη ενέργεια και έτσι να εκφράζει την ιδέα πληρέστερα.

Ο κάθε νους είναι ένα εργαστήριο με τα δικά του χημικά και τις δικές του ουσίες.

Οι εισερχόμενες ιδέες ή ρεύματα σκέψης μπορούν να αφομοιωθούν πλήρως, εμπλουτίζοντας έτσι τα περιεχόμενα ανώτερα ή κατώτερα.

Μπορούν να ληφθούν όπως είναι και να αντανακλαστούν πάλι ή μπορούν να υποστούν κάποια χημική μεταβολή.

Για παράδειγμα, το ρεύμα σκέψης του σιδήρου μπορεί να μεταβληθεί στην ουσία του χρυσού ή το ρεύμα σκέψης του χρυσού μπορεί να γίνει σίδηρος. Μπορεί ακόμα να μεταβληθεί σε δηλητηριώδες αέριο αξαιτίας της τοξικής ουσίας που υπάρχει εκεί.

Έτσι, θυμόμαστε και πάλι να μη ρίχνουμε τα μαργαριτάρια στους χοίρους.

Επίσης μπορεί να συμβεί μέσω ορισμένων επαφών, αναπνευστικών ασκήσεων ή με τη χρησιμοποίηση μερικών ναρκωτικών, ένα ρεύμα υψηλής ενέργειας να κυλήσει από τα ανώτερα επίπεδα και πηγές στα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου.

Αν στα κατώτερα επίπεδα υπάρχουν καλές ή αρνητικές σκεπτομορφές, φορτίζονται υπερβολικά και διεγείρονται επηρεάζοντας τους αντίστοιχους αδένες και όργανα του σώματος. Αυτές οι υπερδιεγέρσεις είναι η αιτία πολλών τραγικών γεγονότων σε οικογένειες, ομάδες, έθνη και στην ανθρωπότητα σαν σύνολο.

Αυτό μπορεί να συμβεί όχι μόνο σε ένα άτομο, αλλά μερικές φορές μια εκκλησία ή ένα έθνος μπορεί να ελέγχεται από μια τέτοια υπερδιέγερση, δημιουργώντας μεγάλες αναστατώσεις στη ζωή του πλανήτη. Μπορεί να εκδηλωθεί μέσω φυσικής ασθένειας, συγκινησιακής θύελλας ή νοητικών ασθενειών, φέρνοντας μαζί του μια ακατανίκητη δύναμη για κυριαρχία.

Πολλοί άνθρωποι καταστράφηκαν, επειδή ήρθαν σε επαφή με ιδέες υψηλού βολτάζ ή απλώς με πολύ αναπτυγμένα άτομα. Το πρώτο και το πιο σημαντικό σημάδι της υπερδιέγερσης είναι ένας αυξανόμενος εγωισμός ή ατομισμός.

Το άτομο αρχίζει να χτίζει μια εικόνα μέσα του και ύστερα αρχίζει να τη λατρεύει. Αν η υπερδιέγερση συνεχίσει, προχωράει όλο και βαθύτερα μέχρις ότου μια μέρα γίνεται ένας τύραννος στο σπίτι του, στην εκκλησία του, στην ομάδα ή ακόμα και στο έθνος του, με την προϋπόθεση ότι θα μπορέσει να βρει αρκετά άτομα για να τον υποστηρίξουν. Είναι τυφλός, όπως ένας που όταν κοιτάξει για λίγο ένα πολύ δυνατό φως χάνει την όρασή του για σύντομο διάστημα.

Ο άνθρωπος που δε μπορεί να αφομοιώσει ιδέες ανώτερου επιπέδου και ο οποίος έχει στην ατμόσφαιρά του πολλές κακές σκεπτομορφές, γίνεται το θύμα αυτών των σκεπτομορφών που κυλούν όπως ένας ορμητικός χείμαρρος από το βουνό.

Όλες οι νοητικές ασκήσεις, η αυτο-παρατήρηση, η συγκέντρωση, ο διαλογισμός και η θεωρία συντελούν στον καθαρισμό, την εξάγνιση και μετουσίωση της νοητικής ουσίας και ατμόσφαιρας, αυξάνουν την ευαισθησία στα κύτταρα του εγκεφάλου και δομούν ένα μικρό αριθμό από γέφυρες στο νοητικό κόσμο.

Στις επόμενες παραγράφους παρουσιάζονται μερικές νοητικές ασκήσεις:

Α. Η πρώτη άσκηση ασχολείται με την παρατήρησ η.

Προσπαθούμε να βρούμε τον εαυτό μας αποσπώμενοι από εκείνες τις εικόνες, τις θυμαπάτες και τις πλάνες με τις οποίες έχουμε ταυτιστεί.

Η απόσπαση είναι το άμεσο αποτέλεσμα της προσεκτικής παρατήρησης.

Έτσι, το κύριο έργο μας για λίγους μήνες ή για λίγες ζωές, είναι η παρατήρηση.

Τι πρόκειται να παρατηρήσουμε;

Πρόκειται να παρατηρήσουμε τις νοητικές αντιδράσεις μας, τις διάφορες καταστάσεις μας κάτω από διαφορετικές συνθήκες και γεγονότα.

Ο νους μας, με όλες τις τροποποιήσεις και τις ιδιορρυθμίες του, είναι το πιο πολύτιμο βιβλίο ή πηγή εμπειρίας που έχουμε στην κατοχή μας.

Παρατηρώντας το νου σας και διακρίνοντας τα επίπεδα, τις δραστηριότητες και τις αντιδράσεις του, βαθμιαία ελευθερώνεστε από τα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου και αντιλαμβάνεστε τα κατώτερα επίπεδα από ένα ανώτερο σημείο. Αυτή η άσκηση τελικά θα σας οδηγήσει στην έδρα του πετυχημένου παρατηρητή. Θα σας οδηγήσει σε όλο και ανώτερα επίπεδα μέχρι τη στιγμή που θα απαλλαγείτε τελείως από την κυριαρχία του νοητικού σώματος και της αυτόματης, μηχανιστικής λειτουργίας του.

Η παρατήρηση είναι το βασικό μονοπάτι. Προσεχτική παρατήρηση χωρίς κριτική, χωρίς αυτο-επίκριση, χωρίς αυτο-οίκτο, χωρίς ταύτιση, ψυχρή, καθαρή παρατήρηση για να μάθετε να γνωρίζετε το πώς και το γιατί των δραστηριοτήτων του νου.

Η κάθε παρατήρηση θα ανοίγει μια καινούργια πόρτα στην πληροφόρηση σχετικά με τον εαυτό σας.

Η κάθε προστιθέμενη παρατήρηση θα διευρύνει περισσότερο το μάτι που παρατηρεί και θα έρθει μια μέρα που θα αντιληφθείτε ότι δεν είστε ο νους, ότι δεν είστε ένα πουλί μέσα στο κλουβί των νοητικών αντιδράσεων. Είστε ένας απελευθερωμένος παρατηρητής.

Πώς και τι πρέπει να παρατηρείτε;

Παρατηρήστε, για παράδειγμα, σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις ότι δεν είστε ο νους, ότι είστε κάτι άλλο πέρα από το νου.

Εκτελέστε αυτή την παρατήρηση προσεχτικά και σημειώστε τη στο ημερολόγιο σας.

Προσπαθήστε να ανακαλύψετε πώς κάνατε αυτή την παρατήρηση και σε ποιες περιστάσεις. Κάνοντάς το θα ανακαλύψετε ότι ο νους σας είναι ένας πολύ ισχυρός μηχανισμός και ότι συχνά σας ελέγχει απόλυτα. Όμως, αν και μπορεί να βρίσκεστε κάτω από τον έλεγχό του, θα παρατηρήσετε ότι υπάρχουν μέρη του νου ή σκέψεις τις οποίες μπορείτε, σε ορισμένες περιστάσεις, να χειριστείτε, να σταματήσετε, να χρησιμοποιήσετε ή να απορρίψετε.

Αυτό μπορεί να σας εκπλήξει, αλλά επίσης θα σας ενθαρρύνει στην εξερεύνηση του νοητικού σας κόσμου.

Μπορεί ακόμα να ανακαλύψετε μια στενή σχέση ανάμεσα στα συναισθήματα και στις σκέψεις σας. Παρατηρήστε πώς ελέγχουν ή απορρίπτουν το ένα το άλλο, πώς συμφωνούν ή διαφωνούν.

Σε παλιότερη εποχή γράφτηκε ότι «Όπως ο άνθρωπος σκέφτεται, έτσι και είναι».

Μέσω της παρατήρησης θα δείτε πώς οι σκέψεις σας καθορίζουν εσάς, τις καθημερινές σας σχέσεις, ακόμα και το φυσικό σας σώμα. Όταν φτάσετε σε αυτό το σημείο θα αρχίσετε να σκέφτεστε πώς να αλλάξετε τον εσωτερικό σας κόσμο, έτσι ώστε να μπορέσετε να έχετε μια καλύτερη ζωή, καλύτερες συνθήκες ζωής.

Όμως, πριν μπορέσετε να κάνετε ο,τιδήποτε σχετικά με τον εσωτερικό κόσμο των αισθημάτων και των σκέψεων σας, πρέπει να φτάσετε να κατανοήσετε ότι η ζωή σας δεν καθορίζεται μόνο από τον εσωτερικό σας κόσμο αλλά επίσης ότι η μεγάλη Ζωή με τις αναρίθμητες σχέσεις της σας επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό και ότι κάθε στιγμή δημιουργεί αλλαγές στις σκέψεις, στις διαθέσεις και τις εσωτερικές καταστάσεις.

Όταν το αντιληφθείτε αυτό, όταν κατανοήσετε πραγματικά πώς αυτοί οι δυο κόσμοι δρουν ο ένας πάνω στον άλλο, μπορείτε να αρχίσετε ν α σκέφτεστε και να παίρνετε αποφάσεις για να αλλάξετε τον εσωτερικό σας κόσμο.

Το πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι η παρατήρηση. Προσεχτική, υπομονετική, επιστημονική παρατήρηση.

Β. Η δεύτερη άσκηση για τη δόμηση γεφυρών στο νοητικό κόσμο είναι η διαδικασία της απόσπασης, απόσπασης στο νοητικό πεδίο.

Αρχίστε προσπαθώντας να αποσπάσετε το νου σας από την επιρροή του περιβάλλοντός σας, από τις αντιδράσεις του φυσικού σας σώματος και από τα αισθήματά σας.

Εστιάστε τη συνείδησή σας στο νοητικό κόσμο.

Θα ανακαλύψετε ότι ο ίδιος ο νους είναι μια ταραγμένη θάλασσα.

Προσπαθήστε να αποσυρθείτε βαθύτερα, στο εσώτατο κέντρο σας για να ηρεμήσετε τη νοητική θάλασσα και να φτάσετε τη βαθιά σιωπή μέσα σας.

Εδώ, σε αυτό το κέντρο της σιωπής, δεν υπάρχει ούτε ο παραμικρός κυματισμός ή κύμα σκέψης.

Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να διαρκεί πέντε με δέκα λεπτά, όχι περισσότερο.

Στην αρχή δυο με τρία λεπτά είναι αρκετά. Θα δείτε ότι αυτή η προσπάθεια είναι ένα δύσκολο έργο, αλλά θα παρατηρήσετε ότι κάνοντάς το μαθαίνετε αναπάντεχα πράγματα για το νοητικό μηχανισμό σας που δε θα μπορούσατε να τα μάθετε από κάποιο βιβλίο ή από κάποιο άτομο.

Αυτό θα σας ενθαρρύνει και θα αυξήσει το ενδιαφέρον για τον εαυτό σας και την πρόοδό σας.

Θα εργάζεστε με μεγαλύτερη επιμέλεια και τελικά θα αρχίσετε να νιώθετε τη χαρά της αληθινής απόσπασης.

Όταν δοκιμάσετε αυτή τη χαρά, τα υπόλοιπα θα είναι πιο εύκολα για σας.

Δε μπορείτε να πετύχετε εσωτερική ανάπτυξη και ακτινοβολία, αν δεν απομονώσετε τον εσωτερικό σας κόσμο από τις εξωτερικές επιρροές.

Μας έχουν πει για τον εσωτερικό θάλαμο της Μεγάλης Πυραμίδας.

Ο θάλαμος του βασιλιά στο κέντρο της πυραμίδας όπου βασιλεύει βαθιά σιωπή, προστατεύεται από τεράστιες, ογκώδεις πέτρες. Εκεί στέκει ο Μυημένος.

Συμβολικά έχουμε έναν παρόμοιο θάλαμο σιωπής μέσα μας. Εκεί πρέπει να σταθούμε.

Ο Χριοτός μίλησε για τον εσωτερικό θάλαμο όταν είπε:

«Συ δε όταν προσευχή, είσελθε εις το ταμείον σου, και κλείσας την θύραν σου πρόσευξαι τω πατρί σου τω εν τω κρυπτώ και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αποδώσει σοι εν τω φανερώ».

Αυτός ο θάλαμος είναι το σημείο της σιωπής μέσα μας όπου βρίσκεται ο Πατέρας μας, ο αληθινός Εαυτός μας.

Το μονοπάτι που μας οδηγεί σε αυτό τον ανώτερο θάλαμο είναι η βαθαίνουσα απόσπαση από τους τρεις κόσμους ή με άλλα λόγια, μια βαθαίνουσα σιωπή, μια βαθαίνουσα γαλήνη. Αυτό ακριβώς επιδιώκουμε να πετύχουμε — απόσπαση σε σιωπή και γαλήνη.

Καθώς θα εργάζεστε για να πετύχετε αυτό το σκοπό, θα παρατηρήσετε ότι σκέψεις θα έρχονται και θα φεύγουν σαν κομμάτια από σύννεφα ή σαν σκιές αλλά δε θα επιτρέψετε ποτέ στον εαυτό σας να τις διατηρήσει στο νου σας. Απλώς θα τις παρατηρείτε χωρίς ενδιαφέρον. Δε θα ασκούν κάποια έλξη πάνω σας.

Καθώς θα συνεχίζετε την άσκησή σας θα παρατηρήσετε ότι οι σκέψεις γίνονται όλο και πιο ισχυρές, επιστρέφοντας ξανά και ξανά, σαν να είναι αποφασισμένες να τραβήξουν και να κρατήσουν την προσοχή σας, αλλά αν επιμείνετε τελικά θα διαλυθούν τελείως, αφήνοντάς σας σε βαθιά σιωπή και γαλήνη.

Οι σκέψεις αυτές μπορεί να προέρχονται από οποιοδήποτε αίσθημα, από τον αισθαντικό σας κόσμο, από το νοητικό κόσμο ή από περασμένες αναμνήσεις. Αλλά ο σκοπός σας είναι να βρείτε έναν τόπο γαλήνης μέσα σας και όχι να κλονίζεστε έστω και αν ισχυρά κύματα σκέψης χτυπούν τις ακτές σας.

Όταν μάθετε να αποσπάστε από τον αισθαντικόκαι το νοητικό σας κόσμο, θα έχετε ολοκληρώσει το πρώτο σημαντικό βήμα προς τον έλεγχο του εαυτού σας κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και σε οποιαδήποτε γεγονότα.

Οι άνθρωποι μοιάζουν, μερικές φορές, με μια λίμνη μέσα στην οποία χύνονται λασπώδεις χείμαρροι ή κάθε είδους επιρροές.

Η εικόνα αλλάζει μόλις μάθετε να αποσπάστε. Τότε μοιάζετε με μια όμορφη, καθαρή ορεινή λίμνη και από σας εκατοντάδες χείμαρροι κυλούν από το βουνό και σκορπίζουν ζωή, φως και αγάπη. Εσείς παίρνετε τη δύναμή σας από τον ουρανό του εσωτερικού σας σύμπαντος.

Είστε ένας διανομέας των «ζώντων υδάτων».

Αυτή η άσκηση πάνω στην απόσπαση θα φέρει και άλλα ευεργετικά αποτελέσματα.

Θα δείτε ότι ανάλογα με την επιτυχία σας στην απόσπαση, η συνείδησή σας γίνεται καθαρότερη. Βαθμιαία γίνεστε όλο και πιο συνειδητοί σε ο,τιδήποτε κάνετε.

Το να είμαστε συνειδητοί και άγρυπνοι έχει μεγάλη σημασία πάνω στην ατραπό μας.

Πολύ συχνά κάνουμε πράγματα μηχανικά. Απουσιάζουμε κατά τις δραστηριότητες μας.

Τη μια στιγμή κρατάμε ένα αντικείμενο στο χέρι μας και την άλλη στιγμή δεν ξέρουμε πού το βάλαμε. Ψάχνουμε και ξαναψάχνουμε μέχρι που το βρίσκουμε τυχαία. Πράγμα που δείχνει ότι τη στιγμή της πράξης βρισκόμαστε σε ένα είδος ύπνου, δεν είμαστε ολότελα συνειδητοί.

Η συνεχής καθημερινή χρήση της άσκησης της απόσπασης θα αυξήσει επίσης και την έκταση της προσοχής σας.

Προσπαθήστε να είστε συνειδητοί σε ο,τιδήποτε κάνετε και θα εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε ότι δεν είστε «παρόντες» στις περισσότερες από τις δραστηριότητές σας.

Μπορεί να έχετε διαβάσει πολλά βιβλία, αλλά δε θυμάστε κάτι γι’ αυτά. Ξεχνάτε ονόματα και οδούς. Δε θυμάστε πού βάλατε τα κλειδιά σας, το καπέλο σας κτλ. Γιατί ο νους σας κυριαρχούνταν από κάποια επίμονη σκέψη, ένα συναίσθημα ή την επιρροή μιας ανάμνησης με την οποία είχατε ταυτιστεί.

Στην πραγματικότητα δεν είσαστε ο εαυτός σας. Δεν είσαστε ανεξάρτητοι. Το μισό ή ίσως το ενενήντα τοις εκατό του εαυτού σας ήταν χαμένο στην ομίχλη.

Για παράδειγμα, ακούτε μια διάλεξη και βλέπετε ένα όμορφο καπέλο στο άτομο που κάθεται μπροστά σας. Αυτό σας φέρνει την ανάμνηση ενός πικ-νικ, ενός χορού, ενός πάρτυ, κάποιου έρωτα, δακρύων, θλίψης και ύστερα σιγά – σιγά επιστρέφετε στη διάλεξη. Ακούτε για λίγα λεπτά και ξανά παρασύρεστε μακριά από κάποια καινούργια πόρτα.

Αργότερα, όταν οι άλλοι σας ρωτούν για τη διάλεξη, προφανώς δίνετε μια από τις ακόλου­θες απαντήσεις:

«Μου άρεσε η διάλεξη, αλλά δεν την κατάλαβα και πολύ».

«Α, ήταν πολύ θλιβερή. Μου ερχόταν να κλάψω»…

Αυτό συνέβη εξαιτίας των αναμνήσεών σας και όχι της διάλεξης.

«Στην πραγματικότητα δεν είπε και πολλά».

Αυτό οφείλεται στο ότι ακούσατε μόνο μέρος της διάλεξης όταν ξαναγυρίσατε σε αυτή την προσοχή σας.

Η άσκηση της απόσπασης θα περιορίσει αυτή την αφηρημάδα και θα είστε «παρόντες» σε όλες τις δραστηριότητές σας, όχι σαν δρων αλλά σαν παρατηρητής. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο. Υπάρχουν δυο είδη απουσίας.

Το ένα συμβαίνει όταν είστε προσκολλημένοι και χαμένοι σε μια σκέψη, σε κάποια ανάμνηση ενώ ταυτόχρονα εκτελείτε ένα συγκεκριμένο πράγμα.

Το άλλο συμβαίνει όταν είστε πλήρως ταυτισμένοι με αυτό που κάνετε.

Και στις δυο περιπτώσεις ο παρατηρητής απουσιάζει.

Χρησιμοποιώντας αυτή την άσκηση, θα μάθετε πώς να είστε ο εαυτός σας σε κάθε κατάσταση ή εμπειρία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο βρίσκονται σε ύπνο. Δεν έχουν δική τους ανεξάρτητη στάση, δική τους κρίση, δική τους παρατήρηση. Είναι βαθιά υπνωτισμένοι από την προπαγάνδα και τους διαφημιστικούς μηχανισμούς, από την ίδια τη ζωή και ζουν μέσα σε μια ομιχλώδη συνείδηση. Μοιάζουν με κείνον τον πίθηκο που αφού δοκίμασε εκατοντάδες γυαλιά στο τέλος τα πέταξε όλα λέγοντας, «Αυτά τα γυαλιά δε δείχνουν τα πράγματα όπως έχω συνηθίσει να τα βλέπω».

Λίγα λεπτά αργότερα άρχισε πάλι να δοκιμάζει μουρμουρίζοντας, «Ποια απ’ όλα, όμως, ήταν τα δικά μου;».

Η άσκηση της απόσπασης θα εστιάσει το φως της συνείδησής σας σε ο,τιδήποτε ε ί σ τ ε εκείνη τη στιγμή και θα σας αποκαλύψει ένα μέρος του εαυτού σας διαφορετικό από την ταύτιση.

Έτσι, είναι μια σκάλα που οδηγεί στον Πραγματικό Εαυτό σας.

Οι ασκήσεις αυτές θα πρέπει να γίνονται όταν δράτε στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης προσπάθειας αλλά για να διευκολύνετε τη διαδικασία της απόσπασης στο νοητικό επίπεδο, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ακόλουθες ασκήσεις:

Καθίστε ήρεμοι, χαλαρώστε, κλείστε τα μάτια σας και μπείτε σε σιωπή.

Ύστερα από λίγα λεπτά προσπαθήστε να φέρετε στο νου σας μια ιδέα που σας ελέγχει, μια σκέψη που σας βασανίζει, μια ανάμνηση ή μια εμπειρία που ποτέ δε φεύγει από το μυαλό σας.

Διαλέξτε μόνο μια. Εξετάστε την προσεχτικά μέσα στον εσωτερικό σας κόσμο. Δημιουργήστε μια εικόνα διαμετρικά αντίθετη και ύστερα κάψτε τες και τις δυο μέσα στο νου σας.

Για παράδειγμα, έχετε στο νου σας μια εικόνα. Σε αυτή την εικόνα κάποιος φίλος ή κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, κοίτεται σε ένα φέρετρο. Η εκκλησία, η ψαλμωδία, ο παπάς, η ταφή, τα κλάματα, η θλίψη, οι αναμνήσεις είναι όλα μέρη αυτής της μιας εικόνας.

Τώρα δημιουργήστε μια καινούργια εικόνα. Ο ίδιος φίλος ή το αγαπημένο άτομο κάθεται μαζί σας σε έναν κήπο. Όλοι είναι ευτυχισμένοι. Μουσική, χορός, φιλιά, ευτυχία, όλα βρίσκονται μέσα στην εικόνα. Ζωογονήστε τα όσο μπορείτε.

Κατασκευάστε αυτές τις δυο εικόνες στο νου σας για λίγες μέρες ή για μια βδομάδα, αν χρειάζεται. Ύστερα, μέσα στη φαντασία σας, κρατήστε τις δυο εικόνες τη μια απέναντι στην άλλη και κάψτε τες.

Στην αρχή θα είναι σχεδόν αδύνατο να το καταφέρετε αλλά βαθμιαία θα καταφέρετε να εκτελέσετε τη διαδικασία της καύσης και τότε θα απαλλαγείτε από την κυριαρχική επιρροή ή επίδραση των εικόνων.

Η ίδια διαδικασία θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε σχέση με κάποια άποψη ή δόγμα.

Δημιουργήστε το αντίθετο και ύστερα απαλλαγείτε και από τα δυο.

Μην αναρωτιέστε ποιο είναι σωστό ή λάθος.

Το σημαντικό είναι να αποσπαστείτε και από τα δυο και να χρησιμοποιείτε το ένα ή το άλλο μόνο, αν σας βοηθάει να φτάσετε στο σκοπό σος.

Χρησιμοποιήστε το μόνο σαν ένα εργαλείο που μπορεί να πεταχτεί όταν επιτευχθεί ο σκοπός ή όταν δημιουργηθεί ένα καινούργιο εργαλείο. Όμως, θα είναι αδύνατο να χρησιμοποιήσετε το καινούργιο εργαλείο, αν δεν έχετε αποσπαστεί από το προηγούμενο.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνετε πώς να εργάζεστε με τη νοητική ουσία.

Μαθαίνετε τρόπους για να αλλάζετε ή να επεξεργάζεστε κρυσταλλωμένες σκεπτομορφές μέσα στην ουσία του νοητικού πεδίου.

Για παράδειγμα, έχετε κάποιον εχθρό που τον μισείτε έντονα, θα είναι δύσκολο να αλλάξετε αυτό τον άνθρωπο στον αντίθετό του, έναν άνθρωπο που συμπαθείτε ή έναν φίλο αλλά μπορείτε να προσπαθήσετε ακολουθώντας αυτές τις υποδείξεις — Σκεφτείτε τον σαν έναν εχθρό.

Ύστερα κοιτάξτε τα ρούχα του και πείτε:

«Φοράει ένα πολύ ωραίο κοστούμι. Πάντα ντύνεται όμορφα. Έχει ωραία μαλλιά και καλοσχηματισμένη μύτη. Aς παίξω μαζί του. Aς τον δω χαμογελαστό! Ξέρεις, δεν είναι κακός, είναι ανόητος. Έχει άγνοια. Δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτά που κάνει με ενοχλούν.

Εγώ δεν έχω κακές πράξεις στο παρελθόν μου, στη ζωή μου. Αυτός είναι κακός, πονηρός… αλλά νομίζω ότι ίσως έχει και μερικά καλά.

Ίσως κάποια μέρα αναγνωρίσει τα λάθη του και μπορέσω να τον δεχτώ σαν φίλο. Πραγματικά θα ήθελα να μπορούσε να είναι φίλος μου, αντί για εχθρός μου. Θα προσπαθήσω να φανταστώ πώς θα μου φαινόταν αν ήταν φίλος μου. Αν γίνει φίλος μου θα με ακούει, θα με αγκαλιάζει, θα μου φέρνει δώρα, θα λυπηθεί που ήταν εχθρός μου και θα ζητήσει συγνώμη. Θα είναι πάντα μαζί μου. Θα τραγουδήσει για μένα. Εγώ θα χορέψω και θα είμαι ευτυχισμένος. Όλα θα ξεχαστούν και θα έχουμε πλήρη κατανόηση».

Χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική θα μπορέσετε να δημιουργήσετε τον αντίθετο πόλο χωρίς να προκαλέσετε μεγάλη αντίθεση από το συγκινησιακό και το νοητικό σας κόσμο.

Δημιουργώντας μια αντίθετη εικόνα η δύναμη της κυριαρχούσας σκεπτομορφής σας μειώνεται και τελικά πέφτει στο μηδέν.

Μπορείτε να ασχοληθείτε με τους νοητικούς φόβους και τις ανησυχίες σας με τον ίδιο τρόπο.

Όταν μάθετε να δημιουργείτε το αντίθετο, θα μπορείτε να χειρίζεστε τα προβλήματά σας όπως ένας τεχνίτης χειρίζεται τα εργαλεία του. Από αυτό το σημείο και μετά όλα τα εμπόδια σας γίνονται δυνατότητες, χαρίζοντάς σας γνώση, σοφία και ενέργεια.

Το να απαλλαγείτε από τον έλεγχο των εσωτερικών καταστάσεων και των εξωτερικών γεγονότων σημαίνει να γίνετε περισσότερο ο εαυτός σας, να γίνετε αυτό που ουσιαστικά είστε.

Στο βαθμό που αποσπάστε από τον μη-εαυτό, στον ίδιο βαθμό αντιλαμβάνεστε περισσότερο φως, περισσότερη αγάπη, περισσότερη δύναμη. Αυτός είναι ο αντικειμενικός σκοπός της απόσπασης.

Γ. Την τρίτη άσκηση για τη δόμηση των νοητικών γεφυρών θα την ονομάσουμε αποστράτευση από έλειψη ενός καλύτερου όρου.

Ο καθένας μας έχει ένα εγώ, ένα ψεύτικο «εγώ», έναν ψεύτικο κύριο, Μερικές φορές αποτελείται από φυσικές επιθυμίες, συγκινησιακές απαιτήσεις ή νοητικά κατασκευάσματα. Έχουμε τη γνώμη ότι δε μπορούμε να επιβιώσουμε, αν δεν προστατεύσουμε αυτό το «εγώ» με κάθε θυσία. Η ιδέα αυτή έχει μεγάλη ιστορία. Βρίσκεται μαζί μας εδώ και πολλούς αιώνες. Δε θα μπορούσαμε να αναπτυχθούμε και να γίνουμε δημιουργικοί χωρίς αυτήν. Όμως, η χρησιμοποίηση αυτής της ιδέας άλλαξε σε μεγάλο βαθμό όταν ο άνδρας για πρώτη φορά αγάπησε βαθιά μια γυναίκα και πολέμησε για τα παιδιά και την οικογένεια του.

Έφτασε σε ένα τρίτο στάδιο όταν μεταβλήθηκε στην ιδέα να μάχεται για τη φυλή του.

Η επόμενη αλλαγή θα συμβεί όταν η ιδέα μας αναγκάσει να αγωνιζόμαστε για όλη την ανθρωπότητα. Αλλά δε θα σταματήσει εκεί. Θα ακολουθήσει ένας αγώνας για την επιβίωση και την απελευθέρωση όλων των έμβιων όντων, των δέντρων και των λουλουδιών, όλων των ζωντανών πραγμάτων.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δε βρίσκονται ακόμα ούτε στο δεύτερο στάδιο.

Παντρεύονται, αγαπούν το σύντροφο και τα παιδιά τους αλλά δε μπορούν να ξεχάσουν τον εαυτό τους. Απλώς δε μπορούν!

Δεν είναι έτοιμοι να υποφέρουν ή να πεθάνουν για τα παιδιά τους, για τη φυλή ή το έθνος τους ή για την ανθρωπότητα, εκτός και αναγκαστούν να το κάνουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται ακόμα στο πρώτο στάδιο της λατρείας —λατρεία του «εγώ», του χωριστού ανθρώπινου εγώ, ένα σημείο ταύτισης σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα όψη είναι ότι, όταν μάχονται για την οικογένεια τους, το έθνος τους ή την ανθρωπότητα, μάχονται μόνο για να εξασφαλίσουν τη δική τους επιβίωση, την επιβίωση του εγώ τους.

Για να απομακρύνουμε και να καταστρέψουμε αυτό το τεράστιο εμπόδιο που βρίσκεται πάνω στο δρόμο της αυτοπραγμάτωσης πρέπει να αρχίσουμε εκτελώντας τη μεγάλη και προχωρημένη άσκηση τ η ς α π ο σ τ ρ ά τ ε υ σ η ς του ανθρώπινου εγώ. Δεν είναι ένα αδύνατο έργο, αλλά χρειάζεται χρόνο και συνειδητή προσπάθεια.

Ένας μεγάλος σοφός μας λέει:

«…Το πνεύμα που περιορίζεται από την ιδέα της απομόνωσης δε μπορεί να δημιουργήσει σε συντονισμό με το ρυθμό του Σύμπαντος».

(AGNI YOGA SOCIETY, Απειροσύνη, Τόμ. ΙΙ, παρ. 393.)

«Με ακρίβεια η ομορφιά του Σύμπαντος φέρνει την ανιδιοτέλεια πιο κοντά στη συνείδηση».

(AGNI YOGA SOCIETY, Φύλλα από τον Κήπο του Μορύα, Τόμ. ΙΙ, σ. 4.)

Η διαδικασία για την άσκηση της αποστράτευσης της απομονωμένης συνείδησης ή ανθρώπινου εγώ είναι η ακόλουθη:

α. Σαν πρώτο βήμα, με τη φαντασία σας πηγαίνετε σε ένα συγκεκριμένο μέρος σε κάποια ακρογιαλιά ή στο βουνό. Κλείστε τα μάτια σας. Χαλαρώστε ολότελα και σκεφτείτε το μεγάλο διάστημα που εκτείνεται πέρα από το γαλαξία μας, πέρα από εκατοντάδες και χιλιάδες ήλιους και γαλαξίες.

Σκεφτείτε το Σύμπαν και ύστερα το Διάστημα. Φανταστείτε ότι κάθεστε σε κάποιον πλανήτη ενός γαλαξία και ότι κοιτάζετε μέσα από το απεριόριστο διάστημα στο δικό μας πλανήτη στον οποίο υπάρχετε.

Σκεφτείτε ποιος είστε και τι είστε σε σύγκριση με τον άπειρο χώρο και σε σύγκριση με τον άπειρο χρόνο.

Υπάρχουν ήλιοι που το φως τους φτάνει σε μας ύστερα από δέκα δισεκατομμύρια έτη φωτός.

Προσπαθήστε να σκεφτείτε τέτοια χωρικά και χρονικά διαστήματα.

Ύστερα σκεφτείτε κάποιο έντομο, ένα λουλούδι, ένα ζώο, ένα πουλί, έναν άνθρωπο, έναν πλανήτη που δεν είναι παρά ένα απλό μόριο σκόνης μέσα στο χώρο.

Εξετάστε τα προβλήματά σας από τη σκοπιά του Σύμπαντος.

Καθώς η χαρά της Απειροσύνης θα γεμίζει την καρδιά σας, πείτε:

«Ω, εσύ που παρέχεις στερέωμα στο σύμπαν, απ’ όπου όλα τα πράγματα προέρχονται, όπου όλα τα πράγματα επιστρέφουν.

Αποκάλυψέ μας το πρόσωπο του αληθινού πνευματικού ήλιου κρυμμένου από ένα δίσκο χρυσαφένιου φωτός

ώστε να μπορέσουμε να γνωρίσουμε την αλήθεια και να κάνουμε όλο το καθήκον μας, καθώς ταξιδεύουμε στα ιερά πόδια σου».

Η τελευταία σειρά τραβάει την προσοχή μας στο ατέλειωτο της Ατραπού πάνω στην οποία πρέπει να ταξιδέψουμε, πάνω στην οποία ταξιδεύουμε τώρα και πάνω στην οποία θα ταξιδεύουμε για χρόνια και χρόνια, ζωές και ζωές, αιώνες και αιώνες για απεριόριστο χρόνο, μέχρις ότου φτάσουμε στα «ιερά πόδια», μέχρις ότου έρθουμε συνειδητά σε επαφή μαζί Του και Τον αναγνωρίσουμε σαν την Πηγή της ουσίας μας.

β. Σαν δεύτερο βήμα για την άσκηση της αποστράτευσης πηγαίνετε στον ιδιαίτερο χώρο σας όπου δεν πρόκειται να σας ενοχλήσει κάποιος, κλείστε τα μάτια και χαλαρώστε.

Φανταστείτε ένα ψηλό βουνό. Καθίστε στο γρασίδι και νιώστε ότι ο εαυτός σας μεταβάλλεται σε αγριοτριανταφυλλιά. Αυτό θα απαιτήσει χρόνο. Μην απογοητεύεστε αν δεν μπορείτε να μεταβληθείτε ξαφνικά σε ένα θάμνο με τριαντάφυλλα. Εργαστείτε αργά.

Αρχίστε φανταζόμενοι ότι τα χέρια και τα δάχτυλά σας γίνονται κλαδιά και κλαδάκια.

Το κεφάλι σας γίνεται ένα μεγάλο ολάνθιστο τριαντάφυλλο. Το σώμα σας γίνεται το κύριο κλαδί ή μίσχος. Τα πόδια σας είναι οι ρίζες. Προσπαθήστε και χωρίς ένταση ή πίεση θα καταφέρετε να μεταβληθείτε σε μια μεγάλη και όμορφη τριανταφυλλιά.

Όταν θα έχετε κυριαρχήσει την τεχνική αυτή προχωρήστε βαθύτερα και δείτε το πράσινο χρώμα των φύλλων σας, τα κλειστά μπουμπούκια, τα μισάνοιχτα τριαντάφυλλα με το όμορφο χρώμα τους, το άρωμα τους, τις μέλισσες που έρχονται και φεύγουν, μια απαλή, ανάλαφρη αύρα και άλλα βουνά μακριά στο βάθος.

Όταν είστε σε θέση να φαντάζεστε αυτά τα πράγματα ζωντανά, θα σας είναι πια εύκολο να μεταβληθείτε σε οτιδήποτε διαλέξετε. Την επόμενη φορά προσπαθήστε να μεταβληθείτε σε μέλισσα, μια πραγματική μέλισσα. Ζήστε τα επόμενα πέντε ή δέκα λεπτά της ζωής σας σαν μέλισσα.

Άλλες φορές προσπαθήστε να μεταβληθείτε σε ένα όμορφο τριαντάφυλλο και φανταστείτε ότι ένας άνθρωπος σας κόβει από την τριανταφυλλιά. Ανακαλύψτε ποια είναι τα αισθήματά σας, σαν τριαντάφυλλο.

Μεταβληθείτε σε ένα όμορφο πουλί ή ένα όμορφο άλογο. Ύστερα, σαν πουλί, φανταστείτε ότι ένας άνθρωπος σας πυροβολεί και νιώστε την αγωνία του πουλιού που πεθαίνει.

Μεταβληθείτε σε άλογο. Ένας άνθρωπος σας χτυπάει. Προσπαθήστε να νιώσετε τον πόνο σαν άλογο.

Εκτελέστε αυτές τις ασκήσεις χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας όσο πιο βαθιά και ρεαλιστικά μπορείτε.

Η κάθε μια θα πρέπει να εκτελείται μια φορά τη μέρα για πέντε λεπτά.

Μπορείτε να τις επαναλάβετε για μια βδομάδα, αν το θέλετε.

Όταν έχετε τελειώσει με αυτές τις ασκήσεις δοκιμάστε το ακόλουθο:

Σκεφτείτε κάποιον άνθρωπο τον οποίον γνωρίζετε καλά και γίνετε αυτός ο άνθρωπος. Προσπαθήστε να σκέφτεστε και να φέρεστε με το δικό του τρόπο.

Φανταστείτε ένα φυλακισμένο και γίνετε αυτός ο φυλακισμένος. Φανταστείτε έναν στρατιώτη και γίνετε αυτός ο στρατιώτης. Δείτε τον εαυτό σας να πολεμάει στη ζούγκλα, στην έρημο κτλ. Σκεφτείτε κάποιον ο οποίος επέφερε μια μεγάλη αλλαγή στην κοινωνία. Γίνετε αυτός ο άνθρωπος. Φανταστείτε πώς η κοινωνία σας απορρίπτει, σας επιτίθεται, ακόμα και σας σκοτώνει.

Αν ενώ είστε αυτός ο άνθρωπος, φαντάζεστε ότι το πλήθος σας καίει στην πυρά, προσπαθήστε να νιώσετε τις φλόγες.

Δείτε και νιώστε την αναστάτωση του πλήθους, νιώστε τις φλόγες που κατακαίουν το σώμα σας καθώς μετατρέπεται σε στάχτη.

Σκεφτείτε ανθρώπους που υποφέρουν. Νιώστε τον πόνο τους. Ύστερα ενωθείτε μαζί τους σε ευτυχία και χαρά. Γίνετε πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι. Γίνετε η οικογένεια σας, η φυλή σας, η ομάδα σας.

Γίνετε η ανθρωπότητα, το σύμπαν και προσπαθήστε να γίνετε ο Χώρος.

Αν εκτελείτε αυτές τις ασκήσεις κανονικά και με ειλικρίνεια, θα δείτε ότι το κρυσταλλωμένο σημείο της νοητικής κατάστασης που ονομάζουμε ανθρώπινο εγώ συντρίβεται και ένα καινούργιο, πιο περιεκτικό κέντρο θα εκδηλωθεί μέσα σας.

Ένα κέντρο που χαρίζει το αίσθημα ότι είστε ένα με όλη την ανθρωπότητα. Θα ανακαλύψετε ότι το βάθεμα της κατανόησής σας σχετίζεται με την επιτυχία σας στη διαδικασία της αποστράτευσης.

Θα δείτε ότι καθώς αποστρατεύετε το ανθρώπινο εγώ σας, σε ανάλογο βαθμό ο ορίζοντας της κατανόησής σας γίνεται ευρύτερος, βαθύτερος, απεριόριστος.

Θα καταλαβαίνετε τους ανθρώπους, τα ζώα, τα δέντρα και τα λουλούδια.

Θα νιώθετε τη Ζωή μέσα τους, τη Ζωή που είναι ένα με τη Ζωή που υπάρχει μέσα σας.

Και καθώς θα επαναλαμβάνετε αυτά τα λόγια θα κατανοείτε το πλήρες νόημα τους:

Οι γιοι των ανθρώπων είναι ένα. Εγώ είμαι ένα μαζί τους.

Ζητώ να αγαπώ, όχι να μισώ.

Ζητώ να υπηρετώ και όχι να απαιτώ οφειλόμενη υπηρεσία.

Ζητώ να θεραπεύω όχι να βλάπτω.

( Βλέπε Το Μάντραμ της Ενοποίησης.)

Δεν μπορείτε να βρείτε τον εαυτό σας αν δε χάσετε το μικρό χωριστό εαυτό σας και ενωθείτε με το μεγαλύτερο Εαυτό.

γ. Στο τέλος της περιόδου της αποστράτευσης προσπαθήστε να εκτελέσετε την ακόλουθη άσκηση για δυο βδομάδες.

Φανταστείτε ότι εισέρχεστε στον ήλιο και βαθμιαία λιώνετε, εξατμίζεστε. Μια φλόγα καθαρού γαλάζιου φωτός παραμένει ακόμα σαν η ουσία σας, σαν εαυτός σας. Όταν φτάνετε στο κέντρο του ήλιου οραματίζεστε ότι αυτή η ουσία γίνεται ένα με το πύρινο πυρήνα του ήλιου.

Το να είστε ήλιος σημαίνει πολλά πράγματα, αλλά εδώ σε αυτή την άσκηση καθώς οραματίζεστε ότι ο εαυτός σας είναι ο ήλιος, προσπαθήστε να χαρίσετε φως σε όλους τους πλανήτες στο ηλιακό σύστημα.

Προσπαθήστε να χαρίσετε ζωή σε όλα τα βασίλεια, ορυκτό, φυτικό, ζωικό και ανθρώπινο. Προσπαθήστε να αντιληφθείτε ότι είναι το δικό σας φως, η δική σας δύναμη, η δική σας αγάπη που τα κάνει να αναπτύσσονται και να εκφράζονται.

Αφού γίνετε ο ήλιος για πέντε ή δέκα λεπτά, ύστερα αναδυθείτε αργά, εισπνεύστε τον ήλιο και τη μορφή, οραματιζόμενοι ένα καινούργιο πύρινο σώμα, ένα όμορφο σώμα γεμάτο φως, αγάπη και δύναμη.

Βαθμιαία αυτές οι ασκήσεις θα γκρεμίσουν τους περιορισμούς σας, τους τοίχους της φυλακής που υπάρχουν στον εσωτερικό σας κόσμο και θα ανοίξουν την πόρτα προς την ελευθερία.

Η ελευθερία δε μπορεί να γίνει αντιληπτή με το να κάνετε τον εαυτό σας κέντρο του δικού σας σύμπαντος, κέντρο της οικογένειας, της ομάδας, της εκκλησίας, της κοινότητας ή του έθνους σας. Η ελευθερία γίνεται αντιληπτή και πετυχαίνεται με το να απαλλάξετε τον εαυτό σας από τους τοίχους που κρατούν το ανθρώπινο εγώ σας κρυσταλλωμένο και τυφλωμένο από το ίδιο του το φως και με το να ταυτίσετε τ η ν ο υ σ ί α σας με την ουσία του όλου.

Περιληπτικές Οδηγίες:

1.Παρακαλω διαβάζετε αυτό το κεφάλαιο όσο πιο συχνά και πιο προσεχτικά μπορείτε.

2.Χρησιμοποιήστε την άσκηση πάνω σ τ η ν παρατήρηση για τρεις μήνες.

3.Τον τέταρτο μήνα, αρχίστε τις ασκήσεις πάνω σ τ η ν απόσπαση και χρησιμοποιήστε τες για πέντε μήνες.

4.Ακολουθήστε τις οδηγίες για τ η ν α π ο σ τ ρ ά τ ε υ σ η που δόθηκαν προηγούμενα σε αυτό το κεφάλαιο κάτω από τα βήματα α, β και γ.

α.Θα πρέπει να εκτελεστεί τουλάχιστον για τρεις βδομάδες.

β. Θα πρέπει να εκτελεστεί τις επόμενες τρεις βδομάδες.

γ. Θα πρέπει να εκτελεστεί για μια περίοδο δυο βδομάδων.

Μετά την όγδοη βδομάδα επαναλάβατε και τις τρεις ασκήσεις της αποστράτευσης για τις επόμενες οχτώ βδομάδες.

5. Όταν μάθετε καλά τη χρήση της παρατήρησης, της απόσπασης και της αποστράτευσης, συνεχίστε αυτές τις τρεις διαδικασίες για όλη σας τη ζωή.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙ – Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ

«Η δυσαρέσκεια είναι μια ιδιότητα του Λεπτού
Κόσμου. Σε αυτή μπορεί κάποιος να διακρίνει αιώνια κίνηση γιατί χωρίς αυτή την κίνηση είναι αδύνατο το προχώρημα στους ανώτερους κόσμους».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Καρδιά, παρ. 164.)


Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο που απογοητεύονται μόλις συμβεί κάποια σύγκρουση στην οικογένεια, στην εκκλησία, στην ομάδα ή στο έθνος τους σαν σύνολο. Αμέσως βγάζουν το συμπέρασμα ότι τα πάντα κινδυνεύουν και ότι το καλύτερο γι’ αυτούς είναι να αποσυρθούν, να επιτεθούν, να περάσουν στην ισχυρότερη πλευρά ή να βυθιστούν στην αδράνεια. Αν αναλύσουμε την κατάσταση θα δούμε ότι η σύγκρουση αρχίζει όταν:

1) Μια καινούργια ενέργεια, ιδέα ή σκέψη συγκρούεται με την παλιά, την ξεπερασμένη η οποία αντιστέκεται και προσπαθεί να διαιωνιστεί.

2) Οι άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι από την τρέχουσα κατάσταση στον τομέα της οικονομίας, της θρησκείας ή της επιστήμης.Αυτή η δυσαρέσκεια συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος ή μια ομάδα ξεπερνάει το επίπεδο που παρουσιάζουν ο χρόνος και οι συνθήκες.

3) Ένας εξελιγμένος άνθρωπος μπαίνει στις τάξεις μας και ταράζει τα ήρεμα, γαλήνια νερά στα οποία επιπλέουμε αθώα ή ένοχα. Στη φιλολογία των παλιότερων εποχών βλέπουμε ότι οι μεγάλοι μαθητές και σωτήρες συχνά ονομάζονταν ταραχοποιοί. Αυτό αποδεικνύεται ότι ισχύει για κάθε εποχή.

Η σύγκρουση, όμως, δε συμβαίνει μόνο μέσα σε μια οικογένεια ή μια ομάδα ατόμων.

Συμβαίνει επίσης και μ έ σ α σ τ ο ν ε α υ τ ό μ α ς.

Η σύγκρουση μέσα στον άνθρωπο αρχίζει σαν ένα αποτέλεσμα πνευματικής δίψας ή καλύτερα σαν ένα αποτέλεσμα του καλέσματος ή της επίδρασης της πνευματικής του φύσης.

Τότε ο άνθρωπος χωρίζεται ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο, ανάμεσα στο υλικό και το πνευματικό μονοπάτι.

Η σύγκρουση αναπτύσσεται μέσα του και συνεχίζεται μέχρις ότου νικήσει ή μια ή η άλλη πλευρά της φύσης του.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι σκοτεινές δυνάμεις έχουν τα πιστά μέλη τους παντού και ότι δικό τους καθήκον είναι να απομονώνουν και να προσβάλουν τους φορείς του φωτός μέσω της σύγχυσης, της αναποφασιστικότητας, των αμφιβολιών και του ψέματος.

Ενεργοποιούνται ιδιαίτερα μόλις ένα αγνό φως αρχίζει να χτίζει την πηγή της υπηρεσίας του. Επιτίθενται ακόμα και στα έμβρυα πριν από τη γέννηση, αν καταλάβουν ότι τα παιδιά που πρόκειται να γεννηθούν προορίζονται να γίνουν ηγέτες φωτός.

Μπορούμε να διακρίνουμε ανάμεσα στη σύγκρουση και την επίθεση, αν μελετήσουμε τα κίνητρα που βρίσκονται πίσω τους.

Έχουμε σύγκρουση όταν μια ανώτερη δύναμη προσπαθεί να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες και περιστάσεις, καταστρέφοντας τα κρυσταλλωμένα εμπόδια.

Έχουμε επίθεσηόταν περιοριστικές, υλιστικές, απομονωτικές, εγωιστικές και σκοτεινές δυνάμεις προσπαθούν να καταστρέψουν την πηγή ή τον παράγοντα του φωτός μέσω οργανωμένης κακολογίας, προπαγάνδας ή άλλων σκοτεινών και ύπουλων μέσων.

Αν ψάξετε στις σελίδες της ιστορίας θα δείτε ότι κάποιο μεγάλο, εξελιγμένο άτομο δεν έζησε χωρίς να δεχτεί προσωπικές επιθέσεις από τις σκοτεινές δυνάμεις.

Μερικές φορές οι δυνάμεις αυτές αφυπνίζονται και οργανώνονται σε ένα συγκεκριμένο μέρος εξαιτίας της έλευσης ή της ύπαρξης ενός ηγέτη φωτός.

Η ανώτερου επιπέδου παρουσία του αυτόματα διεγείρει το κακό γύρω του και η μάχη αρχίζει, αλλά ο σοφός δεν κλονίζεται, χρησιμοποιεί το κάθε βέλος που ρίχνεται εναντίον του.

«Ευλογημένα ας είναι τα εμπόδια. Μας διδάσκουν ενότητα και αντοχή».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Καρδιά, παρ. 401.)

«Όλοι οι άνεμοι χρησιμεύουν στο μυλωνά για να φτιάξει καλύτερο αλεύρι».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Φύλλα από τον Κήπο του Μορύα,Τόμ. Ι παρ. 272.)

Κάποια καινούργια ιδέα, εφεύρεση ή κάποιος ηγέτης δεν έρχεται στον κόσμο των ανθρώπων, χωρίς να δημιουργήσει αντίθεση, πόνο και μόχθο.

Εκατοντάδες φορείς του φωτός, μεγαλοφυίες, πέθαναν πάνω οτο σταυρό του μίσους, της ζήλειας και της παρεξήγησης.

Εκατοντάδες κάηκαν, αφορίστηκαν, σταυρώθηκαν αλλά οι αιώνες που ακολούθησαν απέδειξαν ότι αυτοί ήταν οι πιο ισχυροί ευεργέτες της ανθρώπινης φυλής.

Τα εμπόδια και οι επιθέσεις αντί να τους αποδυναμώνουν, έγιναν το κύριο καύσιμο για την ανοδική νίκη τους.

Βρίσκουμε ένα τέτοιο παράδειγμα στη Βίβλο.

Στην αρχαία Παλαιστίνη υπήρχε μια λίμνη και μια φορά το χρόνο ένας Άγγελος του Κυρίου κατέβαινε και τάραζε τα νερά. Εκείνη τη στιγμή οι άρρωστοι έτρεχαν στη λίμνη και έπεφταν μέσα στο νερό γιατί η παράδοση έλεγε πως εκείνος που θα έπεφτε πρώτος στο νερό θα θεραπευόταν. Πέρα από την κυριολεκτική ερμηνεία του το γεγονός αυτός έχει και ένα συμβολικό νόημα.

Όταν τα «νερά» μιας ανθρώπινης κατάστασης, θέσης, ιδέας ή συναισθήματος ταράζονται, ελευθερώνεται μια θεραπευτική δύναμη για κείνους οι οποίοι αντί να εκφράσουν ανταγωνισμό και βίαιες αντιδράσεις, είναι ικανοί να ανταποκριθούν και να ενωθούν με το θεραπευτικό ρεύμα.

Η σύγκρουση μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε από τα τρία επίπεδα της ανθρώπινης Ζωής.

Μπορεί να συμβεί στο νοητικό πεδίο, όπου οι ιδέες μάχονται μεταξύ τους, μέχρις ότου βαθμιαία αναδυθεί η καλύτερη λύση μέσω μακρόχρονης αφοσιωμένης ερευνητικής εργασίας και διαλογισμού, αν όλες οι πλευρές είναι ειλικρινείς και απαλλλαγμένες από μηχανιστικές επιρροές.

Μπορεί να συμβεί στο αστρικό πεδίο, όπου οι συγκινήσεις και τα αισθήματα πολεμούν μεταξύ τους, μέχρις ότου παρεμβαίνει το ψυχρό φως της διάνοιας και αποκαλύπτεται η χρυσή Ατραπός.

Μπορεί να συμβεί στο φυσικό επίπεδο με τη μορφή επαναστάσεων, εξεγέρσεων ή πολέμων.

Στην κάθε περίπτωση δυο κύριες ενέργειες μάχονται η μια την άλλη.

Η μια αντιπροσωπεύει την παλιά στάση η άλλη την καινούργια.

Ή η μια αντιπροσωπεύει τις ενέργειες της ελευθερίας και η άλλη τις δυνάμεις του σκότους.

Η ιστορία αποδεικνύει το γεγονός ότι οι δυνάμεις του φωτός βγαίνουν πάντα νικήτριες και ότι οι νέες κουλτούρες και οι πολιτισμοί γεννιούνται σαν αποτέλεσμα σύγκρουσης.

Αυτές οι αλλαγές είναι το αποτέλεσυα των καινούργιων ενεργειών που έρχονται από τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Η σύγκρουση εκπληρώνει τα ακόλουθα:

1) Οι παλιές μορφές, οι στάσεις, οι ιδέες, οι παλιοί τρόποι σκέψης και πράξης ξεκαθαρίζονται και έρχονται στην επιφάνεια. Οι άνθρωποι αρχίζουν να χρησιμοποιούν το νου τους.

2) Χωρίζει το σκοτάδι από το φως και τελικά εξαφανίζει το σκοτάδι, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν αρκετά άτομα που υποστηρίζουν το φως.

3) Καινούργιες ιδέες, καινούργιοι τρόποι σκέψης και δράσης αναδύονται και σαν αποτέλεσμα ο πολιτισμός τελικά αλλάζει και η ανθρώπινη ζωή προσαρμόζεται στην πρόοδο της εποχής.

4) Αφυπνίζει το καλό σε πολλές καρδιές και οργανώσεις και ολοκληρώνει τις δυνάμεις αυτές οι οποίες θα οδηγήσουν τον άνθρωπο, την ομάδα, την εκκλησία και την ανθρωπότητα προς ανώτερες διαστάσεις.

5) Προκαλεί επίσης αποσπάσεις και απαρνήσεις οι οποίες έχουν μεγάλη σημασία για την πρόοδο κάθε ατόμου, εκκλησίας ή έθνους.                                                                                                                    6) Ο δρόμος της προόδου είναι μια συνεχής διαδικασία απόσπασης και απάρνησης του κατώτερου και ταύτισης με το ανώτερο. Όμως, αν αυτή η ταύτιση διαρκεί για πολύ, γίνεται η ίδια ένα εμπόδιο στην ατραπό της προόδου.

7) Οδηγεί στην απελευθέρωση και σε βαθύτερη υπηρεσία. Είναι δυνατόν να προοδεύσουμε χωρίς σύγκρουση; Η ιστορία μας διδάσκει πως όχι αλλά είναι δυνατόν να ανυψώσουμε τη σύγκρουση στο νοητικό πεδίο και βαθμιαία να προσαρμόσουμε τη Ζωή στο καινούργιο φως που λαμβάνεται μέσω της σύγκρουσης.

Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος πίνει υπερβολικό αλκοόλ και μια μέρα, είτε μέσα από τις συμβουλές των φίλων είτε μέσα από μια άσχημη εμπειρία, αντιλαμβάνεται ότι δεν πρέπει να πίνει.Τώρα η σύγκρουση αρχίζει ανάμεσα σ τ η σ υ ν ή θ ε ι α και την καινούργια απόφαση ή επιθυμία. Η σύγκρουση συνεχίζεται και ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει τα πράγματα πιό καθαρά.

Αυτή η εσωτερική φώτιση ενισχύει τις δυνάμεις της ελευθερίας στην ψυχή του και τελικά απαλλάσσεται από την κακή του συνήθεια.

Το ίδιο ισχύει για μια εκκλησία ή μια ομάδα.

Η ομάδα ή η εκκλησία μπορεί να λειτουργεί μια χαρά. Τα πάντα φροντίζονται κατάλληλα, αλλά ξαφνικά αρχίζουν προβλήματα. Μια επίθεση κατευθύνεται ενάντια στον αρχηγό, σε κάποιο από τα μέλη ή ενάντια σε κάποια απόφαση. Η οργάνωση αναστανώνεται». Η σύγκρουση επίκειται. Βαθμιαία και οι δυο πλευρές συσπειρώνονται και ξεκαθαρίζουν τις στάσεις τους.

Όταν και οι δυο πλευρές έχουν προετοιμάσει την επίθεσή τους, τότε το κουτσομπολιό, η κακολογία, η πολιτική, η ζήλεια, το μίσος —όλα ενεργοποιούνται.

Η εκκλησία ή η ομάδα περνάει μια σοβαρή δοκιμασία.

Τελικά τα μέλη αρχίζουν να βλέπουν τον εαυτό τους όπως είναι.

Οι προθέσεις και οι τακτικές τους γίνονται φανερές και όταν η μάχη κατασιγάζει, κοιτάζουν επάνω για να δουν τις αρχές πάνω στις οποίες η ομάδα ή η εκκλησία βασιζόταν.

Κοιτάζουν κάτω για να δουν αν δρουν ή όχι σύμφωνα με τη διδασκαλία που εκφράζεται σε αυτές τις αρχές —τη διδασκαλία την οποία δέχονταν όλα τα χρόνια.

Έτσι για πρώτη φορά η σύγκρουση τους παρέχει μια αληθινή εικόνα.

Έτσι τους παρουσιάζεται μια ευκαιρία για καινούργια πρόοδο, αν είναι ικανά να αντιμετωπίσουν το θέμα και να κάνουν τις αναγκαίες διευθετήσεις.

Το ίδιο ισχύει και για τα έθνη καθώς και για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Η πρόοδος είναι το αποτέλεσμα σύγκρουσης.

Η πρόοδος αντιπροσωπεύει το πυρ μέσω του οποίου συμβαίνει η μεταμόρφωση.

Η σύγκρουση μας προσφέρει την ευκαιρία να ξεπεράσουμε τους περιορισμούς μας, να αφυπνιστούμε και να πάρουμε το μέρος των προοδευτικών δυνάμεων του φωτός. Σε ένα από τα βιβλία του, κάποιος Δάσκαλος λέει:

«Ο χρόνος δεν ήρθε ακόμα αλλά μια μεγάλη αφύπνιση βρίσκεται σε εξέλιξη.

Οι άνθρωποι, όμως, θα κατανοήσουν σωστότερα μόνον

όταν η αρχή της Σύγκρουσης εκτιμηθεί κατάλληλα σαν μια πνευματική αναγκαιότητα και χρησιμοποιηθεί από την ανθρωπότητα σαν ένα όργανο που

θα επιφέρει την απαλλαγή από λαθεμένους ελέγχους και αρχές».

Αλίκη Μπέιλη, Ακτίνες και Μυήσεις.

Συμβαίνει μερικές φορές οι σπουδαστές της σοφίας να αποκτούν μια κρυσταλλωμένη νοητική φύση.

Απορρίπτουν οποιαδήποτε καινούργια εξήγηση ή προσέγγιση του φωτός.

Όταν ένας σπουδαστής περιορίζεται σε μια προσέγγιση, βάζει τέλος στην πρόοδό του.

Ένας μεγάλος Δάκαλος μας προειδοποιεί:

«Άφησε τον ορίζοντά σου να είναι ευρύς, αδελφέ μου

και η ταπεινοφροσύνη σου μεγάλη —

έτοιμος να δεχτείς και να αφομοιώσεις οποιαδήποτε ιδέα γίνεται αποδεκτή από

την ενόραση ή την καρδιά σου».

Ο Θιβετανός.

Ο δρόμος της προόδου είναι σαν την αναρρίχηση ενός βουνού. Υπάρχει μεγάλη αντίσταση αλλά το κάθε βήμα οδηγεί τον άνθρωπο όλο και ψηλότερα προς την κορυφή.

Το κάθε βήμα στο διαλογισμό τον οδηγεί σε βαθύτερη σοφία και ευρύτερη εμπειρία αλλά ταυτόχρονα ο προσκυνητής αντιμετωπίζει μεγαλύτερη αντίσταση από το σώμα, από τις συγκινήσεις ακόμα και από τις σκέψεις του.

Αλλά αυτός συνεχίζει.

Κάθε βήμα είναι ένα πρόβλημα.

Δεν μπορεί κάποιος να προχωρήσει αν δε λύσει τα προβλήματά του.

Μερικές φορές τα προβλήματα αλλάζουν το σχήμα και τη μορφή τους αλλά ουσιαστικά είναι τα ίδια άλυτα προβλήματα.

Όταν ένα πρόβλημα λύνεται εξαφανίζεται και ένα άλλο μεγαλύτερο εμφανίζεται.

Σε αυτόν μπορεί να μη φαίνεται μεγαλύτερο γιατί κάθε φορά που λύνει ένα πρόβλημα αυξάνει η ενέργεια και η σοφία του και η αναλογία παραμένει η ίδια.

 

Στο βαθμό που ο προσκυνητής μας προχωρεί προς την κορυφή, στον ίδιο βαθμό ο ορίζοντάς του βαθμιαία διευρύνεται και η αίσθηση της αναλογίας και της σχετικότητας αναπτύσσεται.

Αναπνέει αγνότερο και λεπτότερο αέρα και ο θόρυβος των κατώτερων επιπέδων μειώνεται και χάνεται.

Το κάθε ανώτερο βήμα που κάνει τον φέρνει πιο κοντά στην Πηγή του Φωτός.

Ο ορίζοντάς του είναι η ευσπλαχνία της καρδιάς του.

Βαθαίνει και διευρύνεται συνεχώς —μέχρις ότου αγκαλιάζει ολόκληρο το σύμπαν.

Ο αέρας που αναπνέει στα συνεχώς ανώτερα πεδία είναι το πεδίο της συνείδησης μέσα στο οποίο εισέρχεται και μέσω του οποίου περνάει σε βαθύτερες και ανώτερες καταστάσεις συνείδησης.

Στην πραγματικότητα ένας τέτοιος άνθρωπος δε χρειάζεται να σκαρφαλώσει στην κορυφή του βουνού.

Το βουνό είναι μέσα στην ψυχή του.

Μπορεί να αρχίσει να σκαρφαλώνει στην ανώτερη κορυφή της ύπαρξης χρησιμοποιώντας μόνο το νου και το Εσωτερικό Φως του.

Το να διαλογίζεται σημαίνει να αναπνέει τον κόσμο των σκέψεων και των ιδεών.

Καθώς εισδύει όλο και βαθύτερα στον κόσμο της ανώτερης ύπαρξής του, φέρνει λεπτότερες ενέργειες κάτω στον εξωτερικό κόσμο, στο μηχανισμό του και βαθμιαία μεταβάλλει τα οχήματα της έκφρασής του, το περιβάλλον του και τον κόσμο.

Αυτό είναι το νόημα της υπηρεσίας.

Μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο σκαρφαλώνει όλο και ψηλότερα στο βουνό μέσα στον εαυτό του. Και ανάλογα μεταβάλλεται η ύλη των φορέων του και η κατάσταση του περιβάλλοντός του.

Ο άνθρωπος αναπνέει με τη μύτη και τους πνεύμονες αλλά αναπνέει επίσης συγκινησιακά και νοητικά. Αυτός που ζει σε ένα ανώτερο επίπεδο των τεχνών και της γνώσης, δε μπορεί να ζήσει σε μια δηλητηριασμένη συγκινησιακή και νοητική ατμόσφαιρα.

Πρέπει να έχει καθαρότερο αέρα για να αναπνέει και αυτός ο καθαρός αέρας για τους εσωτερικούς, πνευματικούς του πνεύμονες μπορεί να βρεθεί στα ανώτερα επίπεδα της κουλτούρας και της σοφίας.

Όλα αυτά τα πράγματα μπορούν να επιτευχθούν μέσω της σύγκρουσης.

Στο αληθινό φως της, η σύγκρουση είναι η διαδικασία της μετουσίωσης των δυνάμεων σε ενέργειες — του κατώτερου σε ανώτερο.

Είναι η διαδικασία της απομάκρυνσης των τοίχων της άγνοιας μέσα στην οποία ζούμε.

Είναι μια αλλαγή πολικότητας από το νότο στο βορρά.

Ένας πραγματικός κομιστής του φωτός είναι ο άνθρωπος που αναπτύσσεται μέσω της σύγκρουσης. Αν δεν υπάρχουν θα δημιουργήσει ο ίδιος συγκρούσεις και εντάσεις.

Ένας από τους Κυρίους του Νου λέει πολύ όμορφα:

«Είναι απαραίτητο να συνηθίσετε στη μάχη σαν έναν καθημερινό μόχθο.

Πρέπει κάποιος να κατανοήσει μια μάχη όχι μόνο σαν μια δοκιμασία στο ξεπέρασμα της δύναμής του αλλά, επίσης, σαν μια πηγή για τη συσσώρευση ενέργειας.

Ιεραρχία δε σημαίνει τη σταθερότητα της αταραξίας αλλά σταθερότητα στο μέσο της Μάχης».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Ιεραρχία. παρ. 283.)

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙΙ – ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΕΡΜΑΤΑ

 

Αυξάνουμε την έκφραση της καλοσύνης στο βαθμό που προσεγγίζουμε την Εσωτερική Ύπαρξή μας, και πλησιάζουμε πο κοντά στην ουσία μας στο βαθμό που εκφράζουμε καλοσύνη.

Έτσι τα άτομα που είναι γεμάτα καλοσύνη είναι γνωστά σαν ευεργέτες της ανθρωπότητας και αναγνωρίζονται σαν θεία και άγια.

Είναι αλήθεια. Είναι θεία και άγια γιατί εκφράζουν τη δική τους θειότητα που είναι η καλοσύνη μέσα τους.

Μάθετε λοιπόν ότι γίνεστε ο αληθινός Εαυτός σας στο βαθμό που εκφράζετε την καλοσύνη.

Όλες οι θρησκείες τονίζουν την πράξη της αγαθοεργίας, το να είμαστε γεμάτοι από φως και αγάπη. Όλες αυτές οι εκφράσεις σημαίνουν το ίδιο πράγμα: απελευθερώστε τη θειότητα μέσα σας, απελευθερώστε τη θειότητα, τη φλόγα της Ζωής, εκείνη την καλοσύνη που είναι Ζων ηλεκτρισμός μέσα από όλες τις εκφράσεις σας.

Έχουμε μάθει πολλά γύρω από το νοητικό πεδίο.

Το κεφάλαιο αυτό θα διερευνήσει το θέμα σε μεγαλύτερο βάθος.

Το νοητικό πεδίο με τα εφτά υποπεδία του, είναι σαν ένα σύννεφο γύρω από το κεφάλι και το σώμα σας.

Βαθμιαία, καθώς η συνείδησή σας επεκτείνεται και οι εμπειρίες σας εμπλουτίζονται, το νοητικό πεδίο οργανώνεται και εφτά χρώματα εμφανίζονται, ένα για κάθε πεδίο. Τα χρώματα αυτά σιγά – σιγά γίνονται καθαρότερα και παρατηρείτε μια δίνη ενέργειας, η οποία στην εσωτερική φιλολογία ονομάζεται νοητική μονάδα.

Ύστερα, ακριβώς όπως η σελήνη αναδύεται από τα σύννεφα, παρόμοια ένα σημείο φωτός αρχίζει να διακρίνεται στα ανώτερα υποπεδία. Αυτό ανομάζεται το νοητικό μόνιμο άτομο ή σπέρμα.

Η ανάπτυξη του νοητικού πεδίου συνεχίζεται και κάποια μέρα αρχίζει να φαίνεται το αμυδρό περίγραμμα ενός δισκοπότηρου.

 

 

Περνούν αιώνες. Το δισκοπότηρο γίνεται όλο και πιο καθαρό, με τη σπάνια ομορφιά πύρινων χρωμάτων και την ακτινοβολία δώδεκα ρευμάτων ενέργειας.

Περνούν και άλλοι αιώνες και έρχεται ο καιρός όπου ο ενοικών μέσα στο δισκοπότηρο ελευθερώνεται και περνάει στην κοσμική εξέλιξη.

Τι είναι τα μόνιμα άτομα;

Μας έχουν πει ότι τα γονίδια στο ανθρώπινο σώμα είναι «κληρονομικοί καθοριστές».

Καθορίζουν την ανάπτυξη ενός ατόμου και τα χαρακτηριστικά του σώματος. Μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Έτσι, ένα γονίδιο είναι το Ζωντανό ή μόνιμο αρχείο, ο πυρήνας του σώματος που διατηρείται σε διαδοχικές γενιές, μεταβαλλόμενος και τροποποιούμενος ελαφρά σύμφωνα με το συνδυασμό των γονέων.

Το σημαντικό σημείο είναι ότι το γονίδιο περιέχει ένα αρχείο όλων των περασμένων χαρακτηριστικών και θα αποτελέσει το σπέρμα του μελλοντικού σώματος.

Γιαυτό τα χαρακτηριστικά δε χάνονται αν και υφίστανται μεταβολές που οφείλονται στις πιέσεις της εκπαίδευσης, του περιβάλλοντος, της καθημερινής Ζωής και άλλων παραγόντων.

Αυτό τώρα μπορεί να είναι αλήθεια για το φυσικό σώμα αλλά τι γίνεται με τους «κληρονομικούς καθοριστές» του αισθαντικού ή νοητικού σώματος ή καταστάσεων;

Στην εσωτερική ψυχολογία ονομάζονται μόνιμα άτομα, σπέρματα ή λίθοι.

Έχουμε έξι μόνιμα άτομα: ένα φυσικό, ένα αστρικό, δυο νοητικά, ένα βουδικό και ένα ατμικό.

Όλες οι εμπειρίες μας σε αυτά τα επίπεδα ή πεδία καταγράφονται σε αυτά τα μόνιμα άτομα ή σπέρματα, είτε έχουμε είτε δεν έχουμε συνείδηση των εντυπώσεων.

Το νοητικό μόνιμο σπέρμα καταγράφει όλες τις εμπειρίες, όλες τις εντυπώσεις.

Στο αισθαντικό μόνιμο σπέρμα καταγράφονται όλες οι συγκινησιακές εμπειρίες και εντυπώσεις.

Τα μόνιμα άτομα μας είναι σαν «κύτταρα μνήμης» ή σαν αίθουσες αποθήκευσης, στις οποίες αποθηκεύονται όλα όσα έχουμε κάνει ή δοκιμάσει και όλα όσα εντυπώθηκαν πάνω στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης προσπάθειας μας.

Καθετί που κάνουμε σωματικά, καθετί που μας συμβαίνει στο φυσικό επίπεδο εισέρχεται στο σπέρμα και σχηματίζει ένα περίπλοκο αρχείο. Ακόμα και οι «ασυνείδητες» εμπειρίες μας καταγράφονται στο φυσικό, αστρικό και νοητικό μόνιμο άτομό μας.

Η νοητική μονάδα καταγράφει μόνο όταν δ ε βρισκόμαστε σε «ασυνείδητη» κατάσταση του νου. Στη συνειδητή μας κατάσταση εντυπωσιαζόμαστε κυρίως από αυτό που κάνουμε, νιώθουμε και σκεπτόμαστε, αλλά στις «ασυνείδητες» στιγμές μας από αυτό που οι άλλοι κάνουν σε μας.

Το σώμα τελικά χάνεται, αλλά τα μόνιμα άτομα παραμένουν στους λεπτότερους φορείς.

Έπειτα, όταν ένα άτομο αρχίζει να προετοιμάζεται για μια άλλη φυσική έκφραση, μια άλλη γέννηση, το φυσικό μόνιμο σπέρμα, εργαζόμενο μέσω των αιθερικών κέντρων, δομεί το αιθερικό σώμα σύμφωνα με το περιεχόμενο του σπέρματος και γύρω από το αιθερικό σώμα δομείται το φυσικό σώμα.

Το αισθαντικό μόνιμο σπέρμα περιέχει όλες τις συγκινησιακές αντιδράσεις και εντυπώσεις μας, συνειδητές ή ασυνείδητες. Πολύ αργότερα από τη στιγμή που εγκαταλείπουμε το φυσικό μας σώμα, το αισθαντικό μας σώμα διαλύεται αλλά μέσα στο σπέρμα είναι καταγραμμένες όλες οι συγκινησιακές εμπειρίες της ζωής μας και κάθε καταγραφή είναι ένας καθοριστικός παράγοντας μέσα στο σπέρμα.

Το νοητικό σώμα ζει περισσότερο από το φυσικό και το αισθαντικό σώμα αλλά έρχεται καιρός που και αυτό περνάει μέσα από μια διαδικασία διάλυσης.

Το μόνιμο σπέρμα, όμως, περιέχει όλες τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις της νοητικής ζωής.

Όταν το ανθρώπινο εγώ ετοιμάζεται να επιστρέψει στη ζωή του φυσικού πεδίου, το νοητικό σπέρμα και η νοητική μονάδα κραδαίνοντα. Η δόμηση του νοητικού σώματος αρχίζει και προχωρεί σύμφωνα με τις καταγραμμένες «σημειώσεις» του νοητικού σπέρματος.

Και τα τρία σώματα δομούνται με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με το περιεχόμενο των μόνιμων ατόμων ή σπερμάτων τους, αλλά εδώ πρέπει να τονιστεί ότι τα σώματα ή φορείς δε δομούνται μεμιάς.

Η δόμηση είναι μια βαθμιαία διαδικασία.

Καθώς το φυσικό σώμα φτάνει στην ωριμότητά του, το αισθαντικό σώμα συνεχίζει την πορεία προς τη δική του ωριμότητα.

Ενώ το νοητικό σώμα συνεχίζει να αναπτύσσεται ακόμα και όταν το αισθαντικό σώμα έχει φτάσει στην ωριμότητά του.

Έτσι, έχουμε στο ναό μας τα μόνιμα αρχεία, που μοιάζουν με το «Βιβλίο του Θεού», στα οποία έχει καταγραφεί το καθετί. Ολόκληρη η ζωή μας αρχικά καθορίζεται από το περιεχόμενο αυτών των σπερμάτων.

Το φυσικό, αισθαντικό και νοητικό σώμα όχι μόνο αναπτύσσονται από αυτά τα σπέρματα αλλά και οι μελλοντικές ιδιότητες, οι ικανότητες και οι δυνατότητές τους για ανάπτυξη καθορίζονται από τα σπέρματα.

Αντιδρούμε, δεχόμαστε εντυπώσεις, εκφραζόμαστε σύμφωνα με την ιδιότητα των οργάνων μας.

Δε μπορούμε να δούμε ένα μακρινό αστέρι με ένα ψεύτικο τηλεσκόπιο. Δε μπορούμε να παίξουμε μια συμφωνία με μια τρομπέτα. Χρειαζόμαστε άλλα εκλεπτυσμένα όργανα.

Τα σπέρματα μας παρέχουν όλα αυτά τα οποία βάλαμε μέσα τους κατά το παρελθόν, συν τις τωρινές εμπειρίες.

Με λίγα λόγια, καθορίζουν την ακτίνα της ευαισθησίας μας, την ακτίνα και την ιδιότητα των εντυπώσεων, καθώς και τη μορφή και την έκταση της έκφρασής μας στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης προσπάθειας.

Στα μόνιμα άτομα βρίσκουμε ολόκληρο το παρελθόν μας με τις καλές και τις κακές καταγραφές. Καθετί που υπήρξαμε στο παρελθόν, βρίσκεται σε αυτά τα σπέρματα και από αυτά τα σπέρματα θα αναπτύξουμε τ ο μέλλον μας.

Το παρελθόν καθορίζει το μέλλον και έτσι μπορούμε να πούμε ότι το παρελθόν και το μέλλον μας βρίσκονται στα σπέρματα.

Δε μπορούμε να αλλάζουμε το παρελθόν αλλά μπορούμε να αλλάξουμε το μέλλον τώρα, στο παρόν, ζώντας μια συνειδητή ζωή και εμφυτεύοντας καλές ιδιότητες και στα τρία μόνιμα σπέρματα.

Τα λάθη που έγιναν σκόπιμα στο νοητικό πεδίο κατά τις περασμένες μας ζωές υπάρχουν και αν με κάποιο τρόπο διεγερθούν και ελευθερωθούν, κατέρχονται αργά, εκφράζονται στο αισθαντικό και το φυσικό σώμα και επηρεάζουν τη ζωή μας με πολλούς τρόπους, πολλές μορφές προβλημάτων.

Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας επίσης ότι το περιεχόμενο των σπερμάτων δεν είναι πάντα αρνητικό.

Αντίθετα, θα βρείτε μέσα τους ό,τι καλύτερο δώσατε στην οικογένειά σας, στους φίλους και στο έθνος σας. Αυτά είναι τα σπέρματα που καθορίζουν την ευημερία σας πάνω στα τρία πεδία. Είναι τα λουλούδια, το νερό, η τροφή και η ενέργεια για το μακρινό ταξίδι σας πίσω στον αληθινό σας Εαυτό.

Μέσα σε αυτά τα σπέρματα καταγράφεται ο βαθμός ανάπτυξης των τριών σωμάτων σας.

Όταν είστε έτοιμοι να πάρετε τους τρεις φορείς για την επόμενη ζωή σας, θα συνεχίσουν την ανάπτυξή τους από το σημείο που τη σταμάτησαν κατά την προηγούμενη ζωή σας.

Ας υποθέσουμε ότι το φυσικό σας σώμα φτάνει σε ένα επίπεδο είκοσι πέντε βαθμών ανάπτυξης. Την επόμενη φορά θα αρχίσει την ανάπτυξή του από το επίπεδο του εικοστού πέμπτου βαθμού.

Το ίδιο ισχύει και για την ανάπτυξη του συγκινησιακού και του νοητικού σώματος. Εδώ, όμως, πρέπει να τονιστεί ένα πολύ σημαντικό σημείο.

Τα σώματα αρχίζουν να αναπτύσσονται από το σημείο στο οποίο είχαν σταματήσει, με την προϋπόθεση ότι οι «σκοτεινές καταγραφές» δεν παρεμβαίνουν, όπως δείχνει το ακόλουθο παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι είχατε ένα πολύ δυνατό και υγιές σώμα, αλλά πριν πεθάνετε κάνατε μια πολύ ωμή πράξη η οποία έκανε κάποιον να υποφέρει βαθιά. Είναι πιθανόν σε μια από τις επόμενες ζωές σας να έχετε ένα δυνατό, υγιές σώμα και ύστερα να εμφανίσετε μια σοβαρή ασθένεια. Ένα άλλο αποτέλεσμα μπορεί να είναι το να γεννηθείτε με κάποιο φυσικό μειονέκτημα.

Το ίδιο παράδειγμα μπορεί να εφαρμοστέ και στους άλλους φορείς.

Κάποιο λάθος που έγινε σε ένα φορέα εκτείνεται αυτόματα και στους άλλους και το αποτέλεσμα μπορεί να εκφραστεί μέσα από ένα, δυο ή και από τους τρεις φορείς ταυτόχρονα.

Όταν χρησιμοποιούμε τους όρους σωστό και λάθος, τους όρους καλό και κακό, δεν αντιπροσωπεύουν την ηχώ των λέξεων θρησκευτικοί φανατικοί ή αφοσιωμένοι.

Σε κάθε άνθρωπο υπάρχει μια αίσθηση, την οποία θα ονομάσουμε ηθική συνείδηση.

Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την ηθική συνείδηση για να κρίνει, αλλά με αυτό το θέμα θα ασχοληθούμε αργότερα.

Το ακόλουθο παράδειγμα θα διαφωτίσει περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο οι «σκοτεινές καταγραφές» εργάζονται και μας επηρεάζουν.

Υποθέστε ότι:

  1. Το νοητικό μόνιμο σπέρμα είναι γεμάτο συνεχή ψέματα.

  2. Το αισθαντικό μόνιμο σπέρμα είναι γεμάτο φόβους και επώδυνα συναισθήματα.

  3. Το φυσικό μόνιμο άτομο είναι γεμάτο με καταγραφές πόνου και ασυνείδητων στιγμών.

Τώρα υποθέστε ότι ο άνθρωπος πεθαίνει φυσικά, αλλά η επίδραση του αισθαντικού μόνιμου σπέρματος συνεχίζει και καθορίζει τη ζωή του στο αστρικό πεδίο.

Οι επαφές του, η ζωή του στα λεπτότερα επίπεδα, τα μίση του, όλα μεταφέρονται μαζί του και γίνονται πραγματικά γι’ αυτόν.

Οι σφοδρές επιθυμίες που είχαν καταγραφεί στα σπέρματα εκφράζονται και παίρνουν μορφή.

Ο άνθρωπος βυθίζεται μέσα σε έναν πραγματικό λαβύρινθο από θυμαπάτες και πλάνες.

Αργά ή γρήγορα το άτομο πεθαίνει στο αστρικό πεδίο και εισέρχεται στο νοητικό πεδίο αλλά εκεί συναντάει τον κόσμο των ψεμάτων τον οποίο είχε προηγούμενα δημιουργήσει.

Εκεί όλες αυτές οι σκεπτομορφές των ψεμάτων είναι αντικειμενικά πράγματα και ζει μέσα σε έναν κόσμο πλανών και αυταπατών.

Ύστερα από μια σύντομη ανάπαυση, όταν ο καιρός είναι ώριμος, επιστρέφει ξανά στη ζωή του φυσικού πεδίου.

(Χ. Σαραϊνταριάν, ο Κόσμος μέσα στον Άνθρωπο.)

Το φυσικό σώμα είναι ριζωμένο στο φυσικό μόνιμο σπέρμα. Ο πίνακας ελέγχου για το κυκλοφορικό σύστημα, το νευρικό σύστημα και τους αδένες είναι το φυσικό μόνιμο άτομο.

Το άτομο διαθέτει ένα καινούργιο φυσικό σώμα, αλλά οι κρυμμένες αιτίες των προβλημάτων βρίσκονται στα σπέρματα.

Κάθε φορά που οι καταγραφές αυτές διεγείρονται με διάφορα μέσα, ο πίνακας εργάζεται αυτόματα και μηχανικά. Αρχίζει να επηρεάζει τα άλλα σώματα σύμφωνα με τις καταγραφές που υπάρχουν εκεί.

Στο φυσικό επίπεδο τα μόνιμα σπέρματα εργάζονται ως εξής:

Συμβαίνει ένα γεγονός που έχει μια αντίστοιχη ομοιότητα στις καταγραφές του φυσικού, συγκινησιακού και νοητικού μόνιμου ατόμου. Οι καταγραφές αυτές κραδαίνονται μέσω του Νόμου της Συνήχησης και παράγουν μια ενέργεια η οποία μεταφράζεται σαν μια διάθεση, σαν μια εσωτερική κατάσταση ή στάση.

Το συγκινησιακό αντίστοιχο και ύστερα το νοητικό αντίστοιχο αυτού του γεγονότος συντονίζεται με τις φυσικές καταγραφές.

Ο άνθρωπος δεν έχει επίγνωση του τι συμβαίνει στον εσωτερικό του κόσμο αλλά η σκέψη, το αίσθημα και η πράξη του ελέγχονται. Δεν έχει κάποια δύναμη πάνω στον εαυτό του.

Νιώθει φόβους, καινούργιες παρορμήσεις, καινούργια κίνητρα, η ένταση των οποίων καθορίζεται από το βαθμό ή το βάθος του συντονισμού του ενός σώματος με το άλλο.

Στην Καινή Διαθήκη η πληροφορία αυτή παρουσιάζεται με μια συμβολική παραβολή σχετικά με κάποιον οφειλέτη που κλείστηκε στη φυλακή και δεν του επιτρεπόταν να βγει αν δεν πλήρωνε όλα του τα χρέη.

Εσωτερικά, οι σκοτεινές καταγραφές είναι τα χρέη μας.

Ένα ψέμα, είναι ένα χρέος, μια κλεψιά, είναι ένα χρέος, μια πράξη ωμότητας, είναι ένα χρέος.

Από την άλλη μεριά, μια πράξη αγάπης, υπηρεσίας και ευσπλαχνίας είναι μια πίστωση, ένα σπέρμα φωτός.

Ολόκληρος ο μηχανισμός της αιτίας και του αποτελέσματος μοιάζει με ένα κομπιούτερ το οποίο με το πάτημα μερικών κουμπιών προσθέτει, αφαιρεί, πολλαπλασιάζει και εκτελεί πολλούς άλλους μαθηματικούς υπολογισμούς.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον ανθρώπινο μηχανισμό. Πατάμε μερικά κουμπιά και η «μηχανή» αρχίζει να δουλεύει.

Μέσα σε σύντομο διάστημα τα φυσικά, αισθαντικά και νοητικά όργανα, τα σπέρματα και οι σκέψεις αρχίζουν να εργάζονται και τελικά εμφανίζεται το αποτέλεσμα.

Δε μπορούμε να δούμε τις δραστηριότητες των χιλιάδων κυττάρων – οργάνων μέσα στη «μηχανή» αλλά βλέπουμε τα αποτελέσματα, την επίδραση.

Ευτυχώς, δεν είμαστε κομπιούτερ και έτσι υπάρχει ένας τρόπος να ελευθερώσουμε και να εξαφανίσουμε τα σκοτεινά περιεχόμενα των σπερμάτων.

Όλοι οι θεραπευτές ασυνείδητα κατευθύνονται προς αυτές τις πηγές προβλημάτων.

Συχνά διεγείρουν τα περιεχόμενα των σπερμάτων χωρίς να είναι σε θέση να τα απαλείψουν και έτσι η κατάσταση του ατόμου χειροτερεύει.

Μερικές φορές κλείνουν τις λεπτές πόρτες, τα κανάλια μέσω των οποίων το κύμα ταραχής προσπαθεί να διοχετευτεί. Ακριβώς όπως στην εξωτερική φύση μας δεν αρέσει να κρατάει νεκρή ύλη στα «σώματα», το ίδιο και στην εσωτερική φύση μας. Ωθεί προς τα έξω αυτή την ύλη για να καθαρίσει τις διόδους και να εξαγνίσει το σύστημα.

Η ενέργεια η οποία ελέγχει αυτή τη διαδικασία αποβολής ονομάζεται το Πυρ στο Δισκοπότηρο.

Η αιτία των ψυχοσωματικών ασθενειών μας συχνά βρίσκεται ταυτόχρονα και στα τρία μόνιμα σπέρματα.

Η ιατρική ή ψυχολογική θεραπεία συχνά αποτυχαίνει γιατί χρησιμοποιείται για να αποβάλει μόνο το ένα μέρος της αιτίας.

Για παράδειγμα, μπορεί να αποβάλει τη φυσική αιτία, αλλά αυτή είναι μόνο ένα μέρος της ολικής αιτίας στην οποία περιλαμβάνονται ταυτόχρονα και τα τρία σώματα, φυσικό, αισθαντικό και νοητικό.

Μια αποτελεσματική θεραπεία πρέπει να κατευθύνεται σε όλους τους φορείς ή σπέρματα, έτσι ώστε η ρίζα του προβλήματος να απαλείφεται για πάντα.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το φυσικό και το αισθαντικό μόνιμο σπέρμα καταγράφει καθετί που μας συμβαίνει κατά τις «ασυνείδητες» στιγμές μας, γιατί τα περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα έχουν την καταγωγή τους στο αισθαντικό μόνιμο σπέρμα μας.

Ένας μεγάλος Δάσκαλος μας λέει:

«Το μόνιμο άτομο χρησιμεύει σαν πυρήνας για τη διανομή της δύναμης, για τη συντήρηση της ικανότητας, για την αφομοίωση της εμπειρίας και για τη διατήρηση της μνήμης».

(Αλίκη Μπέιλη, Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός.)

Πέρα από αυτά τα μόνιμα σπέρματα υπάρχει ένα άλλο δοχείο το οποίο ονομάζεται Το Δισκοπότηρο ή Ο Λωτός.

(Χ. Σαραϊνταριάν, η Κρυμμένη Δόξα του Εσωτερικού Ανθρώπου.)

Το δισκοπότηρο αποτελείται από δώδεκα διαφορετικά, πύρινα πέταλα ενέργειας, σαν τα πέταλα ενός τριαντάφυλλου ή μιας τουλίπας.

Τρία από αυτά τα πέταλα σχηματίζουν τον πυρήνα του δισκοπότηρου.

Στον κοινό άνθρωπο το δισκοπότηρο αυτό ουσιαστικά είναι ανύπαρκτο αλλά καθώς ο άνθρωπος προχωράει πάνω στην Ατραπό, καθώς αναπτύσσει τη γνώση του, την αγάπη και τη θυσιαστική φύση του σε κάποιο βαθμό, ένα μικρό μπουμπούκι εμφανίζεται, που αναπτύσσεται αργά, εκτείνεται και παίρνει τη μορφή ενός Δισκοπότηρου.

Σε αυτό το δισκοπότηρο συγκεντρώνονται οι πραγματικοί θησαυροί του ανθρώπου. Όλες οι επιτεύξεις των αιώνων, η ουσία της αγάπης του, η αληθινή γνώση και υπηρεσία συσσωρεύονται στο δισκοπότηρο.

Ένας Κύριος του Νου λέει:

«Φυσικά το θησαυροφυλάκειο του Πνεύματος είναι το Δισκοπότηρο και αυτό το θησαυροφυλάκειο φυλάει επίσης την ύλη, γιατί μέσα του υπάρχει η πανίσχυρη ώθηση του ιερού πυρός».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Α π ε ι ρ ο σ ύ ν η II, παρ. 34.)

«Από το Δισκοπότηρο προβάλλουν όλοι οι δημιουργικοί νόμοι και στο Δισκοπότηρο συγκεντρώνονται όλες οι κοσμικές εκδηλώσεις. Ο εμπλουτισμός του Δισκοπότηρου παρέχει αντίληψη όλων των κοσμικών σχεδίων. Τα θεμέλια συγκεντρώνονται στο Δισκοπότηρο και κάθε ενέργεια μπορεί να γίνει ένας δημιουργός.

Έτσι η δημιουργικότητα διαμορφώνεται από το Νόμο της Συγκράτησης».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Α π ε ι ρ ο σ ύ ν η II, παρ. 192.)

«Το κέντρο του Δισκοπότηρου συγκεντρώνει όλα τα δημιουργικά νήματα. Επομένως, κάθε κοσμικός κραδασμός αντηχεί μέσα στο Δισκοπότηρο».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Α π ε ι ρ ο σ ύ ν η II, παρ. 152.)

«Σαν ένα συνθετικό κέντρο το Δισκοπότηρο διατηρεί τις πιό ουσιαστικές, απερίγραπτες συσσωρεύσεις».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Αδελφότητα II, παρ. 463.)

«Το δισκοπότηρο είναι η αποθήκη καθετί αγαπημένου και πολύτιμου. Μερικές φορές πολλά από αυτά που έχουν συγκεντρωθεί στο Δισκοπότηρο παραμένουν κρυμμένα για ολόκληρες ζωές αλλά αν η ιδέα της Αδελφότητας εντυπωθεί πάνω στο Δισκοπότηρο, θα αντηχεί με χαρά και πόθο σε όλες τις ζωές».

(AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Αδελφότητα II, παρ. 464.)

«Ανείπωτοι θησαυροί έχουν συσσωρευτεί μέσα στο Δισκοπότηρο. Το Δισκοπότηρο είναι ένα για όλες τις ενσαρκώσεις.

Οι ιδιότητες του εγκεφάλου υπόκεινται στη φυσική κληρονομικότητα αλλά οι ιδιότητες του Δισκοπότηρου θα καθοριστούν από την αυτο-εξάσκηση.

Στο Δισκοπότηρο βρίσκεται το φτερωτό παιδί».

AGNΙ ΥOGA SOCIETΥ, ‘Α γ κ ν ι Γ ι ό γ κ α, παρ. 627.)

Ο Ιησούς αναφέρεται στο ίδιο γεγονός όταν λέει:

«Ποιήσατε εαυτοίς β α λ λ ά ν τ ι α μη παλαιούμενα, θησαυρόν ανέκλειπτον εν τοις ουρανοίς, όπου κλέπτης ουκ εγγίζει ουδέ σης διαφθείρει όπου γαρ έστιν ο θησαυρός υμών, εκεί και η καρδία υμών έσται».

(Κατά Λουκά, 12:33 – 34)

«Στις λατρείες του Ζωροάστρη παρουσιάζεται το δισκοπότηρο με μια φλόγα. Το ίδιο φλεγόμενο δισκοπότηρο είναι σκαλισμένο πάνω στα αρχαία εβραϊκά ασημένια νομίσματα της εποχής του Σολωμόντα και ακόμα αρχαιότερης εποχής.

Σε ινδικές ανασκαφές των περιόδων Τσαντραγκούπτα Μούρυα, παρατηρούμε την ίδια πανίσχυρη στυλιζαρισμένη εικόνα.

Ο Σέργιος της Ροντονέγκα, εργαζόμενος για τη διαφώτιση της Ρωσίας, διοικούσε εν ονόματι του φλεγόμενου δισκοπότηρου.

Πάνω σε θιβετανικές εικόνες οι Μποντισάτβα κρατούν το δισκοπότηρο περιβεβλημένο με γλώσσες φωτιάς.

Μπορεί κάποιος επίσης να θυμηθεί το δισκοπότηρο της ζωής των Δρυίδων.

Φλεγόμενο επίσης ήταν και το Άγιο Δισκοπότηρο.

Όχι με τη φαντασία, αλλά πραγματικά με πράξεις αλληλοϋφαίνονται οι μεγάλες διδασκαλίες όλων των εποχών, η γλώσσα του αγνού πυρός!».

(Νικόλας Ραίριχ Α λ τ α ϊ κ ά Ιμαλάια.)

«Σύμφωνα με την ανάπτυξή σας εσείς οι ίδιοι θα μαζέψετε μαργαριτάρια.

Με τα ίδια σας τα χέρια θα τα ταιριάξετε.

Με τα ίδια σας τα χέρια θα αναπτύξετε δυναμική ισχύ».

(Νικόλας Ραίριχ Α λ τ α ϊ κ ά Ιμαλάια.)

Στην εσωτερική φιλολογία ο ουρανός είναι το νοητικό πεδίο όπου βρίσκεται το δισκοπότηρο.

Ο θησαυρός υπάρχει μέσα στο δισκοπότηρο.

Συμβολιζόταν από το Άγιο Δισκοπότηρο το οποίο αναζητούσαν οι Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Στο δισκοπότηρο υπάρχει ο αληθινός Οδηγός μας, αλλά Αυτός δε μπορεί να εκφραστεί αν τα μόνιμα άτομα ή σπέρματα δεν καθαριστούν, εξαγνιστούν και το δισκοπότηρο ανθίσει πλήρως, γεμάτο με το ελιξήριο της ζωής.

Η εξαγνιστική διαδικασία είναι το αποτέλεσμα της περισυλλογής του Ηλιακού Αγγέλου μέσα μας. Ο Ηλιακός Άγγελος κραδαίνεται σε ανώτερες οκτάβες και αυτές οι νότες δρουν σαν εξαγνιστικά ρεύματα ενέργειας, τα οποία εκδιώκουν καθετί που δεν ταιριάζει με το σχέδιο της ανθρώπινης ψυχής.

Η πράξη του διαλογισμού είναι μια διαδικασία συνειδητής αφομοίωσης αυτών των ενεργειών.

Το δισκοπότηρο δομείται κυρίως από την ουσία του Ηλιακού Αγγέλου.

Η ανθρώπινη ψυχή ετοιμάζεται να το φορέσει σαν το «ένδυμα της δόξας».

Όταν αυτό το σώμα, το δισκοπότηρο ή το «ένδυμα της δόξας» υφανθεί ή δομηθεί, η θάλασσα των συγκινήσεων εξαφανίζεται και το αστρικό σώμα διαλύεται.

Έτσι ο άνθρωπος έρχεται σε άμεση επικοινωνία με το ενορατικό πεδίο.

Εδώ βρίσκεται η πηγή της αληθινής και άμεσης γνώσης. Αυτό υπονοούσε σε μια από τις παραβολές Του ο Χριστός, όταν μίλησε για κάποιον που δεν είχε το κατάλληλο γαμήλιο ένδυμα για να παρακολουθήσει τη γιορτή.

Μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, πώς ένας άνθρωπος που απορρίφθηκε πήγε στη γιορτή.

(Κατά Ματθαίο, 22:13 – 14.)

Μερικοί άνθρωποι εισέρχονται στα ανώτερα επίπεδα της συνείδησης με τη βοήθεια ναρκωτικών και αναπνευστικών ασκήσεων, αλλά αν δεν είναι έτοιμοι να φορέσουν το «ένδυμα της δόξας» υποφέρουν με πολλούς τρόπους.

Στη Βίβλο διαβάζουμε για τ η χ ά ρ η.

Οι σπουδαστές της Βίβλου και της θρησκείας δυσκολεύονται πολύ να ανακαλύψουν το πραγματικό νόημα της χάρης, αλλά είναι πολύ εύκολο να κατανοήσετε το νόημα της χάρης όταν γνωρίζετε για το δισκοπότηρο.

Η χάρη είναι η ουσία, το περιεχόμενο του δισκοπότηρου.

Είναι οι αποταμιευμένες οικονομίες σας που συγκεντρώθηκαν μέσα στους αιώνες και όταν βρεθείτε σε μεγάλη φτώχεια, καλύπτουν τις ανάγκες σας. Σας σώζουν από μεγαλύτερο κίνδυνο, σας δίνουν φως, φώτιση, ομορφιά, ελκυστικότητα και ενέργεια.

Αναρωτιέστε από πού έρχονται αυτά τα πολύτιμα δώρα. Έρχονται «με τη χάρη του Θεού» —από το θησαυρό του δισκοπότηρου σας. Ίσως να θεωρείτε τον εαυτό σας ανάξιο για τη μεγάλη βοήθεια που δέχεστε, αλλά όμως είναι δική σας, σας πληρώνεται από τις οικονομίες σας την κατάλληλη στιγμή και στον κατάλληλο τόπο.

Το δισκοπότηρο είναι το σώμα του Ηλιακού Αγγέλου.

Η φωνή του είναι η ηθική μας συνείδηση.

Στο δισκοπότηρο δε μπορεί να εισέλθει κάτι που να είναι ενάντια στο Θείο Σχέδιο, το Σκοπό και τη Θέληση.

Καθετί στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης προσπάθειας το οποίο βρίσκεται σε συμφωνία και σε συντονισμό με την ουσία του δισκοπότηρου, σας χαρίζει μεγάλη εσωτερική χαρά, ενέργεια και έμπνευση.

Καθετί που κάνετε ενάντια στην ουσία του δισκοπότηρου σας κάνει φτωχό, δυστυχισμένο, ενώ νιώθετε την απαλή λεπτή φωνή της συνείδησής σας να σας προειδοποιεί για τη λαθεμένη πράξη σας.

Το δισκοπότηρο είναι το δοχείο της καθαρής σοφίας, το δοχείο της αληθινής αγάπης και γνώσης, της υπόστασης και της πραγμάτωσης.

 

Τα δώδεκα πέταλα διαιρούνται σε τέσσερα τμήματα.

Τα τρία εξωτερικά πέταλα ονομάζονται πέταλα της γνώσης. Εκτείνουν την επιρροή τους πάνω στο φυσικό, αστρικό και νοητικό πεδίο.

Οι ανώτερες εντυπώσεις της φωτεινής γνώσης περνούν από το νοητικό μόνιμο σπέρμα στα πέταλα της γνώσης, από κει περνούν στη νοητική μονάδα, ύστερα στα γεννητικά όργανα του νοητικού πεδίου, μετά στο αστρικό κέντρο του λαιμού, έπειτα στα αστρικά γεννητικά όργανα, κατόπιν στο αιθερικό κέντρο του λαιμού και τέλος στα αιθερικά γεννητικά όργανα.

Τα επόμενα τρία πέταλα ονομάζονται πέταλα της αγάπης, στο φυσικό, αστρικό και νοητικό πεδίο. Η ενέργεια της αγάπης περνάει μέσα από το ενορατικό μόνιμο άτομο στα πέταλα αγάπης του δισκοπότηρου, από κει περνάει στο ηλιακό πλέγμα στο νοητικό πεδίο, έπειτα στο συγκινησιακό μόνιμο σπέρμα, μετά στο κέντρο της καρδιάς στο αστρικό πεδίο, έπειτα στο ηλιακό πλέγμα στο αστρικό πεδίο, ύστερα στο κέντρο της καρδιάς του αιθερικού σώματος και στο ηλιακό πλέγμα.

Τα τρία επόμενα πέταλα ονομάζονται πέταλα της θυσίας και το καθένα εκτείνεται στο φυσικό, αστρικό και νοητικό πεδίο.

Η πνευματική θέληση περνάει μέσω του ατμικού μόνιμου ατόμου στα πέταλα της θυσίας, από κει στη βάση της σπονδυλικής στήλης στο νοητικό πεδίο, από κει στο κέντρο της κεφαλής του συγκινησιακού πεδίου, έπειτα στη βάση της σπονδυλικής στήλης στο συγκινησιακό πεδίο, από κει στο φυσικό μόνιμο άτομο, μετά στο κέντρο της κεφαλής του αιθερικού πεδίου και τέλος στη βάση της σπονδυλικής στήλης όπου αναπαύεται το Οφιοειδές Πυρ.

Και τα τρία εσώτερα πέταλα είναι «η σύνθεση της γνώσης, της αγάπης και της θυσίας».

Τώρα, τα μόνιμα σπέρματα λειτουργούν με την όψη ύλη μιας ύπαρξης.

Τα πέταλα του δισκοπότηρου ασχολούνται με τη συνείδηση ή την ψυχική όψη της ύπαρξης, ενώ τα εσώτερα πέταλα είναι εκφράσεις του αγνού πνεύματος.

(Για περισσότερες εξηγήσεις βλέπε Χ. Σαραϊνταριάν, Η Επιστήμη του Διαλογισμού.)

Το πυρ του δισκοπότηρου διεγείρει κυκλικά τα μόνιμα άτομα και βαθμιαία οι σπείρες ενεργοποιούνται.

Το ξεδίπλωμα τους φέρνει καινούργιες παρορμήσεις, καινούργια κίνητρα, καινούργια κατανόηση και ανάπτυξη, καινούργια δημιουργικά ρεύματα, καινούργιες τάσεις και ωθήσεις.

Σαν αποτέλεσμα αυτών των εισερχόμενων ενεργειών τα σώματα ανταποκρίνονται και γίνονται πιο ευαίσθητα σε εσωτερικές και εξωτερικές εντυπώσεις.

Αυτές οι εισερχόμενες ενέργειες μπορούν να δημιουργήσουν επίσης προβλήματα στα σώματα αν υπάρχουν εμπόδια ή τριβή.

Τα ρεύματα που έρχονται μέσω του φυσικού μόνιμου σπέρματος είναι ρεύματα ανανέωσης, ζωτικότητας, μεταμόρφωσης και ανάπτυξης. Αυτά τα ρεύματα χρησιμοποιούν σαν μέσον το κυκλοφορικό σύστημα, μέσω του κέντρου της καρδιάς και της βάσης της σπονδυλικής στήλης.

Τα ρεύματα που έρχονται μέσω του συγκινησιακού μόνιμου σπέρματος είναι ρεύματα αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης. Και αυτά τα ρεύματα φτάνουν κυρίως στο αδενικό σύστημα, μέσω του κέντρου της καρδιάς και του ηλιακού πλέγματος.

Τα ρεύματα που εισέρχονται μέσω του νοητικού μόνιμου σπέρματος μπορούν να ονομαστούν έμπνευση, ενόραση, όραμα. Και κατεβαίνουν στο νευρικό σύστημα μέσω του κέντρου του λαιμού και του ιερού κέντρου.

Αλλά πολύ συχνά αυτά τα εισερχόμενα ρεύματα ενέργειες, οι ακτίνες δύναμης, έμπνευσης και αγάπης συσκοτίζονται μέσα στα ίδια τα σπέρματα από περασμένες συσσωρεύσεις, οι οποίες είναι μικροκαταγραφές οδυνηρών εμπειριών, φόβων, απωλειών, λαθεμένων πράξεων, αρνητικών συναισθημάτων και λαθεμένων αποφάσεων, σκέψεων, προκαταλήψεων, προλήψεων κτλ.

Κάθε φορά που ο άνθρωπος δρα ενάντια στις αρχές της αγάπης, της ελευθερίας, της ομορφιάς και της καλοσύνης, ρίχνει μια σκοτεινή σκιά μέσα στα σπέρματα. Αυτές οι συσκοτίσεις, τα εμπόδια και οι διαταράξεις χρωματίζουν και καθορίζουν πάντα τις εισερχόμενες ενέργειες.

Όταν αυτές οι ανώτερες ενέργειες περνούν μέσα από τις διαθέσεις ή καταστάσεις της νοητικής και συγκινησιακής ατμόσφαιρας, προκαλούν διάφορες αντιδράσεις.

Μια αρνητική συγκινησιακή κατάσταση μπορεί να δηλητηριάσει την εισερχόμενη ενέργεια και ένα αντίστοιχο όργανο ή σύστημα επηρεάζεται ή προσβάλλεται.

Έτσι πολλές ασθένειες εμφανίζονται στο φυσικό επίπεδο, εξαιτίας ακατάλληλων ή αρνητικών αντιδράσεων στις εισερχόμενες ενέργειες.

Το γεγονός αυτό υπαινίχθηκε ο επιστήμονας Έντουαρντ Μπακ, όταν είπε, «Η σωματική υγεία εξαρτάται ολοκληρωτικά από την κατάσταση του νου» και «η ασθένεια είναι ένα είδος στερεοποίησης μιας νοητικής στάσης και το μόνο που χρειάζεται είναι να ασχοληθούμε με την ψυχική κατάσταση ενός ασθενούς και η ασθένεια θα εξαφανιστεί».

(Δρ. Μπακ Έντουαρντ, Οι Ιατρικές Ανακαλύψεις.)

Αυτές οι ψυχικές καταστάσεις ή στάσεις είναι τα αποτελέσματα των εσωτερικών περιεχομένων των σπερμάτων και μερικές φορές βγαίνουν στην επιφάνεια σπρωγμένα από τις εισερχόμενες ενέργειες ή εντυπώσεις.

Οι άνθρωποι δε θα πρέπει να προσεγγίζουν το εσωτερικό φως κατά τη διάρκεια του διαλογισμού ή της λατρείας όταν υπάρχουν στο νου τους αρνητικές ή επιβλαβείς σκέψεις, ή όταν υπόκεινται σε δηλητηριώδεις ψυχικές καταστάσεις.

Στο παρελθόν ήταν ενεργό μόνο το φυσικό μόνιμο σπέρμα. Το φυσικό μόνιμο σπέρμα ήταν υπεύθυνο για το σώμα των ανθρώπων τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά τους. Στην τωρινή εποχή της εξέλιξης μαζί με το φυσικό μόνιμο σπέρμα είναι ενεργό επίσης και το αστρικό μόνιμο σπέρμα και στην πλειοψηφία των ανθρώπων αυτά τα δυο καθορίζουν τις εκφράσεις της φυσικής και συγκινησιακής ζωής και τα προβλήματα του ανθρώπου.

Σιγά – σιγά το νοητικό μόνιμο σπέρμα εισέρχεται στη σκηνή και επηρεάζει τους τριπλούς φορείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτός είναι ο λόγος που τα νοητικά μας προβλήματα βαθμιαία αυξάνονται και δομούμε ένα πολύπλοκο σύστημα ανταποκριτικού μηχανισμού που είναι δύσκολο να επισκευαστεί μόνο με φυσικά ή ψυχολογικά μέσα.

Ο συνειδητός νους μας, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν έχει επίγνωση ούτε κάποιον έλεγχο πάνω στο φυσικό, αστρικό και νοητικό μόνιμο άτομο.

Συνήθως είμαστε πολωμένοι στο συνειδητό νου ή στη νοητική μονάδα, η οποία είναι μια χωριστή μονάδα μέσα στο νοητικό πεδίο. Γύρω από το κατώτερο νοητικό πεδίο βρίσκονται όλες οι σκεπτομορφές μας, οι καθημερινές εμπειρίες και το κέντρο των καθημερινών δραστηριοτήτων μας.

Αλλά βαθμιαία γίνεται το ξεδίπλωμα ή η ανάπτυξη του δισκοπότηρου και το φυσικό μόνιμο άτομο γίνεται ραδιενεργό.

Ύστερα γίνεται ραδιενεργό το αστρικό μόνιμο άτομο και τέλος αργά – αργά το νοητικό μόνιμο άτομο οργανώνεται, ξεδιπλώνοντας τα εφτά πεδία του νοητικού πεδίου.

Αυτό το ξεδίπλωμα χτίζει μια γέφυρα ανάμεσα στη νοητική μονάδα και στο νοητικό μόνιμο άτομο και τελικά το φυσικό, το αισθαντικό και το νοητικό μόνιμο σπέρμα προσεγγίζουν περισσότερο και οι ηλεκτρομαγνητικές τους αύρες συγχωνεύονται μεταξύ τους.

Το στάδιο αυτό ονομάζεται στάδιο της εμποτισμένης από την ψυχή προσωπικότητας.

Τα μόνιμα άτομα συγκεντρώνονται γύρω από την κοιλότητα του δισκοπότηρου και μεταβιβάζουν την καλοσύνη, την αλήθεια και την αγάπη του δισκοπότηρου στα αντίστοιχα σώματά τους.

 

Σαν αποτέλεσμα αυτής της μεταβίβασης τα σώματα περνούν μέσα από σοβαρές κρίσεις και ύστερα αναδύονται μέσα σε αγνότητα και χρυσαφένια υγεία. Αυτή είναι η μεταμόρφωση.

Όλες οι ορμές και οι παρορμήσεις του φυσικού επίπεδου, εξαντλούνται.

Το σώμα δομείται με ύλη ανώτερου φυσικού πεδίου.

Το αισθαντικό σώμα καθαρίζεται από όλα τα αρνητικά συναισθήματα και γίνεται μια γαλήνια πηγή αγάπης και ευσπλαχνίας.

Ύστερα αυτά τα δυο σώματα έρχονται κάτω από τον έλεγχο της νοητικής μονάδας και ο αντενεργός νους εξαφανίζεται τελείως.

Η γέφυρα που ενώνει το νοητικό μόνιμο άτομο με τη νοητική ενάδα, γίνεται μια ακτινοβόλος γραμμή φωτός και κατεβάζει στο ανθρώπινο επίπεδο τους θησαυρούς του δισκοπότηρου και ανοίγει τον άπειρο ορίζοντα της σοφίας στο συνειδητό νου.

Τώρα η ανθρώπινη συνείδηση γίνεται μια ενάδα.

Περιέχει όχι μόνο τη συνείδηση των εφτά φυσικών υποπεδίων αλλά επίσης τα αστρικά και τα νοητικά υποπεδία.

Ένας τέτοιος άνθρωπος ονομάζεται αφυπνισμένος άνθρωπος, ένας άνθρωπος ο οποίος δεν κοιμάται σε κάποιο από τα είκοσι ένα υποπεδία της προσωπικότητάς του και διαθέτει συνέχιση συνείδησης μέρα και νύχτα. Η δόξα του δισκοπότηρου εκφράζεται περισσότερο ρυθμικά σαν δημιουργική λάμψη, ομορφιά, έμπνευση, ηγετική ικανότητα, εφευρετικότητα, αγιότητα κτλ., και ο άνθρωπος γίνεται ένα λαμπερό φως για τις μελλοντικές γενιές.

Η δόξα του δισκοπότηρου γίνεται όλο και πιο ραδιενεργός.

Το Κεντρικό Πυρ λαμπαδιάζει και μια μέρα όταν φτάνει στην κορυφή της δόξας του, το δισκοπότηρο αναφλέγεται και χάνεται και ο ένοικος ελευθερώνεται από τον έλεγχο του τροχού της ζωής και του θανάτου. Τώρα πια είναι ένας Δάσκαλος. Κυριαρχεί πάνω στη γη, στο νερό, στο πυρ και στον αέρα.

Ο Δάσκαλος Θιβετανός δίνει ξεχωριστά ονόματα στα εννιά πέταλα του δισκοπότηρου.

Τα τρία πέταλαι της γνώσης τα ονομάζει:

1) Πέταλο του πολιτισμού

2) Πέταλο της κουλτούρας

3) Πέταλο της φώτισης

Όταν το πρώτο από τα πέταλα της γνώσης ξεδιπλώθηκε και άνοιξε στο φυσικό επίπεδο «έφερε ένα μέτρο φωτός στη συνείδηση του φυσικού πεδίου της ανθρωπότητας».

Αυτό συνέβη την εποχή των Λεμουρίων και ένας υλιστικός πολιτισμός δημιουργήθηκε.

Την εποχή των Ατλάντων το δεύτερο πέταλο της γνώσης ξεδιπλώθηκε στο αστρικό πεδίο και άρχισε μια συγκινησιακή, θρησκευτική κουλτούρα και ο άνθρωπος έγινε δημιουργικός.

Την εποχή των Αρίων άνοιξε το τρίτο πέταλο πάνω στο νοητικό πεδίο και δημιούργησε μια νοητική φώτιση ή γνώση.

Μας έχουν πει ότι η διδασκαλία του Βούδα βοήθησε στην επιτάχυνση του ανοίγματος των πετάλων της γνώσης.

Αυτά τα πέταλα της γνώσης σχηματίζονται από τρεις τύπους ύλης:

  1. Από νοητική ύλη των επιπέδων 1, 2, 3

  2. Από νοητική ύλη των επιπέδων 4, 5, 6, 7

  3. Από τη νοητική ύλη που βρίσκεται στην ίδια την ύλη.

Τα πέταλα της γνώσης αντιστοιχούν στο Νόμο της Υπηρεσίας.

Η δεύτερη σειρά πετάλων, τα πέταλα της αγάπης, ονομάζονται:

  1. Πέταλο της συνεργασίας

  2. Πέταλο της κατανόησης με αγάπη

  3. Πέταλο της ομαδικής αγάπης.

Μας έχουν πει ότι η διδασκαλία του Χριστού βοήθησε εκπληκτικά αυτά τα πέταλα να αναπτυχθούν και να γεμίσουν την καρδιά του ανθρώπου με την ενέργεια της αγάπης.

Είναι φανερό πως όταν το πρώτο πέταλο της αγάπης ανοίγει στο φυσικό πεδίο, ο άνθρωπος γίνεται συνεργατικός.

Το άνοιγμα του δεύτερου πετάλου στο αστρικό πεδίο τον κάνει άνθρωπο της κατανόησης με αγάπη, στην παρουσία του οποίου εσείς ανοίγετε την καρδιά σας και ανθίζετε.

Ένας τέτοιος άνθρωπος γίνεται μεγάλος καλλιτέχνης.

Το άνοιγμα του τρίτου πετάλου της αγάπης τον κάνει άνθρωπο με ομαδική συνείδηση.

Ζει και εργάζεται για την ομάδα την οποία εμείς ονομάζουμε ανθρωπότητα.

Οι μεγάλοι ανθρωπιστές ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Αυτά τα πέταλα της αγάπης αντιστοιχούν στο νόμο της μαγνητικής ώθησης.

Καθώς τα έξι πέταλα ξεδιπλώνονται και ανοίγουν επηρεάζουν τα πέταλα της Θυσίας και με τη βοήθεια των εισερχόμενων καινούργιων ενεργειών αυτά τα τρία πέταλα αρχίζουν επίσης να ανοίγουν.

Αυτά τα τρία πέταλα της Θυσίας ή της Θέλησης ονομάζονται:

  1. Πέταλο της συμμετοχής

  2. Πέταλο του σκοπού

  3. Πέταλο της κατακρήμνισης.

Όταν ξεδιπλωθεί το πρώτο πέταλο, το άτομο ή η ομάδα θα συμμετάσχει ενεργά στο Ιεραρχικό Σχέδιο.

Όλα τα μέλη της ομάδας θα αφιερωθούν στην κατανόηση και την εκτέλεση του Σχεδίου.

Όταν ξεδιπλωθεί το δεύτερο πέταλο το άτομο ή η ομάδα ενώνεται με τη θέληση ομαδικών μαθητών και αγγίζει το Σκοπό που βρίσκεται πίσω από το ΣΧΕΔΙΟ.

Όταν ξεδιπλώνεται το τρίτο θυσιαστικό πέταλο, το άτομο γίνεται ένα με την ομάδα των Μυημένων που εργάζεται για την κατακρήμνιση του Σχεδίου.

Μας έχουν πει ότι τα πέταλα της Θέλησης ή Θυσίας αντιστοιχούν στο Νόμο της Θυσίας.

Τα μεγάλα λόγια του Ερμή, «Όπως επάνω έτσι και κάτω», ισχύουν και πάλι.

Ένας Δάσκαλος της Σοφίας εξηγεί ότι ο Πλανητικός μας Λόγος είναι ένας δωδεκαπέταλος λωτός, ένα δισκοπότηρο ενέργειας, το οποίο συντηρεί τον πλανήτη.

Το Ηλιακό μας Σύστημα σχηματίζει ένα δωδεκα-πέταλο λωτό πάνω στο κοσμικό νοητικό πεδίο του Ηλιακού Λόγου.

Τρεις από αυτούς τους Λόγους αντιπροσωπεύουν τα τρία πέταλα της γνώσης, άλλοι τρεις αντιπροσωπεύουν τα τρία πέταλα της αγάπης, οι απομένοντες τρεις είναι τα πέταλα της Θέλησης, τα πέταλα της θυσίας και οι εσώτεροι περιέχουν τα κεντρικά πυρά και το πετράδι που είναι ο Ίδιος ο Ηλιακός Λόγος.

Ομ Μάνι Πάντμε Χουμ

Από αυτό το Δισκοπότηρο, η ζωή του Ηλιακού Λόγου χύνεται σε όλα όσα υπάρχουν μέσα στον αδιαπέραστο δακτύλιό Του, όπως το ζωηφόρο αίμα του Κοσμικού Χριστού χύνεται από το μεγάλο Άγιο Δισκοπότηρο.

Τα πέταλα είναι μεταβιβαστές ενέργειας.

Το Κεντρικό Πετράδι μέσα στο λωτό είναι η πηγή της ανώτερης ενέργειας στον άνθρωπο.

Η ενέργεια αυτή είναι η Ζωή του φυσικού, αισθαντικού και νοητικού σώματος.

Τα πέταλα ανοίγουν και περισσότερη Ζωή κυλάει μέσα στα σώματα.

Ακριβώς όπως ένα πρίσμα διαθλά το φως παράγοντας ένα ουράνιο τόξο χρωμάτων, έτσι και τα πέταλα δρουν πάνω σε αυτή την ενέργεια, μετατρέποντας την σε ενέργεια γνώσης, αγάπης και θυσίας.

Τα πέταλα δεν είναι μόνο μεταβιβαστές και μετατροπείς ενέργειας, είναι επίσης οι μεταφραστές ή ερμηνευτές του Ηλιακού Αγγέλου.

Τα πέταλα της γνώσης σχηματίζουν τις ενέργειες και τις ανώτερες εντυπώσεις σε ιδέες και σκεπτομορφές. Αυτές οι ιδέες και οι σκεπτομορφές βαθμιαία απορροφώνται από τα ανώτερα και τα κατώτερα νοητικά επίπεδα, μέχρις ότου ο εγκέφαλος είναι ικανός να τις καταγράψει.

Τα πέταλα της γνώσης συνδέονται στενά με το φυσικό μόνιμο άτομο, με το κέντρο του λαιμού και επίσης με τα γεννητικά όργανα.

Τα πέταλα αυτά δρουν σαν ένα μαγνητικό κέντρο για την εξύψωση και τη μεταφορά των κατώτερων ενεργειών στα αντίστοιχα ανώτερα κέντρα.

Για παράδειγμα, η σεξουαλική ενέργεια εξυψώνεται και μετασχηματίζεται μέσα στο κέντρο του λαιμού στο νοητικό σώμα, παράγοντας έτσι μια δημιουργικότητα πολύ ανώτερου επιπέδου.

Αν υπάρχουν ανώμαλα περιεχόμενα στη νοητική μονάδα, στο νοητικό μόνιμο άτομο και γενικά στον κατώτερο νου, τότε δημιουργείται μια κατάσταση ταραχής στη νοητική σφαίρα και η ροή της ενέργειας της γνώσης μεταβάλλεται σε πλάνες.

Αυτός είναι ο λόγος που στις παλιότερες εποχές οι Δάσκαλοι απαιτούσαν την εξάγνιση του νου πριν μεταβιβάσουν ανώτερες ιδέες στους Ζηλωτές ή πριν ανοίξουν το παράθυρο των πετάλων της γνώσης.

Τα πέταλα της αγάπης συνδέονται με το αισθαντικό μόνιμο άτομο, το κέντρο της καρδιάς και το ηλιακό πλέγμα. Μεταβιβάζουν την ενέργεια της έλξης, της συμπάθειας, της κατανόησης και πάνω απ’ όλα της ενόρασης.

Όταν η ενέργεια των πετάλων της αγάπης κυλάει μέσα από το αισθαντικό σώμα και εκεί συναντάει αρνητικά συναισθήματα, τότε δημιουργεί θυμαπάτες.

Μια θυμαπάτη είναι μια διαστρέβλωση της ενέργειας της αγάπης από ένα αρνητικό συναίσθημα.

Τα πέταλα της θέλησης φέρνουν την ενέργεια της θέλησης από τα ατμικά επίπεδα και την κάνουν προσιτή στα τρία επίπεδα της προσωπικότητας σαν καύσιμο για τις δραστηριότητες των σωμάτων. Ενισχύουν τις πλάνες και τις θυμαπάτες στο νοητικό και το αισθαντικό σώμα και δημιουργούν μάγια στο αιθερικό σώμα, ΑΝ το αιθερικό σώμα έχει προσβληθεί από τις πλάνες και τις θυμαπάτες.

Εκεί δημιουργούν τυφλές και ανεξέλεγκτες παρορμήσεις και τάσεις, οι οποίες ελέγχουν τα αιθερικό κέντρα δημιουργώντας στον άνθρωπο μια κατακαίουσα πάντα επιθυμία για σεξ και υλικά αποκτήματα.

Στην περίπτωση αυτή το κυρίαρχο κέντρο του είναι το κέντρο του σεξ. Είναι σαν ένας άνθρωπος πιασμένος στη δίνη της μάγια και όλες οι σκέψεις, οι εφέσεις και οι επιθυμίες του ελέγχονται από τις δυνάμεις αυτής της δίνης.

Είναι ταυτισμένος με τις ορμές του και με το μηχανισμό του.

Αυτή η ταύτιση είναι η κυριότερη αιτία της μάγια.

Τα πέταλα της θέλησης ή θυσίας τελικά διασκορπίζουν τη μάγια, δημιουργώντας μια συνεχώς προοδεύουσα αδιαφορία και απόσπαση και μετουσιώνοντας την επιθυμία σε έφεση, πρόθεση και αγνή Θέληση.

Στα μόνιμα άτομα ή σπέρματα δομούνται τα πρότυπα της συμπεριφοράς μας, των συνηθειών και των πεποιθήσεών μας, θετικά ή αρνητικά. Υπάρχουν εκεί και κληρονομούνται.

Επηρεάζουν τα γονίδια των κυττάρων και αυτά τα πρότυπα συμπεριφοράς συνεχίζουν για πολλές ζωές.

Όταν αναφέρω την κληρονομικότητα αυτών των πρότυπων συμπεριφοράς δεν αναφέρομαι οτα χαρακτηριστικά που μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά.

Ο άνθρωπος κληρονομεί αυτό που ο ίδιος είχε ενσωματώσει μέσα του τη μια εποχή ή την άλλη. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν ασκούνται δευτερεύουσες επιρροές και άλλες επιδράσεις πάνω του από τους γονείς και τους συντρόφους του. Αυτές υπάρχουν, αλλά η κύρια πηγή της υπόστασής του είναι ο ίδιος, όπως καταγράφηκε στα σπέρματα και αποθηκεύτηκε στο δισκοπότηρο.

Σε περιπτώσεις ύπνωσης μπορεί κάποιος να δει ότι το υποκείμενο αφυπνίζεται όταν μια υποβολή έρχεται σε αντίθεση με το πρότυπο των αρχών που βρίσκονται στα σπέρματα. Εκείνη τη στιγμή μια ηλεκτρική φόρτιση βγαίνει από ολόκληρη τη μονάδα και αποκαθιστά τη συνείδηση απορρίπτοντας την υποβολή. Οι περισσότερες υπνωτιστικές θεραπείες είναι πολύ επικίνδυνες. Εμποδίζουν την παροχέτευση μιας πληγής που βρίσκεται σε ένα από τα μόνιμα σπέρματα.

Η ιατρική κάνει συχνά το ίδιο πράγμα. Με χάρτινους τοίχους εμποδίζει την παρουσία μιας φωτιάς. Συχνά καταφέρνει να διώξει τις φλόγες, αλλά τα κάρβουνα παραμένουν και θα λαμπαδιάσουν ξανά κάποια άλλη φορά, μέσω ενός διαφορετικού φορέα, με διαφορετική μορφή και ίσως σε μια μελλοντική ζωή.

Αν η θεραπεία είναι προσωρινή και συμβαίνει μόνο σε ένα φορέα, δεν είναι αληθινή θεραπεία.

Δεν είναι πραγματική θεραπεία αν ο θεραπευτής θεραπεύει έναν ασθενή μόνο για την Παρασκευή ή μόνο για μια βδομάδα αλλά ξεχνάει τα επερχόμενα χρόνια, τους αιώνες, τις ζωές μέσα από τις οποίες θα περάσει το άτομο.

Αν η κρυμμένη, η αληθινή αιτία της ασθένειας δε μπορεί να προσεγγιστεί, είναι καλύτερα, σε τελική ανάλυση, να αφήνουμε ελεύθερη την εκδήλωση της ασθένειας.

Ας την αφήσουμε να εξαντλήσει τα αποθέματά της.

Ας αφήσουμε τη, φύση να καθαρίσει το σπίτι της.

Αν το σπέρμα καθαριστεί πραγματικά ο ασθενής είναι απρόσβλητος από μελλοντική επανεμφάνιση της ασθένειας.

Υπάρχει κάποιος τρόπος να προσεγγίσουμε τα σπέρματα, να τα εξαγνίσουμε, να τα καθαρίσουμε από τις παρελθοντικές συσσωρεύσεις, από τα εγγράμματα και τις καταγραφές;

Μερικές ανώτερες διάνοιες γνωρίζουν την τεχνική πώς να τα προσεγγίζουν και να εξαντλούν τα αρνητικά περιεχόμενα. «Αφέονταί σου αι αμαρτίαι», είπε ο Χριστός και ο άνθρωπος θεραπεύτηκε. Αυτή η πρόταση είναι το εξωτερικό σύμβολο μιας σύνθετης εσωτερικής τεχνικής.

Όλες οι σκοτεινές καταγραφές στα σπέρματα είναι αμαρτίες, κάτι που έγινε ενάντια στην αγάπη, την αλήθεια, την ομορφιά και το νόμο στο παρελθόν, ίσως αιώνες πριν και η καταγραφή υπάρχει ακόμα.

Όσο καιρό αυτή η καταγραφή, ή χρέος, δεν εξαλείφεται, αναπόφευκτα θα εκφράζεται.

Εκτός από τις σκοτεινές καταγραφές στα σπέρματα, υπάρχει επίσης πολύς στατικός ηλεκτρισμός στο νου μας και αυτός ο στατικός ηλεκτρισμός όχι μόνο παρεμβαίνει στη ροή του φωτός από το δισκοπότηρο και από το Σπινθήρα αλλά μερικές φορές αποκόπτει τελείως το ρεύμα ενέργειας που έρχεται στους φορείς και τα όργανα.

Τι είναι αυτός ο στατικός ηλεκτρισμός;

Είναι σαν στρόβιλοι σκόνης οι οποίοι σχηματίζονται από αντίθετα ρεύματα αέρα.

Είναι αυτό που στην κοινή γλώσσα ονομάζεται αμαρτία. Ένα τέτοιο αμάρτημα εκτελείται από ένα ιδιαίτερο τμήμα του ανθρώπου, από τη δύναμη της αντίστασης αυτού του τμήματος.

Αλλά δε δημιουργεί στατικό ηλεκτρισμό, αν δεν υπάρχει και το αντίθετο ρεύμα.

Το αντίθετο ρεύμα είναι ο ηθικός κώδικας του φόβου που το άτομο έχει ενσωματώσει από την οικογένειά του, τις μελέτες του, την εκκλησία του, τη θρησκεία του, την κυβέρνησή του ή από τον τρόπο της σκέψης του.

Όλα αυτά είναι εντυπωμένα στα σπέρματα και αυτές οι εντυπώσεις αντιστέκονται σε καθετί που δε συμφωνεί μαζί τους.

Το περιεχόμενο των σπερμάτων δρα εδώ σαν ένας κριτής ή σαν ένας αυτόματος αποβολέας, αρνούμενο ο,τιδήποτε είναι ενάντια στην εμφυτευμένη συμπεριφορά.

Ο συνειδητός νους μπορεί να παίξει ένα ρόλο στην επίλυση αυτών των «αμαρτημάτων», δημιουργώντας προφυλακτήρες στις δύσκολες περιπτώσεις.

Μερικά από τα ονομαζόμενα αμαρτήματα είναι το αποτέλεσμα προκαταλήψεων και ανθρώπινων, απαρχαιωμένων κωδίκων συμπεριφοράς.

Σε αυτές τις περιπτώσεις ο «νους» μπορεί να τα λύσει και να δημιουργήσει γαλήνη στο εσωτερικό διάστημα του νοητικού πεδίου και να αποκαταστήσει την εκροή και την εισροή των νοητικών, συγκινησιακών και ενορατικών ρευμάτων. Ο συνειδητός νους μπορεί να το καταφέρει, αν είναι αρκετά πειθαρχημένος ώστε να αποσπά τη σκεπτοδιαδικασία του από την κοινή σκέψη ή από τον κοινό κώδικα και να σκέπτεται σε έναν πλατύτερο χώρο και περιφέρεια, αλλά τείνοντας πάντα προς το ανώτερο καλό.

Αν η σκέψη του ανθρώπου βρίσκεται σε συμφωνία με το πυρ του δισκοπότηρου, ο άνθρωπος οδηγείται σε όλο και περισσότερη ελευθερία.

Αλλά αν η περιορισμένη σκέψη δημιουργεί πέπλα και παραπετάσματα τότε η κατώτερη ζωή θα αναλάβει και πάλι τον έλεγχο και η πρόοδος του ανθρώπου θα καθυστερήσει για αιώνες.

Θα χρειαστεί τότε να αποκαλύψει τον εαυτό του, βήμα – βήμα, από τα δίχτυα που έπλεξε και στα οποία έχει πιαστεί, δημιουργώντας μια πραγματική φυλακή για τον εαυτό του.

Ο Θιβετανός Δάσκαλος στο Κοσμικό Π υ ρ λέει:

«Όταν ο νους αναπτύσσεται ανάρμοστα και παύει να ενώνει το ανώτερο και το κατώτερο, σχηματίζει μια δική του σφαίρα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη συμφορά που μπορεί να πλήξει το ανθρώπινο πνεύμα».

(Αλίκη Μπέιλη, Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός.)

Τα μόνιμα σπέρματα δεν είναι μόνο τα δοχεία των δραστηριοτήτων ή των εντυπώσεών μας στα τρία πεδία αλλά επίσης είναι σπέρματα καθένα από τα οποία αναπτύσσει τον αντίστοιχο φορέα του.

(Χ. Σαραϊνταριάν, Ο Κόσμος μέσα στον Άνθρωπο.)

Κάθε μόνιμο άτομο έχει εφτά σπείρες.

Απαιτούνται αιώνες για να αναπτυχθούν αυτές οι σπείρες.

Όταν η έβδομη σπείρα είναι ενεργός, περιέχει μόνο πολύ χονδροειδείς εντυπώσεις και δομεί ένα σώμα που αντιστοιχεί σε αυτό το επίπεδο κραδασμού.

Όταν η τρίτη, μετρώντας από τα πάνω, σπείρα είναι ενεργός, το σώμα είναι ανώτερης τάξης, δομημένο από λεπτότερη ύλη και αντίστοιχα το περιεχόμενο του σπέρματος είναι πιο σύνθετο, πιο περιεκτικό και έχει ανώτερες βαθμίδες εντυπώσεων.

Μόνο όταν δομήσουμε τα σώματά μας από την ύλη του τρίτου επιπέδου, μπορεί να υπάρξει ένας αληθινός αγωγός φωτός, αγάπης και δύναμης για τον εσωτερικό άνθρωπο.

Όταν είναι ενεργός η πρώτη σπείρα, ο άνθρωπος είναι θείος και ένα με τη Θέληση του Θεού.

Η κάθε σπείρα συνδέεται με το αντίστοιχο υποπεδίο αυτού του συγκεκριμένου πεδίου.

Εφτά σπείρες αντιστοιχούν στα εφτά νοητικά υποπεδία, εφτά στα συγκινησιακά υποπεδία και εφτά στα φυσικά υποπεδία. Όπως ειπώθηκε, τα ανώτερα πεδία του κάθε φορέα γίνονται ενεργά όταν είναι ενεργές οι ανώτερες σπείρες των σπερμάτων.

Στο βαθμό που οι σπείρες των σπερμάτων ενεργοποιούνται και τα αντίστοιχα υποπεδία σχηματίζονται και οργανώνονται, στον ίδιο βαθμό το περιεχόμενο του δισκοπότηρου γίνεται πλουσιότερο και ανώτερης ποιότητας.

Ακόμα και η μορφή, το χρώμα και η ακτινοβολία του δισκοπότηρου γίνονται πιο όμορφα και πιο φωτεινά και ανάλογα ο ορίζοντας του πεδίου της συνείδησής σας γίνεται όλο και ευρύτερος.

Όταν έχει αναπτυχθεί πλήρως μπορείτε να δείτε εννιά φλόγες, σαν τα πέταλα ενός τριαντάφυλλου, να σχηματίζουν το δισκοπότηρο.

Μέσα εκεί παρατηρούνται τρεις φλόγες ηλεκτρικού γαλάζιου χρώματος οι οποίες τελικά θα κάψουν το δισκοπότηρο και θα ελευθερώσουν την πύρινη ουσία του.

Αν ο μαθητής ακολούθησε την Ατραπό μέχρι τη «Γαλάζια Κορυφή», τώρα είναι απόλυτα ικανός να αποσπαστεί από το φυσικό του σώμα και τα προβλήματα του, από το συγκινησιακό του σώμα και τα προβλήματα του και ειδικά

από το νοητικό του σώμα και τα προβλήματα του. Τώρα έχει μια καθαρή ιδέα ότι δεν είναι το σώμα, οι συγκινήσεις και ο νους, αλλά κάτι πέρα από αυτά.

Τώρα είναι ένας άνθρωπος ο οποίος σκαρφαλώνει προς αυτό που ονομάζεται ο εαυτός του.

Καθώς σκαρφαλώνει βλέπει ότι με μια υλική έννοια μειώνεται αλλά με μια πνευματική έννοια αυξάνει γίνεται όλο και πιο πλούσιος και αναλογικά ο ορίζοντάς του γίνεται απεριόριστος.

Καθώς προχωρούμε προς την ύλη γινόμαστε αποκλειστικοί και καθώς προχωρούμε προς το πνεύμα γινόμαστε περιεκτικοί.

Το να προχωράτε προς την ύλη σημαίνει να βυθίζεστε σε όλο και βαθύτερο ύπνο.

Το να προχωράτε προς το πνεύμα σημαίνει να αφυπνίζεστε προοδευτικά στον Εαυτό σας και να ελευθερώνεστε.

Η ελευθερία πετυχαίνεται όταν ελευθερώνεται το πετράδι μέσα στο λωτό. Καθώς ο λωτός ξεδιπλώνεται, πετυχαίνεται περισσότερη ελευθερία, μέχρις ότου το πετράδι ελευθερώνεται και πετυχαίνεται η ολοκληρωτική απελευθέρωση.

Μπορεί να συμβεί ανώμαλο ξεδίπλωμα του λωτού. Αυτό προκαλεί προσωρινή ανταρσία και αχαλίνωτη συμπεριφορά αλλά καθώς το ξεδίπλωμα προχωρεί ο άνθρωπος ισορροπεί και εισέρχεται στην αληθινή Ατραπό της πνευματοποίησης, της ελευθερίας.

Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και στην ανθρωπότητα.

Η αληθινή ελευθερία για την ανθρωπότητα θα επιτευχθεί καθώς ο μεγάλος λωτός ξεδιπλώνεται και το πετράδι αρχίζει να ακτινοβολεί.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIII – Η ΗΘΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Υπάρχουν δυο είδη εσωτερικών υποβολών τα οποία μπορούν να συγχυστούν με τη δύναμη που ονομάζουμε ηθική συνείδηση.

1) Έχουμε έμφυτα πρότυπα σκέψης, πρότυπα παρορμήσεων ή ορμών τα οποία δομήθηκαν κατά τη διάρκεια των περασμένων ζωών μας.

2) Έχουμε το περιεχόμενο του δισκοπότηρου που είναι καθαρή σοφία συλλεγμένη μέσα από τις εμπειρίες των προηγούμενων ζωών μας.

3) Έχουμε, επίσης, τη φωνή της Ψυχής, τη «Φωνή της Σιωπής» που είναι ο σταθερός κραδασμός του Ηλιακού Αγγέλου μέσα μας.

Αυτή η τελευταία είναι η αληθινή ηθική συνείδηση.

Οι άλλες είναι εσωτερικές υποβολές που καθορίζονται από το χρόνο και το χώρο, από περασμένες ζωές και εμπειρίες και ίσως να μην μπορούν να καλύψουν την ανάγκη οποιασδήποτε δοσμένης κατάστασης αλλά η φωνή του Ηλιακού Αγγέλου είναι αδέσμευτη και πάνσοφη.

Είναι ανεξάρτητη από τις περασμένες, τις τωρινές ακόμα και από τις μελλοντικές προσδοκίες μας και τα ανθρώπινα όνειρα. Είναι η αγνή, καθαρή φωνή της αλήθειας η οποία βρίσκεται σε συμφωνία με τους θεμελιώδεις νόμους του σύμπαντός μας.

Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει ηθική συνείδηση, ση­μαίνει ότι το τείχος ανάμεσα στον κατώτερο και τον ανώ­τερο άνθρωπο γίνεται όλο και πυκνότερο. Αυτό το τείχος μπορεί να είναι αιθερικό, συγκινησιακό ή νοητικό τείχος, με

τη μορφή θυμαπάτης, μάγια ή πλάνης. Όταν συμβαίνει αυ­τό, ο Ηλιακός Άγγελος δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τη μονάδα της συνείδησης ή με την ανθρώπινη ψυχή και ο άνθρωπος μπορεί να γίνει θύμα των Ζωικών ορμών του, του εγωισμού και του μίσους του, ή ακόμα των συσσωρευ­μένων υπνωτικών υποβολών του. Σε ακραίες περιπτώσεις η συμπεριφορά του μπορεί να γίνει τόσο Ζωώδικη, ώστε ο Ηλιακός Άγγελος τον εγκαταλείπει. Δεν υπάρχει ελπίδα για έναν τέτοιον άνθρωπο για πολλούς κύκλους. Αυτή εί­ναι η μεγαλύτερη τραγωδία που μπορεί να συμβεί σε μια ανθρώπινη ύπαρξη.

(Χ. Σαραϊνταριάν, Η Κρυμμένη Δόξα του Εσωτερικού Ανθρώπου, Κεφάλαια, 3, 5)

Η ηθική συνείδηση μπορεί να αναπτυχθεί χρησιμοποιώντας την «ήρεμη μικρή φωνή» της στις καθημερινές υποθέσεις μας.

Μπορεί να είναι ένα φως πάνω στο δρόμο μας και τελικά να γίνει το χρυσό νήμα που θα μας οδηγήσει στο Σπίτι μας.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIV – ΤΟ ΕΦΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΦΤΑ

 

Μέρος I, Το Φυσικό, Αισθαντικό και Νοητικό Πεδίο

Στην πραγματικότητα είμαστε το «εγώ» που κρύβεται μέσα στο σώμα, όπως ένας ήλιος οτο κέντρο του σύμπαντος.

Είμαστε ο εσωτερικός Σπινθήρας. Αποκτάμε συνείδηση του εαυτού μας πάνω στα πεδία μέσω των οποίων προσπαθούμε να εκφραστούμε.

Όπως μια ακτίνα φωτός, νιώθουμε τον εαυτό μας να βρίσκεται πάνω στο αντικείμενο ή μέσα στην ύλη πάνω στην οποία χτυπάμε ή την οποία διαπερνάμε.

Σε οποιοδήποτε πεδίο χτυπάμε εκεί βρίσκεται και η συνείδηση της ύπαρξής μας.

Το φως του Σπινθήρα αυξάνεται όσο πλησιάζουμε προς το κέντρο και μειώνεται όσο προχωράμε προς την περιφέρεια.

Ανάπτυξη της συνείδησης σημαίνει διεύρυνση του πεδίου φωτός πάνω στη νοητική ύλη όπου χτυπάει η φωτεινή ακτίνα της διάνοιας της ψυχής.

Η συνείδησή μας αναπτύσσεται από τον κόσμο του φυσικού πεδίου, περνάει μέσα από το αστρικό και νοητικό κόσμο στο πεδίο της ενόρασης και από κει στο πεδίο της γαλήνης και στη συνέχεια στο πεδίο της ελευθερίας.

Το ενορατικό πεδίο ονομάζεται πεδίο της ευδαιμονίας.

Στην Αρχαία Σοφία το πεδίο της γαλήνης είναι γνωστό σαν πεδίο του Νιρβάνα, το νιρβανικό ή ατμικό πεδίο.

Είναι το πεδίο του πνεύματος, το πεδίο της γαλήνης.

Το πεδίο της ελευθερίας είναι το εναδικό πεδίο.

Είναι το πεδίο όπου η Αυτο-επί-γνωση είναι γεγονός.

Στο φυσικό πεδίο δε μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας παρά μόνο σαν σώμα.

  • Στο αστρικό πεδίο βλέπουμε διαστρεβλωμένες εικόνες του εαυτού μας.

  • Στο νοητικό πεδίο συλλαμβάνουμε αναλαμπές του εαυτού μας.
  • Στο ενορατικό πεδίο βλέπουμε καθαρά αλλά δεν είμαστε ακόμα ο εαυτός μας. Υπάρχει ακόμα ο καθρέφτης.
  • Στο ατμικό πεδίο, το πεδίο του πνεύματος ή της γαλήνης, αρχίζουμε να είμαστε ο εαυτός μας.
  • Στο εναδικό πεδίο, το πεδίο της ελευθερίας, γινόμαστε ο Εαυτός μας, ένας Σπινθήρας, ένας λαμπρός Σπινθήρας στον πύρινο χώρο της ύπαρξης.

Αυτή η επίτευξη του να γίνουμε ο εαυτός μας συχνά ονομάζεται Η Γαλάζια Κορυφή ανάμεσα στα ψηλά βουνά.

Στην αρχαία φιλολογία ονομάζεται η εμπειρία του «Πατρός» ή η εμπειρία της συνομιλίας με το Θεό.

Ο Μωυσής σκαρφάλωσε στο βουνό και περνώντας το όριο της ανθρώπινης εμπειρίας πίσω από τα σύννεφα, ήρθε σε επαφή με το Θείο και έφερε μαζί του στην κοιλάδα τους Νόμους.

Το βουνό που ανέβηκε ήταν η Ατραπός που οδηγεί στον Πραγματικό Εαυτό του και η Παρουσία με την οποία μίλησε ήταν ο Πραγματικός Εαυτός του, ο Πατέρας.

Όταν τον ρώτησαν για τον Πατέρα, ο Χριστός απάντησε,

«Ο Πατήρ και εγώ εν εσμέν».

Εκείνος ήταν συνειδητά ο Εαυτός του.

Η Ατραπός είναι επίσης γνωστή σαν η κλίμακα του Ιακώβ πάνω στην οποία το υλοποιημένο πνεύμα σκαρφαλώνει και ανεβαίνει προς την πνευματοποίησή του, προς την ουσία της Πατρότητάς του.

Είναι ενδιαφέρον το ότι η κορυφή της κλίμακας «φτάνει στον ουρανό» το άπειρο ή στο επίπεδο της απόλυτης ελευθερίας.

Πάνω της οι «Άγγελοι του Θεού» ανεβαίνουν και κατεβαίνουν.

(Γένεσις, 28:12)

Στη συνέχεια ακολουθεί ένα σχεδιάγραμμα της κλίμακας της ενέλιξης και της εξέλιξης του τόξου της καθόδου και του τόξου της ανόδου.

Τα διαδοχικά επίπεδα αντιπροσωπεύουν τις συχνότητες κραδασμού ή τις καταστάσεις συνείδησης, τις καταστάσεις ύπαρξης.

Λίγα επεξηγηματικά λόγια:

Α. Σε κάθε πεδίο ο αριθμός 1 είναι η Λογοϊκή ή Θεία νότα αυτού του πεδίου.

Ο αριθμός 5 είναι η νοητική ύλη, η νοητική νότα κτλ.

Β. Θα παρατηρήσετε ότι ο νους του φυσικού πεδίου δεν έχει την ίδια ποιότητα φωτός με το πέμπτο υποπεδίο του ενορατικού πεδίου αν και έχουν το ίδιο κλειδί και την ίδια νότα σε διαφορετικές οκτάβες.

Γ. Στο εξελικτικό τόξο ο Θείος Σπινθήρας εκφράζεται πρώτα μέσω του φυσικού επιπέδου.

Αυτή η έκφραση είναι η συνείδηση του φυσικού επιπέδου. Βαθμιαία αναπτύσσει τη συνείδηση του αστρικού επιπέδου και συνεχίζει ανεβαίνοντας την κλίμακα.

Δ. Όταν φτάνει στο επίπεδο της εναδικής επίγνωσης εκεί βλέπει τον Εαυτό Του όπως είναι.

Πέρα από αυτή τη γραμμή ο Σπινθήρας εισέρχεται στη δική Του θειότητα.

Ε. Κατά το ταξίδι του ο Εσωτερικός Σπινθήρας, η Ενάδα έρχεται σε επαφή με τη Ζωή ή με την ύπαρξη μέσα από όλους τους φορείς έκφρασής του.

Αναγνωρίζει το φυσικό πεδίο μέσω του σώματος και των αισθήσεών Του.

Αναγνωρίζει το λεπτό κόσμο, τον αστρικό ή αισθαντικό κόσμο, μέσω του συγκινησιακού ή λεπτού του σώματος.

Αναγνωρίζει το νοητικό κόσμο μέσω του νοητικού πεδίου Του ή νοητικού μηχανισμού.

Κάνει το ίδιο και με τα ανώτερα πεδία.

Όλα τα πεδία είναι σαν γέφυρες ανάμεσα στο άτομο και στο σύμπαν. Έτσι δομεί κανάλια ανάμεσα στο ατομικοποιημένο και στον ωκεανό της Θειότητας.

Ζ. Κάθε πεδίο έχει τέσσερις λειτουργίες:

Λήψη

Αφομοίωση

Μετουσίωση

Έκφραση

Λήψη σημαίνει να παίρνει «τροφή», εντυπώσεις, ιδέες, φως και κοσμικά κύματα.

Αφομοίωση σημαίνει να κάνει αυτές τις εντυπώσεις, τις ιδέες, και το φως έτοιμα να υπηρετήσουν το σκοπό της μονάδας της συνείδησης σε ένα δοσμένο επίπεδο.

Μετουσίωση είναι η ανύψωση της αφομοιωμένης ενέργειας σε ένα ανώτερο πεδίο για να χρησιμοποιηθεί στη δόμηση του μηχανισμού επαφής πάνω σε αυτό το πεδίο.

Έ κ φ ρ α σ η σημαίνει να ζει, να ακτινοβολεί προς τα έξω, να εργάζεται σύμφωνα με το Σχέδιο πάνω στο δοσμένο πεδίο και στο δοσμένο κύκλο.

Η έκφραση είναι υπηρεσία.

Εδώ πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτή η κλίμακα της επίτευξης δεν είναι ακόμα πλήρης.

Σε αυτό το στάδιο της ανθρώπινης επίτευξης έχουμε μόνο τα τρία κατώτερα πεδία, φυσικό, αστρικό και νοητικό.

Τα άλλα πεδία ή βήματα δεν έχουν οργανωθεί ακόμα. Μερικοί άνθρωποι δεν είναι καν πραγματικά συνειδητοί πάνω στο αστρικό και στο νοητικό πεδίο. Νομίζουν ότι είναι.

Ονομάζουν τα αισθήματα ή τις συγκινήσεις τους συγκινησιακό τους κόσμο.

Ονομάζουν τις σκέψεις τους νοητικό τους κόσμο αλλά αυτά τα αισθήματα, οι συγκινήσεις και οι σκέψεις δεν είναι κάτι άλλο παρά αντιδράσεις και ανταποκρίσεις του φυσικού πεδίου.

Για να γίνουμε ενεργοί και συνειδητοί στο λεπτό κόσμο, όπως είμαστε στο φυσικό κόσμο, απαιτείται μακρόχρονη μαθητεία και εκπαίδευση.

Το ίδιο ισχύει για το νοητικό κόσμο γιατί όπως η ζωή στη θάλασσα είναι διαφορετική από τη ζωή στην ξηρά, έτσι και η ζωή ποικίλλει στο φυσικό, αστρικό και νοητικό κόσμο, καθώς και στους ανώτερους κόσμους.

Αυτοί οι ανώτεροι κόσμοι θα πρέπει να χτιστούν από τα δικά μας «χέρια και πόδια», από το δικό μας αληθινό και ειλικρινή μόχθο. Όπως έχουμε ένα πεπτικό σύστημα για το σκοπό της δόμησης του φυσικού μας σώματος, έτσι και τα ανώτερα σώματά μας διαθέτουν ένα παρόμοιο σύστημα που δομεί τα αντίστοιχα σώματα.

Η πραγματική τροφή μας είναι εφτά ειδών.

Έχουμε φυσική, αστρική, νοητική, βουδική, ατμική, εναδική και θεία τροφή.

Δε μπορούμε να λάβουμε ατμική τροφή με το φυσικό πεπτικό μας σύστημα. Για να λάβουμε ατμική τροφή πρέπει να δομήσουμε το αντίστοιχο πεπτικό σύστημα και τους αναγκαίους μηχανισμούς μετουσίωσης και έκφρασης.

Η Ενάδα, κατά την κάθοδο Της σε φυσική ύπαρξη, περιβάλλεται με την ύλη κάθε διαδοχικού πεδίου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αυτή η ύλη είναι πλήρως ανεπτυγμένοι μηχανισμοί επικοινωνίας ανάμεσα στη Ενάδα και την πλατιά θάλασσα της ύπαρξης πάνω στα διάφορα πεδία.

Η διαφορετική ύλη την οποία η Ενάδα έχει γύρω της, όπως ατμική, βουδική, νοητική και αστρική ύλη, είναι σαν ακατέργαστα υλικά με τα οποία η ξεδιπλούμενη συνείδηση βαθμιαία θα χτίσει το μηχανισμό επικοινωνίας.

Για παράδειγμα, ένας μηχανολόγος φτιάχνει ένα ραδιόφωνο με τα υλικά που μπορεί να βρει.

Η διαδικασία της δόμησης αρχίζει από το έβδομο υποπεδίο του έβδομου πεδίου, το κατώτερο.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα σώμα που είναι δομημένο μέχρι το πέμπτο υποπεδίο, αλλά βαθμιαία, μέσω της σωστής δίαιτας, της πειθαρχίας και του καθαρού αέρα, προσθέτουμε μια ποσότητα ύλης τέταρτου υποπεδίου, ύστερα τρίτου υποπεδίου.

Τελικά θα έχουμε ένα σώμα το οποίο θα είναι δομημένο από ύλη του ανώτερου υποπεδίου του φυσικού πεδίου.

Κάθε φορά που χτυπάτε μια νότα σε ένα υποπεδίο, οι αντίστοιχες νότες στα ανώτερα υποπεδία δέχονται μια ελαφρά διέγερση.

Το επόμενο διαδοχικά πεδίο αρχίζει να έρχεται κάτω από τον έλεγχο ενός συνειδητού ανθρώπου όταν το κατώτερο πεδίο φτάνει στην ύλη του τέταρτου υποπεδίου του, όπως φαίνεται στο ακόλουθο διάγραμμα:

V. 1 2 3 4 5 67 Νοητικό

VI. 1 2 3 4 5 6 7 Αστρικό

VΙΙ. 1 2 3 4 5 (6 7) Φυσικό

Όταν το κατώτερο πεδίο (VII) είναι ενεργό με την ύλη του τέταρτου υποπεδίου του, ο Εσωτερικός Κύριος αρχίζει να ελέγχει το έβδομο υποπεδίο του επόμενου ανώτερου πεδίου (VI).

Όταν φτάνεται το πρώτο υποπεδίο του κατώτερου πεδίου (VII), ο Εσωτερικός Κύριος αρχίζει να έχει συνειδητό έλεγχο πάνω στο τέταρτο υποπεδίο του (VI), πάνω στο έβδομο υποπεδίο του (V) και ούτω καθεξής.

Το κλειδί για τις μυήσεις είναι κρυμμένο σε αυτή τη διαδικασία.

Για παράδειγμα, στην τρίτη μύηση, όταν ο άνθρωπος έχει αναπτύξει την ανώτερη ύλη του αστρικού πεδίου, το βουδικό πεδίο αρχίζει να διαπερνά το αστρικό πεδίο με το φως του. Και ύστερα βαθμιαία το βουδικό φως αντικαθιστά το αστρικό πεδίο και γίνεται «το κύριο όργανο αίσθησης».

Όταν ο νους έχει αναπτύξει την ύλη του πρώτου υποπεδίου, η Θέληση της Ενάδας, η οποία εκφράζεται μέσω του ατμικού πεδίου, αρχίζει να πλημμυρίζει το νοητικό πεδίο με τη δύναμή της, εντυπώνοντας στο νου Κοσμικούς Νόμους της Θυσίας και της Σύνθεσης.

Εδώ έχουμε μια διπλή διαδικασία:

  1. Το κατώτερο ανοίγεται στο ανώτερο.

  2. Το ανώτερο, γινόμενο ενεργό, φέρνει περισσότερη ενέργεια από το κέντρο του Φωτός, της Αγάπης και της Δύναμης στα κατώτερα πεδία.

    Η συνήχηση ανάμεσα στα αντίστοιχα υποπεδία σχηματίζει τη μελλοντική γέφυρα η οποία στην Αρχαία Σοφία ονομάζεται Ανταχκαράνα ή η Γέφυρα του Ουράνιου Τόξου.

Όταν τα σώματά σας είναι δομημένα από ύλη του πρώτου υποπεδίου και των εφτά πεδίων, ο Εσωτερικός Κύριος ακτινοβολεί και εκφράζεται σαν ζον φως και πυρ, σαν μια μεγάλη ομορφιά.

Πάνω από το τέταρτο υποπεδίο, ο άνθρωπος έχει περισσότερη ενέργεια κάτω από τις διαταγές του, αλλά δε μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την ενέργεια εποικοδομητικά παρά μόνο όταν αναπτύξει ένα αίσθημα ευθύνης, που είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας της αγάπης της Ψυχής που δρα πάνω στο νοητικό του πεδίο.

Αυτός που χτίζει ένα τείχος ανάμεσα στον ανώτερο νου (υποπεδία 1, 2, 3) και στον κατώτερο νου (υποπεδία 4, 5, 6, 7) βαθμιαία εισέρχεται στην αριστερή ατραπό και δε μπορεί να δεχτεί την αγάπη και το φως των ανώτερων πεδίων.

Ένας αδελφός του σκότους σταματάει την πρόοδό του πάνω στην κλίμακα της εξέλιξης για λίγο και φυλακίζει τον εαυτό του στα κατώτερα νοητικά πεδία, όπου εκεί βρίσκει πολλά είδη πλανών και αυταπατών.

Είναι καλό να ξέρουμε ότι η φύση έχει τους δικούς της φύλακες και ένας αδελφός του σκότους δε μπορεί άμεσα να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον ανώτερο και στον κατώτερο νου.

Οι αρχαίοι μιλούσαν για τις γ κ ο ύ ν α.

Γκούνα σημαίνει μια ιδιότητα ή ένα χαρακτηριστικό.

Υπάρχουν τρεις γκούνα:

α. «Η ιδιότητα της αγνότητας, αλήθειας, καλοσύνης ή ουσιαστικής πραγματικότητας, είναι

σ ά τ β α».

 

β. «Η ιδιότητα της δραστηριότητας, του πάθους ή της επιθυμίας, είναι ρ ά τ ζ α».

γ. «Η ιδιότητα της ηρεμίας, του σκοταδιού, της άγνοιας, της αδράνειας ή της ακινησίας, είναι τάμας».

Όταν τα σώματά μας ή τα πεδία είναι δομημένα από ύλη του έβδομου και έκτου υποπεδίου, θεωρούνται ταμασικά ή αργά και γεμάτα με αδράνεια πάνω στο δικό τους πεδίο και αναφορικά με την ακτίνα των σχέσεων τους.

Όταν τα σώματα είναι δομημένα με ύλη του πέμπτου και τέταρτου υποπεδίου τότε γίνονται ρατζασικά, γεμάτα δραστηριότητα, πάθος, επιθυμία κτλ.

Όταν τα σώματα είναι δομημένα με ύλη του τρίτου, δεύτερου και πρώτου υποπεδίου γίνονται σατβικά. Είναι αγνά, ρυθμικά και ραδιενεργά.

Τάμας σημαίνει ένα πράγμα στο φυσικό πεδίο και κάτι τελείως διαφορετικό στο ατμικό πεδίο.

To έβδομο πεδίο, το κατώτερο, είναι ρυθμικό αν είναι φτιαγμένο από ύλη του τρίτου, δεύτερου και πρώτου υποπεδίου.

Η ανώτερη ύλη σε αυτό το σώμα είναι του πρώτου υποπεδίου αλλά σε σχέση με το αμέσως επόμενο πεδίο, η ύλη του πρώτου υποπεδίου αντιστοιχεί με την ύλη του τέταρτου υποπεδίου.

Σε σχέση με το πέμπτο πεδίο, αντιστοιχεί στο έβδομο υποπεδίο του πέμπτου πεδίου.

Αν τα κοιτάζουμε από το πέμπτο πεδίο τότε το έβδομο υποπεδίο του πέμπτου, το τέταρτο υποπεδίο του έκτου και το πρώτο υποπεδίο του έβδομου πεδίου, βρίσκονται στην ίδια γραμμή.

Έτσι γίνεται σαφές ότι η συνείδηση εκτείνεται από το ένα πεδίο στο άλλο αλλά όταν περνάει σε ένα ανώτερο πεδίο, έρχεται από σάτβα και μπαίνει σε τάμας.

Ύστερα περνάει στα ανώτερα ράτζα και σάτβα και το ίδιο γίνεται σε όλα τα διαδοχικά επίπεδα.

Το πρώτο υποπεδίο του κάθε πεδίου είναι το κλειδί γι’ αυτό το πεδίο.

Όλοι οι κραδασμοί των υποπεδίων πρέπει να είναι συντονισμένοι με αυτή τη βασική νότα – κλειδί. Η νότα του πρώτου υποπεδίου πρέπει να κυριαρχεί στις υπόλοιπες.

Βαθμιαία μια διοκεκριμμένη νότα θα ακτινοβολείται από όλο το πεδίο και θα έχουμε εφτά καθαρές νότες πάνω στα εφτά πεδία.

Και πάλι, τα πεδία VII και VI θα είναι και πνευματικά ταμασικά.

Τα πεδία V και IV θα είναι ρατζασικά.

Τα πεδία ΙΙI, II και I θα είναι σατβικά.

Κατά παρόμοιο τρόπο, η συνείδησή μας θα είναι ταμασική, αν έχουν αναπτυχθεί μόνο τα πεδία VIΙ και VI.

Γίνεται ρατζασική, όταν αναπτύσσεται το πεδίο V.

Αρχίζοντας από το πεδίο IV και προχωρώντας προς τα πεδία III, II και I γίνεται σατβική, σε αρμονία με την καρδιά του σύμπαντος.

Ποιες είναι, τώρα, οι κατάλληλες τροφές για τα σώματα ή πεδία;

Για να αναπτύξουμε το φυσικό μας σώμα χρειαζόμαστε αιθερική και φυσική τροφή που σημαίνει τροφή, καθαρό αέρα και πειθαρχία.

Για να αναπτύξουμε και να μετουσιώσουμε το αισθαντικό μας σώμα ή πεδίο, πρέπει να προσπαθήσουμε να αφομοιώσουμε την ομορφιά στη μουσική, στον κόσμο, στο χρώμα, στην κίνηση και πρέπει να εκφράζουμε θετικά αντί για αρνητικά συναισθήματα.

Για να αναπτύξουμε το νοητικό μας πεδίο, πρέπει να προσπαθήσουμε να αφομοιώσουμε γνώση, να σκεφτόμαστε καθαρά, να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα όπως είναι και να έχουμε ειδικές ώρες για περισυλλογή και διαλογισμό.

Το ε ν ο ρ α τ ι κ ό πεδίο αναπτύσσεται όταν τρεφόμαστε με αγάπη και ευσπλαχνία και όταν σκεφτόμαστε με ενότητα και σύνθεση.

Κάθε φορά που κάνετε μια πράξη αγάπης, παρέχετε τροφή για το ενορατικό σώμα.

Το ενορατικό πεδίο αναπτύσσεται κυρίως μέσω διαλογισμού πάνω σε σύμβολα ή με τη συμβολική σκέψη.

Χ. Σαραϊνταριάν, Ο Κόσμος μέσα στον Άνθρωπο.

Επίσης του ιδίου, Η Επιστήμη του Διαλογισμού.

Η ανώτατη χαρά πάνω σε αυτό το πεδίο μπορεί να δοκιμαστεί μόνο μέσω της αγάπης.

Μόνο πάνω σε αυτό το πεδίο οι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν το αληθινό νόημα της αδελφότητας.

Το α τ μ ι κ ό ή νιρβανικό πεδίο δομείται με ενέργεια θέλησης και τρέφεται από πραγματικές πράξεις θέλησης.

Εισερχόμαστε στο ε ν α δ ι κ ό πεδίο μέσω πράξεων ελευθερίας, μέσω πράξεων καθαρής απόσπασης και θυσίας.

Όταν η συνείδηση εισέλθει σε αυτό το πεδίο της ελευθερίας, ο ορίζοντας του παντογνώστη, παντοδύναμου και πανταχού παρόντος ωκεανού της πραγματικότητας ανατέλλει πάνω στην ύπαρξή μας και βασιλεύει η σιωπή.

Ο άνθρωπος είναι ο μικρόκοσμος και η Μεγάλη Ύπαρξη είναι ο μακρόκοσμος.

Η Μεγάλη Ύπαρξη έχει αντίστοιχα πεδία που ονομάζονται κοσμικά πεδία.

Για παράδειγμα, κοσμικό φυσικό πεδίο, κοσμικό αστρικό πεδίο κτλ.

Τα δικά μας σαράντα εννιά υποπεδία έχουν παρθεί σαν ένα σύνολο από το κοσμικό φυσικό πεδίο των εφτά Κοσμικών Πεδίων.

Αναπτύσσοντας τα υποπεδία μας, αγγίζουμε ελαφρά, τα αντίστοιχα Κοσμικά Πεδία.

Μέχρι εδώ αποκτήσαμε κάποια γνώση του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου.

Το επόμενο θέμα μας είναι το ενορατικό ή βουδικό μας πεδίο.

Μέρος II, Το Βουδικό Πεδίο

Στο βουδικό πεδίο έχουμε απουσία του νου.

Δεν υπάρχει σκέψη αλλά υπάρχει το μεγαλύτερο φως της διάνοιας.

Καθώς ο προσκυνητής εισέρχεται σε αυτή τη ζώνη οντότητας, αφήνει βαθμιαία πίσω του τις οικείες εικόνες, αντιλήψεις ή παραστάσεις του εαυτού του.

Ακόμα αφήνει πίσω του τους τρόπους συλλογισμού, συμπερασμάτων ή επαγωγής.

Αρχίζει να γνωρίζει μέσω άμεσης γνώσης, γιατί βλέπει τον κόσμο των αιτίων με τα αποτελέσματά του.

Μερικές φορές, σε σπάνιες στιγμές ζούμε σε αυτό το επίπεδο που ονομάζεται ενόραση, αισθανόμενοι πράγματα σκοτεινά και απόμακρα.

Την άλλη στιγμή η «ενόρασή» μας πέφτει στο νοητικό επίπεδο, μέσα στο ποτάμι της εκλογίκευσης, και ξαναρχίζουμε την εικονοπλαστική διαδικασία μας.

Στο ενορατικό επίπεδο η συνείδησή μας, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι στο νοητικό πεδίο, έχει τώρα γίνει επίγνωση γιατί ο Πραγματικός Εαυτός, που είναι το φως της συνείδησης, εκφράζεται μέσω μια λεπτότερης ατμόσφαιρας, στην οποία υπάρχουν λιγότερα μόρια «σκόνης, υγρασίας ή καπνού».

Εδώ ο άνθρωπος δρα κυρίως με μεγάλες, παγκόσμιες ιδέες.

Ο κόσμος, το σύμπαν και ο Κόσμος δεν αποτελούν πια γι’ αυτόν ξεχωριστές μονάδες, αλλά μέρη ενός μεγαλύτερου όλου στο οποίο υπάρχουν πολύ στενές σχέσεις.

Εδώ βλέπει για πρώτη φορά την ενότητα όλων των πραγμάτων και το αίσθημα της χωριστικότητας εξαφανίζεται.

Σε αυτό το επίπεδο αρχίζει να κατανοεί τις αληθινές ανάγκες των άλλων ανθρώπων και τους τρόπους για να τις ικανοποιήσει.

Από το ενορατικό πεδίο κυλούν οι ιδέες και γνωρίζουμε ότι οι ιδέες είναι ισχυρά φορτισμένες κυανοτοπίες, που μεταφέρουν μαζί τους μεγάλη ενέργεια.

Ο Ηλιακός Άγγελος, του οποίου η φύση είναι φως, φωτίζει τόσο το ενορατικό όσο και το νοητικό πεδίο.

Έτσι ο άνθρωπος που είναι εστιασμένος στο νοητικό πεδίο έχει την ευκαιρία να συλλάβει ιδέες, να τις κατεβάσει, να τις αφομοιώσει και να τις φέρει σε έκφραση.

Οι ιδέες βαθμιαία κατέρχονται από το ανώτερο νοητικό στο κατώτερο νοητικό πεδίο.

Εκεί οργανώνονται και υλοποιούνται σύμφωνα με τις ανάγκες της εποχής, την ικανότητα του ανθρώπου και την ακτίνα επιρροής του.

Τα κατώτερα υποπεδία του ενορατικού πεδίου είναι οι πηγές των θείων αρχετύπων ή θείων συμβόλων, θεία άλγεβρα, μέσω των οποίων ο Κύριος του Πεδίου έρχεται σε επαφή με τον κατώτερο κόσμο.

Ο Κύριος του νοητικού πεδίου εισέρχεται στον ενορατικό κόσμο επικοινωνώντας με, και διαλογιζόμενος πάνω στα σύμβολα, τα μεγάλα αρχέτυπα που έρχονται από το ενορατικό επίπεδο. Καθώς προχωρούμε προς τα ανώτερα επίπεδα ακόμα και ο συμβολισμός, η θεία άλγεβρα, σταματάει και αρχίζει μια ανώτερη μορφή επικοινωνίας η οποία δεν έχει κάποιο περιορισμό για τη βουδική συνείδηση.

Όταν μιλάμε για την «καρδιά» και την άμεση γνώση της καρδιάς, μιλάμε για την ενορατική επίγνωση που είναι ο καταστροφέας κάθε πλάνης.

«Ποιος είναι ο θησαυρός της καρδιάς;

Συνήχηση με την κοσμική συνείδηση, όταν η καρδιά εκτός από το δικό της ρυθμό, μετέχει επίσης στον κοσμικό ρυθμό».

    (AGNI ΥOGA SOCIETΥ, Πύρινος Κόσμος, Τομ. I, παρ. 106.)

Το ενορατικό πεδίο είναι η πύλη για την κοσμική συνείδηση.

Μας έχουν πει ότι οι Δάσκαλοι δρουν και ζουν σε αυτό το πεδίο. Είναι το πεδίο της αληθινής αγάπης την οποία ονομάζουμε ευσπλαχνία. Ο άνθρωπος που λειτουργεί μέσα σε αυτό το πεδίο δε μπορεί να επικρίνει ούτε να βλάψει κάποιο ον.

Ο νους στην Ανατολική ψυχολογία ονομάζεται φονιάς του Πραγματικού.

Το Πραγματικό έρχεται από το ενορατικό πεδίο, αλλά μόλις φτάσει στο νοητικό πεδίο, μεταβάλλεται μέσω εκλογίκευσης, αν ο νους είναι κατώτερης τάξης.

Μια ιστορία αναφέρεται στο Μουλά Νασρεντίν ο οποίος μόλις είδε έναν πελαργό αναφώνησε,

«Αυτό δε μοιάζει με πουλί. Ας το κάνω εγώ πουλί». Κόντυνε το ράμφος και τα πόδια του πελαργού και ύστερα είπε,

«Τώρα είσαι ένα πραγματικό πουλί. Πέτα!» —αλλά το πουλί ήταν νεκρό!

Πολλές θαυμάσιες ιδέες αναβλύζουν από το ενορατικό πεδίο αλλά διαστρεβλώνονται πάνω στο νοητικό πεδίο εξαιτίας βαθιά ριζωμένων φόβων, προκαταλήψεων, πλανών και σκέψεων χωριστικότητας. Για το λόγο αυτό ένας άνθρωπος δε μπορεί να χρησιμοποιήσει το ενορατικό πεδίο αν δεν εξαγνίσει το νοητικό πεδίο, δεν το δομήσει με ανώτερη ύλη, δεν το αναπτύξει προς τη σωστή κατεύθυνση και δεν το χρησιμοποιήσει για να προάγει το Θείο Σχέδιο.

Ύστερα πρέπει να αποσπαστεί απ’ όλα όσα γνωρίζει και όλα όσα έχει. Αυτό εξηγήθηκε στην Καινή Διαθήκη με την παραβολή του Πλουσίου.

«Και ιδού εις προσελθών είπεν αυτώ. Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον;».

«Ο δε είπεν αυτώ. Τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ει μη εις ο Θεός. Ει δε θέλεις εισελθείν εις την ζωήν, τήρησον τας εντολάς».

«Λέγειν αυτώ ο νεανίσκος. Πάντα ταύτα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου. Τι έτι υστερώ;».

«Έφη αυτώ ο Ιησούς. Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ. Και δ ε ύ ρ ο ακολούθει μοι».

«Ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος, ην γαρ έχων κτήματα πολλά».

«Ο δε Ιησούς είπε τοις μαθηταίς αυτού. Ευκολώτερον έστι κάμηλον τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν».

(Κατά Ματθαίον, 19:16, 17, 20, 21, 22, 24.)

Εδώ ο Ιησούς έδειξε την πραγματική Ατραπό στην πρώτη μεγάλη διεύρυνση της συνείδησης.

Ο πλούτος του νοητικού πεδίου πρέπει να εγκαταλειφθεί πίσω για να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού, στο ενορατικό πεδίο.

Μας έχουν πει ότι το βουδικό πεδίο είναι η Χριστική συνείδηση, μέσω της οποίας ο άνθρωπος περνάει στον Πατέρα, τη Θεϊκή συνείδηση.

Πριν ο άνθρωπος μπορέσει να περάσει στο επόμενο πεδίο, το ατμικό πεδίο, πρέπει πρώτα να οργανώσει το ενορατικό του σώμα.

Μας έχουν πει ότι κάθε κύτταρο, κάθε άτομο του ανθρώπινου μηχανισμού έχει έναν πυρήνα φωτός. Αυτό το φως αυξάνεται και γίνεται πιο ραδιενεργό καθώς ο άνθρωπος εισχωρεί όλο και βαθύτερα στον ενορατικό κόσμο.

Αυτή είναι η βασική αιτία του φαινόμενου που ονομάζουμε Μεταμόρφωση.

Για μια μεγάλη ή μικρή περίοδο χρόνου οι πυρήνες φωτός των τριών σωμάτων ακτινοβολούν κάτω από την ώθηση της Ψυχής και του ενορατικού φωτός.

Το φαινόμενο αυτό έχει καταγραφεί μερικά στη μυστικιστική φιλολογία και το βρίσκουμε στη ζωή του Μωυσή, όπου οι άνθρωποι σκέπασαν το πρόσωπό του εξαιτίας της δυνατής ακτινοβολίας που ερχόταν από αυτόν.

Ο άνθρωπος που σκαρφαλώνει στη «Γαλάζια Κορυφή» δε μένει στο ενορατικό πεδίο.

Περνάει στο επόμενο πεδίο, το ατμικό πεδίο.

Μέρος III, Το Νιρβανικό ή Ατμικό Πεδίο

«…η θέληση είναι εκείνη η Θεία όψη στον άνθρωπο που τον κάνει να έρχεται σε σχέση και ύστερα να ελέγχεται από το Θείο Σκοπό, ο οποίος έχει κατανοηθεί με νοημοσύνη σε χρόνο και τόπο και εκπληρώνεται από την ψυχή σαν μια έκφραση αγαπημένης φροντίδας».

(Αλίκη Μπέιλη, Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τομ. II.)

Οι μεγάλοι Γιοι του Φωτός είναι συνειδητά ενεργοί στο ατμικό πεδίο.

Είναι η πηγή από την οποία στέλνουν το αληθινό φως σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ονομάζεται το πεδίο της καθαρής διάνοιας ή το πεδίο του χρυσαφένιου φωτός, της καθαρής λογικής.

Είναι το πεδίο όπου ο Εαυτός αποκαλύπτει τον Εαυτό Του.

Το βουδικό πεδίο είναι ο τέταρτος κοσμικός αιθέρας.

Το ατμικό πεδίο είναι ο τρίτος κοσμικός αιθέρας ο οποίος στην εσωτερική φιλοσοφία είναι γνωστός σαν πνευματικό πεδίο.

Μας έχουν πει ότι σε αυτό το πεδίο είναι που ο άνθρωπος ακούει τη νότα του Λόγου μέσω του κέντρου της κεφαλής.

Σύμφωνα με ένα Δάσκαλο της Σοφίας, ο Χριστός εργάζεται τώρα στο ατμικό πεδίο.

Από εκεί διαχύνει το ατμικό φως πάνω στις θυμαπάτες του αστρικού πεδίου, επιφέροντας κάποια εξάγνιση αυτού του πεδίου.

Στο ατμικό πεδίο το άτομο αποκτά πλήρη ομαδική συνείδηση, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τη δική του χωριστή ταυτότητα.

Η αληθινή ενέργεια της θέλησης αρχίζει να εκφράζεται όταν ο άνθρωπος λειτουργεί σε αυτό το πεδίο. Ο παράγοντας έκφρασης αυτής της αληθινής, πνευματικής, ατμικής θέλησης είναι το κέντρο του κεφαλιού το οποίο πρέπει να αναπτυχθεί και να χρησιμοποιηθεί.

Όταν ο εσωτερικός Σπινθήρας εκφράζεται μέσω του ατμικού πεδίου, η ενέργεια που παράγεται με αυτό τον τρόπο ονομάζεται ενέργεια της Θέλησης.

Αυτή η ενέργεια εκφράζει και αποκαλύπτει το σκοπό της εσωτερικής Θεότητας.

Όπως ο ήλιος ακτινοβολεί το φως, τη θερμότητα και τη ζωή του, έτσι και η αληθινή ενέργεια θέλησης ακτινοβολεί και αποκαλύπτει την κρυμμένη Θειότητα στον άνθρωπο, σαν πρόθεση, σκοπό, θέληση για το καλό και σαν καθοδήγηση προς την τελείωση.

Η θέληση είναι το ρεύμα της ίδιας της ζωής. Είναι η έκφραση της ουσιαστικής Θειότητας του ανθρώπου, του εσωτερικού του Πραγματικού Εαυτού.

Όταν αυτός ο Πραγματικός Εαυτός αρχίζει να εκφράζεται και να εκτελεί το σκοπό του, λέμε ότι ο άνθρωπος διαθέτει δύναμη θέλησης.

Είναι αληθινά πνευματικός όταν η συνείδησή του λειτουργεί πάνω στο ατμικό πεδίο. Αυτό αρχίζει μετά την τρίτη μύηση.

Το πρώτο σημάδι ενός ανθρώπου που αρχίζει να αποκαλύπτει το πρόσωπό του, να συναντάει τον εαυτό του, είναι μια αυξανόμενη δύναμη θέλησης. Είναι η πιο στερεή, η πιο σταθερή γέφυρα πάνω στην οποία μπορεί να προχωρήσει προς την πηγή της ενέργειας.

Η δύναμη της θέλησης είναι ο κινητήριος παράγοντας ή το δυναμό, πίσω από όλες τις συνειδητές μας δραστηριότητες.

Αυξάνει την επιρροή της καθώς οι φορείς εξαγνίζονται και οι λαθεμένοι «οδηγοί» ή «εντολές» εξαφανίζονται.

Αυξάνεται σε αναλογία με τη συνείδησή μας ή επίγνωση αλλά αργότερα ανακαλύπτουμε ότι η δύναμη θέλησης προχωράει και πέρα από τη συνείδηση.

Είναι πολύ πιο κοντά στην ουσία μας.

Ένας από τους Δασκάλους μας λέει:

«Η θέληση, στην πραγματικότητα, είναι η ίδια η ζωή».

Όταν έχουμε απαλλαγεί από τις θυμαπάτες και τις πλάνες ή από τις εκατοντάδες μηχανιστικές επιρροές και εντυπώσεις, ανακαλύπτουμε ότι η θέληση είναι αυτή που χρησιμοποιεί όλους τους φυσικούς, αισθαντικούς και νοητικούς μηχανισμούς μας.

Στα κατώτερα επίπεδα συμβαίνει συχνά οι πλάνες και οι θυμαπάτες μας να ενισχύονται από τη δύναμη της θέλησης, αυξάνοντας έτσι τη δυστυχία του κόσμου.

Η δύναμη της θέλησης είναι πάντα παρούσα αλλά χρειάζεται μηχανισμούς μέσω των οποίων να εκφραστεί. Οι καλύτεροι μηχανισμοί είναι οι ανώτεροι φορείς μας, που έχουν δομηθεί και οργανωθεί με τα δικά τους κέντρα και δίκτυα ενεργειών.

Για να διακρίνει την πραγματική θέληση από την ψεύτικη θέληση ο άνθρωπος πρέπει να μπορεί να παρατηρεί τις δυνάμεις ή ενέργειες πίσω από όλες τις φυσικές, συγκινησιακές και νοητικές του δραστηριότητες.

Η παρατήρηση θα του αποκαλύψει αν χρησιμοποιεί την ενέργεια της θέλησης συνειδητά ή αν ελέγχεται από εσωτερικές παρορμήσεις, τάσεις ή εντολές.

Αν ένας άνθρωπος διαθέτει δύναμη θέλησης, είναι ένας άνθρωπος αυτεξούσιος, ένας άνθρωπος που είναι ο Πραγματικός Εαυτός του, ο οποίος δρα μέσω του φυσικού, αισθαντικού και νοητικού σώματος, εκφράζοντας το μέρος του Σχεδίου το οποίο πρέπει να εκτελέσει.

Αυτό το σχέδιο είναι ένα μικρό κομμάτι ή τμήμα του Σκοπού για τον οποίο αγωνίζεται ολόκληρη η δημιουργία.

Η δύναμη θέλησης υπάρχει πάντα σαν μια ηλεκτρική δύναμη μέσα στο σώμα και ο άνθρωπος κάνει όλα όσα κάνει με τη δύναμη της θέλησης αλλά αυτή δεν είναι η θέληση του Εαυτού.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτό το γεγονός.

Εδώ η θέληση του Εαυτού χρησιμοποιείται από τις ανταποκρίσεις της προσωπικότητας στα εξωτερικά ερεθίσματα. Οι αντιδράσεις της είναι κυρίως αυτόματες.

Η κεντρική θέληση, ο Εαυτός, έχει εφτά σταθμούς στους οποίους χρησιμοποιεί τη θέληση.

Σε κάθε πεδίο το πρώτο υποπεδίο είναι η αποθήκη της θέλησης για τα κατώτερα υποπεδία.

Κάθε δραστηριότητα οποιουδήποτε υποπεδίου αντλεί τα καύσιμά της από το πρώτο υποπεδίο.

Η ενέργεια αυτή χρωματίζεται με το χρώμα ή τη νότα του δοσμένου πεδίου.

Αν η ύλη των υποπεδίων είναι αρκετά εξελιγμένη μπορούν να τραβήξουν περισσότερη ενέργεια από το πρώτο υποπεδίο.

Αν υπάρχουν ατέλειες στα υποπεδία, η ενέργεια από το πρώτο υποπεδίο δημιουργεί ψυχολογικά ή φυσικά «έλκη».

Τα καθαρά και εκλεπτυσμένα υποπεδία δρουν περισσότερο σύμφωνα με το σκοπό και σε μεγαλύτερη αρμονία με την κεντρική ενέργεια,

Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος ζει πιο κοντά στο Κεντρικό Πυρ.

Η ενέργεια της θέλησης έχει και άλλη μια ιδιότητα.

Κατά τη διαδικασία της ανάπτυξής της εκφράζεται σαν δύναμη μέσα στο σώμα και σαν έντονες παρορμήσεις, επιθυμίες, εφέσεις, προσοχή, συγκέντρωση, πρόθεση, αφοσίωση, σύνθεση και θυσία. Αργότερα παύει να αποτελεί έκφραση ενός ατόμου και γίνεται η έκφραση μιας οικογένειας, ενός έθνους, της ανθρωπότητας.

Γίνεται περισσότερο μυστηριώδης.

Γίνεται η έκφραση του Σχεδίου πίσω από το ούμπαν και έπειτα η έκφραση του Σκοπού της Δημιουργικής Δύναμης.

Έτσι, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι η θέληση έχει μια πολύ στενή σχέση με το Δημιουργό και με την ουσία της δημιουργίας.

Η απόσπαση, η απάρνηση, η ανιδιοτέλεια, η αγνότητα, η ελευθερία και η πειθαρχία είναι όλα εκφράσεις και δραστηριότητες της θέλησης.

Είναι το ξίφος του Εσωτερικού Κυρίου ο οποίος πραγματοποίησε τη μακρόχρονη μάχη του για να εξαγνίσει τους φορείς της έκφρασής Του μέχρις ότου έγινε ικανός να πραγματώσει το Σκοπό που τοποθετήθηκε στην καρδιά Του από το Δημιουργό.

Ένας Κύριος της Σοφίας λέει:

«Όταν το λαμπρό φως της Ενάδας εστιαστεί κατευθείαν πάνω στην προσωπικότητα, μέσω της ανταχκαράνα… δημιουργεί ένα λαμπρό πυρ που κατακαίει όλα τα εμπόδια με μια σταθερά διαδοχική διαδικασία».

(Αλίκη Μπέιλη, Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις.)

Η ελευθερία είναι ένας άλλος σκοπός της θέλησης και όλα τα βήματα προς τον Εαυτό είναι βήματα προς την ουσιαστική ελευθερία της θέλησης.

Για να αναπτύξουμε τη θέληση πρέπει να απορρίψουμε βαθμιαία κάθε ψεύτικη θέληση των φορέων της προσωπικότητάς μας και όλες τις επιρροές που έρχονται μέσω αυτών από διάφορες πηγές,

ανώτερες ή κατώτερες.

Έτσι, όταν ο μηχανισμός μας είναι απαλλαγμένος από τους ψεύτικους κυρίους που συχνά τον χρησιμοποιούν και όταν ο Εσωτερικός Κύριος ελέγχει πλήρως το μηχανισμό, την προσωπικότητα, ο άνθρωπος μεταμορφώνεται και γίνεται ο Εαυτός του.

Όπως λέει ο απόστολος:

«βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον, άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην».

(Προς Κορινθίους I, 13:12.)

Ο καθρέφτης είναι η προσωπικότητα.

Κοιτάζουμε στον κόσμο της ύλης, των αισθημάτων και της σκέψης, σχηματίζοντας μια εικόνα του εαυτού μας μέσω των αντιδράσεων και των ανταποκρίσεών μας.

Αυτή η εικόνα και ο καθρέφτης πρέπει να εγκαταλειφθούν και πρέπει να έρθουμε πρόσωπο με πρόοωπο με τον αληθινό μας Εαυτό.

Είμαστε οι γιοι του Θεού αλλά στο μέλλον πρόκειται να γίνουμε κάτι άλλο.

Αυτό θα συμβεί όταν ο εσωτερικός Εαυτός μας αποκαλύψει τον Εαυτό του.

Τότε θα γίνουμε ο Εαυτός μας γιατί θα δούμε τον Εαυτό μας όπως ήταν και είναι, η σκιά θα χαθεί μέσα στην Πραγματικότητα.

Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο έχουμε να κάνουμε πολύ δρόμο, ένα δρόμο που συνεχίζει μέσα στις μέρες και στις νύχτες της ζωής μας και περνάει από λόφους, ψηλά βουνά και βαθιές κοιλάδες.

(Χ. Σαραϊνταριάν, Ο Κόσμος Μέσα στον Άνθρωπο, Κεφάλαιο III.)

Ο σκοπός όλων των ασκήσεων που δόθηκαν στα προηγούμενα κεφάλαια ήταν να προσπαθήσουν να αφυπνίσουν τη θέλησή μας και να τη χρησιμοποιήσουν.

Η απόσπαση, η αποστράτευση, η αβλάβεια είναι όλες τεχνικές για τη χρησιμοποίηση της ενέργειας της θέλησης.

Δε μπορούμε να προχωρήσουμε προς τον εαυτό μας, σε μεγάλο βαθμό, μαθαίνοντας, συσσωρεύοντας γνώση ή ακόμα και κάνοντας παρατήρηση αν δεν αναπτύξουμε τη θέλησή μας. Αυτό σημαίνει ότι για να χρησιμοποιήσουμε τη θέληση μας πρέπει να μεταβληθούμε όλο και περισσότερο στον Πραγματικό Εαυτό μας. Πρέπει να βρούμε την αγνή μας Ύπαρξη και να την αποκαλύψουμε, να την εκφράσουμε και να την ακτινοβολήσουμε, σβήνοντας τα θαμπά κεριά της προσωπικότητάς μας στο φως του Πραγματικού Εαυτού.

Υπάρχει μια παλιά παροιμία που λέει: «Οι καλύτεροι κυβερνήτες είναι εκείνοι που ξέρουν πώς να υπακούν».

Ποια σχέση έχει η υπακοή με τη θέληση;

Αν υπακούμε έναν πολύ προχωρημένο άνθρωπο, ακολουθώντας συνειδητά τις οδηγίες και τις εντολές του, αυτό θα αναπτύξει τη θέλησή μας, ακριβώς όπως μια μπαταρία φορτίζεται από μια άλλη καινούργια ή πιο ισχυρή.

Τα άτομα εκείνα που έγιναν διάσημοι ηγέτες μεγάλων χωρών, έχοντας ζήσει πολύ δύσκολη ζωή, ήταν εξοπλισμένα με πραγματική πειθαρχία φυσική, αισθημάτων και νοητική.

Η πειθαρχία αυτή ήταν μια διαδικασία υπακοής στην ανάγκη, στον κύκλο και στο χρόνο, στην υπευθυνότητα, στο εσωτερικό κάλεσμα και στους ηγέτες και δασκάλους τους. Οι δοκιμασίες τους ανέπτυξαν τη δύναμη της θέλησης γιατί οι δοκιμασίες απαιτούσαν να χρησιμοποιηθεί ό,τι καλύτερο υπήρχε μέσα τους για το ξεπέρασμα των εμποδίων πάνω στην ατραπό της εξέλιξής τους.

Στις αρχαίες σχολές, τις μονές ή τα μοναστήρια, οι άνθρωποι ζούσαν μια πολύ δύσκολη ζωή κάτω από αυστηρούς κανόνες.

Ο σκοπός αυτής της πειθαρχίας ήταν να καλλιεργήσει ή να αφυπνίσει τη δύναμη της θέλησης του ανθρώπου.

Για τον ίδιο σκοπό ο άνθρωπος υπέβαλε τον εαυτό του σε συνειδητή ταλαιπωρία, αγαμία, νηστεία και εγκράτεια.

Αργότερα, όμως, οι άνθρωποι υιοθέτησαν αυτές τις πειθαρχίες σαν σκοπό και όχι σαν μέσο για να αναπτύξουν τη δύναμη της θέλησης συνειδητά.

Κάτω από όλες αυτές τις συνθήκες οι άνθρωποι προσπαθούσαν να αναπτύξουν τη δύναμη της θέλησης για να ελέγχουν τη φυσική, αισθαντική και νοητική τους φύση.

Μέσω της εξύψωσης και της εξάγνισης του φυσικού, αισθαντικού και νοητικού φορέα εισερχόμαστε στο βουδικό φως και πέρα από αυτό.

Αναλογικά αυξάνουμε τη ροή της ενέργειας της θέλησης μέσα στους φορείς μας, μέχρις ότου η επίγνωσή μας λειτουργεί ολότελα στο ατμικό πεδίο.

Σε αυτό το στάδιο, οι συγκινησιακές θυμαπάτες και η αστρική ομίχλη εξαφανίζονται τελείως γιατί στην ουσία το συγκινησιακό μας πεδίο είναι μια παραμορφωμένη έκφραση του ατμικού πεδίου. Επομένως, τα αισθήματά μας, αρνητικά ή θετικά ελέγχουν τη ζωή μας περισσότερο απ’ ό,τι οι σκέψεις μας για μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο.

Το ολοκληρωτικό καθάρισμα ή εξάγνιση του αστρικού πεδίου πετυχαίνεται μέσω του «προχωρημένου φωτός» του ατμικού πεδίου.

Όταν το ατμικό πεδίο έχει αναπτυχθεί πλήρως, η ενέργεια της θέλησης εκφράζεται με εφτά χρώματα, ακτίνες ή ιδιότητες:

  1. «Η θέληση για μύηση.

  2. Η θέληση για ένωση.

  3. Η θέληση για εξέλιξη.

  4. Η θέληση για εναρμόνιση ή συσχέτιση.

  5. Η θέληση για δράση.

  6. Η θέληση για αιτίαση.

  7. Η θέληση για έκφραση».

Αλίκη Μπέιλη, Εσωτερική Αστρολογία.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι πάνω από την ατμική θέληση έχουμε ακόμα ανώτερες εκφράσεις θέλησης: Εναδική, Θεία και Κοσμική.

Οι εφτά αυτές όψεις της θέλησης αφυπνίζουν παρόμοιους κραδασμούς στα αντίστοιχα κατώτερα υποπεδία.

Έτσι ολόκληρος ο άνθρωπος μπορεί να ευθυγραμμιστεί με τη θέληση του Σπινθήρα, ο Οποίος είναι ο Οφθαλμός του Θεού στον άνθρωπο.

Μέρος IV, Πώς Μπορεί να Αναπτυχθεί η Θέληση

«…το αισθαντικό σώμα του ζηλωτή ανταποκρίνεται στο στοιχείο του μπούντι που φθάνει σε αυτόν μέσω των πετάλων της αγάπης του εγωικού λωτού…

Ο μαθητής αποκτά επίγνωση, γιατί αυτό είναι παν ό,τι υπάρχει, της δυνατότητας μιας εντύπωσης που φτάνει σε αυτόν από το κοσμικό αστρικό πεδίο, μέσω μοναδικών επιπέδων επίγνωσης».

(Αλίκη Μπέιλη, Ακτίνες και Μυήσεις.)

Η θέληση μπορεί να αναπτυχθεί σε κάθε πεδίο με ειδικές ασκήσεις ή πειθαρχίες σχεδιασμένες μόνο για αυτό το συγκεκριμένο πεδίο.

Ας το επαναλάβουμε: το πρώτο υποπεδίο του κάθε πεδίου είναι η αποθήκη της ενέργειας της θέλησης.

Στο φυσικό πεδίο ένας άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει τη θέλησή του, ζώντας ασκητικά και πειθαρχώντας το σώμα με διάφορες ασκήσεις:

1) Μπορεί να αποφασίσει να στέκεται όρθιος για πέντε λεπτά κάθε μέρα και για περίοδο ενός χρόνου ή και περισσότερο, απομακρύνοντας κάθε σκέψη ή παρόρμηση που επιθυμεί να ελέγξει.

2) Η φυσική πειθαρχία είναι ένα θαυμάσιο μέσο για την ανάπτυξη της θέλησης στο φυσικό πεδίο.

3) Μπορεί να προσπαθήσει να σταματήσει κάθε ακούσια κίνηση των χεριών, των ποδιών, των άκρων και του προσώπου του.

4) Μπορεί να προσπαθήσει να χαλαρώνει το σώμα του κάθε μέρα μια καθορισμένη ώρα.

5) Μπορεί να νηστεύει συχνά, περιοδικά. Μπορεί να νηστεύει για μια ή για τρεις μέρες κάθε μήνα.

6) Μπορεί συνειδητά ή ηθελημένα να απορρίψει κάποια μεγάλη ικανοποίηση, ειδικά τις στιγμές εκείνες που μπορεί να την πραγματοποιήσει. Μπορεί να αρνηθεί την ευχάριστη τροφή και το ποτό. Μπορεί ακόμα να αρνηθεί και το σεξ για ένα διάστημα μέχρι να αποκτήσει έλεγχο επάνω του.

7) Μπορεί να επιβάλει σκληρή εργασία στον εαυτό του και να την εκτελέσει με τελειότητα και συνέπεια.

8) Μπορεί να ελέγξει τον ύπνο του, μένοντας περιστασιακά ξύπνιος για δυο μέρες ή και περισσότερο, συνεχίζοντας στο μεταξύ την εργασία του.

9) Μπορεί να κοιμάται σε ένα άβολο μέρος, μέχρις ότου πάψει να ενδιαφέρεται για πιο βολικό μέρος.

Στο αστρικό πεδίο μπορεί να αναπτύξει τη θέληση:

1) Ελέγχοντας τα αρνητικά συναισθήματα, την αρνητική ομιλία και γενικά την άχρηστη ομιλία.

2) Προσπαθώντας να μένει ήρεμος κάτω από συνθήκες αναστάτωσης.

3) Μένοντας αδιάφορος όταν οι άλλοι σκάνε στα γέλια.

4) Ελέγχοντας το θυμό, μιλώντας ήρεμα όταν οι άλλοι φωνάζουν.

5) Χαμογελώντας όταν οι άνθρωποι, εγνωσμένα ή χωρίς να το καταλαβαίνουν, τον ταπεινώνουν κατά κάποιο τρόπο.

6) Ακούγοντας σπουδαία μουσικά έργα μεγάλων συνθετών.

7) Μελετώντας, παρατηρώντας ή ακούγοντας μεγάλα έργα τέχνης, θέατρο, χορό ή όπερα.

8) Διατηρώντας τη συγκινησιακή του ισορροπία και γαλήνη σε καταστάσεις που προκαλούν τρόμο και σε συνθήκες που ενοχλούν.

Στο νοητικό πεδίο μπορεί να αναπτύξει τη θέληση:

1) Κρατώντας το νου σταθερό και επίμονο πάνω σε μια εκλεγμένη σειρά μελέτης ή σε ένα σκοπό. Είναι καλό να έχει έναν πραγματικό δάσκαλο στις οδηγίες του οποίου έχει αποφασίσει να υπακούει.

2) Χρησιμοποιώντας όλες τις δραστηριότητες του νου του στην αναζήτηση ενός υψηλού σκοπού ή στόχου στη ζωή του.

Για παράδειγμα, η εκλογή ενός θέματος και το γράψιμο πάνω σε αυτό το θέμα όσο πιο βαθιά μπορεί.

3) Προσπαθώντας να σταματάει, σε κανονικά διαστήματα, τις νοητικές του δραστηριότητες ή να σταματάει να σκέφτεται πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα που τον ενδιαφέρει πολύ.

4) Μελετώντας θέματα που πριν τα είχε απορρίψει ή μελετώντας καινούργια θέματα για τα οποία δεν ενδιαφερόταν προηγούμενα.

5) Παίρνοντας αποφάσεις που είναι όλο και πιο δύσκολο να εκτελεστούν και εκπληρώνοντας την καθεμιά κάθε φορά σε ένα οποιοδήποτε επίπεδο ή και στα τρία επίπεδα ταυτόχρονα.

6) Εκτελώντας πολλές πράξεις ταυτόχρονα.Για παράδειγμα, να ακούει μουσική, να συζητάει με κάποιον και να γράφει μια επιστολή.

7) Απορρίπτοντας τις νοητικές, συγκινησιακές και φυσικές «θελήσεις» και διαλογιζόμενος πάνω στη λεπτότερη, ανώτερη θέληση.

Για παράδειγμα, προσπαθώντας να ανακαλύψει την πηγή ή το λόγο για τις πολλές παρορμήσεις και τάσεις του. Προσπαθώντας να βρει πώς τέτοιες παρορμήσεις και τάσεις εκφράζονται μέσα από την προσωπικότητά του και πώς, σε διάφορες περιπτώσεις, «προσποιούνται» ότι είναι η πραγματική του θέληση.

8) Εκτελώντας τις δραστηριότητες της ημέρας συνειδητά και με προσοχή.

Στην αρχή οι ασκήσεις αυτές πρέπει να γίνονται μόνο για δέκα λεπτά. Αργότερα η χρονική περίοδος μπορεί βαθμιαία να αυξηθεί, παρατηρώντας πάντα προσεκτικά οτιδήποτε κάνετε.

Ο Α. Βαν ντερ Χάιλλεν, στο βιβλίο του Μέσα στο Ιερό, λέει:

«Η δύναμη της θέλησης που προσεγγίζει σχεδόν το θείο, παρέχεται μόνο σε κείνον που έχει πετύχει διαδοχικές νίκες πάνω στα εμπόδια που στέκονται πάνω στην ατραπό της πνευματικής ανάπτυξης…».

(Βαν ντερ Χάιλλεν, Μέσα στο Ιερό.)

Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτά τα «εμπόδια» που βρίσκονται στο δρόμο μας δεν είναι μόνο ατομικά αλλά μπορούν να βρεθούν επίσης μέσα σε μια οικογένεια, ομάδα, έθνος και σε διεθνείς καταστάσεις.

Ο Δάσκαλος Θιβετανός δηλώνει:

«Ο πιο θαυμάσιος τρόπος με τον οποίο μπορεί να αναπτυχθεί η θέληση είναι η καλλιέργεια της αναγνώρισης του Θείου Σχεδίου σε όλες τις εποχές.

Αυτό παράγει μια αίσθηση σύνθεσης και αυτή η αίσθηση της σύνθεσης δένει τον άνθρωπο μέσα στο Σχέδιο…».

(Αλίκη Μπέιλη, Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τομ. II.)

Οι ασκήσεις και οι πειθαρχίες που αναφέρθηκαν προηγούμενα, καταστρέφουν παλιές συνήθειες και κρυσταλλώσεις σε κάθε πεδίο.

Αυτές διαλύονται τελείως με τη σοφία, την υπομονή και τις διακριτικές πράξεις.

Αν αυτές δεν καταστραφούν, ο άνθρωπος δε θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει την ενέργεια της θέλησης σωστά σε οποιοδήποτε πεδίο.

Σε πείσμα όλων των εμποδίων, η ενέργεια της θέλησης πρέπει να αφυπνιστεί.

Όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το πρώτο υποπεδίο του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου, τότε η θέληση της ενόρασης αρχίζει να τον ελέγχει και από δω και πέρα η εικόνα μεταβάλλεται πλήρως.

Μόλις προσεγγιστεί το ενορατικό επίπεδο, ο Ηλιακός Άγγελος αναλαμβάνει όλες τις δραστηριότητες, φυσικές, αστρικές και νοητικές.

Όλα αυτά τα πεδία πλημμυρίζουν από τη θέληση του Ηλιακού Αγγέλου σε συμφωνία με το Σχέδιο. Ξέρουμε ότι ο Ηλιακός Άγγελος είναι ο φρουρός του Σχεδίου και ότι προσπαθεί να το εκληρώνει εμπνέοντος τον άνθρωπο στους τρεις κόσμους.

Οι ιδέες είναι κομμάτια ή σταγόνες του Σχεδίου.

Είναι πύρινης φύσης και αφυπνίζουν στον άνθρωπο ενορατικές ανταποκρίσεις. Αυτές οι ανταποκρίσεις μπορεί να προκαλέσουν αναστατώσεις, διαμάχες, επαναστάσεις και πολέμους.

Οι ιδέες έρχονται από το ενορατικό πεδίο αλλά το Ιεραρχικό Σχέδιο είναι «κατασκευασμένο» από ύλη του ατμικού πεδίου.

Επομένως, οι ιδέες είναι φορτισμένες με ηλεκτρισμό θέλησης και όταν ελευθερώνονται τη σωστή στιγμή, κάτω από σωστές συνθήκες, δε μπορούν να ελεγχθούν ή να εμποδιστούν από το να έρθουν σε εκδήλωση και έκφραση.

Πολύ συχνά χρησιμοποιούμε «ισχυρή ενέργεια θέλησης» για να πετύχουμε τους φυσικούς, αισθαντικούς και νοητικούς σκοπούς μας και ονομάζουμε αυτή την ενέργεια θέληση.

Μπορεί να πρόκειται για μια αιθερική, μια αισθαντική ή μια νοητική δύναμη που καναλιζάρεται λαθεμένα από μια θυμαπάτη, ένα κόμπλεξ, μια εντολή ή ένα έγγραμμα αλλά δεν πρόκειται για πραγματική ενέργεια θέλησης σε δράση.

Η αληθινή ενέργεια θέλησης μπορεί να δοκιμαστεί, μόνο όταν ο άνθρωπος αγγίζει το βουδικό πεδίο και δέχεται καινούργιες ιδέες ή έχει ένα όραμα του Σχεδίου.

Οι ιδέες αυτές βαθμιαία τον οδηγούν στην περιοχή του Σχεδίου και τελικά στην περιοχή του Σκοπού του Θεού.

Ο σκοπός είναι η έκφραση της Θέλησης του Θεού.

Κάθε φορά που οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με το Σκοπό, το Σχέδιο μέσω ιδεών διεγείρονται και ενεργοποιούνται.

Το Σχέδιο είναι η τεχνική μέσω της οποίας εκπληρώνεται ο Σκοπός του Θεού.

Ο Σκοπός του Θεού είναι η εστιασμένη Του Θέληση για ένα μεγάλο κύκλο.

Η Θέληση είναι αυτή που εκφράζεται μέσα από μας όταν αρχίζουμε να δρούμε συνειδητά στο ατμικό πεδίο. Λέμε,

«Ας γίνει το Θέλημα Σου».

Όταν επαναλαμβάνουμε για πρώτη φορά αυτές τις λέξεις δύναμης με απόλυτη ειλικρίνεια και αφοσίωση, θα νιώσουμε ότι όλο το καθήκον μας είναι να εκφράσουμε τη Θέλησή Του ή να γίνουμε συνειδητά ένα με τη Θέλησή Του.

Συχνά οι άνθρωποι νομίζουν ότι «κάθε στιγμή είναι μια πράξη θέλησης. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν καλύτερο να λέγαμε ότι κάθε στιγμή είναι μια πράξη συνειδητής ή ασυνείδητης σκέψης. Οι σωματικές κινήσεις μπορούν να ενεργοποιηθούν από ένα συναίσθημα ή μια σκέψη.

Η δράση μπορεί να προκληθεί υπνωτιστικά με μεταϋπνωτικές υποβολές, επιρροές, εντολές και εντυπώσεις που έρχονται από το περιβάλλον μας, από τους άλλους ή ακόμα και από το διάστημα. Μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι οι περισσότερες από τις κινήσεις μας είναι μηχανικές και αυτόματες. Δεν υπάρχει προθυμία πίσω τους. Η βούληση είναι πάντα συνειδητή.

Όσο περισσότερο αναπτυγμένη είναι η θέληση, τόσο περισσότερο φως και σοφία φέρνει μαζί της. Μερικές φορές η θέληση χρησιμοποιείται σκόπιμα για καταστροφή.

Αν είναι πραγματική θέληση, καθαρισμένη από πλάνες, θυμαπάτες κτλ., χρησιμοποιείται για την καταστροφή των εμποδίων, καθαρίζοντας το δρόμο για ανώτερες εκδηλώσεις.

Ουσιαστικά, η θέληση στην ανώτατη έκφρασή της είναι μια σε κάθε άνθρωπο.

Η δημιουργία της παγκόσμιας κατανόησης δεν είναι δυνατή αν ο άνθρωπος δεν καλλιεργήσει την ανώτερη θέληση μέσα του.

Κάθε αληθινή θέληση είναι μια Ακτίνα του Ήλιου και ποτέ δεν έρχεται σε αντίθεση με την αληθινή θέληση των άλλων.

Αναπτύσσοντας την ουσιαστική μας θέληση κατασκευάζουμε ένα δρόμο προσέγγισης για τους φορείς μας, κάνοντας δυνατό γι’ αυτούς να προχωρήσουν προς ανώτερα επίπεδα.

Δημιουργούμε μια ατραπό, μέσω της οποίας η θέληση του ανώτερου φτάνει μέχρι το κατώτερο. Τότε οι λειτουργίες όλων των φορέων συγχρονίζονται, δημιουργώντας μια θαυμάσια συμφωνία έκφρασης, έκφρασης του Σκοπού του ανώτερου επιπέδου στον άνθρωπο, της ανώτερης ομορφιάς και αλήθειας.

Ο άνθρωπος προετοιμάζει τους φορείς του για έκφραση σε ένα ανώτερο επίπεδο, τη Θέληση του Πλανητικού Λόγου.

Η Θέληση του Πλανητικού Λόγου μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν η συνείδηση του ανθρώπου έχει ανέβει τουλάχιστον μέχρι το επίπεδο της Πνευματικής Τριάδας και είναι ικανός να λειτουργεί σε αυτό το ανώτερο επίπεδο.

(Η Πνευματική Τριάδα, σχηματίζεται από το μανασικό, το βουδικό και το ατμικό μόνιμο άτομο.

Το καθένα τους βρίσκεται στο πρώτο υποπεδίο του καθενός από αυτά τα πεδία.)

Αν ο μυημένος χρησιμοποιεί την ενέργεια της ανώτερης θέλησής του μέσω του ανώτερου νου τότε η ενέργεια της θέλησης θα χρησιμοποιηθεί για το καλό του πολιτισμού.

Αν η θέληση χρησιμοποιείται μέσω της βουδικής όψης τότε θα χρησιμοποιηθεί για θρησκεία και εκπαίδευση.

Αν εκφραστεί μέσω του ατμικού επιπέδου τότε θα χρησιμοποιηθεί «σε σχέση με φυλές, έθνη και βασίλεια της φύσης», αποκαλυπτόμενη σαν βασικοί νόμοι, ηγετική και πολιτική ικανότητα.

Κάτω από την Πνευματική Τριάδα, η θέληση εκφράζεται σαν επιθυμία πάνω στο αστρικό πεδίο, σαν έμπνευση πάνω στο κατώτερο νοητικό πεδίο και σαν αποφασιστικότητα πάνω στα ανώτερα νοητικά πεδία.

Είναι η ίδια ενέργεια και στα τρία πεδία αλλά η φύση της μεταβάλλεται σύμφωνα με τα διαφορετικά επίπεδα, καθώς εκφράζεται με λεπτότερη ή πιο χονδροειδή μορφή.

Έχουμε μιλήσει για τα μόνιμα άτομα ή σπέρματα.

Τα σπέρματα αυτά μπορούν να παράγουν καλύτερα αποτελέσματα στις μελλοντικές ζωές μας αν ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την αναπτυσσόμενη πνευματική του θέληση και προσπαθεί να ζει:

κάτω από συνειδητά προκαλούμενες ταλαιπωρίες φυσικά, συγκινησιακά και νοητικά, κάτω από συνεχή πειθαρχία και στα τρία επίπεδα, σε μόνιμη προσπάθεια να περάσει τους φορείς του μέσα από μια μετουσίωση.

Κάνοντάς το, το περιεχόμενο των σπερμάτων αλλάζει, η ενέργεια της θέλησης αυξάνει μέσα τους και όταν ο άνθρωπος επιστρέφει ξανά σε φυσική ύπαρξη μπορεί να έχει ένα φυσικό, αισθαντικό και νοητικό σώμα τα οποία να μπορούν να αντέξουν κάτω από οποιαδήποτε ένταση ή πίεση.

Μπορεί να επιβιώσει σε οποιαδήποτε συνθήκη ζωής και να είναι ένα παράδειγμα ηρωικής δράσης και δημιουργικών έργων.

Έτσι, η ζωή του μαθητή είναι μια ζωή δράσης και μόχθου.

Η αυτοεπιβαλλόμενη, συνειδητά δημιουργημένη ταλαιπωρία είναι το αποτέλεσμα της χρησιμοποίησης της θέλησης πάνω στους κατώτερους φορείς.

Η ζωή μας είναι γεμάτη από δυσκολίες, αλλά αυτές μας επιβάλλονται και έχουμε μια φυσική αντίσταση σε αυτές.

Η συνειδητή ταλαιπωρία και πειθαρχία δε δημιουργεί αυτή την αντίδραση και την αντίσταση.

Στις ταλαιπωρίες που δημιουργούνται ασυνείδητα και δεν είναι αυτοεπιβαλλόμενες, ο άνθρωπος αντιδρά με απόρριψη και αναπτύσσει αρνητικά συναισθήματα που είναι τα σπέρματα των μελλοντικών προβλημάτων και των δυσκολιών του.

Όταν δημιουργεί συνειδητές ταλαιπωρίες, όλα τα αρνητικά συναισθήματα εκφορτίζονται και αναπτύσσονται θετικά.

Οι συνειδητές δυσκολίες είναι ο συντομότερος δρόμος για να αναπτύξουμε ανώτερη θέληση.

Μέρος V, Διαλογισμός πάνω στη Θέληση

Ο διαλογισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιείται καθημερινά για ένα χρόνο.

Ύστερα, αν θέλετε, μπορεί να χρησιμοποιείται μια φορά τη βδομάδα ενώ τις υπόλοιπες μέρες συνεχίζετε τους άλλους διαλογισμούς ή ασκήσεις. Το όριο χρόνου είναι τριάντα λεπτά ή και λιγότερο.

Ο διαλογισμός αυτός πάνω στη θέληση πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο από ανθρώπους που:

  • Είναι αβλαβείς ακόμα και στη σκέψη τους.
  • Είναι γεμάτοι με αγάπη για όλα τα πλάσματα.
  • Είναι αλτρουιστές.
  • Έχουν αγνή καρδιά, απαλλαγμένη από αρνητικά αισθήματα.
  • Μπορούν να σκεφτούν καθαρά.
  • Δεν είναι χωριστικοί.

Η δύναμη της θέλησης είναι μια πολύ ισχυρή ενέργεια και αν κληθεί χωρίς προσεχτική προετοιμασία και εξάγνιση μπορεί να καταστρέψει το άτομο, δημιουργώντας αφάνταστα προβλήματα στο φυσικό, αισθαντικό και νοητικό του κόσμο, στην οικογένεια και στο κοινωνικό του περιβάλλον.

Αυτός που διαλογίζεται πάνω στη θέληση πρέπει να έχει στην καρδιά του το αγνότερο κίνητρο,

να υπηρετήσει την ανθρωπότητα.

Κατά τη διαδικασία του διαλογισμού πάνω στη θέληση αν σε οποιαδήποτε στιγμή αντιληφθείτε ενδείξεις αρνητικών σκέψεων, συναισθημάτων, πράξεων, εγωισμού ή επιθετικής διάθεσης, σταματήστε το διαλογισμό, μέχρις ότου βεβαιωθείτε ότι βρίσκεστε σε μια κατάσταση όπου είναι ασφαλές για σας να ξαναρχίσετε.

Για να μπορέσετε να πετύχετε αυτή την κατάσταση θα είναι αναγκαίο να σχηματίσετε μια ομάδα από άτομα τα οποία βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο εξέλιξης με σας και μπορούν να διαλογίζονται μαζί σας τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα. Μ’ αυτό τον τρόπο ο κίνδυνος της ενέργειας της θέλησης μπορεί να μειωθεί ή και να εξαλειφθεί. Παρακαλώ να θυμάστε:

«Όταν, συνεπώς, η ζωή σας είναι βασικά επικλητική τότε θα επέλθει η εφέλκυση της θέλησης. Είναι δε πραγματικά επικλητική, μόνο όταν η προσωπικότητα και η Ψυχή είναι συγχωνευμένες και λειτουργούν σαν μια συνειδητά συγκερασμένη και εστιασμένη μονάδα».

    (Αλίκη Μπέιλη, Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις.)

Επίσης, πρέπει να θυμόμαστε ότι η ενέργεια της θέλησης είναι:

«…μια προωθητική, εξωθητική δύναμη… ένας διαυγαστικός, εξαγνιστικός παράγοντας».

(Αλίκη Μπέιλη, Εσωτερική Αστρολογία.)

Στο Κοσμικό Πυρ ο Δάσκαλος Θιβετανός αναφέρει το γεγονός ότι ο άνθρωπος στην πέμπτη μύηση ανέρχεται στο ατμικό πεδίο και στην έκτη μύηση περνάει στο εναδικό πεδίο.

Εκεί αποκτάει μοναδική επίκληση και εκεί λειτουργεί.

«Κατά την έβδομη μύηση κυριαρχεί σε ολόκληρη τη σφαίρα ύλης που περιέχεται στο κατώτερο κοσμικό πεδίο, ξεφεύγει από κάθε αιθερική επαφή και λειτουργεί πάνω στο κοσμικό αστρικό πεδίο».

(Αλίκη Μπέιλη, Εσωτερική Αστρολογία.)

Ο Δάσκαλος Θιβετανός δηλώνει επίσης:

«Η έκφραση αυτής της ανώτερης όψης της θέλησης… είναι παρόμοια τριπλή:

1) Υπάρχει η δυναμική θέληση, όπως εκφράζεται από τα εγώ της Πρώτης Ακτίνας.

2)Υπάρχει η περιεκτική ακτινοβόλα θέληση των ψυχών Δεύτερης Ακτίνας.

3)Υπάρχει η μαγνητική θέληση των εγώ Τρίτης Ακτίνας, η οποία αντλεί, έλκει, χειρίζεται και διευθετεί σύμφωνα με το Θείο Σκοπό.

Αυτός ο μαγνητισμός δεν είναι ίδιου είδους με εκείνον της αγάπης». (Αλίκη Μπέιλη, Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τομ. II.)

«Η θέληση δεν είναι… μια βίαιη έκφραση της πρόθεσης. Δεν είναι μια σταθερή αποφασιστικότητα να κάνουμε αυτό κι εκείνο ή να πραγματώσουμε ορισμένα πράγματα.

Ουσιαστικά είναι μια έκφραση του Νόμου της Θυσίας.

Κάτω από αυτό το Νόμο η Ενάδα αναγνωρίζει υπευθυνότητα, ταυτίζεται με το σύνολο και μαθαίνει το εσωτερικό νόημα των λέξεων:

«Μη έχοντας κάτι – θυσία και όμως κατέχοντας τα πάντα – παγκοσμιότητα»».

    (Αλίκη Μπέιλη, Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τομ. II.)

Οι άνθρωποι νομίζουν ότι όσο πιο βαθιά προχωράει κάποιος μέσα στον εαυτό του, τόσο χάνει την αίσθηση της γεύσης, της ευχαρίστησης, της χαράς, την οποία δέχεται όταν είναι σε επαφή με το φυσικό κόσμο.

Όπως είπαμε και πριν, αυτό δεν είναι αλήθεια.

Όταν ο άνθρωπος ελέγχει μόνο το φυσικό του σώμα τότε γεύεται μόνο μέσω του φυσικού του σώματος, έχοντας φυσικές αισθήσεις.

Όταν περνάει στον αστρικό κόσμο και ελέγχει το αισθαντικό του σώμα, γεύεται το ίδιο αντικείμενο σε δυο διαστάσεις. Γεύεται τα φυσικά αλλά και τα αισθαντικά μέρη του αντικειμένου.

Όταν ο άνθρωπος είναι ικανός να ελέγχει το νοητικό, τον ενορατικό και τον ατμικό του φορέα όπως ελέγχει το φυσικό και τον αισθαντικό τότε η αίσθηση του αντικειμένου αποκτάει πέντε διαστάσεις.

Μπορούμε να φανταστούμε τη διαφορά που υπάρχει όταν ένα αντικείμενο γίνεται αισθητό στο φυσικό πεδίο και όταν το ίδιο αντικείμενο προσεγγίζεται ή γίνεται αισθητό με τη φυσική, την αισθαντική, τη νοητική, την ενορατική και την ατμική αίσθηση.

Στην Αρχαία Σοφία αναφέρεται ότι τελικά ο άνθρωπος θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει τις πέντε αισθήσεις του πάνω στα πέντε πεδία: φυσικό, αστρικό, νοητικό, ενορατικό και ατμικό.

Ο Δάσκαλος Θιβετανός λέει:

«Όταν προσεγγιστεί ο πέμπτος γύρος, τα τρία πέμπτα της ανθρώπινης οικογένειας θα έχουν πετύχει αυτό το σημείο και θα έχουν τις πέντε αισθήσεις τους σε πλήρη λειτουργία στα τρία πεδία των τριών κόσμων, αφήνοντας για τους υπόλοιπους δυο γύρους την υποταγή των δύο άλλων πεδίων».

(Αλίκη Μπέιλη, Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός.)

Έχουμε εφτά αισθήσεις.

Οι πρώτες πέντε είναι: ακοή, αφή, όραση, γεύση και όσφρηση.

Η έκτη αίσθηση είναι η διάνοια, η νοητική μονάδα, νους ή κοινή λογική.

Η έβδομη είναι η ενόραση ή συνθετική αίσθηση.

Χρησιμοποιούμε τις πέντε αισθήσεις μας στο φυσικό πεδίο και προσπαθούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δυο ανώτερες αισθήσεις πάνω στο φυσικό πεδίο με τον ίδιο τρόπο.

Θα έρθει η μέρα που θα χρησιμοποιούμε τις εφτά αισθήσεις μας πάνω στο αστρικό, το νοητικό, το βουδικό και το ατμικό πεδίο.

Για παράδειγμα, θα γευόμαστε ενορατικό ή πάνω στο ενορατικό πεδίο.

Θα οσφραινόμαστε ατμικά, θα βλέπουμε νοητικά κτλ.

Μας έχουν πει ότι στο φυσικό πεδίο, η αίσθηση που λειτουργεί πρώτη είναι η ακοή.

Πρέπει να καλλιεργήσουμε αυτή την αίσθηση στο φυσικό πεδίο και να τη φτάσουμε στην τελειότητά της.

Πρέπει να την τελειοποιήσουμε ακόμα περισσότερο και να γίνουμε ικανοί να ακούμε φυσικά, αισθαντικά, νοητικά, ατμικά και να καταγράφουμε τον ήχο του εγκεφάλου μας.

Η ακοή μας θα ανοιχτεί πρώτα στα πέντε πεδία.

Ύστερα το ίδιο θα γίνει και με τις άλλες αισθήσεις και τελικά θα μπορούμε να ακούμε, να αγγίζουμε, να βλέπουμε, να γευόμαστε και να οσφραινόμαστε, ακόμα και ατμικά, και να καταγράφεται στο μηχανισμό του εγκεφάλου μας.

Η Ε. Π. Μπλαβάτσκυ λέει:

«Κάθε αίσθηση εμποτίζει όλες τις άλλες αισθήσεις».

    Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, Μυστική Δοξασία, Τομ. III.

«Όλες οι αισθήσεις είναι σε όλα τα πεδία».

    Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, Μυστική Δοξασία, Τομ. III.

Στο αστρικό πεδίο ακούμε με ολόκληρο το αστρικό σώμα.

Βλέπουμε με ολόκληρο το νοητικό μας σώμα.

Γευόμαστε με ολόκληρο το βουδικό σώμα.

Οοσφραινόμαστε με ολόκληρο το ατμικό σώμα.

Ένας από τους Δασκάλους εξηγεί πώς οι αισθήσεις εργάζονται πάνω στα διάφορα πεδία με διάφορες μορφές.

Μας λέει ότι η φυσική ακοή γίνεται διακοή στο αστρικό πεδίο, ανώτερη διακοή στο νοητικό πεδίο, και στο βουδικό πεδίο γίνεται κατανόηση των τεσσάρων ήχων, του προσωπικού του, του αδελφού του, της ομάδας του και του ήχου του Ουράνιου Ανθρώπου.

Στο ατμικό πεδίο μεταβάλλεται και γίνεται ευδαιμονία.

Η όραση γίνεται διόραση στο αστρικό πεδίο, ανώτερη διόραση στο νοητικό πεδίο, Θεία όραση στο βουδικό πεδίο και κατανόηση στο ατμικό πεδίο.

(Αλίκη Μπέιλη, Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός.)

Για να μάθει και να γνωρίσει την αληθινή αξία των πραγμάτων ο άνθρωπος πρέπει να τα προσεγγίσει μέσα από όλες τις αισθήσεις του σε κάθε πεδίο. Διαφορετικά η αξιολόγηση και η απόλαυση είναι μερική και απατηλή.

Η πλούσια, η πιο άφθονη ζωή είναι μια ζωή που βιώνεται και εκτιμάται μέσα από όλα τα σώματα, τις αισθήσεις ή καταστάσεις συνείδησης.

Διαλογισμός πάνω στη Θέληση

(Αυτός ο διαλογισμός πρέπει να εκτελείται ομαδικά.)

1.  Διαλέξτε ένα ήσυχο σημείο στο σπίτι σας όπου μπορείτε να καθίσετε για μισή ώρα, χωρίς να σας ενοχλήσουν.

Αν δε βρισκόσαστε μαζί με μέλη κάποιας ομάδας, οραματιστείτε τα σαν να διαλογίζονται ταυτόχρονα μαζί σας.

2.  Πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές και χαλαρώστε.

3. Πείτε τη Μεγάλη Ε π ί κ λ η σ η.(Βλέπε στο τέλος του βιβλίου.)

4.  Σκεφτείτε για δέκα λεπτά πάνω στη θέληση όπως παρουσιάστηκε σε αυτό το κεφάλαιο.

    Αρχίστε με την πρώτη παράγραφο και χρησιμοποιήστε μια καινούργια παράγραφο, με τη σειρά, για κάθε διαδοχικό διαλογισμό.

    5. Οραματιστείτε έναν πυρσό και φανταστείτε ότι σκαρφαλώνετε σε ένα απότομο βουνό για να ανάψετε τον πυρσό σας από τη φωτιά που βρίσκεται στην κορυφή.

    Με το «φλεγόμενο πυρσό» στο χέρι σας, κατεβείτε από το βουνό στην κοιλάδα και τοποθετήστε τον σε ένα ψηλό μέρος, ώστε να φωτίζει τη γύρω περιοχή.

    Παρατηρήστε το «φλεγόμενο πυρσό» σταθερά για δυο ή τρία λεπτά.

    6. Αποφασίστε για μια πράξη την οποία θα εκτελέσετε κατά τη διάρκεια του μήνα στο φυσικό, αστρικό ή νοητικό πεδίο.

    Για παράδειγμα, θα γράψετε ένα άρθρο.

    Δε θα μιλήσετε για ένα ορισμένο πρόβλημα.

    Δε θα μιλήσετε ή δε θα κατηγορήσετε άλλους.

    Δε θα καπνίσετε ή δε θα πιείτε.

    Θα ασκήσετε φυσικό έλεγχο.

    Αποφασίστε για κάποια πράξη στο διαλογισμό σας και ύστερα κάντε την!

    7. Αφού πάρετε την απόφαση, φανταστείτε μια σταγόνα γαλάζιου φωτός πάνω από το κεφάλι σας.

    Κοιτάξτε το φως και αφήστε το να μεταβληθεί σε ένα «φλεγόμενο διαμάντι», από το κέντρο του οποίου ένα ρεύμα ενέργειας της θέλησης κυλάει στους φορείς σας κάνοντας τους ραδιενεργούς και μαγνητικούς.

    8. Προσπαθήστε να σταθείτε στο κέντρο του «φλεγόμενου διαμαντιού» και επικαλεσθείτε «το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή».

    Δείτε αυτό το κέντρο σαν ένα σημείο μέσα στον Ήλιο.

    Σταματήστε για ένα λεπτό και εισπνεύστε πνευματικά τη Θέληση.

    9. Φορτισμένοι με αυτή την ενέργεια, επιστρέψτε στον κόσμο των ανθρώπων και ευλογήστε όλους εκείνους που είναι γεμάτοι με καλή θέληση.

10. Πείτε:

«Στο κέντρο της Θέλησης του Θεού στέκω.

Τίποτα δε θα παρεκλίνει τη θέληση μου από τη Δική Του.

Εκτελώ αυτή τη Θέληση με αγάπη.

Στρέφομαι στο πεδίο της υπηρεσίας.

Εγώ, το θείο τρίγωνο, πραγματοποιώ αυτή τη θέληση

Μέσα στο τετράγωνο και υπηρετώ τους συνανθρώπους μου».

11.  Εκφωνήστε το ΟΜ τρεις φορές, οραματιζόμενοι το σημείο στον Ήλιο και το πετράδι μέσα στο οποίο στέκεστε σαν ένας αγνός Σπινθήρας.

12. Θυμηθείτε πού βρίσκεστε.Χαλαρώστε για λίγα λεπτά και ανοίξτε τα μάτια σας.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XV – ΤΟ ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ

Όχι μόνο το φυσικό σώμα, αλλά όλες οι ζωντανές μορφές στη φύση έχουν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.

Το πεδίο αυτό είναι ένα λεπτό πρότυπο γύρω από το οποίο δομείται το φυσικό σώμα.

Σε παλιότερες εποχές οι άνθρωποι γνώριζαν γι’ αυτό το σώμα και το ονόμαζαν αιθερικό ή λεπτό σώμα.

Πριν από λίγο καιρό επιστήμονες στην Αμερική ανακάλυψαν ότι όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί είναι χωμένοι μέσα σε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο πάνω στο πρότυπο του οποίου και με το οποίο δομείται το φυσικό σώμα.

«Στο αναπτυσσόμενο έμβρυο, το ηλεκτρικό πρότυπο αναπτύσσεται χέρι με χέρι με την ανάπτυξη του όλου μηχανισμού».

«Μάνας» 29 Δεκ. 1948.

Αυτό το ηλεκτρομαγνητικό πρότυπο έχει δυο τύπους ενέργειας, δυναμική και μαγνητική.

Καθώς οι δυο αυτές ενέργειες δρουν και αντιδρούν η μια πάνω στην άλλη, δημιουργούν δίνες δύναμης, οι οποίες χειρίζονται αιθερική, αστρική και νοητική ύλη, εγκαθιδρύοντας μια γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα στο φυσικό – αστρικό – νοητικό επίπεδο και στα ανώτερα πεδία.

(Χ. Σαραϊνταριάν, Ο Κόσμος μέσα στον Άνθρωπο, Κεφαλαίο IV.)

Το αιθερικό σώμα ενός μυημένου είναι δομημένο από τους τέσσερις ανώτερους αιθέρες, οι οποίοι στην εσωτερική ορολογία είναι η βουδική, ατμική, εναδική και Θεία Ουσία. Είναι ένα δίκτυο ενεργειών και μας έχουν πει ότι μέσω αυτού του ιστού κυκλοφορεί ένα χρυσαφένιο πυρ.

Στην αρχαία εποχή το αιθερικό σώμα ονομαζόταν «χρυσαφένιο κύπελο».

Οι δίνες ενέργειας, στην εσωτερική φιλοσοφία, ονομάζονται κέντρα ή λωτοί.

Οι άμεσες υλοποιημένες προβολές αυτών των κέντρων είναι οι αδένες, ειδικά οι ενδοκρινείς αδένες μέσω των οποίων τα κέντρα ελέγχουν το κυκλοφορικό και το νευρικό σύστημα.

(Χ. Σαραϊνταριάν, Χριστός, το Αβατάρ της Θυσιαστήριας Αγάπης, Κεφάλαιο XIX.)

Το αιθερικό σώμα, μέσω των κέντρων, ζωογονεί και ενεργοποιεί το φυσικό σώμα και το φέρνει σε επαφή με τα ανώτερα πεδία, με την ενέργεια του σώματος του πλανήτη και με το ηλιακό σύστημα. Στην αρχή τα κέντρα αυτά δεν είναι πλήρως ενεργά. Μπαίνουν σε δραστηριότητα βαθμιαία καθώς η συνείδηση του ανθρώπου ξεδιπλώνεται και οι λεπτοί φορείς περνούν από μια διαδικασία μεταμόρφωσης και εξάγνισης.

Καθώς τα κέντρα ανοίγουν και γίνονται πλήρως ενεργά, ο άνθρωπος γίνεται ικανός να επικοινωνεί με τον ενορατικό, τον ατμικό και το Θείο Κόσμο σαν να γράφει αυτές τις επαφές στη συνείδηση του εγκεφάλου.

Τα εφτά κύρια κέντρα είναι

1) Το κέντρο της κεφαλής

2) Το κέντρο ανάμεσα στα φρύδια

3)Το κέντρο του λαιμού

4) Το κέντρο της καρδιάς

5) Το ηλιακό πλέγμα

6) Το ιερό κέντρο

7) Το κέντρο της βάσης της σπονδυλικής στήλης

Τα κέντρα αυτά ανοίγουν και γίνονται ραδιενεργά σαν αποτέλεσμα μιας ζωής αβλάβειας, υπηρεσίας και εσωτερικού διαλογισμού.

Το κάθε σώμα μας συντίθεται από εκατομμύρια εξελισσόμενων ζωών.

Οι ζωές αυτές είναι διανεμημένες στα εφτά επίπεδα του κάθε πεδίου, με τις πιο προχωρημένες ζωές στα ανώτερα επίπεδα.

Στο κέντρο αυτών των ανερχόμενων, εξελισσόμενων ζωών υπάρχει η μεγαλύτερη Ζωή, εκείνο το υπερ-κέντρο που ονομάζουμε Ψυχή.

Σε κάθε πεδίο οι πιο προχωρημένες ζωές αποτελούν τα κέντρα ή τους παράγοντες επικοινωνίας ανάμεσα στα κατώτερα και στα ανώτερα πεδία.

Μέσω των κέντρων περνάει η ενέργεια περισσότερης ζωής προς τα κατώτερα πεδία ή βασίλεια, τα οποία έλκονται με τη σειρά τους προς ένα ανώτερο επίπεδο μέσω της μαγνητικής δύναμης των κέντρων.

Όπως είναι ο άνθρωπος, έτσι είναι και ο Πλανητικός Λόγος.

Και Αυτός επίσης διαθέτει το αιθερικό και τα άλλα σώματα. Αυτά αποτελούνται από αναρίθμητα δισεκατομμύρια ζωές.

Οι πιο προχωρημένες ζωές εκείνου του πεδίου σχηματίζουν το κέντρο επικοινωνίας.

Για παράδειγμα:

  1. Ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι ένα κέντρο, η γέφυρα ανάμεσα στα υπερανθρώπινα και στα υπανθρώπινα βασίλεια.

  2. Το επόμενο ανώτερο κέντρο είναι η Ιεραρχία, η οποία αποτελείται από τις πιο προχωρημένες ζωές του κέντρου που ονομάζουμε ανθρωπότητα.

  3. Το επόμενο ανώτερο κέντρο είναι η Σαμπάλα, η οποία αποτελείται κυρίως από τις πιο προχωρημένες ζωές της Ιεραρχίας.

Μια ανθρώπινη ύπαρξη είναι ένα κύτταρο μέσα στο σώμα της ανθρωπότητας και η ανθρωπότητα σαν σύνολο αποτελεί το κέντρο του λαιμού του Πλανητικού Λόγου.

Η Ιεραρχία είναι το κέντρο της καρδιάς και η Σαμπάλα το κέντρο της κεφαλής.

Καθώς αυτά τα κέντρα που συντίθενται από πολλές ζωές προοδεύουν, προοδεύει επίσης και η μεγαλύτερη Ζωή και το αντίστροφο.

Καθώς η ανθρώπινη ψυχή προχωράει, οι ζωές που συνθέτουν τα σώματα του ανθρώπου, βαθμιαία περνούν σε ανώτερα υποπεδία και αποτελούν μέρη των κέντρων.

Τα κέντρα, πλανητικά ή ανθρώπινα, αναπτύσσονται, ανθίζουν και ακτινοβολούν περισσότερη ενέργεια και φως, καθώς ο ένοικος περνάει από στάδιο σε στάδιο και από τη μια μύηση στην άλλη.

Όταν ο Πλανητικός Λόγος λαμβάνει μια μύηση, τα κέντρα Του επηρεάζονται και μέσα από αυτά κυλάει περισσότερο φως, αγάπη και δύναμη με τις αναπόφευκτες τριβές και τα επακόλουθά τους.

Ο πλανήτης, με τον Πλανητικό του Λόγο, είναι μια ζωή η οποία αποτελεί μέρος του κέντρου μιας Μεγαλύτερης Ζωής.

Ο Ηλιακός μας Λόγος, με το ηλιακό σύστημα, αποτελεί ο ίδιος ένα κέντρο αλλά είναι επίσης και μια από τις ζωές που συνθέτουν ένα κέντρο για μια ακόμα Μεγαλύτερη Ζωή.

Κάθε κέντρο έχει αρκετούς μαγνητικούς δακτυλίους οι οποίοι αποτελούνται από ζωές σε διαβαθμισμένα επίπεδα.

Καθώς προχωράτε προς το κέντρο η δύναμη και το φως αυξάνονται, η συνείδηση διευρύνεται και στο κέντρο βρίσκεται το Πετράδι.

Κάθε κέντρο έχει το δικό του πετράδι. Όλα τα κέντρα μαζί έχουν ένα πετράδι.

  • Ο ξεχωριστός άνθρωπος έχει ένα Πετράδι, τη Μονάδα.
  • Η ανθρωπότητα έχει ένα Πετράδι, το Χριστό.
  • Η Ιεραρχία έχει ένα Πετράδι, το Σανάτ Κουμάρα.
  • Η Σαμπάλα έχει το δικό της Πετράδι, τη Μεγάλη Θυσία, το Σιωπηλό Παρατηρητή.

Όλα τα πετράδια του ίδιου πεδίου των πλανητών, σχηματίζουν αντίστοιχα κέντρα στον Ηλιακό Λόγο.

Για παράδειγμα:

  • Ο Σιωπηλός Παρατηρητής μαζί με όλους τους άλλους Σιωπηλούς Παρατηρητές σχηματίζουν το κέντρο της κεφαλής του Ηλιακού Λόγου, τα πέταλα της θυσίας του Ηλιακού Δισκοπότηρου ή Λωτού.
  • Όλοι οι Σανάτ Κουμάρα όλων των πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα σχηματίζουν το κέντρο της καρδιάς του Ηλιακού Λόγου, τα πέταλα της αγάπης του Ηλιακού Δισκοπότηρου.
  • Όλοι οι Χριστοί όλων των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος σχηματίζουν το κέντρο του λαιμού του Ηλιακού Λόγου, τα πέταλα της Γνώσης του Ηλιακού Δισκοπότηρου.

Έτσι ο αναγνώστης μπορεί ναι αντιληφθεί την εξελικτική ατραπό, που αρχίζει από το άτομο και βυθίζεται μέσα στον ωκεανό του Σύμπαντος.

Στην εσωτερική φιλοσοφία μας έχει υπαινιχθεί ότι υπάρχει η κυανοτυπία ενός γιγαντιαίου λωτού στο διάστημα που αποτελείται από κοσμικές ενέργειες.

Ο λωτός αυτός είναι το ηλεκτρομαγνητικό σώμα του Κόσμου ή όλης της Δημιουργίας, στη Μητέρα – Διάστημα.

Εκτείνεται όχι μόνο στο κοσμικό φυσικό πεδίο αλλά φτάνει επίσης επάνω μέχρι το κοσμικό νοητικό επίπεδο όπου σχηματίζει ένα κοσμικό Δισκοπότηρο, έναν κοσμικό Μαγνήτη.

Πάνω σε αυτό το Μαγνήτη παίρνει μορφή ολόκληρη η Δημιουργία.

Είναι το αιτιατό σώμα του Κόσμου όπου διαμένει η Μεγάλη Ψυχή του Κόσμου.

Καθένα και όλα τα άτομα, κάθε Σπινθήρας σε κάθε μορφή, ελκύεται προς αυτόν τον Κεντρικό Μαγνήτη.

Είναι το σχέδιο για το οποίο κάθε «άτομο» και κάθε «κύτταρο» προορίζεται για να δομήσει το δισκοπότηρο της ζωής.

Μπορούμε οραματιστούμε το μεγάλο λωτό, με το χρώμα, την ενέργεια, τη συμφωνία, τη μαγνητική δύναμη, τη συνείδηση και τη διάνοιά του, από τον οποίο η ζωή του Κοσμικού Χριστού κατέρχεται μέχρι το κατώτατο άτομο της Δημιουργίας και γίνεται μια ατραπός επιστροφής στον Οίκο του Πατρός, στην Πατρίδα.

«Ο Κοσμικός Μαγνήτης παρέχει κατεύθυνση καθώς και προορισμό.

Σε ολόκληρη την εξελικτική διαδικασία πρέπει κάποιος να αναζητά αυτό τον προορισμό και το κεντρικό σημείο της εξέλιξης πρέπει να διαπιστώνεται».

(AGNI YOGA SOCIETY, Α π ε ι ρ ο σ ύ ν η, Τομ. I, παρ. 230.)

 

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVI – ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΔΙΕΥΡΥΝΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Κάθε οντότητα πρέπει να κερδίσει για τον εαυτό της το δικαίωμα να γίνει θεία, μέσω προσωπικής εμπειρίας.

Μπλαβάτσκυ

Μέσα στους αιώνες οι άνθρωποι ένιωσαν κάτι μεγαλύτερο και βαθύτερο μέσα στον άνθρωπο και τη φύση, πέρα από αυτό που μπορεί να συλλάβει η κανονική μας εν εγρηγόρσει συνείδηση.

Γνώριζαν διαισθητικά ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από αυτό που μπορούσαν να συλλάβουν και από το οποίο μπορούσαν να αντλήσουν περισσότερο φως, περισσότερη χαρά και περισσότερη γαλήνη.

Έτσι, για αιώνες, οι άνθρωποι φιλοδοξούσαν να βρουν αυτή τη βαθύτερη Ύπαρξη.

Στις αρχαίες θρησκείες αυτή η εσωτερική ή βαθύτερη Ύπαρξη ονομαζόταν ψυχή, πνεύμα, Βούδας, εσωτερικός Χριστός, η ελπίδα της δόξας.

Ονομαζόταν επίσης κέντρο της ελευθερίας, Σιωπηλός Παρατηρητής, η Παρουσία, ο πραγματικός ΕΑΥΤΟΣ ή ο Πατέρας.

Προκειμένου να βρουν αυτό το εσωτερικό κέντρο οι ειλικρινείς άνθρωποι δημιούργησαν διάφορα βοηθήματα όπως τελετουργίες, τυπικά, γιόγκα.

Ακολούθησαν τη μόνωση. Νήστεψαν. Ανέπτυξαν ειδικούς διαλογισμούς, προσευχές, περισυλλογές, σαμάντι.

Αυτά τα διάφορα βοηθήματα μαζί με μια επιθυμία να συμπεριφέρονται με δικαιοσύνη, αγάπη, ευσπλαχνία και να ζουν με ταπεινότητα, έκαναν ικανούς τους ανθρώπους να υπερβούν τον εαυτό τους.

Από αυτό ήρθαν σε ύπαρξη διάφορες θρησκείες.

Ουσιαστικά η θρησκεία δεν είναι παρά μια καθοδηγητική ατραπός προς αυτό το εσωτερικό νόημα, αυτή την εσωτερική πηγή στον άνθρωπο και στη φύση.

Όταν τα εξωτερικά γεγονότα και οι ανθρώπινες μορφές απομακρύνονται από τη ζωή ενός αφιερωμένου ατόμου τότε παραμένει μια γέφυρα που ενώνει τον ψεύτικο με τον Πραγματικό Άνθρωπο, τον αβοήθητο άνθρωπο με την εσωτερική του πηγή δύναμης.

Η αληθινή ψυχολογία, που είναι η επιστήμη της ψυχής, είναι μια μελέτη της αναζήτησης για τον εσωτερικό κόσμο. Είναι μια μελέτη των νόμων της διαδικασίας δόμησης της γέφυρας που αναφέρθηκε παραπάνω.

Η αληθινή εκπαίδευση είναι παρόμοια μια αναζήτηση για τον Πραγματικό Άνθρωπο και των μέσων ανάπτυξης μιας τεχνικής που θα φέρει τον Πραγματικό Άνθρωπο σε πλήρη έκφραση.

Η αληθινή τέχνη σε όλες τις όψεις της είναι μια έκφραση του βαθύτερου ανθρώπου.

Ο ταλαντούχος, η ιδιοφυία, βρίσκεται κρυμμένος στο βαθύτερο άνθρωπο και έχει μάθει να εκφράζεται μέσα από λέξεις, χρώματα, ήχους, κινήσεις και μορφές.

Ο σκοπός κάθε ζωής είναι να επεκτείνει τη συνείδηση σε όλο και ανώτερα επίπεδα σκέψης, αισθήματος και δράσης ώστε να μπορούμε να έχουμε πιο άφθονη ζωή.

Στην ανατολή η προσέγγιση προς τον βαθύτερο άνθρωπο γίνεται μέσω διαλογισμού και γιόγκα.

Στη Δύση γίνεται μέσω της φιλοσοφικής θεωρίας, της ψυχανάλυσης και των τεχνών.

Μια άλλη τεχνική, παλιά όσο και η ίδια η θρησκεία, χρησιμοποιήθηκε για να «διευρύνει» τη συνείδηση του ανθρώπου.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ειδικά φυτά, λουλούδια ή σπόρους.

Αυτή την τεχνική την ακολουθούσαν και την ακολουθούν ακόμα ορισμένες θρησκευτικές ομάδες στην Ασία, στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Η χρησιμοποίηση ναρκωτικών ήταν διαδεδομένη στην Ασία, στην Αίγυπτο και στη Νότια Αμερική. Καταγραμμένα στα αρχεία τους βρίσκουμε ένα είδος μανιταριού, το πεγιότ, τη μεσκαλίνη, επεξεργασμένο τσάι, το αλκοόλ, το όπιο, ειδικά λιβάνια, αρώματα, αλοιφές, το χασίς και άλλα λιγότερο γνωστά μέσα.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι από το 1900 και οι δυο τεχνικές έγιναν γνωστές στο κοινό. Από τη μια μεριά έχουμε τη μακριά και δύσκολη ατραπό της πειθαρχίας, του διαλογισμού, της θεωρίας και μιας πραγματικής επίτευξης ανώτερων καταστάσεων συνείδησης.

Από την άλλη μεριά έχουμε ναρκωτικά σε διάφορες μορφές για τη «διεύρυνση» της συνείδησης μηχανικά, ώστε να πετύχει «ανώτερες» εμπειρίες.

Ο Ιησούς είπε μια παραβολή που έχει σχέση με αυτό το θέμα. Είπε,

«Μερικοί άνθρωποι εισέρχονται μέσα στο σπίτι από τα παράθυρα και είναι κλέφτες».

Ένας κλέφτης δε μένει στο σπίτι, αλλά εισέρχεται σε αυτό, το ληστεύει και στο τέλος υφίσταται την τιμωρία.

Τα ναρκωτικά, στην καλύτερη περίπτωση, ανοίγουν ένα παράθυρο στο αστρικό πεδίο.

Σπάζουν το αιθερικό τείχος και εξαναγκάζουν τη συνείδηση να περάσει μέσα από αυτό το άνοιγμα στον αστρικό κόσμο, ένα φανταστικό κόσμο γεμάτο θυμαπάτες, απατηλά χρώματα και μορφές.

Κανένα ναρκωτικό δε μπορεί να ανεβάσει τη συνείδηση ψηλότερα από τον αστρικό κόσμο.

Γνωρίζουμε ότι το αστρικό πεδίο είναι το πεδίο των αυταπατών και εκείνος που αιχμαλωτίζεται εκεί δεν είναι εύκολο να επιστρέψει στο φως της πραγματικότητας.

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι μετά από τη χρησιμοποίηση ναρκωτικών έγιναν δημιουργικοί. Ισχυρίζονται ότι δέχτηκαν καινούργια έμπνευση και κουράγιο να την εκφράσουν.

Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια αλλά δε γνωρίζουν από ποιο πεδίο και από ποια πηγή έρχεται αυτή η έμπνευση.

Μπορεί να έρχεται από τον αντιδραστικό νου όπου είχε καταγραφεί. Τα όσα διαβάζουμε και ακούμε συχνά καταγράφονται μηχανικά στον αντιδραστικό νου μας και αργότερα εκφράζονται με καινούργιες μορφές και χρώματα.

Είμαστε «ντοπαρισμένοι» από νοητικές μαγνητοφωνήσεις.

Ένας άνθρωπος μπορεί να καταληφθεί από κάποιες σκέψεις που πλανιούνται στο χώρο και να τις εκφράσει, όπως κάνει ένα μέντιουμ.

Μπορεί να γίνει ευαίσθητος στις ιδέες μερικών κατοίκων του αστρικού κόσμου, οι οποίοι θέλουν να επικοινωνήσουν μέσω αυτού με τον δικό μας κόσμο των αισθήσεων. Τα ναρκωτικά τους προσφέρουν μια ευκαιρία να το κάνουν και το ξεγελασμένο άτομο νομίζει ότι έγινε δημιουργικό επειδή χρησιμοποίησε ναρκωτικά.

Μερικοί ναρκομανείς λένε ότι βλέπουν τέτοια ωραιότητα μορφής και χρώματος που δε μπορεί να εκφραστεί με λόγια.

Αυτό είναι αλήθεια. Βλέπουν «ανεξήγητες» μορφές και χρώματα γιατί η συνείδηση τους δεν είναι ακόμα έτοιμη να λειτουργήσει στο πεδίο στο οποίο έχουν διεισδύσει.

Ας εξετάσουμε το ακόλουθο διάγραμμα:

 

Ο άνθρωπος είναι ίσος με τη συνείδησή του.

Όπου βρίσκεται η συνείδησή του, εκεί βρίσκεται και ο ίδιος.

Ας υποθέσουμε ότι Α είναι το επίπεδο της συνείδησής του.

Αυτό είναι το ραβδί του, το μέτρο που έχει στα χέρια του.

Μπορεί να εξηγήσει τα πράγματα και να τα προσεγγίσει μόνο μέσω των πέντε αισθήσεων αλλά αν πάρει ναρκωτικά ίσως ανοιχτεί ένα παράθυρο στο επίπεδο Β όπου υπάρχει ένας διαφορετικός κόσμος οφθαλμαπάτης. Ένας άνθρωπος που έχει συνείδηση μόνο φυσικού επιπέδου Α, θα έχει μεγάλη δυσκολία στο να εξηγήσει οτιδήποτε στο επίπεδο Β.

Είναι αλήθεια ότι θα έρθει σε επαφή με μια άλλη διάσταση, ένα διαφορετικό κόσμο αλλά αυτό, από μόνο του, δεν του δίνει τα απαραίτητα εργαλεία για να μεταφράσει και να ερμηνεύσει τις εκεί εμπειρίες του.

Ας υποθέσουμε ότι έχει μια συνείδηση φυσικού επιπέδου 200 βαθμών και εισέρχεται σε έναν κόσμο όπου χρειάζεται συνείδηση 20.000 βαθμών.

Δε θα βρεθεί σε σύγχυση; Ο δύστυχος άνθρωπος κοιτάζει μέσα από ένα βίαιο ρήγμα στον αστρικό κόσμο και όταν «επιστρέφει» το φυσικό μέτρο του έχει μερικά διαταραχθεί.

Εδώ αναλύουμε δυο διαφορετικά πράγματα: τη συνείδηση και το μηχανισμό.

Τα ναρκωτικά δεν αναπτύσσουν τη συνείδηση, αλλά επηρεάζουν το μηχανισμό το νου και τον εγκέφαλο και ανοίγουν μια ρωγμή ανάμεσα στο αστρικό πεδίο και στον εγκέφαλο.

Μέσα από αυτό το ρήγμα η εξασθενημένη συνείδηση κοιτάζει σε έναν εντελώς καινούργιο κόσμο.

Όταν ένας μεθυσμένος βλέπει μια μαθηματική εξίσωση, φυσικά η συνείδηση του εντυπωσιάζεται σε κάποιο βαθμό αλλά δε διευρύνεται από την καινούργια εμπειρία γιατί η διεύρυνση της συνείδησης επέρχεται όταν αυξάνεται η ικανότητά της για κατανόηση.

Κατανόηση σημαίνει συνειδητή ταύτιση με τη μορφή, την ιδιότητα, το σκοπό και την αιτία ενός δοσμένου αντικειμένου.

Γνωρίζουμε ότι στα πρώτα επίπεδα του αστρικού πεδίου βρίσκουμε τη ζωή των επιθυμιών μας. Εκεί μπορούμε να έχουμε ό,τι επιθυμήσουμε. Τα περισσότερα από τα άτομα που χρησιμοποιούν ναρκωτικά εγκλωβίζονται σε έναν τέτοιο κόσμο ικανοποίησης. Τον «απολαμβάνουν» μέρα και νύχτα ή για όσο συνεχίζεται η επίδραση του ναρκωτικού.

Όταν αφυπνίζονται δυσκολεύονται να προσαρμοστούν ξανά στη ζωή του φυσικού πεδίου.

Οι μόνιμοι χρήστες είναι χαμένοι γι’ αυτή τη ζωή.

Όταν η επίδραση του ναρκωτικού εξασθενίζει, η ζωή μοιάζει ωμή, εγκληματική και δύσκολη. Ξεφεύγουν επιστρέφοντας πίσω στον ονειρικό τους κόσμο, όπου ικανοποιούν κάθε επιθυμία χωρίς μόχθο η ευθύνη.

Τέτοια άτομα χάνουν την πνευματική τους ανάπτυξη και αποτελούν πραγματική απώλεια για την κοινωνία.

Στο δεύτερο και στο τρίτο επίπεδο του αστρικού πεδίου, έχουμε λεπτότερα στοιχεία και θυμαπάτες.

Εκεί βρίσκουμε να παίζονται και να ικανοποιούνται η περηφάνεια, το μίσος και η ζήλεια.

Σε ένα ακόμα ανώτερο επίπεδο ικανοποιείται η ζωή της αφοσίωσης.

Εκεί υπάρχουν τα αντικείμενα της αφοσίωσή μας, όπως τα έχουμε χρωματίσει και ντύσει εμείς, μας παρέχουν τον «παράδεισο» τον οποίο περιμένουμε.

Σε αυτό το επίπεδο συναντάμε επίσης τους αδελφούς μας της αριστερής ατραπού, αυτούς τους λύκους μέσα σε προβιά προβάτου που προσπαθούν να μας οδηγήσουν στις γραμμές της αδελφότητάς τους και να μας επηρεάσουν να βαδίσουμε τη σκοτεινή ατραπό.

Κυρίως υπερδιεγείρουν τις σεξουαλικές επιθυμίες μας, τις υλιστικές τάσεις μας, την υπεροψία μας και τη θέλησή μας να κυριαρχούμε.

Σε ένα επίπεδο ακόμα ανώτερο ερχόμαστε σε επαφή με μερικές ασκητικές μορφές, μουσικά χρώματα και φανταστικά είδη τέχνης.

Είναι σαν να κοιτάζουμε σε ένα καλειδοσκόπιο και να βλέπουμε συνεχώς μεταβαλλόμενες μορφές. Η μοντέρνα τέχνη είναι μια διαστρεβλωμένη αντανάκλαση αυτού του επίπεδου.

Σε ακόμα ανώτερα επίπεδα του αστρικού πεδίου μπορούμε να αγγίξουμε μερικούς από τους ηθικούς κώδικες και τα αρχέτυπα αλλά όλα αυτά μοιάζουν να είναι ανακατωμένα σε μια φαντασμαγορική θάλασσα παραπλανητικών θυμαπατών και δυνάμεων.

Τα ναρκωτικά μας οδηγούν σε έναν κόσμο όπου, για λίγο, μπορούμε να πετάξουμε και να γίνουμε ή ένα τέρας ή ένας τετράφτερος άγγελος.

Όταν ένας άνθρωπος εισέρχεται σε μια άλλη διάσταση, όπως για παράδειγμα, στο αστρικό πεδίο, με τη χρησιμοποίηση ναρκωτικών ή άλλων ανορθόδοξων μέσων, βρίσκεται σε μια άχρονη κατάσταση.

Εκεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μετακινούνται συνεχώς και η αίσθηση της αναλογίας και του μέτρου του επηρεάζεται και μεταβάλλεται.

Όταν η επίδραση του ναρκωτικού σβήσει, νιώθει μια δυνατή παρόρμηση να μιλήσει ή να γράψει για τις εμπειρίες του αλλά ανακαλύπτει ότι δε μπορεί να το κάνει πραγματικά γιατί δε διαθέτει το απαιτούμενο λεξιλόγιο και ο εγκέφαλός του δε μπορεί να μορφοποιήσει και να μεταφράσει τις εντυπώσεις που έρχονται από το αστρικό πεδίο.

Αυτό δημιουργεί βαθιά σύγχυση στο νου του και αρχίζει μια πραγματική διαμάχη ανάμεσα στη βαθιά ριζωμένη τάση του να εκφραστεί και στα εμπόδια που συναντάει. Ο άνθρωπος χάνει τα λογικά του και υποφέρει σωματικά.

Αυτό δεν επέρχεται πάντα αμέσως αλλά έρχεται όταν ο κόσμος της πλάνης πιέζεται προς τα κάτω και αναμιγνύεται με την πραγματικότητα.

Πριν ο άνθρωπος μπορέσει να εισέλθει στα υποκειμενικά επίπεδα, πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Πρέπει να φτιάξει ένα μηχανισμό ο οποίος θα παίζει το ρόλο ενός μεταφραστή και μετασχηματιστή από το αχρονικό στο χρονικό, από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο.

Οι ανώτερες διαστάσεις δεν προσθέτουν κάτι καινούργιο στον άνθρωπο γιατί δε μπορεί να δεχτεί μια νέα ιδέα, ένα όραμα ή γνώση αν δεν έχει φτιάξει αυτό τον καινούργιο μηχανισμό.

Έλκει προς τον εαυτό του μόνο αυτό που είναι και ο ίδιος.

Διεισδύοντας στα ανώτερα πεδία μέσω της χρήσης των ναρκωτικών, ο άνθρωπος δε φορτίζεται ούτε ανυψώνεται. Όπως για παράδειγμα, δε μεταβάλλει τη συνείδησή του αν ξαφνικά μεταφερθεί από το επίπεδο της θάλασσας σε ένα υψόμετρο 6.000 μέτρων.

Όλα όσα δοκιμάζει ένας άνθρωπος στο αστρικό πεδίο είναι η μηχανική ανταπόκριση στα γνωστά του ή άγνωστα όνειρα, επιθυμίες, εφέσεις, αφοσιώσεις, αισθήματα και συγκινήσεις.

Στον αστρικό κόσμο όλα αυτά ελευθερώνονται και βρίσκουν την ολοκληρωτική τους εκπλήρωση.

Η πνευματική πρόοδος του ανθρώπου πετυχαίνεται με μια αργή μεταμόρφωση ή μετουσίωση της ύλης του μηχανισμού του.

Ας υποθέσουμε ότι ένα παιδί αγοράζει ένα βιβλίο ανώτερων μαθηματικών και το πηγαίνει σπίτι.

Το απλό γεγονός της κατοχής δεν το διδάσκει πώς να λύνει πολύπλοκα μαθηματικά προβλήματα. Μόνο μετά από χρόνια μαθηματικών σπουδών θα είναι έτοιμο γι’ αυτό το βιβλίο.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διευρύνει τη συνείδησή του να μάθει πολλούς κανόνες και τύπους και να τους χρησιμοποιήσει για να διεισδύσει περισσότερο μέσα στο θέμα που διάλεξε.

Δε μπορούμε να πετάξουμε με ασφάλεια στον αέρα αν δε γνωρίζουμε πρώτα τι είδη κανόνων, νόμων, δυνάμεων ή άλλων συνθηκών πρέπει να τηρηθούν. Αφού μάθουμε αυτά, πρέπει να αποκτήσουμε τον αναγκαίο μηχανισμό που θα είναι φτιαγμένος σύμφωνα με τις απαιτήσεις.

Η ίδια κατάσταση ισχύει και για το εσωτερικό διάστημα. Το αστρικό πεδίο είναι μέρος του διαστήματος και όταν οι άνθρωποι εισέρχονται σε αυτό, αποδέχονται το καθετί εκεί σαν πραγματικό και νομίζουν ότι είναι αληθινοί μάρτυρες αυτών των πραγμάτων.

Γεγονός είναι πως ό,τι βλέπουν δεν είναι πραγματικό, αλλά μόνο μια αντανάκλαση των δικών τους φανταστικών δημιουργημάτων. Όλα όσα ονειρεύονται, εκεί πραγματώνονται.

Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι δεν έχουν την παραμικρή ιδέα πως ονειρεύονται.

Ο άνθρωπος, όταν επιστρέφει στη συνείδηση, συχνά μιλάει για εντολές ή μηνύματα που δέχτηκε από κείνο τον κόσμο, χωρίς να γνωρίζει πως ό,τι δέχτηκε, δόθηκε στον εαυτό του από τον εαυτό του.

Μερικοί από τους «ψευδοπροφήτες», τους «δασκάλους της σοφίας», τους «αρχηγούς» εμπνέονται στο αστρικό πεδίο μέσω αυτοΰπνωσης. Θεωρούν ότι είναι σημαντικές προσωπικότητες. Κατέχονται από την ιδέα, την εντολή, το φως ή την αποκάλυψη την οποία υποτίθεται ότι δέχτηκαν από ανώτερες πηγές και κάνουν κάθε θυσία για να αποδείξουν στον κόσμο ότι «στάλθηκαν» για να μεταδώσουν ένα θείο μήνυμα.

Τέτοια είναι η αυταπάτη στην οποία εισέρχεται ο άνθρωπος μέσω ναρκωτικών ή διαλογισμών και ασκήσεων στην αριστερή ατραπό.

Υπάρχουν πολλά διεστραμμένα άτομα στον κόσμο τα οποία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουν εισέλθει στον κόσμο της αυταπάτης και έχουν εγκλωβιστεί εκεί. Μερικά από αυτά νομίζουν ότι έχουν πετύχει την Ατομικότητα και ότι αντιπροσωπεύουν το Θεό στον κόσμο ή ότι είναι οι αληθινοί απεσταλμένοι του Θεού.

Είναι χαμένοι μέσα στις πλάνες του αστρικού πεδίου και είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτούν.

Το καλύτερο που μπορεί να κάνει κάποιος γι’ αυτούς είναι να προσπαθήσει να μπαλώσει το άνοιγμα στο αιθερικό σώμα ανάμεσα στο φυσικό και στο αστρικό πεδίο.

Η ιατρική δε μπορεί να τους βοηθήσε.

Τα φάρμακα απλώς σταματούν την ευαισθησία του οργανισμού που καταγράφει τις εντυπώσεις που έρχονται από τα αστρικά πεδία. Οι επιρροές από τα αστρικά πεδία συνεχίζουν να έρχονται και επηρεάζουν τη νοητική και τη φυσική ζωή αλλά το άτομο δεν έχει κάποια επίγνωση αυτού του γεγονότος.

Εκείνοι που εισέρχονται στα ανώτερα επίπεδα μέσω σωστού διαλογισμού και υπηρεσίας γίνονται γνωστοί από τις πραγματικές επιτεύξεις τους.

Γίνονται περισσότερο δημιουργικοί, περισσότερο υπομονετικοί, εκφράζουν μεγαλύτερο αίσθημα ενότητας, μια βαθύτερη αγάπη, αφοσίωση, αβλάβεια, μεγαλύτερη υπηρεσία, συνειδητή συμπόνια για τους άλλους, θέληση, ελευθερία, ανιδιοτέλεια, γαλήνη, θάρρος, υπομονή, υπακοή, ειλικρίνεια, εντιμότητα, ευγνωμοσύνη… αυτά είναι τα μέτρα με τα οποία αναγνωρίζονται εκείνοι που ακολουθούν τη δεξιά ατραπό.

Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτοί που χρησιμοποιούν ναρκωτικά συνοδεύονται από «πνεύματα – οδηγούς», άσαρκες οντότητες, που είναι οι δημιουργοί των μεταϋπνωτικών υποβολών.

Εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επίδραση ναρκωτικών και υποβολών βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα σε μια ακόμα μεγαλύτερη θυμαπάτη. Κάθε υποβολή που φτάνει σε αυτούς, γίνεται ένα ενεργό δράμα ή κωμωδία στο αστρικό πεδίο.

Ύστερα, όταν επιστρέφουν στη φυσιολογική τους συνείδηση, η υποβολή γίνεται εντολή.

Είναι δύσκολο να τους βγάλει κάποιος από το δίχτυ στο οποίο είναι πιασμένοι.

Ένα άτομο που χρησιμοποιεί ναρκωτικά μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει καλύτερες σχέσεις με τους άλλους και επιπρόσθετες ικανότητες στην ομιλία ή την έκφραση. Αυτό είναι πιθανό αλλά ο πραγματικός άνθρωπος —η συνείδηση— δεν αναπτύσσεται περαιτέρω, απλώς υπνωτίζεται ώστε να δρα μηχανικά. Μόλις η υπνωτιστική αυτή κατάσταση ξεθωριάσει, ο πραγματικός άνθρωπος είναι πιο αδύναμος από πριν επειδή μέσω αυτού ενεργοποιόταν μια εντολή. Δεν ήταν ο εαυτός του.

Υπάρχει πράγματι μια ομοιότητα ανάμεσα στις περιγραφές ορισμένων καταστάσεων έκστασης που προκύπτουν από διαλογισμό και εκείνων που επέρχονται με ψυχεδελικά ναρκωτικά.

Ο δυτικός μας κόσμος έχει σύγχυση σχετικά με το σκοπό του διαλογισμού.

Νομίζουμε ότι ο σκοπός του διαλογισμού είναι η έκσταση. Αν ήταν έτσι, τότε οι υποστηρικτές της χρησιμοποίησης ψυχεδελικών ναρκωτικών που δημιουργούν αισθήματα έκστασης, θα ήταν οι μεγαλύτερες αυθεντίες.

Όμως, έκσταση για τον ώριμο διαλογιζόμενο, σημαίνει να πετυχαίνει την αυτο-υπέρβαση και μια ανώτερη κατάσταση εξισορροπημένης νοητικής διαύγειας.

Σε αυτή την κατάσταση της εξισορροπημένης νοητικής διαύγειας μπορεί να συλλάβει μεγάλες εμπνεύσεις βαθύτερου νοήματος και σύνθεσης και είναι ικανός να τις αγκυροβολήσει με πρακτική μορφή, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την υπηρεσία και την επίτευξη της ανθρωπότητας.